1ወይለይ ኣነ! ኣነ ከም ፍረ ሓጋይ ኪእክቡ ኸለዉ፡ ከም ወይኒ ወይኒ እየ። ዝብላዕ ዕስለ የለን፤ ነፍሰይ ነቲ ቀዳማይ ዝበሰለ ፍረ ተመነየት።
2ሕያዋይ ሰብ ካብ ምድሪ ጠፊኡ፡ ኣብ መንጎ ሰብ ቅኑዓት የለዉን። ኩሎም ደም ይደልዩ፤ ነፍሲ ወከፎም ንሓዉ ብመርበብ ይሃድኑዎ።
3ብኽልተ ኢዶም ክፉእ ምእንቲ ኺገብሩ፡ እቲ መስፍን ይልምኖ፡ እቲ ዳኛ ድማ ዓስቢ ይልምን። እቲ ዓቢ ሰብ ድማ፡ ነቲ ኣስጋኢ ድሌቱ ይዛረብ፤ ስለዚ ይዓጽውዎ።
4ካብኣቶም ዝበለጹ ከም ዕንቅርቢት እዮም፣ እቶም ቅኑዓት ካብ ሓጹር እሾኽ ይበላሕ። መዓልቲ ሓለዋኹምን ምብጻሕኩምን ትመጽእ ኣላ፤ ሕጂ ምድንጋር ክኾኑ እዮም።
5ኣብ ዓርኪ ኣይትውከል፡ ኣብ መራሒ ኣይትውከል፤ ነታ ኣብ ሕቝፍኻ እትድቅስ ማዕጾ ኣፍካ ሓልወላ።
6ወዲ ንኣቦ የሕስሮ፡ ጓል ኣብ ልዕሊ ኣዲኣ፡ መርዓት ኣብ ልዕሊ ሓማታ ትለዓል። ጸላእቲ ሰብ ናይ ገዛእ ርእሱ ሰብ እዩ።
7ስለዚ ናብ እግዚኣብሄር ክጥምት እየ። ንኣምላኽ ምድሓነይ ክጽበ እየ፡ ኣምላኸይ ክሰምዓኒ እዩ።
8ኣታ ጸላኢየይ፡ ብኣይ ኣይትሕጐስ። እንተወደቕኩ ክትንስእ እየ፤ ኣብ ጸልማት እንተ ተቐመጥኩ፡ እግዚኣብሄር ብርሃን ኪዀነኒ እዩ።
9ንጉዳይ እግዚኣብሄር ሓጢኣት ስለ ዝገበርኩሉ፡ ንጉዳይ እግዚኣብሄር ክሳዕ ዝጣበቐለይን ፍትሒ ኽሳዕ ዚህበንን፡ ቍጥዓ እግዚኣብሄር ክጻወሮ እየ። ናብ ብርሃን ከውጽኣኒ እዩ፡ ጽድቁ ድማ ክርኢ እየ።
10ሽዑ እታ ጸላኢየይ ክትሪኦ እያ፡ ነታ፡ እግዚኣብሄር ኣምላኽካ ኣበይ ኣሎ፧ ኣዒንተይ ክርእያ እየን፤ ሕጂ ከም ጭቃ ጎደናታት ክትረግጽ እያ።
11በታ መናድቕኩም ኪህነጸላ ዘለዎ መዓልቲ፡ በታ መዓልቲ እቲኣ እቲ ውሳነ ርሑቕ ኪኸውን እዩ።
12በታ መዓልቲ እቲኣ ድማ ካብ ኣሶርን ካብ ዕርድታት ከተማታትን ካብ ዕርዲ ክሳዕ ሩባን ካብ ባሕሪ ናብ ባሕርን ካብ ከረን ናብ ከረንን ናባኻትኩም ኪመጸኩም እዩ።
13እታ ምድሪ ግና ብሰንኪ እቶም ኣብኣ ዚነብሩ፡ ብሰንኪ ፍረ ተግባራቶም በረኻ ክትከውን እያ።
14ነታ ኣብ ማእከል ቀርሜሎስ ኣብ ጫካ በይና እትነብር መጓሰ ርስትኻ፡ ንህዝብኻ ብበትርካ ኣመግባ። ከምቲ ጥንቲ ኣብ ባሳንን ጊልዓድን ይጓሰዩ።
15ከምቲ ካብ ምድሪ ግብጺ ዝወጻእካሉ መዓልትታት፡ ተኣምራት ከርእየካ እየ።
16ኣህዛብ ነዚ ርእዮም ብዅሉ ሓይሎም ኪሓፍሩ እዮም። ኢዶም ኣብ ኣፎም ከንብሩ እዮም፣ ኣእዛኖም ጸማም ኪኸውን እዩ።
17ከም ተመን ሓመድ ኪልሕሱ እዮም፣ ካብ ምድሪ ኸም መትሎ ኻብ ጕድጓዶም ኪወጹ እዮም። ንእግዚኣብሄር ኣምላኽና ክፈርህዎን ክፈርሁኻን እዮም።
18ኣበሳ ይቕረ ዚብልን ንበደል ተረፍ ርስቱ ዚሓልፍን ከማኻ ኣምላኽ መን እዩ፧ ብሕያውነት ይሕጐስ እዩ እሞ፡ ንቝጥዓኡ ንሓዋሩ ኣይዓግቶን እዩ።
19ከም ብሓድሽ ኪምለስ እዩ፣ ኪምሕረና እዩ። ንሱ ንኣበሳና ከግዝእ እዩ፤ ንኹሉ ሓጢኣቶም ድማ ናብ መዓሙቕ ባሕሪ ክትድርብዮ ኢኻ።
20ነቲ ካብ ዘመን ጀሚርካ ንኣቦታትና ብማሕላ ዝተመባጽዕካሎም ሕያውነት ንያእቆብን ንኣብርሃምን ሓቂ ክትምርምሮም ኢኻ።