ራእይ ዮሃንስ 1

1:1-3 እዛ መጽሓፍ እዚኣ ራእይ የሱስ ክርስቶስ እያ፤ ምሉእ መጽሓፍ ቅዱስ እውን ከምኡ እዩ፤ ከመይሲ ኵሉ ራእይ ብክርስቶስ ኣቢሉ ይመጽእ፣ ኵሉ ድማ ንእኡ ዝምልከት እዩ። ቀንዲ ትሕዝቶኣ ድማ ብዛዕባ ጉዳያት ቤተ ክርስቲያን፣ ከምኡ’ውን ብእኣ ተኣሳሲሮም ብዛዕባ ዘለዉ ህዝብታት፣ ክሳዕ መወዳእታ ዓለም ዘሎ ዕላማታት ኣምላኽ ምግላጽ እዩ። እዚ ፍጻመታት እዚ ብርግጽ ኪፍጸም እዩ፤ ብኣዝዩ ቕሩብ ግዜ ድማ ኪፍጸም ኪጅምር እዩ። ክርስቶስ ባዕሉ ኣምላኽ ክነሱ፣ ብገዛእ ርእሱ ድማ ብርሃንን ህይወትን ክህልዎ ከሎ’ኳ፣ እንተዀነ ግን፣ ኣብ መንጎ ኣምላኽን ሰብን ከም ማእከላይ ኮይኑ፣ ትእዛዛት ካብ ኣቦ ይቀበል። እቲ ብዛዕባ ካብ ኣምላኽ እንታይ ክንጽበ ከምዘሎናን ንሱ ኸኣ ካባና እንታይ ከምዝጽበየናን ዝገልጽ ፍልጠት ብእኡ ጌርና ኢና ረኺብናዮ። ትሕዝቶ እዚ ራእይ እዚ ድማ፣ ብቕሩብ ግዜ ኪፍጸም ዘለዎ ነገራት እዩ። ነቶም ቃላት እቲ ትንቢት ዘንብቡ ወይ ዝሰምዑ ዅሎም በረኸት ይንገር። ነቶም መጽሓፍ ቅዱስ ዝምርምሩ ጽቡቕ ተግባር እዩ። ምንባብን ምስማዕን ጥራይ ኣይበቅዕን፣ የግዳስ እቲ ተጻሒፉ ዘሎ ነገራት ኣብ ትዝታና፣ ኣብ ኣእምሮና፣ ኣብ ፍቕርታትና፣ ከምኡ’ውን ኣብ ተግባርና ኽንሕዞ ኣሎና፣ በቲ ተግባርና ድማ በረኸት ክንረክብ ኢና። ምስጢራትን ዕንቅፋታትን እዛ መጽሓፍ እዚኣ እኳ ምስቲ ናይ ኣምላኽ ምርግጋጽ ተዋሒዱ እዩ፣ እዚ ድማ ንኣእምሮ ብፍርሃት ንምድሃልን፣ ንነፍሲ እቲ ኣንባቢ ንምጽራይን ዝጥዕም እዩ፣ እኳ ደኣ እቲ ትንቢታዊ ትርጕም እኳ እንተ ዘይለለየ። ዝኾነ ይኹን ክፍል መጽሓፍ ቅዱስ ካብዚ ንላዕሊ ወንጌል ብምሉእ ኣይገልጽን፣ ከምኡ’ውን ካብዚ ንላዕሊ ብዛዕባ ኽፍኣት ሓጢኣት ኣይገስጽን።

ዮሃንስ ራእይ 1:4-8: ሓቀኛ ጸጋ ኣብ ዘይብሉ፡ ሓቀኛ ሰላም ክህሉ ኣይክእልን እዩ። ጸጋ ቅድሚኡ ኣብ ዝኸደሉ ድማ፡ ሰላም ክስዕብ እዩ። እዚ በረኸት እዚ ብስም ኣምላኽ፡ ናይ ቅድስት ስላሴ እዩ፡ ናይ ኣምልኾ ተግባር ድማ እዩ። ኣቦ ቅድም ተጠቒሱ ኣሎ፤ ንሱ ኸምቲ ዘሎን ዝነበረን ዝመጽእን የሆዋ፡ ዘለኣለማዊ፡ ዘይቅየር ገይሩ ተገሊጹ ኣሎ። መንፈስ ቅዱስ ሰብዓተ መናፍስቲ፡ ምሉእ መንፈስ ኣምላኽ ተባሂሉ ይጽዋዕ፤ ኣብኡ ድማ ዝተፈላለየ ውህበታትን ተግባራትን ኣሎ። ጐይታ ኢየሱስ ክርስቶስ ካብ ዘለኣለም ንነብሩ እዩ፡ ንኹሉ ምኽሪ ኣምላኽ ድማ ምስክር እዩ። ንሱ በዅሪ ኻብ ምዉታት እዩ፡ ብዓቕሙ ድማ ንህዝቡ ዘተንሲእ። ንሱ ንነገስታት ምድሪ ልዑል እዩ፤ ብእኡ ምኽሮም ይፍራስ፡ ንእኡ ድማ ሓላፍነት ኣለዎም። ሓጢኣት ኣብ ነፍሲ ናይ በደልን ርኽሰትን ጣቓ ይገድፍ። እዚ ጣቓ እዚ ብደም ክርስቶስ እንተዘይኮይኑ፡ ብኻልእ ክርሕቕ ኣይክእልን እዩ። ክርስቶስ ድማ ንመለኮታዊ ፍርዲ ንምምላእ፡ ንህዝቡ ድማ ይቕረታን ንጽህናን ንምግዛእ ኢሉ ነዚ ደሙ ኣፍሲሱ። ክርስቶስ ንምእመናን ንኣምላኽን ንኣቦኡን ነገስታትን ካህናትን ገይርዎም ኣሎ። ከምኡ ኮይኖም ንዓለም ይሰዓሩ፡ ንሓጢኣት ይቀትሉ፡ ንመንፈሶም ይገዝኡ፡ ንሰይጣን ይጻወሩ፡ ብጸሎት ምስ ኣምላኽ ይብርትዑ፡ ንዓለም ድማ ክፈርዱ እዮም። ካህናት ገይርዎም ኣሎ፡ ናብ ኣምላኽ ምብጻሕ ሂብዎም፡ መንፈሳዊን ቅቡልን መስዋእቲ ንምቕራብ ኣኽኢልዎም፤ ንእዞም ውህበታት እዚኦም ድማ ንእኡ ስልጣንን ክብረትን ንዘለኣለም ከም ዘቕርቡ ግቡኦም እዩ። ንዓለም ክፈርድ እዩ።