1እቲ ወርቂ ከመይ ኢሉ ድኹም ኮይኑ! እቲ ዝበለጸ ወርቂ ከመይ ይቕየር! ኣእማን እቲ መቕደስ ኣብ ርእሲ ነፍሲ ወከፍ ጎደና ይፈስስ።
2እቶም ክቡራት ደቂ ጽዮን፡ ምስ ጽሩይ ወርቂ ዚመሳሰሉ፡ ከመይ ጌሮም ከም ኣቕሓ መሬት፡ ስራሕ ኣእዳው ሰራሕ ሸኽላ ይቑጸሩ!
3ኣራዊት ባሕሪ እውን ከይተረፉ ኣጥባቶም የውጽኡ፣ ንደቆም ይጠብዉ፤ ጓል ህዝበይ ከም ሰገን በረኻ ጨካን ኮይና ኣላ።
4መልሓስ እቲ ጡብ ዝጠብው ብጽምኢ ኣብ መንኵቡ ይጣበቕ። እቶም ንኣሽቱ ቈልዑ እንጌራ ይሓቱ፣ ዝሰብረሎም ሰብ የልቦን።
5እቶም ጽቡቕ ጌሮም ዝመገቡ ኣብ ጐደናታት በረኻ እዮም፤
6መቕጻዕቲ ኣበሳ ጓል ህዝበይ ካብ መቕጻዕቲ ሓጢኣት ሶዶም ይዓቢ እዩ እሞ፡ ከም ብሓንቲ ህሞት ተገልቢጡ፡ ኣእዳውውን ኣብ ልዕሊኣ ኣይተረፈን።
7ናዝራታታ ካብ በረድ ዝጸረዩ፡ ካብ ጸባ ዝጻዕዱ፡ ስጋኦም ካብ ሩቢ ዝቐየሑ፡ ፖሊሽኦም ካብ ሳፋየር ነበሩ።
8ገጾም ካብ ከሰል ዝጸልመተ እዩ። ኣብ ጎደናታት ኣይፍለጡን እዮም፥ ቆርበቶም ኣብ ኣዕጽምቶም ይጣበቕ፤ ነቐጸ፣ ከም በትሪ ኰነ።
9እቶም ብሰይፊ እተቐትሉ ካብቶም ብጥሜት እተቐትሉ ይበልጹ፡ እዚኣቶምሲ ፍረ መሮር ብምስኣን ተሳዒሮም ይኸፍቱዎም እዮም።
10ኣእዳው መሓርቲ ኣንስቲ ንደቀን ማይ የስትዮም። ኣብ ጥፍኣት ጓል ህዝበይ መግቦም ነበሩ።
11እግዚኣብሄር ንቝጥዓኡ ፈጸመ። ቍጥዓኡ ኣፍሰሰ፡ ኣብ ጽዮን ድማ ሓዊ ኣንደደ፡ መሰረታ ድማ ኣጥፍኦ።
12ነገስታት ምድርን ኵሎም ነበርቲ ዓለምን፡ እቲ ተጻባእን ጸላእን ናብ ኣፍ ደገታት የሩሳሌም ኪኣትዉ ኣይምኣመኑን።
13ሓጢኣት ነብያታን ኣበሳ እቶም ኣብ ማእከላ ደም ጻድቃን ዘፍሰሱ ካህናታን፡
14ኣብ ጐደናታት ከም ዕዉራት ኮለል በሉ።
15ንሳቶም ድማ፡ ኪዱ! ርኹስ እዩ፤ ኪድ፡ ኪድ፡ ኣይትተንክፍ፤ ሃዲሞምን ኮለል ምስ በሉን፡ ኣብ መንጎ ኣህዛብ፡ ደጊም ኣብኡ ጓኖት ኣይኪሰዱን እዮም፡ በልዎ።
16ቍጥዓ እግዚኣብሄር ኸፋፈሎም። ድሕሪ ደጊም ኣይክርእዮምን እዩ፤ ንባህርያት ካህናት ኣየኽብርዎን፣ ንሽማግለታት ኣይፈትዉን እዮም።
17ንሕና ግና ንኸንቱ ረድኤትና ገና ኣዒንትና ጠፊአን እየን። ኣብ ንቕሓትና ከነድሕኖ ዘይንኽእል ህዝቢ ንከታተል ኔርና።
18ኣብ ጐደናታትና ኽሳዕ ዘይንመላለስ፡ ስጕምትና ይሃድኑ፡ መወዳእታና ቀሪቡ፡ መዓልትታትና ተፈጸመ። መወዳእታና በጺሑ እዩ እሞ።
19ሰጐጉትና ካብ ንስሪ ሰማይ ይቀላጠፉ፡ ኣብ ኣኽራን ሰጐጉና፡ ኣብ በረኻ ይጽበዩና ነበሩ።
20ትንፋስ ኣፍንጫና፡ እቶም ቅቡኣት እግዚኣብሄር፡ ኣብ ዒላታቶም ተታሒዙ ኣሎ፡ ብዛዕባኦም ድማ፡ ኣብ ትሕቲ ጽላሉ ኣብ መንጎ ኣህዛብ ክንነብር ኢና።
21ኣቲ ኣብ ምድረና እትነብር ጓል ኤዶም፡ ተሓጐስ ተሓጐስ። እታ ጽዋእ ካባኻትኩም ክትሓልፍ እያ፤ ሰኺርካ ዕርቃንካ ክትወጽእ ኢኻ።
22ኣቲ ጓል ጽዮን፡ መቕጻዕቲ ኣበሳኺ ምሉእ እዩ። ድሕሪ ደጊም ናብ ስደት ኣይክወስደኩምን እዩ፤ ጓል ኤዶም ንኣበሳኺ ይበጽሖ! ሓጢኣትካ ክረኽቦ እዩ።