ፊንሐስ

ፊንሃስ ወዲ ኣልኣዛርን ወረኛ ኣሮንን፣ እቲ ናይ እስራኤል ቀዳማይ ሊቀ ኻህን ዝነበረ፣ ነበረ (ዘጸ 6:25)። ንሱ ብፍላይ ዝዝከር፣ ብጾታዊ ብልግናን ጣኦት ኣምልኾን ተዋፊሮም ዝነበሩ ሓደ እስራኤላዊ ሰብኣይን ሓንቲ ምድያማዊት ሰበይትን ብቕንኣት ብምቕታል ንቍጥዓ እግዚአብሔር ካብ ህዝቡ ብምርሓቑ እዩ (ዘኍ 25:7-11)። በዚ ምኽንያት እግዚአብሔር ንፊንሃስን ንዘርኡን ናይ ዘለኣለም ክህነት ቃል ኪዳን ሃቦም (ዘኍ 25:12-13; መዝሙርዘኍ 106:30-31)። ፊንሃስ ኣብ ካልኦት ፍጻሜታት እውን ኣገዳሲ ተራ ተጻዊቱ እዩ። ንሱ ምስ ካልኦት መራሕቲ ኮይኑ ንሮቤልን፣ ንጋድን፣ ንፍርቂ ነገድ ምናሴን፣ ንእግዚአብሔር ዝጻረር ተግባር ክኸውን ይኽእል እዩ ተባሂሉ ስለ እተራእየ ብዛዕባ እቲ ዝሰርሕዎ መሰውኢ ንምምካት ተላኢኹ ነበረ (ኢያ 22:13-32)። ኣብ ዘመን መሳፍንቲ ኻህን ኮይኑ ኣገልጊሉ፤ እስራኤላውያን ድማ ምስ ነገድ ብንያም ናብ ውግእ ቅድሚ ምኻዶም ምኽሪ ተሓቲቱ ነበረ (መሣ 20:28)። ፊንሃስ ኣብ ስርዓት ሊቀ ኻህናት ብወዱ ኣቢሹዔ ተተኪኡ (1ኛ ዜና 6:4-5, 50)። ኣብ ድንኳን ምርኻብ ሓላፊነት ሓለውቲ ኣፍደገ ዝነበሮ እሙን ካህን ተባሂሉ ይዝከር ነበረ (1ኛ ዜና 9:20)፤ ከምኡውን ኣካል ወለዶ ዕዝራ ነበረ (Ezr.7.5; 8.2)።