መዝሙር ዳዊት 71

መዝሙር 71:1-13 ዳዊት ኣብ ኣምላኽ ብምውካል ከቶ ከይሓፍር ይጽሊ። በዚ ልማኖዚ፡ ነፍሲ ወከፍ ሓቀኛ ምእመን ናብ ዝፋን ጸጋ ብትብዓት ኪቐርብ ይኽእል እዩ። ኣብ ምውላድናን ሕጻንነትናን ዝረኣየና ጸጋ ዝመልኦ ኣጠባብቓ ምስያበ ኣምላኽ፡ ናብ ቀዳማይ ኣምልኾ ከድርኸና ይግባእ። ካብ ምውላድና ጀሚሩ ረዲኤትና ዝነበረ፡ ካብ ንእስነትና ጀሚሩ ተስፋና ኪኸውን ይግባእ። ማንም ካብ ዓለም ዕረፍቲ ወይ ምጽንናዕ ከይተጸበየ። ንእግዚኣብሔር ዜፍቅርዎ፡ ብዙሕ ግዜ ይጽልኡን ይሰጎጉን እዮም፤ ሰብ ብመሰረተ እምነቶምን ብግብሮምን ዝግረመሎም እኳ እንተኾኑ፡ እግዚኣብሔር ግን ሓያል መዕቖብኦም ኰይኑ እዩ። እሙናት ኣገልገልቲ ኣምላኽ፡ ብእርጋኖም ከም ዘይድርብዮም ወይ ሓይሎም ምስ ደኸመ ከም ዘይሓድጎም ኪተኣማመኑሉ ይኽእሉ እዮም።

መዝሙር 71 ዳዊት ነዚ መዝሙር እዚ ኣብ እርግናኡ እዩ ጸሓፎ፡ ኣብኡ ብዘለዉ ገለ ሓረጋት ከም ዚርአ። እዚ ድማ ብዙሓት ሰባት ኣብ ግዜ ዕልወት ኣቤሴሎም ከም እተጻሕፈ ኺሓስቡ ይገብር፡ ከመይሲ እዚ ኣብ ድሕሪት ዘመኑ ዝነበረ ዓቢ ጸገም እዩ። ብዕልወት ሸባ ወይ ድማ ኣብቲ ሰይፊ ኻብ ቤቱ ከም ዘይርሕቕ እተነግረሉ ናይ ህይወቱ ክፋል ዘጋጠሞ ጸገም ኪኸውን ይኽእል እዩ። ንሱ ግና ንጉዳዩ ብዝርዝር ኣየቕረቦን፡ ከመይሲ ንሱ ነዚ ንህዝቢ ኣምላኽ ኣብ ጸገማቶም፡ ብፍላይ ድማ ኣብቲ ኣብ ግዜ እርግናኦም ዚረኽብዎ ጸገማት፡ ብሓፈሻዊ መገዲ ኺጥቀሙሉ ኢሉ እዩ። ከመይሲ እዚ መዝሙር እዚ፡ ካብ ካልእ ዝበለጸ፡ ንኣረገውቲ ደቀ መዛሙርቲ የሱስ ክርስቶስ ዚኸውን እዩ።

I. ንሱ ነቲ መዝሙር ብእምነታዊ ጸሎታት ይጅምሮ፡ ኣምላኽ ከም ዜድሕኖን ከም ዜድሕኖን (ቁ. 2, 4)፡ ከም ዘይደርብዮን (ቁ. 9) ወይ ከኣ ካብኡ ከም ዘይርሕቕን (ቁ. 12)፡ ጸላእቱ ድማ ከም ዚሓፍሩን (ቁ. 13) ኪኸውን ጸለየ። ኣብ ኣምላኽ ዘለዎ ምትእምማን (ቁ. 1, 3, 5, 7)፡ ካብ ኣምላኽ ዝረኸቦ ሓገዝ ተመክሮ (ቁ. 6)፡ ከምኡ’ውን ናይ ጸላእቱ ንዕኡ ዝነበሮም ክፉእነት (ቁ. 10, 11) ኣቕረበ።

II. ንሱ ነቲ መዝሙር ብእምነታዊ ምስጋናታት ይዛዝሞ (ቁ. 14, ወዘተ.)። ተስፋኡ ካብዚ ንላዕሊ ተረጋጊጹ ኣይፈልጥን (ቁ. 16, 18, 20, 21)። ሓጐሱን ምስጋናኡን ካብዚ ንላዕሊ ተሰፊሑ ኣይፈልጥን (ቁ. 15, 19, 22–24)። ንሱ ብሓጐስ ዝመልአ ምስጋና ተዋሒጡ እዩ ነይሩ። ነዚ ኺዝምር ከሎና ድማ፡ ንሕና’ውን ኣብ ኣምላኽ ዘሎና እምነትና ኺበረታታዕን ልብና ድማ ንቕዱስ ስሙ ንምምስጋን ኪለዓልን ይግባእ።

ቁጽሪ 1-13 ዳዊት ኣብዚ ብሓፈሻ ንኽልተ ነገራት ይጽሊ—ንሱ ከይሓፍርን ጸላእቱን መሳቕይቱን ድማ ከይሓፍሩን።

I. ንሱ ኣብ ኣምላኽ ብዘለዎ ምትእምማን ከቶ ከይሓፍርን ብእምነታዊ ትጽቢታቱ ኸኣ ከይዕገት ጸለየ። በዚ ልማኖ እዚ ኹሉ ሓቀኛ ምእመን ብትብዓት ናብ ዝፋን ጸጋ ኺመጽእ ይኽእል እዩ። ከመይሲ ኣምላኽ ነቲ ንሱ ባዕሉ ዘልዓሎ ተስፋ ከቶ ኣይዕግቶን እዩ። ሕጂ ኣብዚ እዚኣቶም ኣስተብህል፡

1. ዳዊት ኣብ ኣምላኽ ዘለዎ ምትእምማን ከመይ ገይሩ ኸም ዚገልጽ፡ ከምኡ’ውን ነቲ ምትእምማኑ ብኸመይ ባህታን ብኸመይ ዝተፈላለየ ኣገላልጻን ከም ዚደግሞ፡ ነቲ ምትእምማኑ ድማ ናብ ኣምላኽ እናቕረበን እናለመነሉን። ንኣምላኽ ነመስግኖ፡ ከምኡ’ውን ነሐጕሶ፡ ኣብኡ ዘሎና ምሉእ ምትእምማን እንታይ ምዃኑ ብምግላጽ (እዚ ሓቂ እንተ ዀይኑ) (ቁ. 1)፡ “ኣቱም እግዚኣብሔር፡ ኣባኻ ተወከልኩ፤ ከቶ ኣይሕፈር።” ካልኦት ዝገበሩ ይግበሩ፡ ኣነ ንኣምላኽ ያዕቆብ ንሓገዘይ እመርጾ። እቶም ብኹሉ ምኽኣል ኣምላኽን ሓቂ ቓሉን ምሉእ ብምሉእ ዚዓግቡ፡ በዚ ድማ ኪካሕሱ እኹል ምዃኑ ብምውካል፡ ንዕኡ ኺገብሩን ኪሳቐዩን፡ ኪስእኑን ኪጋደሩን ብፍቓዶም ድሉዋት ዝዀኑ፡ ብሓቂ ኺብሉ ይኽእሉ እዮም፡ ኣቱም እግዚኣብሔር፡ ኣባኻ እየ ተወኪለ። እቶም ምስ ኣምላኽ ኪዋስኡ ዚደልዩ ብምትእምማን ኪዋስኡ ኣለዎም። ምስኡ ኽንዋሳ እንተ ሐፊርና፡ እዚ ንዕኡ ከም ዘይንውከሎ ምልክት እዩ። ንስኻ ኸውሔይን ዕርድየይን ኢኻ (ቁ. 3)። ከምኡ’ውን፡ “ንስኻ መዕቆቢየይ፡ ሓያል መዕቆቢየይ ኢኻ” (ቁ. 7)። ማለት፡ “ናባኻ እሃድም፡ ኣብኻን ኣብ ትሕቲ ምክልኻልካን ድማ ድሕንነት ከም ዚረክብ እተኣማመን። ንስኻ እንተ ኣድሒንካኒ፡ ሓደ’ኳ ኺጐድኣኒ ኣይክእልን። ንስኻ ተስፋይን ምትእምማነይን ኢኻ” (ቁ. 5)። ማለት፡ “ንስኻ ባዕልኻ ኣብ ቃልካ ከምቲ ዚግባእ ዕላማ ናይ ተስፋይን ምትእምማነይን ኴንካ ኣቕሪብካኒ ኢኻ። ኣባኻ ተስፋ ገይረ እየ፡ ከቶ ድማ ከንቱ ዀይኑ ኣይረኸብኩዎን።”

2. ኣብ ኣምላኽ ዘለዎ ምትእምማን ብተመክሮታቱ ከመይ ገይሩ ኸም ዚድገፍን ዚበረታታዕን (ቁ. 5, 6)፡ “ኣቱም እግዚኣብሔር ኣምላኽ፡ ንስኻ ተስፋይ ኢኻ እሞ፡ ካብ ንእስነተይ ጀሚርካ ምትእምማነይ ኢኻ።” ካብ የማነይን ጸጋመይን ክፈሊ ኻብ ዝኸኣልኩሉ ግዜ ጀሚረ፡ ኣብኻ ተወኪለ እየ፡ ከምኡ ኽገብር ድማ ብዙሕ ምኽንያት ረኺበ እየ። ከመይሲ “ካብ ማሕፀን ኣደይ ሒዝካኒ ኢኻ።” ካብቲ ኣእምሮኡ ኺጥቀም ካብ ዝጀመረሉ ግዜ ጀሚሩ፡ ኣብ ጽድቂ ኣምላኽ እተወከለ እዩ ነይሩ፡ ከመይሲ ካብቲ ህላዌኡ ኻብ ዝረኸበሉ ግዜ ጀሚሩ፡ ናይ ጽድቂ ምልክት እዩ ነይሩ። ማስታወሻ፡ መለኮታዊ ምድላው ኣብ ልደትናን ንእስነትናን ዝገበረልና ጸጋዊ ሓልዮት ምሕሳብና፡ ናብ ቀዳማይ ኣምልኾን ንኽብሩ ዘይተቋረጸ ምውፋይን ኬተባብዓና ይግባእ። እቲ ካብ ልደትና ሓጋዚና ዝነበረ፡ ካብ ንእስነትና ጀሚሩ ተስፋና ኪኸውን ይግባእ። ኣገልግሎት ኽንገብረሉ ኻብ ዘይንኽእለሉ ግዜ ኣቐዲምና ብዙሕ ምሕረት ካብ ኣምላኽ እንተ ተቐቢልና፡ ኽንከኣል ከሎና ግዜ ኸይንጥፍእ ይግባእ። እዚ ኣብዚ ንመዝሙራዊ ኣብቲ ሕጂ ዘለዎ ጸበባ ደገፍ ኰይኑ ይመጽእ። ኣምላኽ ህይወቱን ህላዌኡን ብምሃቡ ጥራይ ዘይኰነስ፡ ካብ ማሕፀን ኣዲኡ ናብ ዓለም ብምውጻኡን፡ ካብ ማሕፀን ከይመውትን ወይ ካብ ከብዲ ምስ ወጸ ነፍሱ ከይህብን ብምድላዉ ጥራይ ዘይኰነስ፡ ብግዜኡ ሓደ ኻብ ስድራቤቱ ገይርዎ እዩ፡ “ንስኻ ኢኻ ካብ ማሕፀን ኣደይ ናብ ኢድ ጸጋኻ፡ ኣብ ትሕቲ ጽላል ኣኽናፍካ፡ ናብ ማእሰርቲ ኪዳንካ ዘውጻእካኒ። ከም ወዲ ገረድካን ኣብ ቤትካ እተወለድካን ኴንካ ናብ ቤተ ክርስቲያንካ ኣእቲኻኒ፡ መዝሙር 116:16። ስለዚ ድማ፡” (1.) “ክትከላኸለኒ ምኽንያት ኣሎኒ። ክሳዕ ሕጂ ሒዝካኒ ዝነበርካ፡ ሕጂ ኣይትደርብየኒ። ዝፈጠርካኒ፡ ግብሪ ኢድካ ኣይትሐድግ። ባዕለይ ርእሰይ ክሕግዝ ዘይከኣልኩሉ ግዜ ዝሓገዝካኒ፡ ሕጂ ድማ ከምቲ ሽዑ ዝነበርኩዎ ሓገዝ ዘይብለይ ከሎኹ ኣይትሐድገኒ።” (2.) “ስለዚ ድማ ርእሰይ ንኣኻ ኸውፊ ምኽንያት ኣሎኒ፡ ምስጋናይ ድማ ኵሉ ሳዕ ብዛዕባኻ ኪኸውን እዩ።” ማለት፡ “ኵሉ መዓልቲ ንምምስጋንካ ዕዮይ ክገብሮ እየ፡ ንምግባሩ ድማ ኵሉ ኣጋጣሚ ኽጥቀም እየ።”

3. ኣብዚ ምትእምማን እዚ ናብ ኣምላኽ ዘቕረቦ ልማኖታት እንታይ እዮም፡

(1.) ከቶ ከይሓፍር (ቁ. 1)፡ ማለት፡ ነቲ ዚጽበዮ ዝነበረ ምሕረት ከይዕገት፡ በዚ ድማ ብትጽቢቱ ከይሓፍር። ከምዚ ዅላትና ብእምነት ኽንጽሊ ንኽእል ኢና፡ ኣብ ኣምላኽ ዘሎና ምትእምማንና ሓፋር ከይገብረና። ተስፋ ናይ ክብርን ኣምላኽ ዘየሕፍር ተስፋ እዩ።

(2.) ካብ ኢድ ጸላእቱ ኺድሕን (ቁ. 2)፡ “ብጽድቅኻ ኣድሕነኒ።” ንስኻ ጻድቕ ፈራዲ ዓለም ስለ ዝዀንካ፡ ንጉዳይ እቶም እተጐድኡ እናተኻራኸርካን ንእኩያት እናቐጻዕካን፡ ብሓደ መገዲ ኽሃድም ግበረኒ (ኣምላኽ ምስ ፈተና መውጽኢ ኺገብር እዩ፡ 1 ቈረንቶስ 10:13)። “ናብ ጸሎተይ እዝንኻ ኣቕልብ፡” ንሳቶም ድማ መልሲ ኺረኽቡ፡ “ካብ ጸገማተይ ኣድሕነኒ፡ ቁ. 4። ኣምላኸይ፡ ካብ ኢድ እቶም ኪበታትኑኒ ድሉዋት ዝዀኑ ኣድሕነኒ።” ንምድሓን ሰለስተ ነገራት ይልምን፡

[1.] ኣምላኽ ኪጽበዮ ዝሃቦ ምትብባዕ፡ ንምድሓነይ ትእዛዝ ሂብካ ኢኻ (ቁ. 3)። ማለት፡ ክትገብሮ ቃል ኣቲኻ ኢኻ፡ ኣብ ቃል ኣምላኽ ድማ ከምዚ ዝኣመሰለ ሓይሊ ኣሎ፡ ብዙሕ ግዜ ከም ትእዛዛት ጌርካ ይዝረብ፡ ከምቲ፡ “ብርሃን ይኹን፡ ብርሃን ድማ ዀነ።” ንሱ ይዛረብ፡ ይኸውን ድማ።

[2.] ባህሪ ጸላእቱ፡ ንሳቶም ረሲኣን፡ ዓመጸኛታት፡ ጨካናት ሰባት እዮም፡ ኣምላኽ ድማ ንምምላኽኦም ኪቐውም ክብርን ኪኸውን እዩ (ቁ. 4)፡ ከመይሲ ንሱ ቅዱስ፡ ጻድቕን ጽቡቕን ኣምላኽ እዩ።

[3.] ብዙሓት ኣዒንቲ ኣብኡ ዝነበራ (ቁ. 7)፡ “ኣነ ንብዙሓት ከም ምልክት ኰይነ ኣለኹ።” ኵሉ ሰብ ነቲ ኣብ ዝወደቕኩዎ ፍሉይ ጸገማትን ነቲ ኣብ ኣምላኽ ከም ዘሎኒ ዝገልጾ ፍሉይ ምትእምማንን እንታይ ፍጻሜ ኸም ዚህልዎ ኺርኢ ይጽበ ኣሎ። ወይ ድማ፡ “ከም ጭራቕ እየ ዚርአ፡ ኵሉ ሰብ ዚርሕቐኒ እየ፡ ስለዚ እግዚኣብሔር መዕቆቢይ እንተ ዘይኰይኑኒ ጠፊአ እየ። ሰባት ይሐድጉኒ፡ ኣምላኽ ግና ኣይሐድገንን።”

(3.) ኵሉ ሳዕ ኣብ ኣምላኽ ዕረፍትን ድሕንነትን ኪረክብ (ቁ. 3)፡ ሓያል መዕቆቢይ ኩነኒ። ኵሉ ሳዕ ክመጽኣካ ዝኽእል መዕቆቢ ኸውሒ ኩነኒ። እቶም ኣብ ኣምላኽ ዝሰፈሩ፡ ምስኡ ብምሕባርን ብምትእምማንን ዚነብሩ፡ ብእምነትን ጸሎትን ኵሉ ሳዕ ናብኡ ዚመጹ፡ ኣዒንቶም ኵሉ ሳዕ ናብኡ ዚጥምታ፡ ኣብኡ ሓያል መዕቆቢ ኺረኽቡ ይኽእሉ እዮም፡ እዚ ድማ ባዕሉ ከቶ ኣይወድቕን ወይ ብዝኾነ ወራሪ ሓይሊ ኺብተኽ ኣይክእልን። ኵሉ ሳዕ ብዝኾነ ኣጋጣሚ ናብኡ ኺመጹ ድማ ድሉዋት ኪኾኑ እዮም፡ ብብዝሒ ምምጽኦም ድማ ኣይኪነቐፉን እዮም።

(4.) ንኣምላኽ ኵሉ ሳዕ ንምምስጋን ምኽንያት ኪህልዎ፡ ኣብቲ ባህ ዜብል ዕዮ ድማ ኵሉ ሳዕ ኪዋሳእ (ቁ. 8)፡ “ከምቲ ሕጂ ብሰቆርቆር ዝመልአ፡ ኣፈይ ብምስጋናኻ ይምላእ፡” ሽዑ ድማ ብተስፋይ ኣይሓፍርን፡ ጸላእተይ ግና ብትዕቢቶም ኪሓፍሩ እዮም። እቶም ንኣምላኽ ዚፈትዉ፡ ንምምስጋኑ ይፈትዉ፡ ኵሉ መዓልቲ ኺገብርዎ ድማ ይደልዩ፡ ንግሆን ምሸትን ኣብ ዚገብርዎ ኣምልኾ ጥራይ ዘይኰነስ፡ መዓልቲ ሸውዓተ ሳዕ ጥራይ ዘይኰነስ (መዝሙር 119:164)፡ ኵሉ መዓልቲ፡ ምስ ኵሉ ዚዛረብዎ ሓደ ነገር ወይ ካልእ ንኽብርን ምስጋናን ኣምላኽ ዚኸውን ኪሓዋውሱ። ክሳዕ ዚነብሩ ኺገብርዎ ይውስኑ፡ ኣብ ዝሓሸ ዓለም ድማ ንዘለኣለም ኪገብርዎ ተስፋ ይገብሩ።

(5.) ሕጂ ኣብ ግዜ እርግናኡ ከይሕረም (ቁ. 9)፡ “ኣብ ግዜ እርግናይ ኣይትደርብየኒ፡ ሓይለይ ምስ ጐደለ ኣይትሐድገኒ።” ኣብዚ እዚኣቶም ኣስተብህል፡

[1.] ብዛዕባ ድኻም እርግና ዝነበሮ ባህርያዊ ስምዒት፡ “ሓይለይ ይጐድል።” ኣብቲ ሓይሊ ኣካልን ብርታዐ ኣእምሮን፡ ሓያል ራእይን፡ ሓያል ድምጽን፡ ሓያል ኣካላትን ዝነበሮ፡ ወይለ! ኣብ እርግና ይጐድሉ፡ ህይወት ትቕጽል፡ ሓይሊ ግና ይኸይድ፡ ወይ ድማ ዕዮኡን ጓሂኡን እዩ፡ መዝሙር 90:10።

[2.] ኣብ ትሕቲ እዚ ድኻም እዚ ናይ ኣምላኽ ህላዌ ኺቕጽል ዝነበሮ ጸጋዊ ድሌት፡ ኣቱም እግዚኣብሔር፡ ኣይትደርብየኒ፡ ሽዑ ኣይትሐድገኒ። እዚ ኣምላኽ እንተ ሐዲግዎ ከም ዚጠፍእ ዚሕብር እዩ።