Faarfannaa 71

Daawit yoomillee Waaqayyotti hirkattummaa isaatiif akka hin qaaneffamne kadhata. Kadhata akkanaatiin amantoonni dhugaa hundinuu ija jabinaan teessoo ayyaanaatti dhiyaachuu danda'u. Eegumsi gaariin Waaqayyo dhaloota keenyaafi ijoollummaa keenya keessatti nuuf godhe, akka yeroo jalqabaatti Waaqayyoon kabajnuuf nu kakaasuu qaba. Inni yeroo dhaloota keenyaa kaasee nu gargaare, yeroo dargaggummaa keenyaa kaasees abdii keenya ta'uu qaba. Namni kamiyyuu addunyaa irraa boqonnaa yookiin jajjabina hin eegin. Warri Gooftaa jaallatan, yeroo baay'ee ni jibbamaniifi ni ari'atamu; namoonni bu'uuraafi amala isaaniitiif itti dinqamu; garuu Gooftaan iddoo baqannaa jabaa isaanii tureera. Hojjettoonni Waaqayyoo amanamaan, yeroo dulloomanii akka isaan hin gannetti yookiin yeroo humni isaanii dadhabetti akka isaan hin dhiisnetti mirkanaa'oo ta'uu danda'u.

FAARFANNAA 71

Daawit faarfannaa kana dulloomee turee barreesse; kunis caqasoota keessa jiran hedduudhaan ni mul'ata. Kanaaf namoonni hedduun yeroo fincila Abeshaloom turetti barreeffame jedhu; sababiin isaas kun rakkoo guddaa bara jireenya isaa boodaa ture. Fincila Sheebaa yookiin rakkoo jireenya isaa keessatti isa mudateen kan ka'e ta'uu danda'a, kan yeroo sanaaf goraadeen mana isaa keessaa akka hin dhabamne dubbatame. Haa ta'u malee, haala isaa bal'inaan hin ibsu, sababiin isaas rakkoo keessatti, keessumaa bara dulloomaa isaaniitti kan isaan mudatu keessatti, namoota Waaqayyoo hundaaf akka tajaajiluuf ture; faarfannaan kun, kanneen biroo hunda caalaa, barattoota Kiristoos warra dulloomaniif ni ta'a.

I. Faarfannaa kana kadhannaa amantiidhaan eegala; kadhannaa Waaqayyo akka isa oolchuufi akka isa baraaru (lak. 2, 4), akka isa hin gane (lak. 9) yookiin akka isa irraa fagaatu (lak. 12), akkasumas diinonni isaa akka qaana'an (lak. 13) kadhata. Amantii Waaqayyoo irratti qabu (lak. 1, 3, 5, 7), gargaarsa Waaqayyo irraa argate (lak. 6), akkasumas hamminna diinota isaa isa irratti qaban (lak. 10, 11) dhiheessa.

II. Faarfannaa kana galata amantiidhaan xumura (lak. 14, kkf.). Abdiin isaa yoomiyyuu caalaa hin jabaanne (lak. 16, 18, 20, 21). Gammachuun isaa fi galanni isaa yoomiyyuu caalaa hin babal'anne (lak. 15, 19, 22–24). Inni galata gammachuu guddaa keessa jira; nutis yeroo kana faarfannu, amantiin keenya Waaqayyoo irratti jabaachuu qaba, akkasumas maqaa isaa qulqulluu galateeffachuuf garaa keenya ol kaasu qabna.

Daawit asitti wantoota lamaaf kadhata—akka inni hin qaana'amneefi diinonni isaa fi warri isa ari'atan akka qaana'an.

I. Inni Waaqayyo irratti hirkannaa isaa irraa akka hin qaana'amneefi abdiin amantii isaa Waaqayyo irraa qabu akka hin fashalaa'amneef kadhata. Kadhannaa kanaan amanaan dhugaan hundinuu gara teessoo ayyaanaa dhiyeenyaa dhaan dhufuu danda'a; sababiin isaas Waaqayyo abdiin inni ofii isaa kaase yoomiyyuu hin fashaleessu. Amma asitti ilaali,

1. Daawit akkamitti amantii isaa Waaqayyoo irratti qabu akka ibsu, akkasumas gammachuu fi jechoota garaagaraa galateeffannaa qabanitti fayyadamuun amantii isaa sana irra deddeebiin akka ibsu, amantii isaa sana Waaqayyo duratti dhiheessuun isa kadhata. Waaqayyoon ni galateeffanna, akkasumas isa ni gammachiifna, yoo dhugaa ta'e, amantii guutuu isa irratti qabnu isaaf himuudhaan (lak. 1): “Yaa Gooftaa! siin qofa nan amanadha. Warri kaan maal yoo godhanillee, ani Waaqayyo Yaaqoob gargaarsa koo godhadha.” Warri dandeettii Waaqayyoo guutuu fi dhugaa waadaa isaa irratti guutummaatti quufan, akkasumas sana irratti hirkachuun, isaaniif gahaa ta'uu isaa beekuun, isaaf hojjechuufi dhiphachuuf, dhabuufi balaaf of saaxiluuf fedhii guutuu qaban, dhugumaan akkas jedhuu danda'u: “Yaa Gooftaa! siin nan amanadha.” Warri Waaqayyoo wajjin hojjechuu barbaadan amantii irratti hojjechuu qabu; yoo isa wajjin hojjechuuf saalfanne, isa hin amanne jechuudha. Ati kattaa koo fi da'oo koo ti (lak. 3); ammas, “Ati baqannaa koo, baqannaa koo jabaa ti” (lak. 7); jechuun, “Ani gara kee nan baqadha, si keessa, eegumsa kee jala nagaa ta'uu koo nan beeka. Yoo ati na eegde, eenyu illee na miidhuu hin danda'u. Ati abdiin koo fi amantii koo ti” (lak. 5); jechuun, “ati jecha keetiin akka kaayyoo abdiif amantii koo taatuuf of naaf dhiheessiteetta; siin abdadheera, akkas gochuun yoomiyyuu akkan hin bu'aa buusu hin argine.”

2. Amantiin isaa Waaqayyoo irratti qabu muuxannoo isaa kanaan akkamitti akka deeggarameefi jajjabaate (lak. 5, 6): “Ati ijoollummaa koo irraa eegalee amantii koo turte; yeroo harka koo mirgaa fi bitaa adda baasuu danda'u irraa eegalee, si irratti hirkadheera, akkas gochuuf sababa guddaa nan arge; sababiin isaas ati garaa haadha koo irraa na deeggarteetta.” Yeroo inni sammuu isaa fayyadamuu jalqabe irraa eegalee gaarummaa Waaqayyoo irratti hirkataa ture, sababiin isaas yeroo inni jiraachuu jalqabe irraa eegalee ragaa gaarummaa sanaa ture. Hubadhu, kunuunsa gaarii Qophii Waaqayyoo dhaloota keenyaafi ijoollummaa keenyatti nuuf godhe yaadachuun, amantii jalqabaa fi ulfina isaatiif of kennuu yeroo hundaa nu kakaasuu qaba. Inni dhaloota keenya irraa eegalee gargaarsa keenya ture, ijoollummaa keenya irraa eegalee abdiin keenya ta'uu qaba. Yoo hojii isaaf hojjechuuf hin dandeenye dura ayyaana Waaqayyoo baay'ee arganne, yeroo dandeenyu yeroo hin qisaasne. Kun asitti akka deeggarsa faarfaataa rakkoo isaa ammaa keessatti tajaajila; Waaqayyo jireenya isaa fi jiraachuu isaa isaaf kenne, garaa haadha isaa irraa gara addunyaatti isa fide, akkasumas garaa haadha isaa irraa akka hin duune, yookiin garaa keessaa yeroo ba'u akka lubbuu hin kennine qopheesse qofa osoo hin taane, yeroo dursee isa maatii isaa keessaa tokko godhe: “Ati isa garaa haadha koo irraa gara harka ayyaana keetii, gaaddidduu koo keessa, hidhata kakuu kee keessa na fudhatte; ati gara waldaa keetii na fudhatte, akka ilma hojjettuu keetii, mana kee keessatti dhaladhe, Faarfannaa 116:16. Kanaafis,” (1.