መዝሙር ዳዊት 64

መዝሙር 64:1-6 መዝሙራዊ ካብ ዘዕግርግር ፍርሂ ክሕልዎ ንኣምላኽ ብትብዓት ይምሕፀኖ። ልሳን ንእሽቶይ ኣካል እያ፣ ግናኸ ዓበይቲ ነገራት ትምክሕ። ቕኑዕ ሰብ እቲ እኩያት ዝዒርምዎ ዒላማ እዩ፣ ብሰላም ብዛዕባኡ ወይ ናብኡ ክዛረቡ ኣይክእሉን። ካብ ሓሳዊ ልሳን ምክልኻል የብሉን። ጌጋ ምግባር ሕማቕ እዩ፣ ግናኸ ንርእስናን ንሓድሕድናን ኣብኡ ምትብባዕ ዝኸፍአ እዩ። ልቢ ናብ ዝለዓለ ደረጃ ከም ዝደቀሰ ዘርኢ ምልክት እዩ፣ ከምዚ ኢሉ ንኽፉእ ምግባር ምሉእ ብምሉእ እንተተሰጒሙ። ኣምላኽ ንኹሉ ነገር ከም ዝፈልጥ ዘሎ ተግባራዊ ዘይምእማን፣ ናይ ኩሉ እኩይ ነገር መሰረት እዩ። ጥቕሚ ጽቡቕ ምኽንያትን ጽቡቕ ሕልናን ዝያዳ ዝግለጽ፣ ሓደ ሰብ ካብ ጸላእቱ ዝሕግዞ ነገር ዘየብሉ እንተኾይኑ እዩ፣ ኣምላኽ በይኑ እንተዘይኮይኑ፣ ንሱ ወትሩ ዝርከብ ደገፍ እዩ።

መዝሙር 64 እዚ ብምሉኡ መዝሙር ብዛዕባ ጸላእቲ ዳዊት፡ ስደትቱን ሓመይቱን ዝገልጽ እዩ። ብዙሓት ከምዚኦም ነበሩ፡ ንሱ ድማ ንዅሉ ዘመኑ ጸገም ኣሕሊፎምሉ እዮም፡ ስለዚ ነዚ መዝሙር እዚ ንምጽሓፍ ዝኾነ ፍሉይ ምኽንያት ክንገምት ኣየድልየናን እዩ።

I. ካብ እኩይ ትልሞም ክሕልዎ ንኣምላኽ ይልምን (ቁ. 1, 2)።

II. ብገዛእ እከይኦም ንጥፍኣት ዝተመዝገቡ ሰባት ከም ዝኾኑ፡ ኣዝዩ ሕማቕ ባህርይኦም ይገልጽ (ቁ. 3-6)።

III. ብመንፈስ ትንቢት ጥፍኣቶም ይንበ፡ እዚ ድማ ንኽብሪ ኣምላኽን ንምብርትታዕ ህዝቡን ዝኸውን እዩ (ቁ. 7–10)። ነዚ መዝሙር እዚ ክንዝምር ከሎና፡ ኣብ ዘርኢ ሰበይቲ ዘሎ ናይ ጥንቲ ጽልኢ ኣብ ልዕሊ ዘርኢ ተመን ዘለዎ ሳዕቤን ክንዕዘብ ኣሎና፡ ኣብ መወዳእታ ድማ ርእሲ እቲ ተመን ንኽብሪ ቅዱስ ዘርእን ንሓጎስን ክስበር ምዃኑ ክንተኣማመን ኣሎና። ንሓላዊ መዘምራን። መዝሙር ዳዊት።

ቁጽሪ 1-6 ዳዊት ኣብዚኣተን ፍቕድታት እዚኤን፡ ንርእሱ ዘንጸላልዎ ሓደጋን ባህርይ ጸላእቱን ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ኣቕሪቡ፡ ኣምላኽ ክሕልዎን ክቐጽዖምን ንዝገበሮ ልማኖ ንምድልዳል እዩ።

I. ካብ ጸላእቱ ክሕልዎ ንኣምላኽ ብትሪ ይልምን (ቁ. 1, 2)፦ ኣምላኸይ፡ ድምጺ ልማኖይ ስማዕ። ማለት፡ ዝልምኖ ዘሎኹ ሃበኒ፡ እዚ ድማ እዩ፡ ጐይታይ፡ ህይወተይ ካብ ፍርሂ ጸላኢ፡ ማለት ካብቲ ዝፈርሆ ዘሎኹ ጸላኢ፡ ሓልወኒ። ህይወቱ ንኣምላኽን ንወለዱን ኣዝያ ኣገልግሎት ክትከውን ከም ዝተሓስበት ስለ ዝፈልጥ፡ ብፍላይ ንህይወቱ ይልምን። ህይወቱ ኣብ ሓደጋ ምስ ወደቐት፡ ብምሉኡ ዓቕሉ ሒዙ ክቕመጥ ኣይከኣልን እዩ (ኣስቴር 7:2, 4)። ንፍርሂ ጸላኢኡ እንተ ኣቕረበ ድማ፡ ንትብዓቱ ኣየንቅፎን እዩ። ኣቦኡ ያእቆብ፡ እቲ ምስ ኣምላኽ ዝተቓለሰ መራሒ፡ ቅድሚኡ ከምኡ ገይሩ እዩ። ዘፍጥረት 32:11፡ ካብ ኢድ ሓወይ፡ ካብ ኢድ ኤሳው ኣድሕነኒ፡ ምናልባት መጺኡ ንኣይን ንደቀይን ኣዴታቶምን ከይቐትለኒ እፈርህ ኣሎኹ። ህይወተይ ካብ ፍርሂ ሓልወኒ፡ ካብቲ ዝፈርሆ ዘሎኹ ነገር ጥራይ ዘይኮነስ፡ ካብቲ ዘዕግስ ፍርሂ እውን። እዚ ብግብሪ ምሕላው ህይወት እዩ፡ ምኽንያቱ ፍርሂ ስቓይ ኣለዎ፡ ብፍላይ ፍርሂ ሞት፡ በዚ ምኽንያት እዚ ገሊኦም ንዅሉ ዘመኖም ባሮኽ ይኾኑ። ይጽሊ ድማ፡ ካብ ሕቡእ ምኽሪ እኩያት፡ ካብቲ ብሕቡእ ንምጕዳእ ዝመኻኸርዎ እከይ፡ ከምኡውን ካብ ምልዕዓል ገበርቲ ዓመጻ፡ ሓይልታት ከም ዝሓብሩ፡ ምኽሮም ከም ዝሓብሩ፡ ንምጕዳእ ካብ ዝሓብሩ፡ ሓብኣኒ። እሞ እምበኣር፡ እቲ ሕቡእ ምኽሪ ብምልዕዓል ይዛዘም። ናይ ክሕደት ተግባራት ብናይ ክሕደት ምሕባርን ምትእምማርን ይጅምሩ። ካባታቶም ሓብኣኒ፡ ከይረኽቡኒ፡ ከይበጽሑኒ። ኣብ ትሕቲ ምሕላውካ ድሕንነት ይሃሉኒ።

II. ብዛዕባ ዓቢይ ሕሱምነትን እከይን ጸላእቱ የማርር፦ ጐይታይ፡ ካባታቶም ሓብኣኒ፡ ምኽንያቱ እኩያት ሰባት እዮም፡ ክሕለፉ ዘይግባእ። ንሓደ ነገር ዘይፈርሑ ሓደገኛታት ሰባት እዮም፡ ስለዚ ንስኻ እንተ ዘይሓገዝካኒ፡ ጠፊአ እየ።

1. ብስምዕታትን ጸርፍታትን ኣዝዮም ሕሱማት እዮም (ቁ. 3, 4)። ከም ወተሃደራት፡ ብሰይፎምን ቀስቶምን፡ ብልክዕ፡ ብሕቡእን ብሃንደፍታን ዝውጥኑ ቀስተኛታት፡ ንዘይተጠራጠረት ንጽህቲ ዑፍ ዝወቕዑ ተገሊጾም ኣለዉ። ግናኸ፡ (1.) ልሳናቶም ሰይፎም እዩ፡ ሃልሃል ዝብል ሰይፊ፡ ክልተ ዝኣፉ ሰይፊ፡ ዝተሳሕለ ሰይፊ፡ ብቝጥዓ ዝተሳሕለ፡ በዚ ድማ ንጽቡቕ ስም ጎረባብቶም ይቘርጹን ይጕድኡን ይቐትሉን። ልሳን ንእሽቶ ኣካል እያ፡ ግናኸ ከም ሰይፊ ዓበይቲ ነገራት ትምካሕ (ያእቆብ 3:5)። ሓደገኛ ኣጽዋር እዩ። (2.) መሪር ቃላት ፍላጻታቶም እዮም—ጸርፍታት፡ ስም ምጽራፍ፡ ሓሶት ምቕራብ፡ ሓሜትን ስም ምጥፋእን፡ እቶም ናይ እኩይ ሓዊ ፍላጻታት፡ ናብ ሲኦል ዝነድዱ። በዚ ምኽንያት እዚ ሕሱምነቶም ቀስቶም ይስሕቡ፡ ነዘን ፍላጻታት እዚኤን ብዝያዳ ሓይሊ ንምውጻእ። (3.) እቲ ቅኑዕ ሰብ ዒላማኦም እዩ። ንዕኡ እዮም ዝጸልኡ፡ ብዛዕባኡ ወይ ንዕኡ ብሰላም ክዛረቡ ኣይክእሉን እዮም። ሓደ ሰብ ዝበለጸ ክኸውን እንከሎ፡ ብእኩያት ዝያዳ ይቕናእ፡ ብዛዕባኡ ድማ ዝያዳ ሕማቕ ይንገር። (4.) ብብዙሕ ጥበብን ተንኮልን ይገብርዎ። ብሕቡእ ይወቕዑ፡ እቶም ዝወቕዕዎም ከይረኽብዎምን ካብ ሓደጋ ከይሃድሙን፡ ምኽንያቱ ኣብ ቅድሚ ሓንቲ ዑፍ መርበብ ምዝርጋሕ ከንቱ እዩ። ብሃንደፍታ ድማ ይወቕዑ፡ ንሰብ ቅኑዕ መጠንቀቕታ ወይ ንርእሱ ንምክልኻል ዝኾነ ዕድል ከይሃቡ። ንጎረቤቱ ብሕቡእ ብስም ዝወቕዕ ኩሩዕ ይኹን (ዘዳግም 27:24)። ብሓሳዊ ልሳን ንዝተገብረ መጥቃዕቲ ዝኾነ ምክልኻል የለን። (5.) ኣብዚ ኣይፈርሁን እዮም፡ ማለት፡ ብዓወቶም ይተኣማመኑ፡ በዚ ኣገባብ እዚ ድማ እቲ ሕሱምነቶም ዝዓለመሉ ነጥቢ ከም ዝረኽቡ ኣይጠራጠሩን እዮም።