መዝሙረ ዳዊት 64

መዝሙር 64:1-6። መዝሙረኛው ከሚያስጨንቅ ፍርሃት እንዲጠብቀው አምላክን በብርቱ ይለምናል። ምላስ ትንሽ ብልት ናት፤ ነገር ግን ታላላቅ ነገርን ትመካበታለች። ቅኑ ሰው ኃጢአተኞች የሚያነጣጥሩበት ኢላማ ነው። ስለ እርሱም ሆነ ከእርሱ ጋር በሰላም መናገር አይችሉም። በሐሰተኛ ምላስ ላይ መከላከያ የለም። ክፉ ነገርን መፈጸም ክፉ ነው፤ ነገር ግን በዚያው ክፉ ነገር እርስ በእርሳችን መበረታታት ደግሞ የባሰ ነው። በዚህ መልኩ ክፉን ለማድረግ ሙሉ በሙሉ ሲቆርጥ ልብ በከፍተኛ ደረጃ መደንደኑ ምልክት ነው። የእግዚአብሔርን ሁሉን አዋቂነት በተግባር አለማመን የእያንዳንዱ ክፋት መሠረት ነው። የመልካም ዓላማና የመልካም ህሊና ጥቅም፣ ከእግዚአብሔር በስተቀር ማንም ሰው ከጠላቶቹ ሊረዳው በማይችልበት ጊዜ ይበልጥ የሚታይ ነው። እርሱም ሁልጊዜ የቅርብ ረዳት ነው።

መዝሙር 64 ይህ መዝሙር በሙሉ የዳዊትን ጠላቶች፣ አሳዳጆችና ስም አጥፊዎችን ይመለከታል። ብዙዎች ነበሩ፤ እነርሱም በሕይወቱ ዘመን ሁሉ ብዙ ችግር ፈጥረውበታል፤ ስለዚህ ይህን መዝሙር ለመጻፍ የተለየ ምክንያት መገመት አያስፈልገንም።

I. ከክፉ ዓላማቸው እንዲጠብቀው ወደ እግዚአብሔር ይጸልያል (ቁ. 1, 2)።

II. በራሳቸው ክፋት ለጥፋት የተለዩ ሰዎች እንደሆኑ በመግለጽ መጥፎ ባሕርያቸውን ይናገራል (ቁ. 3-6)።

III. በመንፈስ ትንቢት ጥፋታቸውን ይተነብያል፤ ይህም ለእግዚአብሔር ክብርና ለሕዝቡም ማበረታቻ ይሆናል (ቁ. 7-10)። ይህን መዝሙር ስንዘምር በሴቲቱ ዘርና በእባቡ ዘር መካከል ያለውን የጥንት ጠላትነት ውጤት ልብ ልንል ይገባል፤ በመጨረሻም የእባቡ ራስ እንደሚቀጠቀጥ፣ ይህም ለቅዱሱ ዘር ክብርና ደስታ እንደሚሆን እርግጠኞች መሆን አለብን። ለመዘምራን አለቃ። የዳዊት መዝሙር።

ቁጥር 1-6 ዳዊት በእነዚህ ቁጥሮች ውስጥ የእግዚአብሔርን ጥበቃና የጠላቶቹን ቅጣት ለመጠየቅ የራሱን አደጋና የጠላቶቹን ባሕርይ በእግዚአብሔር ፊት ያቀርባል።

I. ከእግዚአብሔር እንዲጠብቀው በብርቱ ይለምናል (ቁ. 1, 2)። "አቤቱ አምላኬ ሆይ፥ ጸሎቴን ስማኝ፤" ማለትም የለመንኩህን ስጠኝ፤ ይኸውም ጌታ ሆይ፥ ሕይወቴን ከጠላት ፍርሃት ጠብቅልኝ፤ ማለትም ከምፈራው ጠላት። ሕይወቱ ለእግዚአብሔርና ለትውልዱ እጅግ ጠቃሚ እንዲሆን የታሰበ መሆኑን ስለሚያውቅ፣ በተለየ ሁኔታ ለርሱ ውድ የሆነውን ሕይወቱን ይጠይቃል። ሕይወቱ አደጋ ላይ ሲወድቅ ዝም ይላል ተብሎ ሊታሰብ አይችልም፤ አስቴር 7:2, 4። የጠላትን ፍርሃት ቢጠቅስም፣ ለጀግንነቱ ነውር አይደለም፤ አባቱ ያዕቆብ፣ ከእግዚአብሔር ጋር የታገለ፣ ከርሱ በፊት እንዲህ አድርጓል፤ ዘፍጥረት 32:11፣ "ከወንድሜ ከዔሳው እጅ አድነኝ፤ እፈራዋለሁና።" ሕይወቴን ከፍርሃት ጠብቅልኝ፤ የምፈራው ነገር ራሱ ብቻ ሳይሆን፣ የሚያስጨንቀው ፍርሃትም ጭምር፤ ይህ በእርግጥ የሕይወት ጥበቃ ነው፤ ፍርሃት ስቃይ አለውና፤ በተለይ የሞት ፍርሃት፣ በዚህም ምክንያት አንዳንዶች በሕይወት ዘመናቸው ሁሉ ለባርነት ተገዢ ናቸው። እንዲህ ሲል ይጸልያል፡- "ከክፉዎች ስውር ምክር፣ በድብቅ በእኔ ላይ ሊያደርጉት ከሚመካከሩት ክፋት፣ እንዲሁም ክፋት ከሚሠሩ ሰዎች አመፅ፣ ማለትም እኔን ለመጉዳት ኃይላቸውንና ምክራቸውን ከሚያጣምሩ ሰዎች ደብቀኝ።" ልብ በል፣ ስውር ምክር በአመፅ ያበቃል፤ ከሃዲ ተግባራት የሚጀምሩት ከሃዲ ከሆኑ ጥምረቶችና ሴራዎች ነው። "ከእነርሱ ደብቀኝ፤ እንዳያገኙኝ፣ እንዳይደርሱብኝ። በጠባቂነትህ ሥር ደህና ልሁን።"

II. የጠላቶቹን ታላቅ ክፋትና ምቀኝነት ያማርራል። "ጌታ ሆይ፥ ከእነርሱ ደብቀኝ፤ እነርሱ እጅግ ክፉ ሰዎች ናቸውና፣ ሊታገሡ የማይገባቸው፤ ምንም ከማድረግ የማይመለሱ አደገኛ ሰዎች ናቸው፤ ስለዚህ አንተ ካልረዳኸኝ እጠፋለሁ።"

1. በስም ማጥፋትና በነቀፋ እጅግ ምቀኞች ናቸው (ቁ. 3, 4)። እንደ ወታደሮች፣ ሰይፋቸውንና ቀስታቸውን እንደያዙ፣ በትክክል፣ በድብቅና በድንገት የሚያነጣጥሩ ቀስተኞች ተደርገው ተገልጸዋል፤ ምንም አደጋ እንደሌለባት የማታውቀውን ንጹሕ ወፍ ይወጋሉ። ነገር ግን፣ (1.) አንደበታቸው ሰይፋቸው ነው፤ የእሳት ሰይፍ፣ ሁለት አፍ ያለው ሰይፍ፣ የተመዘዘ ሰይፍ፣ በቁጣ የተመዘዘ፣ በእርሱም የጎረቤቶቻቸውን መልካም ስም የሚቆርጡ፣ የሚያቆስሉና የሚገድሉበት። አንደበት ትንሽ ብልት ነው፣ ነገር ግን እንደ ሰይፍ ታላላቅ ነገሮችን ይመካል፤ ያዕቆብ 3:5። አደገኛ መሣሪያ ነው። (2.) መራራ ቃላት ቀስቶቻቸው ናቸው—የሚያፌዙባቸው ንግግሮች፣ የሚያዋርዱ ቅጽል ስሞች፣ የሐሰት ውክልናዎች፣ ስም ማጥፋትና ወሬዎች፣ ከሲኦል በእሳት የተለኮሱ የክፉው የእሳት ፍላጻዎች። ለዚህም ምቀኝነታቸው ቀስቶቻቸውን ያጎብጣል፣ እነዚህን ቀስቶች በበለጠ ኃይል ለመላክ። (3.) ጻድቅ ሰው ዒላማቸው ነው፤ በእርሱ ላይ ምቀኝነታቸው አለ፣ ስለ እርሱም ሆነ ከእርሱ ጋር በሰላም መናገር አይችሉም። አንድ ሰው በበለጠ መልካም በሆነ ቁጥር፣ በራሳቸው ክፉ በሆኑ ሰዎች የበለጠ ይቀናበታል፣ እናም የበለጠ ክፉ ነገር ይነገርበታል። (4.) በብዙ ብልሃትና ተንኮል ያደርጉታል። በድብቅ ይወጋሉ፣ የሚወጉትም እንዳያገኛቸውና አደጋውን እንዳይርቁ፤ ወፍ እያየች ወጥመድ መዘርጋት ከንቱ ነውና። እናም በድንገት ይወጋሉ፣ ለሰው ሕጋዊ ማስጠንቀቂያ ሳይሰጡ ወይም ራሱን ለመከላከል ዕድል ሳይሰጡ። "ጎረቤቱን በድብቅ በስሙ የሚመታ የተረገመ ይሁን" ዘዳግም 27:24። በሐሰተኛ አንደበት ለሚደረግ ጥቃት ምንም መከላከያ የለም። (5.) በዚህም አይፈሩም፤ ማለትም በስኬታቸው ይተማመናሉ፣ እናም በእነዚህ ዘዴዎች ምቀኝነታቸው ያነጣጠረበትን ዓላማ እንደሚያሳኩ አይጠራጠሩም። ወይም ደግሞ፣ የሐሰተኛ አንደበት ዕጣ ፈንታ የሚሆነውን የእግዚአብሔርን ቁጣ አይፈሩም።