መዝሙር ዳዊት 56

መዝሙር 56:1-7 ኣምላኽ! ምሓረኒ። እዚ ልማኖ’ዚ ናብ ዝፋን ጸጋ እንቐርበሉ ኩሉ እቲ ሰናይ የጠቓልል። ኣብኡ ምሕረት እንተረኸብና፣ ንሕጉሳት ምግባር ኻልእ ኣየድልየናን እዩ። ከምኡ’ውን እቲ ዝበለጸ መማጐቲና፣ ብስናይ ምግባርና ዘይኮነስ፣ ግን ምሕረት ኣምላኽ፣ ናይ ነጻ፣ ሃብታም ምሕረቱ ከም ዝኾነ የመልክት። ብኹሉ ሸነኽ ብጸገማትን ሓደጋታትን ክንበሃዘር ከሎና፣ ናብ ምሕረት ኣምላኽ ክንዕቆበሉን ክንእመንን ንኽእል ኢና። ኣምላኽ እንተዘይሓጊዝዎስ፣ ጸላእቱ ንዕኡ ይበረቱ ነበሩ። ተስፋታት ኣምላኽ ናይ ምስጋናኡ ምኽንያት ክገብር ወሰነ፣ በዚ ድማ ንሕና’ውን ከምኡ ንምግባር ምኽንያት ኣሎና። ቀንዲድ ስጋ ምእንታና ተዋፊሩ ከሎ ክንእመኖ ዘይብልና እንተኾይኑ፣ ከምኡ’ውን ኣብ ልዕሌና ተዘርጊሑ ከሎ ክንፈርሆ የብልናን። ሓጢኣት ሓጥኣን ፈጺሙ መተኣማመኒኦም ኣይኸውንን እዩ። ሓይሊ ቍጥዓ ኣምላኽ መን እዩ ዝፈልጥ፧ ክሳብ ክንደይ ከም ዝበጽሕ፣ ክሳብ ክንደይ ብሓይሊ ከም ዝወቕዕ!

መዝሙር 56

በዚን ብብዙሓት ካልኦት መዛሙርን ከም ዝረአ፡ ዳዊት ኣብ ዝኸበደ ሽግርን ጭንቀትን እዋን እኳ እንተ ነበረ፡ በገናኡ ኣብ ኣግራብ ፈላሲ ኣይሰቐለን፡ ኣይፈተሖን ወይ ኣየንበሮን፤ ግናኸ ሓደጋታቱን ፍርሓቱን ኣብ ዝበዝሓሉ እዋን፡ ንእግዚኣብሔር ንምምስጋን ድሉው ነበረ። ነዛ መዝሙር እዚኣ ኣብ ዝጸሓፈሉ፡ ወይ ድማ ኣብ ዝሓሰበሉ እዋን፡ ኣብ ከቢድ ሓደጋ ነበረ፤ ግናኸ ሽዑ እውን ምሕሳቡ ንኣምላኽ ጥዑም ነበረ።

I. ንክፉእነት ጸላእቱ የጕረምርም፡ ንርእሱ ምሕረት፡ ንኣኦም ድማ ፍርዲ ይልምን (ቁ. 1, 2, 5-7)።

II. ኣምላኽ ከም ዝድግፎ ስለ ዝተኣማመነ፡ ኣብ ኣምላኽ ተወከለ፡ በዚ ድማ ድሕንነቱን ዓወት ከም ዝረክብ፡ ክሳዕ ዝነብር ድማ ንኣምላኽ ኬመስግን ምዃኑ ተጸናናዐ (ቁ. 3, 4, 8-13)። ጽቡቕ ክርስትያን ነዛ መዝሙር እዚኣ እናዘመረ፡ ብኣምላኽ ክንደይ ብጥዑም ኪሕጐስን ንዝገበሮ ጥራይ ዘይኰነስ፡ ንዚገብሮ ድማ ኬመስግኖ ይኽእል!

ንሓለቓ መዘምራን፡ ብዮናት-ኤለም-ረሖቂም፡ መዝሙር ዳዊት፡ ፍልስጥኤማውያን ኣብ ጋት ምስ ሓዝዎ።

ቁጽሪ 1-7

ዳዊት ኣብዛ መዝሙር እዚኣ፡ ብእምነቱ ናብ ኢድ ኣምላኽ ኣእተወ፡ እዚ ኸኣ ብፍርሁን ዕሽነቱን ናብ ኢድ ፍልስጥኤማውያን ኣብ ዝኣተወሉ እዋን እዩ፤ እዚ ዝዀነ ፍልስጥኤማውያን ኣብ ጋት ምስ ሓዝዎ እዩ፡ ናብኡ ድማ ንሳኦል ፈሪሑ ሃዲሙ ነበረ፡ ንጎልያድ ብምቕታሉ ዝነበሮም ጽልኢ ድማ ረሲዑ ነበረ፤ ግናኸ ብቕልጡፍ ናብኡ ኣእተዉዎ፡ 1 ሳሙኤል 21:10, 11። በቲ ኣጋጣሚ እቲ ኣካይዳኡ ለወጠ፡ ግናኸ ንባህርዩ ብዙሕ ከየበላሸዎ፡ ሽዑ ነዛ መዝሙር እዚኣን ነታ 34ይትን ጸሓፈ። እዚኣ ሚክታም—ወርቃዊት መዝሙር ተባሂላ ትጽዋዕ። ገሊአን ካልኦት መዛሙር እውን ከምኡ ተሰይመን ኣለዋ፡ ግናኸ እዚኣ ኣብቲ ኣርእስቲ ፍሉይ ነገር ኣለዋ፤ ብዮናት-ኤለም-ረሖቂም እያ፡ እዚ ድማ ርሑቕ ዘላ ዓባስ ድምጺ ዘይብላ ማለት እዩ። ገሊኦም እዚ ንዳዊት ባዕሉ ይምልከትዎ፡ ንሱ ድማ ክንፊ ርግቢት ምሃበኒ ምበለ። ንጹህ፡ ዘየጥቅዕ፡ ለዋህን ትዕግስተኛን ከም ርግቢት ነበረ፡ በዚ እዋን እዚ ኻብ ጎጆኡ፡ ካብ መቕደስ (መዝ. 84:3) ተባረረ፡ ርሑቕ ሃገራት ኪጥሕልን መዕቆቢ ኪደልን ተገደደ፤ ኣብኡ ድማ ከም ኣብ ለሰታት ዘለዋ ርግቢታት፡ ሓዘንተኛን ጓሂ ዝመልአን ነበረ፤ ግናኸ ድምጺ ዘይብሉ፡ ንኣምላኽ ዘየጉረምርም፡ ንመጋበርያታት ሽግሩ ድማ ዘይጸርፍ ነበረ፤ በዚ ድማ ምሳሌ ክርስቶስ፡ ከም በጊዕ ኣብ ቅድሚ ጸጕሪ ዚቘርጹዋ ድምጺ ዘይብሉ ነበረ፡ ንክርስትያናት ድማ ኣብነት እዩ፡ ንሳቶም ድማ ኣበይ ከም ዘለዉን እንታይ ዓይነት በደል ከም ዝበጽሖምን ብዘየገድስ፡ ከም ድምጺ ዘይብለን ርግቢታት ኪዀኑ ይግባእ። ኣብዛ ናይ መዝሙር ቀዳማይ ክፋል፡

I. ንክፉእነትን እከይን ጸላእቱ ንኣምላኽ የጕረምርም፡ እዚ ኸኣ ንኣኦም ኪፈርሆም ዝነበሮ ምኽንያትን፡ ኣምላኽ ንኣኦም ኪቃወሞም ዘድለየሉ ምኽንያትን ንምርኣይ እዩ (ቁ. 1)፡ ኣምላኸይ፡ ምሓረኒ። እዛ ልማኖ እዚኣ፡ ናብ ዝፋን ጸጋ እንመጽኣሉ ዅሉ ጽቡቕ ትሓቍፍ። ኣብኡ ምሕረት እንተ ረኸብና፡ ዅሉ እንብህጎ ንረክብ፡ ንምሕጓስና ድማ ካልእ ኣየድልየናን። ከምኡውን ዝበለጸ ምኽንያትና፡ ብግብርና ዘይኰነስ፡ ብምሕረት ኣምላኽ፡ ብነጻን ሃብታምን ምሕረቱ ምዃኑ የርኢ። ምስ ሰባት ምሕረት ኪረክብ ስለ ዘይከኣለ፡ ምስ ኣምላኽ ምሕረት ኪረክብ ለመነ። ካብ ጨካን ኢድ ሳኦል ምስ ሃደመ፡ ናብ ጨካን ኢድ ፍልስጥኤማውያን ወደቐ። “ጐይታይ” (በለ)፡ “ሕጂ ምሓረኒ፡ እንተ ዘይኰነስ ጠፊአ እየ።” ምሕረት ኣምላኽ፡ ብዅሉ ሸነኽ ብጸገማትን ሓደጋታትን ክንሕበብ ከሎና፡ እንሃድመሉን እንውከለሉን ብእምነት እንልምነሉን እዩ።

1. ጸላእቱ ብዙሓት ምዃኖም ኣጕረምረመ (ቁ. 2)፡ “ብዙሓት እዮም ዚዋግኡኒ፡ ብብዝሒ ኺስዕሩኒ ድማ ይሓስቡ። ኣታ ልዑል፡ እዚ ኣስተብህለሉ፡ ብትዕቢት ዚገብሩዎ ዘበለ ዅሉ ንስኻ ልዕሊኦም ምዃንካ ኣርኢ።” ንሓደ ሰብ ኣብ ልዕሊ ብዙሓት ምሕጋዝ ክብሪ እዩ። ኣምላኽ ኣብ ወገንና እንተ ዀይኑ ድማ፡ ክንደይ ዝበዝሑ እዮም ዚዋግኡና ብዘየገድስ፡ ምሳና ዘለዉ ዝበዝሑ ምዃኖም ብጽቡቕ ምኽንያት ክንሕበን ንኽእል ኢና፤ ከመይሲ (እቲ ዓቢ ሓለቓ ከም ዝበሎ)፡ “ንዕኡ ክንደይ ኢና እንቖጽሮ፧”

2. ኣዝዮም ጨካናት ምዃኖም፡ ኪውሕጥዎ ደለዩ፡ ቁ. 1 ከምኡውን ቁ. 2። ኪበልዕዎ ደለዩ፤ ካብኡ ንታሕቲ ኣይደለዩን፤ ከም ኣራዊት ንስጋኡ ኪበልዑ ብጽንዓት መጹዎ፡ መዝ. 27:2። ሰብ፡ ካብኦም ሰብኣውነት ኪጽበ ዝኽእል፡ ኪውሕጦ ደለየ። እቶም ሓረርቲ ኣራዊት ንዓይነቶም ኣይበልዑን፤ ግናኸ ሓደ ሕማቕ ሰብ እንተ ዝኽእል ንሓደ ጽቡቕ ሰብ ኪበልዕ ምደለየ። “ሰብ እዮም፡ ድኹማትን ሓላፍን፤ ከምኡ ምዃኖም ኣፍልጦም”፡ መዝ. 9:20።

3. ኣዝዮም ሓድነት ዝነበሮም ምዃኖም (ቁ. 6)፡ ተኣከቡ፤ ብዙሓት እኳ እንተ ነበሩ፡ ኣብ መንጎኦም ድማ ዝተፈላለየ ረብሓታት እንተ ነበሮም፡ ግናኸ ከም ሄሮዶስን ጲላጦስን ኣብ ልዕሊ ወዲ ዳዊት፡ ንዳዊት ኪቃወሙ ተዋሃሂዶም።

4. ኣዝዮም ሓያላት ምዃኖም፡ ኣምላኽ እንተ ዘይሓጊዝዎ ንዕኡ ኣዝዮም ሓያላት ነበሩ፡ “ይዋግኡኒ ኣለዉ (ቁ. 2)፤ ይጭቁኑኒ ኣለዉ፡ ቁ. 1። ብኣኦም ተሳዒረን ተጨፍጪፈን ናብ ዝለዓለ ጸገም በጺሐ ኣለኹ።”

5. ኣዝዮም ተንኮለኛታትን ብልሓተኛታትን ምዃኖም (ቁ. 6)፡ “ይሕብኡ እዮም፤ ዕላማኦም ብትግሃት ይሓብኡ፡ ምእንቲ ብዝያዳ ብብቕዓት ኪሰጕብዎ። ከም ኣንበሳ ኣብ ዋሻኡ ይሕብኡ፡ ምእንቲ ስጕምትታተይ ኪዕዘቡ፤” ማለት፡ “ዝብሎን ዝገብሮን ዅሉ ብጥንቃቐ ይዕዘቡ፡ ምእንቲ ዚኸስሱኒ ነገር ኪረኽቡ” (ከምኡ ድማ ጸላእቲ ክርስቶስ ይዕዘብዎ ነበሩ፡ ሉቃስ 20:20)፡ ወይ “ንዅሉ ምንቅስቓሰይ ይዕዘቡ፡ ምእንቲ ኺጐድኡኒ ዕድል ኪረኽቡ፡ መፈንጠራ ድማ ኬንብሩለይ።”

6. ኣዝዮም ጽልኣኛታትን ክፉኣትን ምዃኖም፡ ዝበሎ ዅሉ፡ ብቕንዕና እኳ እንተ ተባህለ ወይ ብጥበብ እንተ ተገልጸ፡ ብሕማቕ ይትርጕምዎ ነበሩ (ቁ. 5)፡ “ቓላተይ ይጥምዝዙ፡ ኣብኡ ዘይነበረ ነገር ንምውጻእ ድማ የሳቕይዎ፤” ከምኡ ድማ ብሓንቲ ቃል በዳሊ ገበርዎ (ኢሳ. 29:21)፡ ንሳኦል ብሓሶት ብምግላጽን ብምብዛሕን፡ ንዕኡ ብዝያዳ ኺቘጥዖ። ንዳዊት ምጥፋእ ምሉእ ዕዮኦም ገበርዎ፤ ዅሉ ሓሳባቶም ንዕኡ ንክፉእ ነበረ፡ እዚ ድማ ንዅሉ ቓላቱ ሕማቕ ትርጕም ይህቦ ነበረ።

7. ኣዝዮም ዘይዕረፉን ዘይሰልቹን ምዃኖም፡ ንነፍሱ ብቐጻሊ ይጽበይዋ ነበሩ፤ ንህይወቱ፡ ንኽቡር ህይወቱ፡ ይድህስሱ ነበሩ፤ ንሞቱ ይናፍቑ ነበሩ፡ ቁ. 6። ብቐጻሊ ይዋግእዎ ነበሩ (ቁ. 1)፡ ብቐጻሊ ድማ ኪውሕጥዎ ደለዩ (ቁ. 2)፡ ኩሉ መዓልቲ ድማ ቓላቱ ይጥምዝዙ ነበሩ፡ ቁ. 5። ክፉእነቶም ንእሽቶ ምዕራፍ ወይ ንተጻባእነት ኣይፈቐደን፡ ግናኸ ብቐጻሊ ይዋግእዎ ነበሩ። ከምዚ ዝበለ እዩ ጽልኢ ሰይጣንን ወኪላቱን ኣብ ልዕሊ መንግስቲ ክርስቶስን ረብሓታት ቅዱስ ሃይማኖቱን፡ እዚ እንተ ብቕንዕና እንተ ተቐቢልናዮ፡ ከምዚ ዝበለ ኣካይዳ እንተ ረኸብና፡ ከም ሓደ ዘገርም ነገር ከም ዝበጽሓና ጌርና ኽንሓስብ የብልናን። እቶም ዝበለጹና ኸምዚ ተገይሩሎም እዩ። ከምኡ ድማ ንነብያት ሰጐጕዎም።

II. ኣብ ኣምላኽን ኣብ ተስፋታቱን፡ ሓይሉን፡ ምምሕዳሩን ይተባብዕ፡ ቁ. 3, 4። ኣብ ማእከል ምጕርምራሙ፡ ንጸላእቱ ኺብሎ ዘለዎ ከይበለ፡ ብመለኮታዊ ዕቝባ ይዕወት።

1. ኣምላኽ ምትእምማኑ ኪገብር ወሰነ፡ ሽዑ ሓደጋታት ኣዝዮም ዜፍርሁ ኣብ ዝነበሩሉን ዅሉ ካልእ ምትእምማን ኣብ ዝፈሸለሉን እዋን፡ “ኣብ ዝፈርህሉ እዋን፡ ኣብ መዓልቲ ፍርሀይ፡ ካብ ወጻኢ ኣዝየ ኣብ ዝፈርህሉን ካብ ውሽጢ ኣዝየ ኣብ ዝፈርህሉን እዋን፡ ሽዑ ኣብኡ ኽውከል እየ፡ በዚ ድማ ፍርሀይ ኪዓርፍ እዩ።