መዝሙር ዳዊት 33

33:1-11 ቅዱስ ሓጎስ ልቢን ነፍስን ምስጋና እዩ፣ እዚ ድማ ኣብ ልዕሊ ጻድቃን ብሓይሊ ይደፋፍዓሉ ኣሎ። ምስጋና እስትንፋስን ቋንቋን ቅዱስ ሓጎስ እዩ። መንፈሳዊ መዝሙራት ንምስጋና ልክዕ ዝኾኑ መግለጺታት እዮም። ዝተዋህበና ኵሉ ውህበትና ብዅሉ ክእለትናን ብትግሃትናን ኣብ ኣገልግሎት ኣምላኽ ክንጥቀመሉ ይግባእ። መብጽዓታቱ ኵሉ ጥበበኛን ሰናይን እዩ። ቃሉ ቅኑዕ እዩ፣ ስለዚ ድማ ምስኡ እንተተሰማማዕና ጥራይ ኢና ቅኑዓት ንኸውን። ግብራቱ ኵሉ ብሓቂ ይስራሕ። ንሱ ጻድቕ ጐይታ እዩ፣ ስለዚ ጽድቂ ይፈቱ። ከመይ ዝበለ ዘሕዝን እዩ እዛ ምድሪ እዚኣ፡ ብመርትዖታትን መርኣያታትን ሰናይነት ኣምላኽ ኣዝያ ምሉእቲ ክንሳ፡ ብምስጋናኡ ግና ባዶ ምዃና፤ ካብቶም ብለግሲኡ ዝነብሩ ብዙሓት ሰባት ድማ፡ ንኽብሩ ዝነብሩ ኣዝዮም ሒደት ምዃኖም! እቲ እግዚኣብሔር ዝገብሮ፡ ንዕላማ ይገብሮ፣ ጸኒዑ ድማ ይቕውም። ንሱ ንዅሉ ምኽሪ ሰባት ይቆጻጸሮ፣ ንምኽሩ ድማ ከገልግሉ ይገብሮም። እቲ ንዓና ኣዝዩ ዘደንቕ ዝኾነ እኳ ይፍጸም እዩ፡ እቲ ዘለኣለማዊ ምኽሪ ኣምላኽ፣ ዝኾነ ይኹን ነገር ድማ ንምፍጻሙ ኸሊኡዎ ኣይክእልን።

መዝሙር 33 እዚ መዝሙር ምስጋና እዩ። ዳዊት እቲ ጸሓፊኡ ክኸውን ይኽእል እዩ፣ ግናኸ ኣምላኽ ካብቶም ጸሓፍቲ ቅዱስ ጽሑፋት ንላዕሊ፣ ናብቲ ዘንቀሳቐሶምን ዝመርሖምን ቅዱስ መንፈስ ክንጥምት ስለ ዝደለየና፣ እዚ ኣይተነግረናን። እቲ መዝሙራዊ ኣብዚ መዝሙር እዚ፣

I. ንጻድቃን ንኣምላኽ ከም ዘመስግንዎ ይጽውዕ (ቁ. 1-3)።

II. ንምስጋና ዝኸውን ምኽንያት ይህበና። ንኣምላኽ ክነመስግኖ ይግባእ፣ 1. ኣብ ቃሉን ኣብ ኩሉ ግብሩን ንዝረአ ጽድቁ፣ ሰናይነቱን ሓቅነቱን (ቁ. 4, 5)። 2. ኣብ ግብሪ ፍጥረት ንዝረአ ሓይሉ (ቁ. 6-9)። 3. ኣብ ምምሕዳር ዓለም ንዘሎ ልዑል ምድላዉ (ቁ. 10, 11) ከምኡውን እንደገና (ቁ. 13-17)። 4. ንዝመረጾ ህዝቡ ዘለዎ ፍሉይ ሞገስ፣ እዚ ድማ ኣብኡ ንኽውከሉ የበረታትዖም (ቁ. 12) ከምኡውን እንደገና (ቁ. 18-22)።

እዚ መዝሙር እዚ ናይ ሓደ ሃይማኖተኛ ነፍሲ ናብ ኣምላኽ ዘለዋ ቅዱስ ስምዒታት ብተፈጥሮኣዊ መገዲ ስለ ዝገልጽ፣ ኣብ ምዝማር እዚ መዝሙር እዚ ንዝግባእ ሓሳባት ክንጠፍእ ኣየድልየናን።

ቁጽሪ 1-11 እቲ መዝሙራዊ ኣብዚ ቁጽሪታት እዚ ኣርባዕተ ነገራት ይገልጽ፦

I. ኣምላኽ ክምስገን ዝነበሮ ዓቢ ድሌት። ንሱ ባዕሉ ጽቡቕ ገይሩ ከም ዘይገበሮ ኣይሓሰበን፣ ግናኸ ካልኦት እውን ኣብዚ ዕዮ እዚ ክዋፈሩ ይምነ ነበረ፤ ኣብዚ መዝሙር ዝበዝሑ ክሳተፉ ምምስጋን ዝበለጸ እዩ፤ ንሰማይ ዝያዳ ይመስል። 1. ቅዱስ ሓጎስ ልቢን ነፍሲን ምስጋና እዩ፣ እዚ ድማ ኣብዚ ንኹሎም ጽቡቓት ሰባት ይጽዋዕ (ቁ. 1)፦ ኣቱም ጻድቃን፣ ብእግዚኣብሔር ተሓጎሱ። እቲ ዝሓለፈ መዝሙር ከምኡ ገይሩ ተዛዚሙ፣ እዚ ድማ ከምኡ ይጅምር፤ ከመይሲ ኩሉ ሃይማኖታዊ ልምምድና ብቅዱስ ዕግበትን ብኣምላኽ ከም ዝበለጸ ህላዌን ዝበለጸ ዓርክን ብምብሳርን ክጅምርን ክዛዘምን ይግባእ። 2. ምስጋና እስትንፋስን ቋንቋን ቅዱስ ሓጎስ እዩ፤ እዚ ድማ ኣብዚ ካባና ይድለ (ቁ. 2)፦ ንእግዚኣብሔር ኣመስግንዎ፤ ብዛዕባኡ ጽቡቕ ተዛረቡ፣ ንስሙ ዝግባእ ክብሪ ሃብዎ። 3. ሃይማኖታዊ መዝሙራት ናይ ምስጋና ዝግባእ መግለጺታት እዮም፤ እዚኦም ድማ ኣብዚ ይድለዩ (ቁ. 3)፦ ሓድሽ መዝሙር ዘምሩሉ፣ ዝበለጸኩም ዘለኩም፣ ብተደጋጋሚ ምጥቃም ዝሓቐቐ ዘይኮነስ፣ ሓድሽ ስለ ዝኾነ ንስምዒታት ዝያዳ ከንቀሳቕስ ዝኽእል፣ ሓድሽ መዝሙር ንሓድሽ ምሕረት ከምኡውን ንኹሉ ሓድሽ ኣጋጣሚ፣ ከመይሲ ምሕረቱ ንጽባሕ ንጽባሕ ሓድሽ እዩ። ሙዚቃ ሽዑ ብምውሳን ዳዊት ምስ መዝሙራት ቤተ መቕደስ ይጥቀመሉ ነበረ፣ እዚ ድማ ዝያዳ ጽቡቕ ገይሮም ንኽዝምሩ እዩ፤ እዚ ድማ ኣብዚ ይድለ (ቁ. 2)፦ ብበገና ዘምሩሉ። ኣብዚ፣ (1.) ንዚ ግዴታ ጽቡቕ ሕጊ ኣሎ፦ "ብጥበብን ብዓውታን ግበርዎ፤ ዝበለጸ ናይ ርእስን ልብን ይሃልዎ፤ ብብልሓትን ብንጹር ኣእምሮን፣ ብፍቕርን ብፍሽኽ ዝበለ ልብን ይኹን።" (2.) ንዚ ግዴታ ጽቡቕ ምኽንያት፦ ከመይሲ ምስጋና ንቕኑዓት ይግባእ። ንኣምላኽ ባህ ዘብል እዩ (ክዳውንቲ ምስጋና ኣምላኽ ኣብ ህዝቡ ንዘንብሮ ውብነት ብዙሕ ይውስኽ) ከምኡውን ንእምነትና ግሩም ጌጽ እዩ። ኣምላኽ ብዙሕ ክብሪ ኣብ ዝሃቦም ቕኑዓት፣ ንዕኡ ክብሪ ምሃብ ይግባኦም። ቕኑዓት ንኣምላኽ ብውብ መገዲ የመስግንዎ፣ ከመይሲ ብልቦም የመስግንዎ፣ ማለት ብኽብሮም የመስግንዎ፤ ምስጋና ግብዞታት ግና ዘይጥዑምን ዘይውብን እዩ፣ ከም ምሳሌ ኣብ ኣፍ ዓያሱ፣ ምሳ. 26:7።

II. ብዛዕባ ኣምላኽን ብዛዕባ ዘይተወሰነ ፍጽምናኡን ዝነበሮ ልዑል ሓሳባት፣ ቁ. 4, 5። ኣምላኽ ንርእሱ ንዓና የፍልጥ፣ 1. ኣብ ቃሉ፣ ኣብዚ ንኹሉ መለኮታዊ ምግላጽ፣ ኣምላኽ ብብዙሕ ግዜን ብብዙሕ መገዲን ንደቂ ሰብ ዝተዛረቦ ኩሉ፣ እዚ ድማ ኩሉ ቅኑዕ እዩ፣ ኣብኡ ገለ እኳ ግጉይ የብሉን፤ ትእዛዛቱ ምስ ሕግታት ቅንዕናን ምስ ዘለኣለማዊ ምኽንያታት ጽቡቕን ክፉእን ብልክዕ ይሰማማዕ። ተስፋታቱ ኩሉ ጥበበኛን ጽቡቕን ዘይፈርስን እዩ፣ ኣብ ምፍርራሑ እኳ እከይ የብሉን፣ እንተኾነ እኳ እዚኦም ካብ ክፉእ ብምምላስና ንጥቕምና ዝተዳለዉ እዮም። ቃል ኣምላኽ ቅኑዕ እዩ፣ ስለዚ ኩሉ ካብኡ ምጥፍፋእና ግጉይ እዩ፣ ምስኡ ክንስማማዕ ከለና ድማ ቅኑዓት ንኸውን። 2. ኣብ ግብሩ፣ እዚኦም ድማ ኩሎም ብሓቂ ዝተገብሩ እዮም፣ ኩሎም ከም ምኽሩ፣ እዚ ድማ ጽሑፋት ሓቂ ይበሃል፣ ዳን. 10:21። እቲ ኣብ ኩሉ ግብሪ ኣምላኽ ዘሎ ቅዳሕ ምስቲ ዓቢ ምንጪ፣ ኣብ ዘለኣለማዊ ኣእምሮ ዝተነብረ መደብ፣ ብልክዕ ይሰማማዕ፣ ብንእሽቶ እኳ ኣይፈላለን። ኣምላኽ ኣብ ግብሩ ኣርእዩና ኣሎ፣ (1.) ንሱ ዘይተለዋዋጢ ኣምላኽ ጽድቂ ምዃኑ፦ ንጽድቅን ፍርድን ይፈቱ። ኣብ ዝህቦ ፍርድን ኣብ ምፍጻሙን ጽድቂ ጥራይ እዩ ዘሎ። ንሓደ እኳ ካብ ፍጥራቱ ኣይበደለን ኣይበድልን እዩ፣ ግናኸ ንዝተበደሉ ምትካእ ንምሃብ ኩሉ ግዜ ድሉው እዩ፣ ብሓጎስ ድማ ይገብሮ። ብጻድቃን ይሕጎስ። ንሱ ባዕሉ ጻድቕ ጐይታ እዩ፣ ስለዚ ንጽድቂ ይፈቱ። (2.) ንሱ ዘይውዳእ ለጋስነት ዘለዎ ኣምላኽ ምዃኑ፦ ምድሪ ብሰናይነቱ ምልእቲ እያ፣ ማለት ብመርትዖታቱን ብኣብነታቱን። ምድሪ ካብ ላዕሊ እትቕበሎ ጽቡቕ ጽልዋታት፣ ብእኡ ድማ እተፍርዮ ፍረታት፣ ንሰብን ንእንስሳን ዝተዳለወ ምግቢ፣ ከምኡውን ኩሎም ህዝቢ ምድሪ ዝባረኹሉ ናይ ሓባር በረኸታት፣ ምድሪ ብሰናይነቱ ምልእቲ ምዃና ብንጹር ይገልጽ—እቲ ዝጸልመተ፣ ዝሑል፣ ዝረስነ፣ ከምኡውን እቲ ዝደርቀን በረኻ ዝኾነ ክፋል እኳ ኣይተረፈን። እዚ ብሰናይነት ኣምላኽ ዝመልአት ምድሪ፣ ብምስጋናኡ ጥራይ ምዃና፣ ከምኡውን ካብቶም ብልግስናኡ ዝነብሩ ብዙሓት፣ ንኽብሩ ዝነብሩ ውሑዳት ምዃኖም ክንደይ ዘሕዝን እዩ!

III. ብዛዕባ ኩሉ ዝኽእል ሓይሊ ኣምላኽ ዝነበሮ ምእማን፣ እዚ ድማ ብፍጥረት ዓለም ዝተረጋገጸ እዩ። ንሕና "ብኣምላኽ ንኣምን"፣ ስለዚ ድማ ከም "ኩሉ ዝኽእል ኣቦ፣ ፈጣሪ ሰማይን ምድርን" ንዕኡ ነመስግኖ፣ ከምኡ ድማ ኣብዚ ክነመስግኖ ተማሂርና። ኣስተብህል፣ 1. ኣምላኽ ንዓለም ከመይ ገይሩ ከም ዝፈጠራ፣ ከምኡውን ኩሉ ነገር ከመይ ገይሩ ናብ ህላዌ ከም ዘምጽኦ። (1.) ክንደይ ብቐሊሉ፦ ኩሉ ነገር ብቓል እግዚኣብሔርን ብትንፋስ ኣፉን ተፈጥረ። ክርስቶስ እቲ ቃል እዩ፣ መንፈስ ድማ እቲ ትንፋስ እዩ፣ ስለዚ ኣምላኽ ኣቦ ንዓለም ከም ዝገዝኣን ከም ዝድሕናን፣ ብወዱን ብመንፈሱን ፈጢርዋ። ተዛረበ፣ ከምኡውን ኣዘዘ (ቁ. 9)፣ እዚ ድማ እኹል ነበረ፤ ካልእ ኣየድለየን። ኣብ ሰባት ምዝራብን ምግባርን ክልተ ነገራት እዮም፣ ግናኸ ኣብ ኣምላኽ ከምኡ ኣይኮነን። ብቓልን መንፈስን ኣምላኽ ዓለም ከም ዝተፈጥረት፣ ከምኡ ድማ ሰብ፣ እታ ንእሽቶ ዓለም፣ ተፈጥረ። ኣምላኽ፣ ንሰብ ብምስልናን ብምስልናን ንግበሮ በለ፣ ከምኡውን ትንፋስ ህይወት ኣብኡ ኣንፈሰ። ብቓልን መንፈስን ቤተ ክርስቲያን ትህነ፣ እታ ሓዳስ ዓለም፣ ጸጋ ድማ ኣብ ነፍሲ ይስራሕ፣ እቲ ሓድሽ ሰብ፣ እቲ ሓድሽ ፍጥረት። እቲ ብሓደ ቃል ዓለም ዝፈጠረ ሓይሊ እንታይ ክገብር ኣይክእልን! (2.) ክንደይ ብውጽኢታዊ መገዲ ከም ዝተገብረ፦ ጸኒዑ ድማ ደው በለ። ኣምላኽ ዝገብሮ ንዕላማ እዩ፤ ይገብሮ እሞ ጸኒዑ ይቕውም። ኣምላኽ ዝገብሮ ዘበለ ኩሉ ንዘለኣለም ይኸውን፣ መክ. 3:14። ነገራት ክሳብ ሎሚ ብትእዛዝ ኣምላኽ ጸኒዖም ዝቕጽሉ ብሓይሊ እቲ ጸኒዕካ ደው በል ዝብል ትእዛዝ እዩ፣ መዝ. 119:91። 2. እንታይ ከም ዝፈጠረ። ኩሉ ነገር ፈጠረ፣ ግናኸ ኣብዚ ዝተጠቕሰ፣ (1.) ሰማያት፣ ከምኡውን ሰራዊቶም፣ ቁ. 6። እቲ ዝርአ ሰማያት፣ ከምኡውን ጸሓይ፣ ወርሒ፣ ከዋኽብቲ፣ ሰራዊቶም—(2.) ማያት፣ ከምኡውን መዝገቦም፣ ቁ. 7።