መዝሙር ዳዊት 32

32:1,2 ሓጢኣት ምኽንያት መከራና እዩ። ግናኸ፡ ናይ ሓቀኛ ምእመን ምትሕልላፋት መለኮታዊ ሕጊ፡ ብቤዛነት ስለ ዝተሸፈነ፡ ኩሉ ይቕረ ይብሃለሉ። ክርስቶስ ሓጢኣታቱ ጾይሩ። ስለዚ እውን ኣይተቖጽረሉን። ጽድቂ ክርስቶስ ናባና ስለ ዝተቖጽረ፡ ንሕና ድማ ኣብኡ ጽድቂ ኣምላኽ ስለ ዝኾንና፡ በደልና ኣይተቖጽረልናን እዩ። ኣምላኽ ናይ ኩልና በደል ኣብኡ ስለ ዘንበረ፡ ንሱ ድማ ንዓና መስዋእቲ ሓጢኣት ገበሮ። ሓጢኣት ከይቑጸር ምግባር፡ ተግባር ኣምላኽ እዩ፡ ከመይሲ ንሱ ፈራዲ እዩ። ዘጽድቕ ኣምላኽ እዩ።

እቲ ሓጢኣቱ ይቕረ ዝተባህለሉ ሰብ ባህርዩ እምበኣር ኣስተብህልሉ፤ ንሱ ሓቀኛ እዩ፡ ብሓይሊ መንፈስ ቅዱስ ድማ ምቅዳስ ይደሊ። ሓጢኣት ንምፍጻም እናሓሰበ፡ ይነስሕ'የ ኢሉ ኣይዛረብን፤ ከመይሲ እግዚኣብሔር ይቕረ ንምምሓር ድሉው እዩ። ንሱ ነቲ ትምህርቲ ናይ ነጻ ጸጋ ኣየዐግብን። በደሉ ይቕረ ንዝተባህለሉ ሰብ ከኣ፡ ኩሉ ዓይነት በረኸታት ተስፋ ተዋሂብዎ እዩ።

መዝሙር 32 እዚ መዝሙር እዚ፡ ከምቲ ክሳዕ ሕጂ ዝረኸብናዮም ብዙሓት መዛሙር ብዛዕባ ክርስቶስ ዘይዛረብ እኳ እንተኾነ፡ ብዙሕ ወንጌል ግን ኣለዎ። ሃዋርያ ጳውሎስ፡ ዳዊት ኣብዚ መዝሙር እዚ፡ “ኣምላኽ ንጽድቂ ብዘይግብሪ ዝቘጽረሉ ሰብ ብጹእ ምዃኑ” ይገልጽ ከም ዘሎ ይነግረና (ሮሜ 4:6)። ኣብዚ፡

I. ምሕረት ወንጌል ብይቕረታ ሓጢኣት (ቁ. 1, 2)፡ ብመለኮታዊ ምክልኻል (ቁ. 7)፡ ከምኡ’ውን ብመለኮታዊ መሪሕነት (ቁ. 8) ዝርከብ ምዃኑ፡

II. ግዴታ ወንጌል ድማ፡ ሓጢኣት ምእማን (ቁ. 3-5)፡ ምጽላይ (ቁ. 6)፡ ንርእስና ብጽቡቕ ምምራሕ (ቁ. 9, 10)፡ ከምኡ’ውን ብእግዚአብሔር ምብሳሕ (ቁ. 11) ዝርከብ ምዃኑ፡ ብሓጺሩ ተገሊጹ ኣሎ። ነዚ በረኸት እዚ ንምርካብ ዘሎና መገዲ፡ ነዚ ግዴታት እዚ ብሕልና ምፍጻም እዩ። ነዚ መዝሙር እዚ ክንዝምር ከለና፡ ነቲ ናይ መጀመርታ ንምጽንናዕና፡ ነቲ ናይ ድሕሪት ድማ ንምብራህና ክንሓስበሉ ይግባእ። ግሮትዩስ፡ እዚ መዝሙር እዚ ኣብ መዓልቲ ዕርቂ ንኽዝመር ተባሂሉ ከም እተዳለወ ይሓስብ። መዝሙር ዳዊት፡ ማስኪል።

ቁጥር 1-6 እዚ መዝሙር እዚ ማስኪል ዝብል ኣርእስቲ ኣለዎ። ገሊኦም፡ እዚ ስም እዚ እቲ መዝሙር ዝተደርሰሉን ዝዝመረሉን ዜማ ጥራይ እዩ ይብሉ። ካልኦት ግን፡ ትርጉም ኣለዎ ይብሉ። ኣብ መጽሓፍ ቅዱስና፡ “መዝሙር ዳዊት ንምምሃር” ተባሂሉ ተተርጒሙ ኣሎ። ካብቲ ናይ ሓቂ ብጽእና ባህርይ፡ ብምንታይ ከም ዝርከብን ናብኡ ዝመርሕ መገዲ እንታይ ምዃኑን — ብጹኣት ንኽንከውን እንታይ ክንገብር ከም ዘሎናን ዝበለ ትምህርቲ ዝበለጸ ዘድልየና ነገር የለን። እዘን ፍቕድታት እዚአን ብዙሕ ነገር ይምህራና። ብሓፈሻ፡ ኣብዚ፡ ብጽእናና ብሞገስ ኣምላኽ እምበር፡ ብሃብቲ እዛ ዓለም እዚኣ ከም ዘይርከብ — ብመንፈሳዊ በረኸት እምበር፡ ብጽቡቕ ነገር እዛ ዓለም እዚኣ ከም ዘይርከብ ተማሂርና ኣሎና። ዳዊት (መዝ. 1:1)፡ “ብምኽሪ ረሲኣን ዘይመላለስ ሰብ ብጹእ እዩ”፡ ከምኡ’ውን (መዝ. 119:1)፡ “ብመገዲ ዘይረኸሱ ብጹኣት እዮም” ክብል ከሎ፡ ትርጉሙ፡ “እዚ ናይ ብጹእ ሰብ ባህርይ እዩ፤ እዚ ባህርይ እዚ ዘይብሉ ሰብ ድማ ብጹእ ክኸውን ኣይጽበን” ማለት እዩ። ኣብዚ ግን፡ “ገበኑ እተሰረየሉ ሰብ ብጹእ እዩ” ክብል ከሎ፡ ትርጉሙ፡ “እዚ ናይ ብጽእናኡ መሰረት እዩ፤ እዚ እቲ ካልኦት ኩሎም ኣባላት ብጽእናኡ ዝፈልቁሉ መሰረታዊ መሰል እዩ” ማለት እዩ። ብፍላይ፡ ኣብዚ ተማሂርና ኣሎና፡

I. ብዛዕባ ባህርይ ይቕረታ ሓጢኣት። እዚ ኩላትና ዘድልየናን ብዘይኡ ድማ ዝጠፍእናን ነገር እዩ፤ ስለዚ፡ ብዛዕባኡ ኣዝዩ ክንሓስብን ክንሓትትን ይግባእ።

1. ምሕረት ገበን እዩ። ሓጢኣት ምጥሓስ ሕጊ እዩ። ብንስሓና፡ እቲ ምጥሓስ ይቕረ ይብሃለሉ፤ ማለት፡ ብፍርዲ ሕጊ ዝነበረና ግዴታ መቕጻዕቲ ይስረዝን ይፍታሕን እዩ፤ ይልዓል እዩ (ገሊኦም ከምኡ ይትርጉምዎ)፡ ብይቕረታኡ ድማ ካብ ጾር፡ ካብ ከቢድ ጾር፡ ከምቲ ንሕና ዘንበርክኸና ጾር ኣብ ድሕሪት፡ ወይ ከምቲ ዘሕምመና ጾር ኣብ ከብዲ፡ ወይ ከምቲ ዘዳኽመና ጾር ኣብ መንፈስ፡ ክንረፍ ይከኣለና። ምሕረት ሓጢኣት፡ ንዝደኸሙን ከቢድ ጾር ዝጸዓኑን ዕረፍትን ምጽንናዕን ይህብ፡ “ኣቱም ኵልኹም እትጽዕሩን ጾር ዝኸበደኩምን፡ ናባይ ንዑ፡ ኣነ ኸኣ ከዕርፈኩም እየ” ማቴ. 11:28።

2. ምሽፋን ሓጢኣት እዩ፡ ከምቲ ዕርቃን ዝሽፈን፡ ንሓፍረትና ከይርአ፡ “ስለዚ፡ ክትህብትምሲ ብሓዊ ዝጸረየ ወርቂ፡ ሓፍረት ዕርቃንካ ኸይርአ ኽትከድነሉ ጻዕዳ ኽዳውንቲ፡ ክትርኢ ኸኣ ንኣዒንትኻ እትልከዮ ቅብኣት ካባይ ክትዕድግ እመኽረካ ኣሎኹ” ራእይ 3:18። ሓደ ካብቶም ናይ መጀመርታ ምልክታት ገበን ኣብቶም ቀዳሞት ወለድና፡ ብዕርቃኖም ምሕፋር ነበረ። ሓጢኣት ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ዘጸይፍን ንምሕብረት ምስኡ ብፍጹም ዘይበቅዕን ይገብረና፡ ሕልና ምስ ተበራበራ ድማ ንርእስና እውን ዘጸይፍ ይገብረና፤ ሓጢኣት ምስ ተሰረየ ግን፡ ብኽዳን ጽድቂ ክርስቶስ ይሽፈን፡ ከምቲ ኣምላኽ ንኣዳምን ሄዋንን ዝኸደነሉ ክዳን ቈርበት (ምሳሌ ይቕረታ ሓጢኣት)፡ ስለዚ ኣምላኽ ድሕሪ ሕጂ ኣይቘጥዓናን፡ ብፍጹም ድማ ይዕረቐና። ካባና ኣይሽፈንን (ኣይፋሉን፤ “ሓጢኣተይ ከኣ ኵሉ ሳዕ ኣብ ቅድመይ እዩ” መዝ. 51:3)፡ ከምኡ’ውን ካብ ኩሉ ዝፈልጥ ኣምላኽ ኣይሽፈንን፡ ግን ካብቲ መቕጻዕታዊ ፍርዱ እዩ። ሓጢኣት ምስ ሰረየ፡ ድሕሪ ሕጂ ኣይዝክሮን፡ ድሕሪኡ ይድርብዮ፡ ክድለ እዩ እሞ ኣይርከብን፡ እቲ ሓጥእ ድማ ከምኡ ምስ ኣምላኽ ምስ ተዓረቐ፡ ምስ ርእሱ እውን ክዕረቕ ይጅምር።

3. ዘይምቍጻር ገበን እዩ፡ ንሓጥእ ዘይምውቀስ፡ ብሕጊ መሰረት ብጥብቂ ዘይምቕጻዕ፡ ከምቲ ዝግብኦ ዘይምግባር። ጽድቂ ክርስቶስ ንኣና ምስ ተቘጽረልና፡ ንሕና ድማ ብእኡ ጽድቂ ኣምላኽ ምስ ኾንና፡ ገበንና ኣይቘጸረልናን፡ ኣምላኽ ንሓጢኣትና ኩሉ ኣብኡ ስለ ዘንበረን ንሱ ድማ ሓጢኣት ስለ ዝኾነልናን። ኣስተብህል፡ ገበን ዘይምቍጻር ግብሪ ኣምላኽ እዩ፡ ንሱ ዳኛ እዩ እሞ። ኣምላኽ እዩ ዘጽድቕ።

II. ብዛዕባ ባህርይ እቶም ሓጢኣቶም እተሰረየሎም፡ መንፈሶም ተንኮል ዘይብሉ እዩ። “ገበን የብሎምን” ኣይብልን እዩ (ንዝነብርን ዘይሓጥእን መን እዩ?)፡ ግን ተንኮል የብሎምን፤ እቲ ሓጢኣቱ እተሰረየሉ ሰብ፡ ብንስሓን እምነትን ብዛዕባ ሰላምን ይቕረታን ኣብ ጸሎቱ ምስ ኣምላኽ ዘይተታልል፡ ግን ኣብዚ ኩሉ ቅንዕና ዘለዎ እሞ ከምቲ ዝብሎ ዝገብር እዩ — እንደገና ንምሕጣእ ብሓሳብ ዘይንስሕ፡ ከምኡ’ውን እንደገና ንምንስሓ ብሓሳብ ዘይሓጥእ፡ ከምቲ ሓደ ምሁር ተርጓሚ ዝገለጾ። እቶም ብቕንዕና ዝሓስቡ፡ ብሓቂ ከምቲ ዝምስክሩዎ ዝኾኑ፡ ብሓቂ እስራኤላውያን እዮም፡ ተንኮል ዘይብሎም።

III. ብዛዕባ ብጽእና ናይ ጽድቂ ኩነታት፡ ገበኑ እተሰረየሉ ሰብ ብጹእ እዩ፡ ኩሉ ዓይነት በረኸት፡ ብፍጹም ብጹእ ንምግባሩ ዝበቅዕ። እቲ መርገም ዘምጽአን በረኸት ዘዕንቀፈን ነገር ይልዓል፤ ድሕሪኡ ድማ ኣምላኽ በረኸት ክሳዕ ዘይብጻሕ የፍስስ። ይቕረታ ሓጢኣት እቲ ናይ ኪዳን ኣንቀጽ እዩ፡ እሱ ድማ ምኽንያትን መሰረትን ናይ ኩሉ እቲ ዝተረፈ እዩ። “ንዓመጻኦም ክምሕሮም፡ ንሓጢኣቶም ከኣ ደጊም ኣይዝክሮምን እየ” እብ. 8:12።

IV. ብዛዕባ ዘየዕርፍ ኩነታት ናይ ዘይተዋረደ ሓጥእ፡ ገበኑ ዝርኢ፡ ግን ክሳዕ ሕጂ ንስሓ ብምእማን ዘይቀረበ። እዚ ዳዊት ካብቲ ናይ ገዛእ ርእሱ መሪር ተመክሮ ብኣዝዩ ስምዒታዊ መገዲ ይገልጾ (ቁ. 3, 4)፡ “ኣነ ኽዝምዝም ከለኹ፡ ኣዕጽምተይ ብምጕዝማዘይ ኵሉ መዓልቲ ሓሰየ” መዝ. 32:3። እቶም ሕልናኦም ዝዓብሱ፡ ማለት፡ እቲ ናይ ሓጢኣት ክፍኣትን ብሰሪኡ ዘሎ ሓደጋን ክርእዩ ከለዉ፡ ብዛዕባኡ ብዘይምሕሳብን ኣእምሮኦም ናብ ካልእ ብምምላስን ርእሶም ዘዕርፉ፡ ከምቲ ቃየል ከተማ ዝሰርሐሉ — ኣምላኽ ምስ ኣሰሮም ዘይበኽዩ — ሕልናኦም ብንስሓ ብምእማን ዘየራግፉ፡ ከምኡ’ውን ከምቲ ዝግባእ ብእሙንን ብትጉህን ጸሎት ሰላም ዘይደልዩ — ካብቲ ኣምላኽ ንነፍሶም ዕረፍቲ ንምርካብ ዝመደቦ መገዲ ምውሳድሲ ብገበኖም ክሓስዩ ዝመርጹ፡ ዝዝምዝሙ ይበሃሉ። ከምዚኦም ዝበሉ፡ እቲ ዝዓበሰ ሕልናኦም ኣብ ኣዕጽምቶም ሓዊ ከም ዝኸውን፡ ከምኡ’ውን እቲ ዘይተኸፍተ ቁስሊ ሓጢኣት ክሓምምን ኣዝዩ ዘሕምምን ከም ዝኸውን ክጽበዩ ይግባእ። ሕልና ምስ ደረቐ፡ እቲ ኩነታት ዝያዳ ሓደገኛ እዩ፤ ግን ምስ ተበራበረን ምስ ነቕሐን፡ ክስማዕ እዩ። ኢድ መለኮታዊ ቘጥዓ ብኸቢድ ኣብ ነፍሲ ክስምዕ እዩ፡ ስቓይ መንፈስ ድማ ንስጋ ክጸሉ እዩ፤ ዳዊት ክሳዕ ዝተመከሮ፡ ንእሽቶ ከሎ ኣዕጽምቱ ኣረገ፤ እቲ ዝምዝማቱ እውን ንመዓልቲ ምሉእ ከም ዝጓዝም ገበሮ፡ ከምቲ ብስጋዊ ሕማም ወይ ሕማም ዝተሰቀየ ይመስል፡ እቲ ናይ ኩሉ ምሽጋሩ ምኽንያት ግን ኣብ ውሽጡ ብሕልናኡን ብክፉእ ባህርያቱን ዝነበሮ ግርጭት እዩ።