መዝሙር ዳዊት 146

146:1-4 ክሳብ እንነብር ንእግዚአብሔር ምምስጋን ባህጊና እንተኾይኑ፡ ንዘለኣለም ብርግጽ ከነመስግኖ ኢና። እዚ ክብራዊ ትጽቢት ቅድሜና እንተሎና፡ ምድራዊ ህርፋናትን ጻዕርታትን ክንደይ ትሑታትን ከንቱታትን ይመስሉ!

ሓገዝ ዘለዎ ወዲ ሰብ ኣሎ፡ ንሱ ድማ ወዲ ኣምላኽ እዩ። ንእኡ ንዝውከሉ ኣይሓድጎምን እዩ። ካልኦት ኩሎም ደቂ ሰብ ግና፡ ካብቲ ዝተፈጥርዎ ሰብኣይ ዝወጹ እዮም፡ ንሱ ድማ ክብሪ ከሎዎ ኣይጸንሐን።

ኣምላኽ ንደቂ ሰብ ምድሪ ሃቦም፡ ግናኸ ብዙሕ ምፍልፋልን ምትሕንጓድን ኣሎዋ። ገለ ግዜ ምስ ሓለፈ ግና፡ እታ ኣካላት ሞትኦም እትቕበረላ ጥራይ እያ ናታቶም እትኸውን እምበር፡ ካልእ ክፋል ምድሪ ናይ ገዛእ ርእሶም ኣይኸውንን እዩ። ሰብ ናብ ምድሩ ምስ ተመልሰ ድማ፡ በታ መዓልቲ እቲኣ ኩሎም ትልምታቱን ሓሳባቱን ይጠፍኡን ይጠርፉን። እሞ ካብኡ ዝነበረ ትጽቢት እንታይ ይኸውን?

መዝሙር 146 እዚን እቶም ዝስዕቡ ኩሎም መዛሙርን ብሃሌሉያ ይጅምሩን ይውድኡን፡ እዚ ቃል እዚ ብዙሕ ምስጋና ኣምላኽ ኣብ ንእሽቶ ቦታ ዘእቱ እዩ፤ ምኽንያቱ ብእኡ ብስሙ ያህ፡ እዚ ድማ ምሕጽር ቃል የሆዋ እዩ፡ ነመስግኖ ኢና። ኣብዚ ግሩም መዝሙር ምስጋና፡

I. መዘምራይ ንርእሱ ንኣምላኽ ከምዘመስግን ይሕጽር (ቁ. 1, 2)።

II. ንኻልኦት ድማ ኣብኡ ኺውከሉ ይሕጽር፡ እዚ ኸኣ ሓደ ኣድላዪን ቅቡልን መገዲ ምስጋና እዩ።

1. ኣብ ሰብ ክንውከል ዘይብልና ስለምንታይ ምዃኑ የርኢ (ቁ. 3, 4)።

2. ኣብ ኣምላኽ ክንውከል ዘሎና ስለምንታይ ምዃኑ (ቁ. 5)፡ ምኽንያቱ ኣብ መንግስቲ ተፈጥሮ ዘለዎ ሓይሊ (ቁ. 6)፡ ኣብ መንግስቲ ኣድሕኖ ዘለዎ ግዝኣት (ቁ. 7)፡ ከምኡውን ኣብ መንግስቲ መሲሕ ዘለዎ ጸጋ (ቁ. 8, 9)፡ እታ ዘለኣለማዊት መንግስቲ (ቁ. 10)፡ እዚ መዝሙር እዚ ብዙሓት ኣይሁዳውያን ጸሓፍቲ ዘመልክትዋን፡ ስለዚ ድማ ክንዝምሮ ከሎና ክንርእያ ዘሎናን እያ።

ቁጥር 1-4 ዳዊት ነዚ መዝሙር እዚ ከም ዝጸሓፎ ይሕሰብ፤ ንሱ ባዕሉ ድማ ንጉስ፡ ሓያል ንጉስ ነይሩ፤ ከምኡ ስለ ዝኾነ፡

1. ንሱ ካብ ኣገልግሎት ምስጋና ኣምላኽ ክገላገል ከም ዝግብኦ፡ ካህናቱን ህዝቡን ከም ዝገብርዎ ምርኣዩ ጥራይ እኹል ከም ዝኾነ፡ ንሱ ግና ብገዛእ ርእሱ ክገብሮ ዘየድልዮ ከም ዝኾነ ይሕሰብ ነይሩ። ሚካል ኣብ ቅድሚ ታቦት ምድናሱ ንዕኡ ውርደት ኮይኑ ተሰሚዕዋ ነይሩ፤ ንሱ ግና ካብዚ ሓሳብ እዚ ርሑቕ ስለ ዝነበረ፡ ንሱ ባዕሉ ኣብቲ ዕዮ ቀዳማይን ቀንዲን ክኸውን እዩ (ቁ. 1, 2)። ክብሩ ካብኡ ከም ዘየግልግሎ፡ የግዳስ ኣብኡ ክመርሕ ከም ዝግድዶ ገይሩ ይርእዮ ነይሩ፡ ከምኡ ድማ ከም ዘየንእሶ፡ የግዳስ ከም ዘዕብዮ ገይሩ ይሓስብ ነይሩ፤ ስለዚ ድማ ንርእሱ ንእኡ ኣተባቢዑ፡ ዕዮ ድማ ገይርዎ፡ ነግዚኣብሄር ኣመስግኒ፡ ኣነ ነፍሰይ! ከምኡ ድማ ኣብኡ ክጸንዕ ወሲኑ፡ “ብልበይ ከመስግኖ፡ ብኣፈይ ድማ መዝሙር ምስጋና ኽዝምር እየ። ኣብዚ ድማ ንዕኡ ከም እግዚኣብሄር፡ ብርእሱ ዘይተወሰነ ብሩኽን ክቡርን፡ ከምኡ ድማ ምስኡ ብኪዳን ዘሎ ኣምላኸይ ገይረ ክርእዮ እየ።” ምስጋና ዝበለጸ ባህታ ዝህብ እዩ፡ ንኣምላኽ ክነመስግኖ ከሎና፡ ንዕኡ ከም ናትና፡ ኣብኡ ረብሓ ዘሎናን ዝምድና ዘሎናን ገይርና ክንርእዮ ከሎና። “እዚ ንህይወተይ ዘሎኹሉ ዘበን ኩሉ፡ ኩሉ መዓልቲ ህይወተይ፡ ክሳዕ መወዳእታ ህይወተይ ብቐጻሊ ክገብሮ እየ፤ ኣይፋሉን፡ ክሳዕ ዝኾነ ህላዌ ዘሎኒ ክገብሮ እየ፡ ምኽንያቱ ኣብ ምድሪ ህላዌ ምስ ዘይብለይ፡ ኣብ ሰማይ ህላዌ ክህልወኒ ተስፋ እገብር፡ ዝበለጸ ህላዌ፡ ዝበለጸ ክገብሮ።” እቲ ዓብዪ ዕላማ ህላዌና፡ ክሳዕ ዝኾነ ህላዌ ዘሎና፡ ዓብዪ ዕዮናን ባህታናን ክኸውን ይግባእ። “ኣብኡ ግዜናን ሓይልናን ክውድእ ኣለዎ።”

2. ንሱ ባዕሉ ንሃገሩ ዓብዪ በረኸት ስለ ዝነበረ፡ ከም ልምዲ ኣህዛብ፡ ንጀጋንኦም ከም ኣማልኽቲ ዝርእዩ፡ ክሰግድሉ ከም ዝግብኦ፡ ኩሎም መጺኦም ኣብ ጽላሎቱ ክውከሉን ንዕኡ መጽንሒኦምን ሓይሎምን ክገብርዎን ይሕሰብ ነይሩ። “ኣይፋሉን” ይብል ዳዊት፡ “ኣብ መሳፍንቲ ኣይትወከሉ (ቁ. 3)፡ ኣብ ኣነ ኣይትወከሉ፡ ኣብ ካልእውን ኣይትወከሉ፤ ኣብኦም እምነትኩም ኣይተንብሩ፤ ካብኦም ትጽቢትኩም ኣይተዕብዩ። ብቕንዕናኦም ኣይትተኣማመኑ፤ ገሊኦም ብምምሳል ክገዝኡ ዝበለጸ ከም ዝፈልጡ ሓሲቦም እዮም። ብምጽናዖምን ብእምነቶምን ኣይትተኣማመኑ፤ ሓሳቦም ክቕይሩን ቃሎም ክጥሕሱን ይኽእሉ እዮም።” እንተኾነ፡ ንሳቶም ከም ዳዊት ባዕሉ ጥበበኛታትን ጽቡቓትን እኳ እንተኾኑ፡ ብችሎታኦምን ብምቕጻሎምን ግና ክንተኣማመን ኣይንኽእልን ኢና፡ ምኽንያቱ ደቂ ኣዳም፡ ድኹማትን ሞት ዝረኽቦምን እዮም። ብሓቂ ሓገዝ ዘለዎ፡ ምድሓን ዘለዎ፡ ኣብኡ ዝውከሉ ድማ ዘየሕፍር ወዲ ሰብ ኣሎ። ኩሎም ካልኦት ደቂ ሰብ ግና ከምቲ ዝመጽእሉ ሰብ እዮም፡ እቲ ብኽብሪ ዝነበረ ግና ዘይጸንዐ።

(1.) ብችሎታኦም ክንተኣማመን ኣይንኽእልን ኢና። ሓይሊ ነገስታት እኳ ኸይተረፈ ክሳዕ ክንድዚ ክጸብብ፡ ክዕገት፡ ክድክም ይኽእል እዩ፡ እቲ ንሕና እንጽበዮ ክገብሩልና ዘይክእሉሉ ደረጃ ክበጽሑ ይኽእሉ እዮም። ዳዊት ባዕሉ (2 ሳሙኤል 3:39)፡ ንጉስ ኮይነ እኳ እንተተቐባእኩ፡ ሎሚ ግና ድኹም እየ ኢሉ ተኣሚኑ። ስለዚ ኣብ ወዲ ሰብ ብዙሕ ጊዜ ሓገዝ የለን፡ ምድሓን የለን፤ ንሱ ይጥፋእ፡ ይደናገር፡ ከም ዝደነቐ ሰብ ይኸውን፡ ሽዑ ድማ ሓያል ሰብ እኳ እንተኾነ፡ ከድሕን ኣይክእልን እዩ (ኤርምያስ 14:9)።

(2.) ብምቕጻሎም ክንተኣማመን ኣይንኽእልን ኢና። ክሳዕ ዝነብር ክሕግዘና ሓይሊ ከም ዘለዎ ንግበር፡ እንተኾነ ግና ካብኡ ዝበለጸ ክንጽበ ከሎና ብሃንደበት ክውሰድ ይኽእል እዩ (ቁ. 4)፡ ትንፋሱ ይወጽእ፡ ከምኡ ድማ ኩሉ ጊዜ ይኸይድ እሞ ይምለስ፡ እዚ ግና ንሓዋሩ ከም ዝኸይድ፡ ሽዑ ድማ ናብ ምድሩ ከም ዝምለስ ምልክት እዩ። ምድሪ ናቱ እያ፡ ብመሰረት ምንጩ ከም ሰብ፡ እታ ካብኣ ዝተወስደላ ምድሪ፡ ስለዚ ድማ ናብኣ ክምለስ ኣለዎ፡ ብመሰረት እቲ ፍርዲ (ዘፍጥረት 3:19)። ንሱ ዓለማዊ ሰብ እንተኾይኑ፡ ብምርጫኡ ናቱ እያ፡ እታ ንሱ ንግደኡ ዝመረጻ ምድሪ፡ ኣብኣ ድማ ፍቕሩ ዘንበረ። ናብ ቦታኡ ክኸይድ እዩ። ወይ ድማ፡ ምድሪ ናቱ እያ ምኽንያቱ ኣብኣ ዘለዎ ንብረት፤ ብዙሕ ንብረት ኣብ ምድሪ እኳ እንተነበሮ፡ መቓብር ጥራይ እዩ ዝተርፎ። ኣምላኽ ንደቂ ሰብ ምድሪ ሂብዎም እዩ፡ ብዙሕ ምትሕርራም ድማ ኣሎ፡ ከም ምልክት ስልጣኖም ድማ ሰባት ንመሬቶም ብገዛእ ስሞም ይጽውዕዋ። ድሕሪ ገለ እዋን ግና፡ እቲ ዝሞተ ስጋኡ ዝድቅሰሉ ጥራይ እዩ ናቶም ዝኸውን፡ እዚ ድማ ምድሪ ክሳዕ ዘላ ናቶም ክኸውን እዩ። እንተኾነ፡ ናብ ምድሩ ምስ ተመልሰ፡ በታ መዓልቲ እቲኣ ሓሳባቱ ይጠፍእ፤ ኩሎም እቲ ንኣና ዝነበሮ ሕያውነት ዝምልከት ትልምታቱን ዕላማታቱን ይጠፍኡን ይኸዱን፡ ኣብኦም ድማ ሓንቲ ስጉምቲ እኳ ክወስድ ኣይክእልን እዩ፤ ኩሎም ዕላማታቱ ይቑረጹን ምስኡ ይቕበሩን (እዮብ 17:11)።