Faarfannaa 146

Yoo jiraannu Gooftaa faarsuun nuuf gammachuu ta’e, dhuguma bara baraa isa faarsina. Abdii ulfina qabeessa kana nu duratti qabnaan, fedhiileen addunyaa akkam salphoo fakkaatu! Ilma namaa tokko jira; kan keessa isaa gargaarsi jiru, Innis Isa Ilma Waaqayyoo ta’e, warra isa amanatan hin gatu. Haa ta'u malee, ijoolleen namaa warri kaan hundi nama isaan irraa dhalatan sana fakkaatu; innis ulfina keessa jiraatee hin turre. Waaqayyo lafa ijoollee namootaaf kenneera, garuu waa'ee ishee qabsoo guddaatu irra jira. Haa ta'u malee, yeroo booda bakki lafaa tokkollee kan isaanii hin ta’u, bakka reeffi isaanii itti bulfame malee. Namni lafa isaatti yeroo deebi’u, guyyaa sanuma karoorri fi qophiin isaa hundi ni bada, ni dhabama; egaa, eegumsi isa irraa qabamu maali?

Faarfannaan kunii fi faarfannoonni itti aanan hundinuu Halleluyaa jedhanii jalqabanii xumuru. Jechi kun jajannaa Waaqayyoo baay'ee bakka xiqqoo keessa kaa'a; sababiin isaas, isa keessatti maqaa Isaa Yaa, gabaabsii Yihowaa jedhamuun isa jajanna. Faarfannaa jajannaa dinqisiisaa kana keessatti,

I. Faarfannaan kun Waaqayyoon jajachuuf of qopheessa (lak. 1, 2).

II. Warra kaan immoo isa amanachuuf kakaasa, kunis karaa isa jajachuu isa barbaachisaa fi fudhatamaa tokko dha.

1. Namoota maaliif amanachuu akka hin qabne agarsiisa (lak. 3, 4).

2. Waaqayyoon maaliif amanachuu akka qabnu (lak. 5), sababiin isaas, humna Isaa mootummaa uumamaa keessatti qabu (lak. 6), aboo Isaa mootummaa qophii Waaqayyoo keessatti qabu (lak. 7), fi ayyaana Isaa mootummaa Masiihichaa keessatti qabu (lak. 8, 9), mootummaa bara baraa sana (lak. 10) irraa kan ka'e. Barreessitoonni Yihudootaa hedduun faarfannaa kana mootummaa sanaaf qabsiisu, kanaafis, yeroo isa faarfannu gara sana ilaaluu qabna.

Faarfannaa kana Daawit akka barreesse ni amanama; inni ofii isaa mootii, mootii cimaa ture; akkuma kana, akkas jedhamee yaadamuu danda'a,

1. Inni tajaajila Waaqayyoon jajachuu irraa bilisa ta'uu qaba, luboonni isaa fi ummanni isaa akka hojjetan ilaaluun isaaf ga'aa ture, garuu inni ofii isaa dhuunfaatti hojjechuu hin barbaachisu ture. Miikaal fuula sanduuqaa dura dhaadhessuun isaa salphina akka ta'e yaaddeetti; garuu inni yaada kana irraa fagaatee, ofii isaa hojii kana keessatti duraa duuba ta'uu barbaada ture, lak. 1, 2. Inni ulfinni isaa isa irraa kan isa hin dhoowwine, garuu caalaatti isa keessatti akka isa geggeessu isa dirqisiisuu akka ta'e, akkasumas isa hin xiqqeessine, garuu dhuguma isa guddisuu akka ta'e yaade; kanaafis, of kakaasee hojii kana hojjechuuf murteesse: "Yaa lubbuu koo, Waaqayyoon jajadhu!" akkasumas isa irratti cimsee jiraachuuf murteesse: "Ani garaa kootiin isa nan jajadha, afaan kootiinis isaaf nan faarfadha. Kana keessatti, akka Gooftaa, ofii isaatiif eebbifamaa fi ulfina qabeessa ta'eetti, akkasumas akka Waaqayyo koo, naa wajjin kakuu keessa jiruutti isa nan ilaala." Yeroo Waaqayyoon jajannu, akka kan keenyaa, isa keessa bu'aa qabnuu fi isa wajjin hariiroo qabnuutti yoo isa ilaalle, jajannaan baay'ee nama gammachiisa. "Kana yoon jiraadhu hundumaa, guyyaa jireenya koo hundumaa, fi hanga dhuma jireenya koo, nan hojjedha; akkasumas, hanga lubbuun koo jirtutti nan hojjedha, sababiin isaas, yeroo lafa irratti lubbuun koo hin jirre, samiitti lubbuu qabaachuuf nan abdadha, lubbuu caalu, isa caalaatti hojjechuuf." Kaayyoon guddaan jireenya keenyaa, hanga lubbuun keenya jirtutti hojii fi gammachuu keenya guddaa ta'uu qaba. "Yeroon keenya fi humnoonni keenya si keessatti dabarfamuu qabu."

2. Inni ofii isaa biyya isaatiif eebba guddaa waan ta'eef, akka aadaa saba Waaqayyoon hin beekne, warra gootota isaanii waaqeffatanitti, waaqeffamuu qaba jedhamee yaadamuu danda'a, akkasumas hundinuu dhufee gaaddidduu isaa amanachuu fi isa iddoo jireenyaa fi da'oo isaanii godhachuu qabu. "Lakkii," jedha Daawit, "Mootota hin amanatinaa (lak. 3), ana hin amanatinaa, nama biraa hin amanatinaa; isaanitti hin amanaminaa; isaan irraa eeggannoo keessan hin guddisinaa. Dhugummaa isaanii irratti baay'ee hin amanaminaa; tokko tokko sobuu beekuudhaan bulchuu caalaatti akka beekan yaadaniiru. Jabaa fi amanamummaa isaanii irratti baay'ee hin amanaminaa; isaan lamaanuu yaada isaanii jijjiiruu fi dubbii isaanii cabsuu danda'u." Garuu, isaan baay'ee ogeeyyii fi akka Daawit ofii isaa gaarii ta'an yoo yaanne illee, dandeettii fi turmaata isaanii irratti baay'ee amanamuu hin qabnu, sababiin isaas, isaan ilmaan Addaam, dadhaboo fi du'oo dha. Dhugumatti Ilma namaa isa keessa gargaarsi jiru, isa keessa fayyinni jiru, fi warra isa amanatan hin dhabamsiisne tokko jira. Garuu ilmaan namaa kaan hundinuu akka nama isaan irraa dhalatan, inni ulfina keessa ture, hin turre. (1.) Dandeettii isaanii irratti amanamuu hin dandeenyu. Humnoonni moototaa illee akkasitti dhiphachuu, hidhamuu fi dadhabuu danda'u, akka isaan nuuf waan nuti eegnu hojjechuuf dandeettii hin qabaanne. Daawit ofii isaa (2 Sam. 3:39) "Ani har'a dadhabaadha, mootii dibame ta'us," jedhee beeksiseera. Kanaaf, ilma namaa keessa yeroo baay'ee gargaarsi, fayyinni hin jiru; inni dhabama, yaada isaa dhabe, akka nama raajeffameetti, sana booda, namni cimaa ta'us, fayyisuu hin danda'u, Erm. 14:9. (2.) Turmaata isaanii irratti amanamuu hin dandeenyu. Inni yeroo jiraatu nu gargaaruuf humna qaba yoo jenne illee, yeroo nuti isa irraa baay'ee eegnuutti tasa du'uu danda'a (lak. 4): Hafuurri isaa ni ba'a, akkasumas yeroo hundumaa ni ba'a, deebi'ees ni dhufa, garuu kun yeroo gabaabaa keessatti guutummaatti akka deemu, sana booda gara biyyoo isaatti akka deebi'u agarsiisa. Biyyoon kan isaa ti, sababiin isaas, akka namaatti jalqaba isaa irraa, biyyoo inni irraa fudhatame, fi kanaafis, akka murtoo Seera Uumamaa 3:19tti gara isaatti deebi'uu qaba. Inni nama addunyaa yoo ta'e, filannoo isaatiin kan isaa ti, biyyoo isaa isa qooda isaatiif filate, fi waan isaa irratti jaalala isaa kaa'e. Inni gara iddoo isaa deema.