1ምድላው ልቢ ኣብ ሰብን መልሲ መልሓስን ካብ እግዚኣብሄር እዩ።
2ኵሉ መገድታት ሰብ ኣብ ቅድሚ ኣዒንቱ ንጹህ እዩ። እግዚኣብሄር ግና ነቶም መናፍስቲ ይመዝኖም።
3ግብሪኻ ንእግዚኣብሄር ግደፎ፡ ሓሳብካውን ኪጸንዕ እዩ።
4እግዚኣብሄር ንዅሉ ንርእሱ ገይሩ እዩ፣ ንረሲኣን እውን ንመዓልቲ ክፉእ እዩ።
5ብልቢ ዚዕበ ዘበለ ዅሉ ኣብ ቅድሚ እግዚኣብሄር ፍንፉን እዩ።
6ብለውሃትን ብሓቅን ኣበሳ ይነጽህ፡ ብፍርሃት እግዚኣብሄር ድማ ህዝቢ ካብ ክፉእ ይርሕቕ።
7መገድታት ሓደ ሰብ ንእግዚኣብሄር ምስ ዜሐጕሶ፡ ንጸላእቱ እውን ከይተረፈ ምስኡ ሰላም ይገብር።
8ካብ ዓቢ ኣታዊ ብዘይ ፍትሒ፡ ንእሽቶ ምስ ፍትሒ ይሓይሽ።
9ልቢ ሰብ ንመገዱ ይሓስብ፡ እግዚኣብሄር ግና ስጉምቱ ይመርሕ።
10መለኮታዊ ፍርዲ ኣብ ከንፈር ንጉስ ኣሎ፡ ኣፉ ኣብ ፍርዲ ኣይጥሕስን እዩ።
11ጻድቕ ሚዛንን ሚዛንን ናይ እግዚኣብሄር እዩ፡ ኲሉ መመዘኒ ቦርሳ ግብሩ እዩ።
12እቲ ዝፋን ብጽድቂ እዩ ዚጸንዕ እሞ፡ ነገስታት ክፍኣት ምፍጻም ፍንፉን እዩ።
13ቅኑዓት ከናፍር ሓጐስ ነገስታት እየን። ነቲ ሓቂ ዝዛረብ ድማ የፍቅርዎ።
14ቍጥዓ ንጉስ ከም ልኡኻት ሞት እዩ፣ ለባም ግና ኬህድኦ እዩ።
15ኣብ ብርሃን ገጽ ንጉስ ህይወት ኣላ። ባህታኡ ድማ ከም ደበና ናይቲ ዳሕረዋይ ዝናብ እዩ።
16ካብ ወርቂ ጥበብ ምርካብ ክንደይ ይበልጽ! ካብ ብሩር ንላዕሊ ድማ ርድኢት ንምርካብ!
17ጐደና ቅኑዓት ካብ ክፉእ ይርሕቑ። እቲ መገዱ ዝሕሉ ንነፍሱ ይሕልዋ።
18ትዕቢት ቅድሚ ጥፍኣት፡ ትዕቢተኛ መንፈስ ድማ ቅድሚ ውድቀት ይኸይድ።
19ምርኮ ምስ ትዕቢተኛታት ካብ ምክፋል፡ ምስ ትሑታት ትሕትና ይሓይሽ።
20እቲ ንጕዳይ ብጥበብ ዚሕዞ፡ ነቲ ሰናይ ኪረክብ እዩ። እቲ ብእግዚኣብሄር ዚውከል ድማ ሕጉስ እዩ።
21ለባም ልቢ ለባም ኪብሃል እዩ፣ መቐረት ከንፈር ከኣ ንትምህርቲ ይውስኽ።
22ምስትውዓል ነቲ ዘለዎ ፈልፋሊ ህይወት እዩ፣ ተግሳጽ ዓያሹ ግና ዕሽነት እዩ።
23ልቢ ለባም ኣፉ ይምህር፡ ኣብ ከንፈሩ ድማ ትምህርቲ ይውስኸሉ።
24ደስ ዘብል ቃላት ከም መዓር፡ ንነፍሲ ጥዑም፡ ንኣዕጽምቲ ድማ ጥዕና እዩ።
25ንሰብ ቅኑዕ ዚመስሎ መገዲ ኣሎ፣ መወዳእታኣ ግና መገዲ ሞት እዩ።
26እቲ ዚጽዕር፡ ንርእሱ ይጽዕር። ኣፉ ካብኡ ይምነ እዩ እሞ።
27እኩይ ሰብ ክፉእ ይዅዕት፣ ኣብ ከንፈሩ ድማ ከም ዚነድድ ሓዊ ኣሎ።
28ዓሻ ባእሲ ይዘርእ፡ ሕሹኽታ ድማ ነቶም ሓለቓ ኣዕሩኽ ይፈላልዮም።
29ዓማጺ ንብጻዩ የስሕቶ፡ ብዘይሰናይ መገዲ ድማ ይመርሖ።
30ክፉእ ነገር ኪሓስብ ኣዒንቱ ይዓጽው። ከንፈሩ ብምንቅስቓስ ዕግርግር የውጽእ እዩ።
31እቲ ሓምላይ ርእሲ ኣብ መገዲ ጽድቂ ምስ ዚርከብ ኣኽሊል ክብሪ እዩ።
32እቲ ትዕግስቲ ካብ ጅግና ይበልጽ፤ እቲ ንመንፈሱ ዝገዝእ ድማ ከም ከተማ ዝወስድ።
33እቲ ዕጫ ናብ ሕቝፊ ይድርበ፤ ኵሉ ባህርያታ ግና ካብ እግዚኣብሄር እዩ።