መጽሓፍ እዮብ 6

ምዕራፍ 6 ኤሊፋዝ ንዘረባኡ ብትርግና ደምደሞ፤ እቲ ዝበሎ ሓሳባት ብሩህን ቅኑዕን ስለ ዝነበረ፡ ዝኾነ ይኹን መልሲ ኺውሃቦ ከም ዘይከኣል ኣዝዩ ይተኣማመን ነበረ። ግናኸ፡ እቲ ብዛዕባ ገዛእ ርእሱ ቐዳማይ ዚዛረብ ጻድቕ ዚመስል እኳ እንተኾነ፡ ጎረቤቱ መጺኡ ይምርምሮ። እዮብ ግን በቲ ኤሊፋዝ ዝበሎ ዅሉ ኣይተቐበሎን፡ ኣብ ቅሬታታቱ ገዛእ ርእሱ ይጸድቕ፡ ንኤሊፋዝ ድማ ብድኻም መከራኸሪኡ ይዅንኖ ነበረ።

I. ብዛዕባ ጸገማቱ ኸም ዝገበሮ ኺማረር ቅኑዕ ምኽንያት ከም ዝነበሮ የርኢ፡ እዚ ድማ ንዝኾነ ይኹን ዘይኣድላዊ ዳኛ ኺርአ እዩ (ቁ. 2-7)።

II. ብሞት ብቕልጡፍ ኪቕንጠጥን ካብ ኵሉ መከራኡ ኺረፍርፍን ዘለዎ ስምዒታዊ ትምኒት ይቕጽል (ቁ. 8-13)።

III. ንኣዕሩኹ ብዘይፍቕሪ ብምዅናኖምን ብዘይሕያውነት ብምሕዛቶምን ይነቅፎም (ቁ. 14-30)። እዮብ ኣብዚ ዅሉ ብዙሕ ቅኑዕ ነገር ከም ዝተዛረበ ኺእመን ይግባእ፡ ግናኸ ምስ ስምዒትን ሰብኣዊ ድኻምን ተሓዊሱ ነበረ። ኣብዚ ባእሲ እዚ ድማ፡ ከምቲ ኣብ መብዛሕትኡ ባእሲ ዚኸውን፡ ኣብ ክልቲኡ ሸነኽ ስሕተት ነበረ።

ቁጽሪ 1-7 ኤሊፋዝ ኣብ መጀመርታ ዘረባኡ ንእዮብ ኣዝዩ ነዲድዎ ነበረ፡ ግናኸ እዮብ ኣየቋረጾን፡ ኵሉ ኺብሎ ዝደለዮ ኽሳዕ ዚዛረብ ብትዕግስቲ ሰሚዕዎ። ንሓደ ዘረባ ዘይኣድላዊ ፍርዲ ኺህቡ ዚደልዩ፡ ብምሉኡ ኺሰምዕዎን ኪቕበልዎን ይግባእ። ግናኸ፡ ምስ ወድአ፡ ብስምዒት ዝመልአ መልሲ ሃበ።

I. ንመከራኡ፡ ብሓፈሻኡ፡ ካብቲ ንሱ ዝገለጾ ወይ ንሳቶም ዝተረድእዎ ኣዝዩ ዝኸበደ ከም ዝነበረ ይገልጾ፡ ቁ. 2, 3። ብምሉኡ ኺገልጾ ኣይከኣለን፤ ንሳቶም ድማ ብምሉኡ ኺርድእዎ ኣይደለዩን፡ ወይ ድማ ከም ዝተረድእዎ ኺእመኑ ኣይደለዩን፤ ስለዚ ድማ ንሓደ ሳልሳይ ሰብ፡ ንሓዘኑን መከራኡን ዚምዝን ቅኑዕ ሚዛንን መመዘንን ዘለዎ፡ ብሓጎስ ኪምሕጸን ምደለየ። ንሓዘኑን ንዅሉ መግለጺታቱን ኣብ ሓደ ሚዛን፡ ንመከራኡን ንዅሉ ዝርዝራቱን ድማ ኣብ ካልእ ሚዛን ኬንብርዎ ምተመነየ፡ (ንሱ ኣብ ሓዘኑ ብምሉኡ ገዛእ ርእሱ ኸይጸደቐ እኳ እንተኾነ)፡ (ከምቲ ኣብ ምዕ. 23:2 ዚብሎ)፡ መውቃዒኡ ኻብ ትህምቶኡ ዝኸበደ ከም ዝነበረ ምረኸቡ፤ ከመይሲ፡ ሓዘኑ ዝኾነ ይኹን እንተኾነ፡ መከራኡ ኻብ ሓዊ ምድሪ ዝኸበደ ነበረ፡ እዚ ድማ ዝተሓላለኸ፡ ዝኸበደ፡ ነፍሲ ወከፍ ጸገም ከቢድ፡ ኵሉ ድማ ከም ሓዊ ምድሪ ብዙሕ ነበረ። “ስለዚ (ይብል) ቃላተይ ተዋሕጠ”፤ ማለት፡ “ስለዚ ንስባርን ንምርር ዝበለ ኣገላልጻይን ይቕረ ኽትብሉለይ ይግባእ። ዘረባይ ከም ናይ ሓደ ብሉጽ ተዛራባይ ጽቡቕን ቅብጥብጥን ወይ ከም ናይ ሓደ ጸሊም ፈላስፋ ከቢድን ስሩዕን እንተዘይኮይኑ ኣይትገረሙ፡ ኣይፋሉን፡ ኣብ ከምዚ ዝበለ ኩነታት ንሓደ እውን ኾነ ንኻልእ ኪብል ኣይክእልን እየ፤ ቃላተይ፡ ከምቲ ኣነ ዘለኹዎ፡ ብምሉኡ ተዋሒጡ እዩ።”

1. ሕጂ፡ ብኣዕሩኹ ንጉዳዩ ብምሉኡ ኸይተረድእዎን እቲ ዝኸፍአ ኸይፈለጥዎን፡ መንፈሳዊ ሕክምና ኺህብዎ ምፍታኖም ከም ዘይብጽሑ ይማረር። እቶም ንርእሶም ዝተራሕረሑ፡ መከራ እቶም ዝተጨነቑ ብቕኑዕ ዚምዝኑ ኣዝዮም ውሑዳት እዮም። ነፍሲ ወከፍ ካብ ገዛእ ጾሩ እዩ ዝበዝሕ ዚስምዖ፤ ካብ ጾር ካልኦት ዚስምዖም ውሑዳት እዮም።

2. ንመዓልቱ ኺረግም ከሎ ዝተጠቕመሉ ስምዒታዊ ኣገላልጻ ይቕረታ ይሓትት። ንሱ ንዅሉ ዝበሎ ገዛእ ርእሱ ኺጸድቕ እኳ እንተዘይከኣለ፡ ኣዕሩኹ ግና ከምዚ ገይሮም ብሓይሊ ኺዅንኑዎ ከም ዘይግባእ ይሓስብ ነበረ፡ ከመይሲ እቲ ጉዳይ ብሓቂ ፍሉይ ነበረ፡ ኣብ ከምዚ ዝበለ ሰብ ሓዘን ዝነበረ ነገር ድማ ኺሕለፈሉ ይኽእል ነበረ፡ እዚ ድማ ኣብ ዝኾነ ይኹን ንቡር ሓዘን ብፍጹም ኣይፍቀድን።

3. ንሓልዮትን ምሕረትን ኣዕሩኹ ይሓትት፡ ንዓበይቲ መከራኡ ብምግላጽ ድማ ናብ ዝሓሸ ባህርይ ኪመልሶም ይተስፋ። ንእቶም ዚሳቐዩ፡ ምሕረት ምግባር ገለ ዕረፍቲ እዩ።

II. ኣብ ዝነበሮ ጭንቀትን ፍርህን ኣእምሮኡ፡ ከምቲ ዝኸፍአ ክፋል መከራኡ ገይሩ ይማረር፡ ቁ. 4። ኣብዚ ንሱ ንክርስቶስ ምሳሌ ነበረ፡ ንሱ ድማ ኣብ ስቓዩ፡ ብዛዕባ ስቓይ ነፍሱ እዩ ዝበዝሕ ዝተማረረ። “ሕጂ ነፍሰይ ተጨኒቓ ኣላ” (ዮሃንስ 12:27)። “ነፍሰይ ክሳዕ ሞት ኣዝያ ሓዚና ኣላ” (ማቴዎስ 26:38)። “ኣምላኸይ ኣምላኸይ፡ ስለምንታይ ሓደግካኒ፧” (ማቴዎስ 27:46)።

1. ድኻ እዮብ ኣብዚ ብሓዘን ይማረር፡ ብዛዕባ እቲ ዝተሰምዖ፡ “ፍላጻታት እቲ ዅሉ ዚኽእል ኣምላኽ ኣብ ውሽጠይ ኣሎ።” እቲ ኣብ ትሕቲኡ ዝነበረ ጸገማት፡ ማለት ድኽነቱ፡ ውርደቱ፡ ስጋዊ ሕማሙ፡ ናብዚ ግራህራህ ዘእተዎ ኣይነበረን፤ የግዳስ፡ እቲ ንልቡ ዝቖረጾን ናብዚ ምጥፍፋእ ዘእተዎ ድማ፡ እቲ ዝፈትዎን ዘገልግልዎን ኣምላኽ እዚ ዅሉ ከም ዘምጽኣሉን ምልክታት ቁጥዓኡ ኸም ዘንበረሉን ምሕሳብ ነበረ። ማስታወሻ፡ ጭንቀት ኣእምሮ ዝኸፍአ ጸገም እዩ። ዝቘሰለት መንፈስከ መን ኪጸውራ ይኽእል፧ ኣምላኽ ኣብ ስጋና ወይ ኣብ ንብረትና ዝኾነ ይኹን ጾር መከራ ኼንብረና እንተፈቐደ፡ ንሱ ንኣእምሮናን ንሰላም ሕልናናን ኪሕልወልና ኽሳዕ ዝቐጸለ፡ ንቕበሎ ኢና፤ ግናኸ፡ ኣብ ሓደ ኻብዚኣቶም እንተተረበሽና፡ ኩነታትና ብሓቂ ሓዘንኛን ኣዝዩ ዘሕዝንን እዩ። ንሓዊ ፍላጻታት ጸገም ኣምላኽ ንምክልኻል፡ ንሓዊ ፍላጻታት ፈተና ሰይጣን ብጋሻ እምነት ምጥፋእ እዩ። ኣስተብህል፡ ንሳቶም ፍላጻታት እቲ ዅሉ ዚኽእል ኣምላኽ ይብሎም፤ ከመይሲ፡ ብፍላጻታቱ ንነፍሲ ኺበጽሓ ዚኽእል ምዃኑ፡ ካብ ናይ ዝኾነ ይኹን ሰብ ንላዕሊ ናይ ኣምላኽ ሓይሊ መርኣያ እዩ። ነፍሲ ዝፈጠረ፡ ሰይፉ ናብኣ ኺቐርብ ይኽእል። መርዚ ወይ ሙቐት እዘን ፍላጻታት እዚኣተን ንመንፈሱ ኸም ዝሰተያ ይንገር፡ ከመይሲ ንኣእምሮኡ ኣረበሻኦ፡ ንውሳኔኡ ኣናወጾ፡ ንሓይሉ ኣድከሞ፡ ንህይወቱ ድማ ኣፈራርሓ፤ ስለዚ ድማ ስምዒታዊ ኣገላልጻታቱ፡ ኪጸድቑ እኳ እንተዘይከኣሉ፡ ይቕረ ኺብሃለሎም ይኽእል ነበረ።

2. ብዛዕባ እቲ ዝፈርሖ። ብፍርሃት ኣምላኽ ከምቲ ንውግእ ዝተሰርዐ ሰራዊት ከም ዝተኸበበ ረኣየ። ኣምላኽ ብፍርሃቱ ይዋግኦ ነበረ። ናብ ውሽጢ ልቡ ኺኣቱ ከሎ ዕረፍቲ ከም ዘይረኸበ፡ ናብ ሰማይ ኪጥምት ከሎ እውን ዕረፍቲ ኣይነበሮን። ብምጽንናዕ ኣምላኽ ኪተባብዕ ዝለመደ፡ ንሳቶም ጥራይ ዘይኮነስ፡ ብፍርሃት ኣምላኽ እውን ተገረመ።

III. ንኣዕሩኹ ብዛዕባ እቲ ንቅሬታታቱ ዝገበርዎ ከቢድ ዅነኔን ንጉዳዩ ብዘይክእለት ምምሕዳሮምን ይሓስብ።

1. ነቀፌታኦም ምኽንያት ኣይነበሮን። ሕጂ ኣብዚ መከራ እዚ ኸሎ ይማረር ነበረ፡ እዚ ሓቂ እዩ፡ ግናኸ ኣብ ብልጽግናኡ ኸሎ፡ ከምቶም ዚጭነቑን ዘይዕረፉን ሰባት፡ ኪማረር ኣይለመደን ነበረ፡ ሳዕሪ ኺረክብ ከሎ ኣይነበራረየን፡ ኣብ ልዕሊ መግቡኡ እውን ኣይነበራረየን፡ ቁ. 5። ግናኸ፡ ሕጂ ኻብ ኵሉ ምቾቱ ብምሉኡ ስለ ዝተገፈፈ፡ ንሓዘኑ ገለ መውጽኢ እንተዘይሃበ፡ ከም ዕንጨይቲ ወይ ከም እምኒ፡ ወይ ከም በጊዕ ወይ ከም በረኻዊ ኣድጊ ስምዒት ዘይብሉ ኪኸውን ነበሮ። ዘይጥዑም ምግቢ ኺበልዕ ተገዲዱ ነበረ፡ ኣዝዩ ድማ ድኻ ስለ ዝነበረ፡ ንምግቡ ዚምግብ ጨው ኣይነበሮን፡ ወይ ድማ ንጻዕዳ እንቋቚሖ፡ እዚ ድማ ሕጂ ኣብ ጠረጴዝኡ ዝነበሮ ዝበለጸ ምግቢ ነበረ፡ ቁ. 6። እቲ ሓደ እዋን ኪትንክፎ ዝንዕቆ ዝነበረ ምግቢ እውን ሕጂ ተሓጒሱሉ፡ እዚ ድማ ሓዘንኛ ምግቡ ነበረ፡ ቁ. 7። ማስታወሻ፡ ንርእስና ወይ ንደቅና ብዛዕባ ምግቢን መስተን ሓርፋፍን ሓርፋፍን ከይንኸውን ምልማድ ጥበብ እዩ፡ ከመይሲ ንሕና ወይ ንሳቶም ከመይ ኪድኽዩ ኸም ዚኽእሉ ኣይንፈልጥን፡ ወይ ድማ እቲ ሕጂ እንንዕቆ ብጥሜት ከመይ ኪቕበል ከም ዚኽእል ኣይንፈልጥን።

2. ምጽንናዕኦም ድኹምን ዘይጥዑምን ነበረ፤ ገሊኦም ንቁ. 6, 7 ከምዚ ገይሮም ይርድእዎ። ንምጽንናዑ ዚኸውን ዝኾነ ይኹን ነገር ከም ዘይተዋህቦ ይማረር፡ ዝኾነ ይኹን መስተ፡ ንመንፈሱ ዜንቃቕሕን ዜሐጕስን ነገር ኣይነበሮን፤ እቲ ዝሃብዎም ባዕሉ ከም ጻዕዳ እንቋቚሖ ዘይጥዑም ነበረ፡ ናብኡ ኺመጽእ ከሎ ድማ ከምቲ ዝበዝሐ ሓዘንኛ ምግቢ ዘጸይቕን ጾርን ነበረ። ኤሊፋዝ ኣብ ምዕ. 5:8 ወዘተ. ብሉጽ ገይሩ ንዝበሎ ኸምዚ ኺብል ምስማዕ የሕዝነኒ። ግናኸ፡ እቶም ዚጭነቑ መንፈሳት ንምጽንናዕቶም ከምዚ ገይሮም ኪጥቀሙሉ ልሙድ እዩ።

6:1-7 እዮብ ገና ኣብ ቅሬታታቱ ንርእሱ የጽድቕ ነበረ። ኣብ ልዕሊ እቲ ናይ ግዳም ሽግራት ከኣ፡ እቲ ውሽጣዊ ስምዒት ቍጥዓ ኣምላኽ ንዅሉ ትብዓቱን ቈራጽነቱን ኣወገዶ። እቲ ስምዒት ናይ ቍጥዓ ኣምላኽ ካብ ዝዀነ ይኹን ናይ ግዳም መከራታት ንምጽዋር ዝኸበደ እዩ። እሞ ደኣ እቲ መድሓኒ ንሓጢኣትና ምስ ጾረ፡ ነፍሱ ድማ ምእንታና ንመለኻዊ ፍትሒ መስዋእቲ ምስ ኰነት፡ ኣብ ኣታኽልትን ኣብ መስቀልን እንታይ ተጻዊሩ! ዝዀነ ይኹን ጾር መከራ፡ ብስጋና ይኹን ብንብረትና፡ ኣምላኽ ንዓና ኼንብር ዝፈተዎ፡ ንሱ ንልቦናናን ሰላም ሕልናናን ክሳዕ ዝህበና ብግቡእ ክንእዘዞ ይግባእ። ግናኸ ሓደ ኻብዚኣቶም እንተ ተረበሸ፡ ኵነታትና ኣዝዩ ዘሕዝን እዩ። እዮብ ንኣዕሩኽቱ በቲ ወቐሳኦም ነቐፎም። ንምርግጋኡ ዝቐረበሉ ምንም ነገር ከምዘይነበረ፡ እንተ ዘይኰይኑ እቲ ዝቐረበሉ ብባዕሉ ዘይጥዑም፡ ዘኸርሕን፡ ጾር ዝኸውንን ነበረ ኢሉ የጕርምርም።

ቁጥር 8-13 ዘይተገዝአ ስምዒት ወይ ፍትወት፡ ገለ ተግሳጽን ምቁጽጻርን ምስ ረኸበ፡ ብዙሕ ግዜ ዝያዳ ይኸፍእ። ዝተረበሸ ባሕሪ፡ ንኸውሒ ምስ ተሃርመ፡ ዝያዳ ይናወጽ። እዮብ፡ ሞት ንመከራኡ ሓጎስ ዝመልኦ መወዳእታ ኸም ዝኸውን ገይሩ ይምነዮ ነበረ (ምዕ. 3)። በዚ ድማ ኤሊፋዝ ብኸቢድ ገሰጾ። ንሱ ግና ዝበሎ ኸይተረሰየ፡ ቅድሚ ሕጂ ኻብ ዝበሎ ብዝያዳ ሓይሊ ደጊሙ ተዛረቦ። እዚ ድማ ኣብ ኵሉ ዘረባኡ ኻብ እንረኽቦ ዅሉ ሓደ ኽፉእ ዝኾነ ነገር እዩ። ንምምሳልና ዘይኮነስ፡ ንምግሳጽና እዩ ተመዝጊቡ ዘሎ።

I. ንሱ ኸምዚ ኣብዛ ዓለም እዚኣ ጽቡቕ መዓልትታት ዳግማይ ኪርኢ ዘይከኣል ኮይኑ፡ ወይ ድማ ብጸጋን ብኣምልኾን ነዘን መዓልትታት መከራ እውን ጽቡቕ መዓልትታት ኪገብረን ከም ዘይክእል ገይሩ፡ ንሞት ብፍቕሪ ይምነዮ ነበረ። ንመከራኡ ሞት ጥራይ መወዳእታ ኸም ዝኾኖ ይርኢ ነበረ፡ ነቲ ንሞት እተመደበሉ ግዜ ኽጽበ ድማ ትዕግስቲ ኣይነበሮን። ሓደ ሕቶ ኣለዎ። ሓደ ዝምነዮ ነገር ኣሎ (ቁ. 8)። እዚኸ እንታይ እዩ፧ ሓደ ሰብ፡ “ኣምላኽ ከድሕነኒን ናብ ብልጽግናይ ኪመልሰኒን ይፈቱ” ኪኸውን ይሓስብ ይኸውን። ኣይፋሉን፡ “ኣምላኽ ከጥፍኣኒ ይፈቱ” (ቁ. 9)። “ሓደ እዋን ንኸድኽየኒ፡ ድሕሪኡ ድማ ንኸሕምመኒ ኢዱ ኸም ዝፈነወ፡ ንህይወተይ ንምውዳእ ድማ እንደገና ይፍነው። ነቲ ሞት ዘምጽእ መውቃዕቲ ይሃበኒ። ንዓይ እቲ ‘ኩፕ ደ ግራስ’—እቲ ጸጋ ዝመልኦ መውቃዕቲ ኪኸውን እዩ” (ከምቲ ኣብ ፈረንሳ፡ ነቶም ብመንኮርኮር ዝተሰብሩ ሰባት ዝቐትል ናይ መወዳእታ መውቃዕቲ ዝጽውዕዎ)። ሓደ እዋን ካብቲ ዅሉ ዝኽእል ኣምላኽ ዝመጽእ ጥፍኣት ንእዮብ ፍርሂ ነበሮ (ምዕ. 31:23)፡ ሕጂ ግና ንጥፍኣት ስጋ ይምነዮ ነበረ፡ ግናኸ መንፈስ ኣብ መዓልቲ ጐይታ የሱስ ኪድሕን እዩ ብዝብል ተስፋ።