መጽሓፍ እዮብ 16

ኤልፋዝ ንዛዕባታት እዮብ ዘይረብሑን ዕላማ ዘይብሎምን ገይሩ ገሊጽዎ ነበረ። እዮብ ድማ ንሓይለ ቃላቱ ብተመሳሳሊ መገዲ ይገልጾ። እቶም ዝነቕፉ ሰባት፣ ምግምማጥ ከም ዝረኽቡ ክጽበዩ ይግባእ። እዚ ቐሊል እዩ፣ መወዳእታ ድማ የብሉን፣ እንተኾነ ግና እንታይ ብሉጽ ነገር እዩ ዝገብር? ተቖጢዖም ዝህብዎ መልስታት ንስምዒት ሰባት የባራብሩ እምበር፣ ንፍርዲ ልቦናኦም ኣየዕግጹን፣ ሓቂ ድማ ብንጹር ኣይገላግሉን። እዮብ ብዛዕባ ኣዕሩኽቱ ዝበሎ፣ ምስ ኣምላኽ ክነጻጸር እንከሎ፣ ብዛዕባ ኵሉ ፍጥረት እውን ሓቂ እዩ። ብሓደ እዋን ይኹን ብኻልእ፣ ኵሎም ሰሓቕቲ መጸናንዕቲ ምዃኖም ክንርእን ክንእመን ድማ ክንገብር ኢና። ንሓጢኣት ምፍላጥ፣ ፍርሂ ሕልና፣ ወይ ምትሓዝ ሞት ኣብ ዝፍጸመሉ እዋን፣ በይኑ ብሩኽ መንፈስ ጥራይ እዩ ብዝተባዕትዐ መገዲ ከጸናንዕ ዝኽእል። ካልኦት ኵሎም፣ ብዘይካኡ፣ ብስሓቕን ብዘይዕላማን እዮም ዝገብርዎ። ምዃር ኣሕዋትና ዝኾነ ይኹን እንተኾነ፣ ብምርህሓይ ናትና ክንገብሮ ይግባእ። ብቕልጡፍ ከምኡ ክኾኑ ይኽእሉ።

ምዕራፍ 16

እዚ ምዕራፍ እዚ ምላሽ እዮብ ንዘረባ ኤሊፋዝ፣ ኣብ ዝሓለፈ ምዕራፍ ዝረኣናዮ፣ ይጅምር፤ ንሱ ኻልኣይ ክፋል ናይቲ ሓደ ዓይነት መዝሙር ሓዘን እዩ፣ ቅድሚ ሕጂ ንርእሱ ዝበኸየሉ፣ ብሓዘን ዝመልኦ ዜማ ድማ ተሰሪዑ።

I. ንኣዕሩኹ ብዘይርህራሄ ምግባሮም ይነቅፎም (ቁ. 1-5)።

II. ኩነታቱ ብኹሉ መለክዒታት ኣዝዩ ዘሕዝን ምዃኑ የርኢ (ቁ. 6-16)።

III. ንጽህናኡ ጸኒዑ ይሕዝ፣ ብዛዕባኡ ድማ ካብ ዘይፍትሓዊ ነቀፌታ ኣዕሩኹ ናብ ጽድቂ ፍርዲ ኣምላኽ ይግባዕ (ቁ. 14-22)።

ቁጽሪ 1-5

እዮብን ኣዕሩኹን ተኻራኸርቲ ብሓፈሻ ዝጥቀሙሉ ሓደ ዓይነት መንገዲ ተኸቲሎም፣ ንሱ ድማ ሓሳብን ጥበብን ኣመሓድራን ናይ ሓድሕዶም ምሕሳር እዩ። መጋዝ ምትፍናን ክሳብ ዝነውሕ እናበሰለ ይኸይድ፤ መጀመርታ ከምዚ ዝኣመሰለ ባእሲ ከም ምፍሳስ ማይ እዩ፤ ስለዚ ቅድሚ ምጅማሩ ደው ኣብሎ። ኤሊፋዝ ንዘረባታት እዮብ ከም ስራሕ ዘይብሉ፣ ዘይጠቅም፣ ከምኡውን ንሓሳብ ዘይኸውን ገይሩ ኣቕሪብዎ ነይሩ፤ እዮብ ድማ ንዘረባኡ ተመሳሳሊ ባህርይ ይህቦ። ከምዚ ዝኣመሰለ ነቀፌታ ብነጻ ዝህቡ ሰባት ክምለሰሎም ክጽበዩ ኣለዎም፤ ቀሊል እዩ፣ መወዳእታ የብሉን፤ ግን እንታይ ይጥቅም፧ ስምዒታት ሰባት የለዓዕል እምበር፣ ፍርዶም ኣየእምንን፣ ሓቂ ድማ ብንጹር ኣየቕርብን። እዮብ ኣብዚ ንኤሊፋዝ ይነቅፎ፣

1. ብዘይጥቕሚ ምድግጋም (ቁ. 2)፡ “ብዙሕ ከምዚ ዝኣመሰለ ነገር ሰሚዐ እየ። ቅድሚ ሕጂ ዝፈልጦ ዝነበርኩ ጥራይ እምበር፣ ንስኻትኩም እውን ቅድሚ ሕጂ ዝበልኩምዎ ጥራይ እምበር፣ ሓድሽ ነገር ኣይትህቡንን ኢኹም፤ ደጋጊምኩም ሓደ ነገር ትብሉ ኣለኹም።” እዮብ እዚ ኸም ካልእ ሽግሩ ንትዕግስቱ ዓቢ ፈተና ጌሩ ይርእዮ። ሓደ ተጻባኢ ከምዚ ጌሩ ሓደ ነገር ደጋጊሙ ምዝራቡ ብሓቂ የቖጥዕን የሕርቕን እዩ፣ ግን ብመምህር ግን ብዙሕ ግዜ ኣድላዪ እዩ፣ ንተማሃራይ ድማ ከቢድ ክኸውን የብሉን፣ ንሱ ትእዛዝ ኣብ ልዕሊ ትእዛዝ፣ መስመር ኣብ ልዕሊ መስመር ክረክብ ኣለዎ። ብዙሕ ዝሰማዕናዮ ነገር ኣሎ፣ ንዕኡ ብዝበለጸ ንምርዳእን ንምዝካርን፣ ብእኡ ድማ ብዝበለጸ ንምጽላውን ንምምራሕን እንደገና ምስማዕና ጽቡቕ እዩ።

2. ብዘይክእለት ምትግባር። ንዕኡ ንምጽንናዕ ኢሎም መጺኦም ነይሮም፣ ግን ብዘይብቑዕ መንገዲ ገይሮምዎ፣ ንኩነታት እዮብ ምስ ተንከፉ ድማ ብፍጹም ተጋጊዮም፡ “ንስኻትኩም ኩላትኩም ዘሕዝኑ መጸናንዕቲ ኢኹም፣ ንመከራ ንምቅላል ዝኾነ ነገር ምሃብኩምሲ፣ ኣብ ልዕሊኡ መከራ ትውስኹሉ፣ ብዝያዳ ድማ ከቢድ ትገብርዎ።” መድሃኒቱ መርዚ፣ ሓኪሙ ድማ ዝኸፍአ ሕማሙ ክኸውን ከሎ፣ ኩነታት ሕሙም ብሓቂ ዘሕዝን እዩ። እዮብ ኣብዚ ብዛዕባ ኣዕሩኹ ዝበሎ፣ ምስ ኣምላኽ ክነጻጸር ከሎ ንኹሉ ፍጥረት እውን እዩ ዝምልከት፣ ሓደ ግዜ ወይ ካልእ ድማ፣ ኩላቶም ዘሕዝኑ መጸናንዕቲ ምዃኖም ክንርእዮን ክንኣምነሉን ኢና። ብሓጢኣት ክንእመን ከሎና፣ ብፍርሃት ሕልና፣ ከምኡውን ብሞት ክንሕዝ ከሎና፣ ብሓቂ ክጽንዕ ዝኽእል ቅዱስ መንፈስ ጥራይ እዩ፤ ካልኦት ኩሎም፣ ብዘይካኡ፣ ብዘሕዝን መንገዲ ይገብርዎ፣ ንዝኸበደ ልቢ ድማ መዝሙራት ይዝምሩ፣ ብዘይጥቕሚ።

3. ንዘይውዳእ ዘይጥቕሚ። እዮብ ከንቱ ቃላት መወዳእታ ክህልዎም ይምነ፣ ቁ. 3። ከንቱ እንተኾይኖም፣ ፈጺሞም ዘይጅምሩ ምዃኖም ጽቡቕ ነይሩ፣ ብዝቐልጠፈ ክውድኡ ድማ ዝበለጸ እዩ። ብጥቕሚ ክዛረቡ ዝበለጸ ጥበበኛታት፣ ብዛዕባ ሓደ ነገር እኹል ከም ዝበሉን መዓስ ደው ክብሉ ከም ዝግባእን ክፈልጡ እዮም።

4. ብዘይ ምኽንያት ምጽናዕ። እንታይ እዩ ዘደፍረካ፣ ክትምልስ፧ ንሰባት ብዘይንብረሃሎም ገበናት ምውቃስ፣ ብውሽጣዊ ኩነታቶም ጥራይ ብዛዕባ መንፈሳዊ ኩነታት ሰባት ፍርዲ ምሃብ፣ ከም ኤሊፋዝ ድማ ደጋጊሙ ዝተመለሰሉ ዕንቅፋታት እንደገና ምልዓል፣ ዓቢ ድፍረት እዩ፣ ዘይግመት ድማ እዩ።

5. ንቅዱስ ሕጊ ዕርክነት ምጥሓስ፣ ንሓዉ ከምቲ ንሱ ዘይደልዮን ሓዉ ድማ ንዕኡ ዘይገብሮን ምግባር። እዚ ዝቖርጽ ነቀፌታ እዩ፣ ኣዝዩ ድማ ስምዒታዊ እዩ፣ ቁ. 4, 5።

(1.) ንኣዕሩኹ፣ ንሓጺር ግዜ፣ ብሓሳብ ኩነታቶም ምስኡ ክለዋውጡ፣ ነፍሶም ኣብ ቦታ ነፍሱ ከንብሩ፣ ንርእሶም ከምኡ ኣብ መከራ፣ ንዕኡ ድማ ከምኦም ኣብ ዕረፍቲ ክርእዩ ይደሊ። እዚ ዘይተረባዕ ወይ ወጻኢ ሓሳብ ኣይነበረን፣ ግን ብሓቂ ብቕልጡፍ ክኸውን ዝኽእል እዩ። ከምኡ ድማ፣ ብዙሕ ግዜ፣ ለውጢ ሰብኣዊ ጉዳያት ኣዝዩ ግርም፣ ኣዝዩ ድማ ህጹጽ እዩ፣ ከምኡውን ምልዋጥ መንኮርኮር፣ ኣናጹ ብቕልጡፍ ቦታ ይለዋውጡ። መከራ ኣሕዋትና ዝኾነ ይኹን፣ ብምርሕራሕ ናትና ክንገብሮም ይግባእ፣ ከመይሲ መዓስ ከም ዝኾኑ ኣይንፈልጥን ኢና።

(2.) ንዕኡ ዝገበርዎ ዘይርህራሄ ተግባር የርኢ፣ ንሳቶም ኣብ ኩነታቱ እንተዝኾኑ እንታይ ክገብረሎም ከም ዝኽእል ብምርኣይ፡ ከምቲ ንስኻትኩም እትዛረቡዎ ክዛረብ ምኸኣልኩ። ንዝወደቑ ምግምጣል፣ ከምኡውን ኣብ ኣዝዩ ስቓይን መከራን ዘለዉ ዝብልዎ ነገር ምውቃስ ቀሊል እዩ፡ “ከምቲ ንስኻትኩም ንዓይ እትገብሩኒ፣ ኣነ እውን ቃላት ኣብ ልዕሌኹም ክእክብ ምኸኣልኩ፤ ከመይ ምደለኹምዎ፧ ከመይ ምጸገብኩምዎ፧”

(3.) ኣብቲ ኩነታት እንታይ ክገብር ከም ዝኽእል ብምግላጽ፣ እንታይ ክገብሩ ከም ዝግባእ የርእዮም (ቁ. 5)፡ “ኣነ ምሓየልኩኹም፣ ንሓዘንኩም ንምቅላል ዝኽእሎ ኩሉ ምበልኩ፣ ግን ንምብሳስ ዝኾነ ነገር ኣይበልኩን።” ንዝሳቐዩ ሰባት፣ ኩነታት እንተተለዊጡ እንታይ ክገብሩ ከም ዝኽእሉ ምሕሳብ ባህርያዊ እዩ። ግን ምናልባት ልብና የታልለና ይኸውን፤ እንታይ ክንገብር ከም ዝግባእ ኣይንፈልጥን ኢና። ጥቕሚ ትእዛዝ ክንሓትት ከሎና፣ ካብቲ ግዴታኡ ክንፍጽም ከሎና፣ ንምኽንያታዊነቱን ኣገዳስነቱን ምፍላጥ ዝቐለለ ኮይኑ ይረኽበና። ኣብ መከራኦም ንኣሕዋትና ዘሎና ግዴታ እንታይ ምዃኑ ርአ።

[1.] ንኣምላኽ ዘለዎም እምነት ንምብርትዓን ንዝደኸመ መንፈሶም ንምድጋፍን ዝግባእ ሓሳባት ብምቕራብ፣ ንሳቶም ንምብርትዓ ዝኽእሎ ኩሉ ክንብልን ክንገብርን ይግባእ። እምነትን ትዕግስትን ሓይሊ ናይቶም ዝሳቐዩ እዩ፤ እዚኣቶም ጸጋታት ዝሕግዝ ዝኾነ ይኹን ንዝደኸሙ ኣጉልባብ የጽንዕ።

[2.] ንሓዘኖም ንምቅላል—እንተተኻኢሉ ምኽንያታት ሓዘኖም፣ ወይ ድማ ንኣኡ ዘለዎም ምጕሃይ። ጽቡቕ ቃላት ዋጋ የብሎምን፤ ግን ንሓዘንተኛታት ጽቡቕ ኣገልግሎት ክህቡ ይኽእሉ እዮም፣ ኣዕሩኾም ብዛዕባኦም ከም ዝሓስቡ ምርኣይ ጽንናዕ ጥራይ ዘይኮነ፣ ብሰንኪ ምብዛሕ ሓዘን ዝተረስዐ ነገር እውን ክዝክሩ ይኽእሉ እዮም። ከቢድ ቃላት (ንብል) ኣዕጽምቲ ኣይሰብሩን እዮም፣ ግን ለዋህ ቃላት ንዝተሰብሩ ኣዕጽምቲ ንምሕጓስ ክሕግዙ ይኽእሉ እዮም፤ ንዝደኸሙ ሰባት ብግዜኡ ቃል ክዛረቡ ዝፈልጡ ድማ ልሳን ምሁራት ኣለዎም።

እዚ ጽዉግ ገለጻ ትእርግምትታት እዮብ እዩ። ከምዚ ዝኣመሰለ ቅሬታታት ስለ ዘይንገብር፡ ንኣምላኽ ከነመስግን ክንደይ ምኽንያት ዘሎና! ጻድቃን እውን፡ ኣብ ዓበይቲ ሽግራት ክርከቡ ከለዉ፡ ንኣምላኽ ብግጉይ ኣተሓሳስባ ከይሓስቡሉ ክጽግሞም ይኽእል እዩ። ኤሊፋዝ ንእዮብ፡ ኣብ ትሕቲ መከራኡ ትሕትና ከም ዘይገበረ ገይሩ ኣቕሪብዎ ነበረ። እዮብ ግን፡ “ኣይፋሉን፣ ዝሓሸ ይፈልጥ እየ፤ ሕጂ ዝበለጸ ቦታ ንዓይ ሓመድ እዩ” ይብል። በዚ ድማ ንክርስቶስ የዘኻኽረና፣ ንሱ ሰብ ጓሂ ነበረ፣ እቶም ዚሓዝኑ ብጹኣን እዮም፡ ንሳቶም ኪጸናንዑ እዮም እሞ በለ።

ቁጽሪ 6-16 እዮብ ኣብ ኩሉ ዘረባታቱ ዘቕረቦ ቅሬታ፡ ከምቲ ኣብ ካልእ ቦታ ዘሎ፡ መሪር እዩ ነይሩ። ነዚ ቅሬታኡ ኸኣ እንተ ደፈኖ ወይስ እንተ ገለጾ ኣይፈለጠን። ሓድሓደ ግዜ ሓደ ወይ እቲ ሓደ ንሓዘንተኛ ሰብ፡ ከም ባህርዩ ወይ ከም ኩነታቱ መጠን፡ ዕረፍቲ ይህቦ እዩ፤ እዮብ ግና በኽልቲኡ ኣይረኸበን (እዮብ 6)።

1. ሓድሓደ ግዜ ሓዘን ምግላጽ ዕረፍቲ ይህብ፤ እዮብ ግና፡ “እንተ ተዛረብኩ እኳ፡ ሓዘነይ ኣይሃስስን እዩ፡ ቅሬታይ ብምፍሳሰይ መንፈሰይ ኣይቀልልን እዩ፤ ብኣንጻሩ፡ ዝዛረቦ ዘበለ ጌጋ ብምዃኑ፡ ንሓዘነይ ዝኸፍእ እዩ ዝኸውን” ይብል።

2. ኣብ ካልእ ግዜያት ድማ ዕሽሽ ምባል ንጸገም የቃልሎን ቀልጢፉ ከም ዝርስዕ ይገብሮን እዩ፤ እዮብ ግና፡ “እንተ ተዓገስኩ እኳ፡ ኣይቀልልን እዩ፤ እንታይ እዩ ዝቐለለኒ?” ይብል። እንተ ኣማረረ፡ ከም ስምዒታዊ ይውቀስ ነይሩ፤ እንተ ዘይኣማረረ ድማ፡ ከም ሕሱም ይርአ ነይሩ። ንጽህናኡ እንተ ኣረጋገጸ፡ እዚ ገበኑ ነይሩ፤ ንኽስታቶም መልሲ እንተ ዘይሃበ ድማ፡ ዕሽሽ ምባሉ ንገበኑ ከም ምእማን ይውሰድ ነይሩ።

እዚ ኸኣ ዘሕዝን ምግላጽ ጸገማት እዮብ እዩ። ከምዚ ዝኣመሰለ ቅሬታ ስለ ዘይንገብር፡ ንኣምላኽ ክንባርኽ ክንደይ ምኽንያት ኣሎና! ንሱ ድማ የማርር፡

I. ስድራቤቱ ተበቲኑ (ቁ. 7)፡ “ኣድኪሙኒ እዩ፡ ምዝራብ ኣድኪሙኒ፡ ምዕጋስ ኣድኪሙኒ፡ ኣዕሩኸይ ኣድኪሞሙኒ፡ ህይወት እውን ኣድኪማትኒ እያ፤ ጉዕዞይ ኣብዛ ዓለም እዚኣ ኣዝዩ ዘየሐጉስ ስለ ዝኾነ፡ ብሓቂ ደኺመ ኣለኹ።” እዚ ኸኣ ካብ ዝኾነ ይኹን ንላዕሊ ዘድክም ዝገበሮ፡ ኩሉ ማሕበሩ ምብትታኑ እዩ ነይሩ፡ ደቁን ኣገልገልቱን ተቐቲሎም፡ እቲ ድኻ ዝተረፈ ዓቢ ስድራቤቱ ድማ ተበቲኑ። እቶም ኣብ ቤቱ ንኣምልኾ ዝእከቡ ዝነበሩ ሰናይ ሰባት ሕጂ ተበቲኖም፡ ሰንበታቱ ድማ ብህድኣትን ብብሕትውናን የሕልፍ ነይሩ። ብሓቂ ኣዕሩኽ ነይሮምዎ፡ ግናኸ ብዘይካኦም ምዃን ይመርጽ ነይሩ፡ ከመይሲ ብጥፍኣቱ ዝሕጎሱ ይመስሉ ነይሮም። ፍቑራትን ኣዕሩኽን ካባና እንተ ርሒቖም፡ ኣብኡ ኢድ ኣምላኽ ከም ዘላ ክንርኢን ክንኣምንን ይግባእ፡ ንማሕበርና ባዶ ከም ዝገብሮ።

II. ስጋኡ ብሕማማትን ሕመምን ስለ ዝሓቐቐ፡ ምሉእ ኣጽምቲ ጥራይ ኮይኑ፡ ስጋን ኣጽምትን ጥራይ ኮይኑ (ቁ. 8)። ገጹ ብእድመ ዘይኮነስ፡ ብሕማም ተቖርማዲ ነይሩ፡ “ብቑርምጽርምጽ መልኣካኒ።” ስጋኡ ብምፍሳስ ሕማም ቁስሉ ስለ ዝሓቐቐ፡ ሕጽረቱ ወጸሉ፡ ማለት፡ ቅድሚ ሕጂ ዘይርአ ዝነበረ ኣጽምቱ ወጸ (እዮብ 33:21)።