1በታ ግዜ እቲኣ፡ ኣዕጽምቲ ነገስታት ይሁዳን ኣዕጽምቲ መሳፍንታን ኣዕጽምቲ ካህናትን ኣዕጽምቲ ነብያትን ኣዕጽምቲ ነበርቲ የሩሳሌምን ካብ መቓብሮም ከውጽኡ እዮም፡ ይብል እግዚኣብሄር።
2ኣብ ቅድሚ ጸሓይን ወርሕን ኣብ ቅድሚ እቲ ዘፍቀርዎን ዘገልግልዎን ዝሰዓብዎን ዝደለይዎን ዝሰገዱሉን ሰራዊት ሰማይን ክዝርግሕዎ እዮም። ኣይክእከቡን ኣይክቕበሩን እዮም፤ ድዅዒ ኣብ ምድሪ ክኾኑ እዮም።
3ካብቶም ካብዚ ክፉእ ወለዶ እዚ እተረፉ፡ ኣብ ኵሉ እቲ ኣነ ዝሰጐግክዎም ቦታታት ዚጸንሑ ዅሎም ተረፍ ሞት ካብ ህይወት ኪበልጽ እዩ፡ ይብል እግዚኣብሄር ጐይታ ሰራዊት።
4ብዘይካዚ፡ እግዚኣብሄር ከምዚ ይብል ኣሎ፡ በሎም። ክወድቁ ድዮም ኣይትንስኡን? ንድሕሪት ተመሊሱ ኣይምለስን ድዩ?
5ስለምንታይ እዚ ህዝቢ የሩሳሌም ብናይ ዘለኣለም ክሕደት ንድሕሪት ተመሊሱ፧ ኣብ ምትላል ይጣበቑ፣ ምምላስ ኣብዮም።
6ሰሚዐን ሰማዕኩን፣ ግናኸ ቅኑዕ ኣይተዛረቡን። ሓደ እኳ ብኽፍኣቱ ተነሲሑ እንታይ ገበርኩ፧ እቲ ፈረስ ናብቲ ውግእ እናተሃርመ ከሎ፡ ነፍሲ ወከፎም ናብ መንገዶም ተጠውዩ።
7እወ፡ እቲ ኣብ ሰማይ ዘሎ ዕንቅርቢት እተመደበ ግዜኡ ይፈልጥ እዩ። ዕንቅርቢትን ክሬንን ስዋሎን ድማ ናይ ምምጻእ ግዜ ይዕዘቡ፤ ህዝበይ ግና ፍርዲ እግዚኣብሄር ኣይፈልጥን እዩ።
8ከመይ ትብሉ፡ ንሕና ለባማት ኢና፡ ሕጊ እግዚኣብሄር ምሳና እዩ፧ እንሆ ንኸንቱ ገይርዎ፤ ብርዒ ጸሓፍቲ ንኸንቱ እዩ።
9እቶም ለባማት ሓፊሮም ደው ይብሉ፣ ይፈርሁን ይእሰሩን፤ እንሆ፡ ንቓል እግዚኣብሄር ነጺጎሞ። ኣብኦምከ እንታይ ጥበብ ኣሎ፧
10ስለዚ፡ ካብ ዝነኣሰ ክሳዕ እቲ ዝዓበየ ኵሉ ንስስዐ ተዋሂቡ እዩ እሞ፡ ኣንስቶም ንኻልኦት፡ ግራውቶም ከኣ ነቶም ዚወርስዎም ክህቦም እየ።
11ንቝስሊ ጓል ህዝበይ፡ ሰላም፡ ሰላም! ሰላም ኣብ ዘይብሉ እዋን።
12ፍንፉን ነገር ኪገብሩ ኸለዉዶ ሓፊሮም፧ እወ፡ ፈጺሞም ኣይሓፈሩን ክቕየሙ እውን ኣይከኣሉን፤ ስለዚ ኣብ መንጎ እቶም ዝወድቁ ክወድቁ እዮም፤ ብግዜ ጸበባኦም ኪድርበዩ እዮም፡ ይብል እግዚኣብሄር።
13ብርግጽ ክውድኦም እየ፡ ይብል እግዚኣብሄር፡ ኣብ ኦም ወይኒ ወይኒ፡ ኣብ ኦም በለስ ድማ በለስ ኣይኪህሉን እዩ፡ ኣቝጽልቲ ድማ ኪነቅጽ እዩ። እቲ ዝሃብክዎም ነገራት ከኣ ካባታቶም ኪሓልፍ እዩ።
14ስለምንታይ ኢና ስቕ ኢልና ኮፍ ንብል፧ ኣብ ልዕሊ እግዚኣብሄር ሓጢኣት ስለ ዝገበርና እግዚኣብሄር ኣምላኽና ስቕ ኣቢሉና ማይ ሓሞትውን ሂቡና እዩ እሞ፡ ተኣኪብኩም ናብተን ዝተዓቝባ ከተማታት ንእቶ፡ ኣብኡ ድማ ስቕ ንበል።
15ሰላም ተጸበና፣ ጽቡቕ ነገር ግና ኣይመጸን። ንጊዜ ጥዕና ድማ እንሆ ጭንቀት ኣሎ!
16ምጭብባጥ ኣፍራሱ ካብ ዳን ተሰምዐ። ንሳቶም መጺኦም ነታ ምድርን ኣብኣ ዝነበረ ዅሉን በሊዖማ። እታ ከተማን ኣብኣ ዝነብሩን።
17እንሆ፡ ኣብ ማእከልኩም ተመን፡ መንቋሕቋሕታ እሰድድ ኣሎኹ፡ ንሳቶም ከኣ ዘይስሕቡ፡ ኪነኽሱኹም እዮም፡ ይብል እግዚኣብሄር።
18ካብ ሓዘን ንርእሰይ ከጸናንዓ እንተ ደለኹ፡ ልበይ ኣብ ውሽጠይ ድኹም እዩ።
19እታ ጓል ህዝበይ ኣብ ልዕሊ እቶም ኣብ ርሑቕ ሃገር ዚነብሩ፡ እግዚኣብሄርዶ ኣብ ጽዮንዶ ኣይኰነን፧ ንጉሳ ኣብኣዶ ኣይኰነን፧ ስለምንታይ እዮም በቲ ዝተቐርጸ ምስሎምን ብዘገርም ከንቱነትን ዘላገጹኒ?
20ቀውዒ ተወዲኡ፡ ሓጋይ ተወዲኡ፡ ኣይደሓንናን።
21ብስቓይ ጓል ህዝበይ ተጐዲአ ኣለኹ። ኣነ ጸሊም እየ፤ ስግንጢር ሒዙኒ።
22ኣብ ጊልዓድ መድሓኒትዶ የልቦን፤ ኣብኡ ዶክተር የለን ድዩ? ስለምንታይ ደኣ ጥዕና ጓል ህዝበይ ዘይተመልሰ?