1ኣብ ሰዓተይ ደው ክብል፡ ኣብ ግምቢውን ክቕመጥ እየ፡ እንታይ ከም ዚብለኒን ምስ ተገንሓኒ እንታይ ከም ዚምልስን ኽርኢ እየ።
2እግዚኣብሄር ድማ ከምዚ ኢሉ መለሰለይ፡ እቲ ዘንብቦ ምእንቲ ኪጐዪ፡ ነቲ ራእይ ጽሓፎ፡ ኣብ ጽላት ድማ ኣንጸሮ።
3እቲ ራእይ ገና ንጊዜ እዩ እሞ፡ ኣብ መወዳእታ ግና ኪዛረብ እምበር ኣይሕሱን እዩ። ዋላ እንተደናጐየ ተጸበዮ፤ ብርግጽ ክትመጽእ እያ እሞ፡ ኣይክትወድቕን እያ።
4እንሆ፡ እታ ልዕል ዝበለት ነፍሱ ኣብኡ ቅንዕቲ ኣይኮነትን፡ ጻድቕ ግና ብእምነቱ ይነብር።
5እወ፡ ብወይኒ ስለ ዝጠሓሰ፡ ትዕቢተኛ ሰብ እዩ፡ ኣብ ገዛውን ዘይጸንሕ፡ ድሌቱ ከም ሲኦል ይበዝሕ፡ ከም ሞት ድማ ይዓቢ፡ ክጸግብ ድማ ኣይክእልን እዩ፡ ግናኸ ኲሎም ኣህዛብ ናብኡ ተኣኪቦም ንዅሎም ኣህዛብ ኣኪቦም ንዕኡ።
6ኵሎምዶ ኣብ ልዕሊኡ ምሳሌን ላግጺ ምስላን ከየልዕሉሉ እዮም፦ ወይለ እቲ ዘይናቱ ዜብዝሕ! ክንደይ ግዜ ይኸውን? ነቲ ረጒድ ጭቃ ዝጽዕኖ ድማ!
7እቶም ዚነኽሱኻ፡ ዜቘጥዑኻ ሃንደበትዶ ኣይኪትንስኡን እዮም፡ ንስኻ ግዳይ ግዳይ ዀንካ ኣይኰንካን፧
8ንብዙሓት ኣህዛብ ስለ መዝሚዝካ፡ ብዘሎ ተረፍ ኣህዛብ ኪዘምተካ እዩ። ብሰንኪ ደም ሰብን ብሰንኪ ዓመጽ ናይታ ምድሪን ናይታ ከተማን ናይ ኩሎም ኣብኣ ዝነብሩን እዩ።
9እቲ ካብ ሓይሊ ክፉእ ምእንቲ ኺናገፍ፡ ሰፈሩ ልዕል ክብል፡ ናብ ቤቱ ክፉእ ስስዐ ዚምነ ወይለኡ!
10ንብዙሓት ሰባት ብምቝራጽ ናብ ቤትካ ሕፍረት ኣምጺእካ፡ ኣብ ልዕሊ ነፍስኻውን ሓጢኣት ገበርካ።
11እቲ እምኒ ኻብ መንደቕ ኺጭድር እዩ፣ እቲ ዕንጨይቲ ኸኣ ካብ ዕንጨይቲ ኪምልሶ እዩ።
12እቲ ብደም ንከተማ ዚሃንጽ፡ ብዓመጻ ኸኣ ንከተማ ዚሠርዕ ወይለኡ!
13እንሆ፡ እቲ ህዝቢ ኣብ ሓዊ ኺጽዕር፡ እቲ ህዝቢ ኸኣ ንኸንቱ ኺደክም፡ ካብ እግዚኣብሄር ጐይታ ሰራዊትዶ ኣይኰነን፧
14ከምቲ ማያት ንባሕሪ ዚሽፍኖ፡ ምድሪ ብፍልጠት ክብሪ እግዚኣብሄር ክትመልእ እያ።
15እቲ ንብጻዩ ዜሰቲ፡ ዕርቃኖም ምእንቲ ኽትርኢ፡ ጥርሙዝካ ኣቐሚጡ ንዕኡ እውን ዜስክር ወይለኡ!
16ናብ ክብሪ ብሕፍረት መሊእኩም ኣለኹም። ንስኻ እውን ስተ፡ ቈርበትካውን ይቕላዕ፤ ጽዋእ የማነይቲ ኢድ እግዚኣብሄር ናባኻትኩም ክትምለስ እያ፡ ኣብ ልዕሊ ክብረትኩም ድማ ዘሕፍር ትፍእ ክትፍኡ እያ።
17ዓመጽ ሊባኖስ ንዓኻን ነቲ ምርኮ ናይቶም ዘስካሕክሕዎም እንስሳታትን፡ ብሰንኪ ደም ሰብን ብሰንኪ ዓመጽ እታ ሃገርን እታ ከተማን ኣብኣ ዚነብሩ ዅሎምን ኪሽፍነኩም እዩ።
18እቲ ሰራሒኡ ዝቘረጾ ምስሊ እንታይ ይጠቅም። እቲ ዝፈሰሰ ምስልን መምህር ሓሶትን፡ እቲ ሰራሒ ስርሑ ዓባሳት ጣኦታት ክሰርሕ ዝውከል?
19እቲ ንቑጥቋጥ፡ ንቕሑ! ናብቲ ዓባስ እምኒ፡ ተንስእ፡ ክመሃር እዩ! እንሆ፡ ብወርቅን ብሩርን ተለቢጡ ኣሎ፡ ትንፋስውን የልቦን።
20እግዚኣብሄር ግና ኣብታ ቅድስቲ ቤተ መቕደሱ ኣሎ። ምድሪ ብምልእታ ኣብ ቅድሚኡ ስቕ ትበል።