Iyoob 33

33:1-7 Iyoob abbaa firdii iyyata isaa murteessuuf hawwa ture. Elihu nama akka hawwii Iyoobiitti, nama akka ofiisaa ture. Yoo namoota sirriitti amansiisuu barbaanne, sababaan malee sodaachisuudhaan miti; falmii qajeelaadhaan malee harka jabaadhaan miti.

Seensa gurguddaan, akka gaara guddaa, yeroo baay’ee hojiiwwan dadhaboo fidu; garuu dubbiin Elihu asitti eegumsa seensisaa uume hin jeeqne. Inni bu’uura qabeessa, jiraataa fi kaayyoo isaatiif baay’ee barbaachisaadha. Boqonnaa darbe keessatti, wanta hiriyaa Ayyoob sadii sanaaf dubbachuu qabu dubbatee ture; amma immoo Ayyoobitti dhihaatee dubbii isaa isaaf qajeelcha.

Inni Ayyoob dubbii isaa akka fudhatu gaafata, akkasumas nama inni yeroo baay’ee hawwaa ture, kan isaaf falmuu fi falmii isaa Waaqayyoof fudhatu akka isa godhu barbaada (Lakk. 1-7).

Inni maqaa Waaqayyootiin, dubbii inni falmii keessatti dubbateef, Waaqayyo isaaf jabaateera jedhee waan dubbateef, isa irratti himata dhiheessa (Lakk. 8–11).

Inni dogoggoraa fi gowwummaa isaa kana keessatti isa amansiisuuf yaala, akkasumas isa agarsiisa:

Waaqayyo nama irratti aboo guutuu akka qabu (Lakk. 12, 13).

Waaqayyo namaaf akka yaadu, akkasumas karaa fi meeshaa adda addaa inni lubbuu namaatiif gaarii gochuuf itti fayyadamu, kan yeroo inni dhukkuba qaamaa nama irratti fidu, kana akka karoorsu sababii itti yaannu qabna (Lakk. 14).

Ayyoob yeroo tokko tokko abjuu tasgabbii hin qabne irratti komatee ture, 7:14. Elihu, "Maaliif," jedha, "Waaqayyo yeroo tokko tokko abjuu akkasii kanaan namaaf amansiisaa fi barsiisa dubbata," (Lakk. 15–18).

Ayyoob keessumaa dhukkuba isaa fi caccabaa isaa irratti komatee ture; isaan kana ilaalchisee, inni bal’inaan akka isaan mallattoo dheekkamsa Waaqayyoo hin turre, akkuma Ayyoob isaan fudhate, yookaan ragaa fakkeessummaa Ayyoob akka hin turre, akkuma hiriyoonni isaa isaan fudhatan, garuu isaan dhuguma karaa ogummaa fi gaarummaa turan, kan ayyaanni Waaqayyoo beekumsa isaa Waaqayyoo wajjin dabaluuf, obsa, muuxannoo fi abdii hojjechuuf fudhate (Lakk. 19–30) agarsiisa.

Dhumarrattis, Ayyoob deebii akka isaaf kennu yookaan akka inni itti fufu eeyyama akka isaaf kennu gaafachuudhaan xumura (Lakk. 31–33).

Elihu asitti Ayyoob akka inni obsaan isa dhaggeeffatu qofa osoo hin taane, inni hojii gaarii isaaf karoorsaa akka jiru akka amanu, akkasumas gaarummaadhaan fudhatee, gorsa inni amma isaaf kennuuf jedhu fudhachuuf fedhii akka qabaatu amansiisuuf falmiiwwan hedduu fayyadama. Ayyoob haa yaadu:

Elihu hiriyaa isaa sadii wajjin isa irratti akka hin hirmaanne. Inni boqonnaa darbe keessatti adeemsa isaanii akka hin jaallanne ibsee, yaada isaanii gannee, akkasumas karaa Ayyoob ittiin fayyisan guutummaatti dhiiseera. "Kanaafuu, Ayyoob, dubbii koo dhaga'i, Lakk. 1. Isaan hundinuu sirba tokko keessa turan, hundinuu sagalee tokkoon dubbatan; garuu ani karaa haaraa yaalaa jira, kanaafuu dubbii koo hunda dhaga'i, muraasa qofa osoo hin taane;" sababiin isaas dubbii guutummaatti fudhannee hunda isaa yoo hin dhaggeeffanne, murteessuu hin dandeenyu.

Inni dhimma kana dhimma guddaa gochuuf akka karoorfate, dubbii gabaabaa yookaan deebii gabaabaa ogummaa isaa agarsiisuuf akka hin kennine: callisuu dheeraa booda afaan isaa bane (Lakk. 2), yaadaa fi karooraan. Yaada gaarii booda dubbachuu jalqabee ture, Ayyoob xiyyeeffannoo isaatiin yoo isa jajjabeesse itti fufuuf qophaa'ee ture.

Inni akkuma yaade dubbachuuf murteesseera (Lakk. 3): "Dubbiin koo qajeelummaa garaa kootii, bu’aa dhugaa amantii fi yaada kootii ta’a." Hiriyaa Ayyoob sadii sana, Ayyoob nama hamaa akka isaan dubbii isaanii keessatti, yaada isaanii deeggaruuf qofa, isa fakkeessan akka hin turre, garaa isaaniitti akka hin yaanne shakkisiisaa ture; kunis sirrii hin turre. Nama tokko afaan keenyaan yeroo tokkotti garaa keenyaan gaarii akka ta’e beeknu, kaayyoo tokkoof jecha balaaleffachuun hojii gadhee dha. Elihu nama amanamaa dha, akkas gochuus ni jibba.

Wanti inni dubbatu salphaa ta’uu qaba, dukkanaa’aa fi hubachuuf ulfaataa hin ta’u: Hidhiin koo beekumsa ifatti ni dubbata. Ayyoob hiika isaa salphaatti ni hubata, akkasumas kaayyoo isaa ni beeka. Warri waa’ee Waaqayyoo dubbatan, yaadaa fi jecha lamaanuu keessatti dukkanaa’ummaa fi walxaxaa hunda of eeggannoodhaan dhabamsiisuu qabu, akkasumas akkuma danda’an ifatti fi qulqulluutti dubbachuu qabu; sababiin isaas kanaan isaan mataan isaanii wanta dubbatan akka hubatan, dhugaa akka yaadan, akkasumas warra isaanitti dubbatan ijaaruuf akka karoorfatan ni mul’ata.

Inni dubbii isaa keessatti, sababaa fi hubannoo Waaqayyo isaaf kenne, jireenya sana, lubbuu yaada qabeettii inni Hafuura Waaqayyoo fi hafuura Hundumaa Danda’u irraa fudhate, Lakk. 4, sirriitti fayyadamuu isaa. Inni warra isa caalan wajjin falmiitti seenuuf akka hin taane amana, garuu dargaggummaa isaa akka hin tuffanne barbaada, sababiin isaas inni akkuma isaan hojii Waaqayyooti, harka tokkoon hojjetame, humnaa fi dandeettii kabajamaa walfakkaatuun kenname, akkasumas kaayyoo guddaa walfakkaatuuf karoorfame; kanaafuu, Waaqayyo isa uume, Ayyoobiif meeshaa gaarii ta’ee maaliif isa hin fayyadamne? Yaada kanaanis of jajjabeessuu qabna (akkasumas Elihu kanaaf isa fayyadame ta’a) bakka keenyatti dandeettii keenya hordofnee gaarii hojjechuuf. Waaqayyo nu uumeera, jireenya nuuf kenneera, kanaafuu jireenya keenya kaayyoo gaariidhaaf fayyadamuu qabna, Waaqayyoon ulfeessuudhaan fi dhaloota keenya fedha isaatiin tajaajiluudhaan dabarsuu qabna, akka kaayyoo uumama keenyaaf deebii kenninuuf, akkasumas akka nuti hiika hin qabneef hin uumamne hin jedhamne.

Inni wanta Ayyoob dubbii isaa irratti mormuu danda’u dhaggeeffachuuf baay’ee fedhii akka qabu (Lakk. 5): "Yoo dandeessu, naaf deebisi. Yoo humnaa fi hafuura baay’ee siif hafe, akkasumas dhukkubaa fi falmiidhaan guutummaatti hin dadhabne, dubbii kee sirriitti qopheessi, isaanis yaada sirrii ni argatu.