ይሁዳ

ይሁዳ አስቆሮቱ የኢየሱስ ክርስቶስ ከአሥራ ሁለቱ ሐዋርያት አንዱ ሲሆን፣ ኢየሱስን አሳልፎ በመስጠቱ ይታወቃል፤ ይህም ወደ መያዙና መሰቀሉ መራ። በወንጌላት ሁሉ ዘወትር “ይሁዳ አስቆሮቱ” ወይም “አሳልፎ የሰጠው ይሁዳ” ተብሎ ተለይቷል (Mat.10.4; 26.14;ማር 3:19;ሉቃ 6:16;ዮሐ 6:71)። ይሁዳ መጀመሪያ የተጠቀሰው በአሥራ ሁለቱ ሐዋርያት ዝርዝር ውስጥ ነው (ማቴ 10:4;ማር 3:19;ሉቃ 6:16)። እርሱ ለቡድኑ ገንዘብ ያዥ ሆኖ ያገለግል ነበር፣ ነገር ግን ከጋራ ገንዘብ ከረጢት የሚወስድ ሌባ እንደሆነም ተገልጿል (ዮሐ 12:4-6)። በመጨረሻው እራት ወቅት፣ ኢየሱስ ከደቀ መዛሙርቱ አንዱ አሳልፎ እንደሚሰጠው ተንብዮ ነበር (ማቴ 26:21;ማር 14:18;ሉቃ 22:21;ዮሐ 13:21)። ኢየሱስ እንጀራውን ቆርሶ በሰጠው ጊዜ ይሁዳ አሳልፎ ሰጪው እንደሆነ ተለየ (ዮሐ 13:26-27)። ከዚህ በኋላ ይሁዳ ዕቅዱን ለመፈጸም ወጣ (ዮሐ 13:30)። ይሁዳ ወደ ሊቀ ካህናቱ ቀርቦ ኢየሱስን በሠላሳ ብር አሳልፎ ለመስጠት አቀረበ (ማቴ 26:14-16;ማር 14:10-11;ሉቃ 22:3-6)። ከዚያም የታጠቁ ሰዎችን ወደ ጌቴሴማኒ የአትክልት ስፍራ መርቶ፣ በዚያም በመሳም ኢየሱስን ለይቶ አሳልፎ ሰጠ፣ ይህም ወደ መያዙ መራ (ማቴ 26:47-50;ማር 14:43-46;ሉቃ 22:47-48;ዮሐ 18:2-5)። ኢየሱስ ከተፈረደበት በኋላ፣ ይሁዳ በጸጸት ተሞልቶ ገንዘቡን ለሊቀ ካህናቱና ለሽማግሌዎች ለመመለስ ሞከረ፣ ነገር ግን እነርሱ ለመቀበል ፈቃደኛ አልሆኑም። ከዚያም ገንዘቡን ወደ መቅደስ ወርውሮ ወጣና ራሱን ሰቀለ (ማቴ 27:3-5)። ሊቀ ካህናቱ ገንዘቡን የሸክላ ሠሪ መሬት ለመግዛት ተጠቀሙበት፣ ይህም የደም መሬት ተብሎ ታወቀ (ማቴ 27:6-10;ሐሥ 1:18-19)። ሐዋርያት በኋላ ላይ የይሁዳን ክህደት ትንቢት መፈጸም እንደሆነ ተገንዝበው (ሐሥ 1:16)፣ ከዐሥራ ሁለቱ መካከል ማትያስን በእርሱ ፋንታ መረጡ (ሐሥ 1:23-26)። ይሁዳ ኢየሱስን አሳልፎ መስጠቱ ኢየሱስ ወደ መሰቀል ወደሚመሩት ክስተቶች እና የእግዚአብሔር የመዳን ዕቅድ የመጨረሻ ፍጻሜ ወሳኝ ሚና ተጫውቷል። ድርጊቶቹ የስግብግብነት፣ የማታለል እና ከእግዚአብሔር የመራቅ ውጤቶች አሳዛኝ ምሳሌ ሆነው ያገለግላሉ።