አሐዝ

አሐዝ የዮታም ልጅና የአሥራ አንደኛው የይሁዳ ንጉሥ ነበር። በ20 ዓመቱ ጀምሮ ለ16 ዓመታት በኢየሩሳሌም ነገሠ። አሐዝ በእግዚአብሔር ፊት ቅን የሆነውን አላደረገም፤ ነገር ግን የእስራኤል ነገሥታትን መንገድ ተከተለ። ልጁን እንኳ በእሳት አቃጥሎ መሥዋዕት አድርጎ አቀረበ፤ በኮረብታዎችም ላይ ለጣዖታት ሠዋ። (2ኛ ነገ 16:1-4;2ኛ ዜና 28:1-4) በዘመነ መንግሥቱ የሶርያ ንጉሥ ረጺንና የእስራኤል ንጉሥ ፋቁሔ ኢየሩሳሌምን ወረሩ፤ ነገር ግን ሊያሸንፏት አልቻሉም። (2ኛ ነገ 16:5;ኢሳ 7:1) ነቢዩ ኢሳይያስ አሐዝ በእግዚአብሔር እንዲታመን አበረታታው፤ አሐዝ ግን በምትኩ ለአሦር ንጉሥ ለትግላት ጲላሶር ግብር እየሰጠ እርዳታ ፈለገ። (2ኛ ነገ 16:7-9;ኢሳ 7:3-12)። አሐዝ ከአረማውያን ልማዶች ጋር ተባበረ፤ ከእነዚህም መካከል ከደማስቆ ንድፍ የተወሰደ አዲስ መሠዊያ መሥራትና በእርሱ ላይ መሥዋዕት ማቅረብ ይገኙበታል። የቤተ መቅደሱን ዕቃዎች ቆራረጠ፤ የእግዚአብሔርንም ቤተ መቅደስ በሮች ዘጋ። (2ኛ ነገ 16:10-18;2ኛ ዜና 28:24) አሐዝ ወታደራዊ ሽንፈቶችን ገጠመው፤ ለእግዚአብሔርም ታማኝነቱ እየቀነሰ ሄደ። (2ኛ ዜና 28:5-8,16-25)። የአሐዝ ልጅ ሕዝቅያስ ተተክቶ ንጉሥ ሆነ። ሕዝቅያስ በአሐዝ ዘመነ መንግሥት ችላ የተባለውን ቤተ መቅደስ ጠገነና አነጻ። (2ኛ ዜና 29:3-19) የአሐዝ የግዛት ዘመን በጣዖት አምልኮና ለእግዚአብሔር ባለመታመን የተመላ ነበር፤ ይህም በይሁዳ የፖለቲካ ሁከትና የሃይማኖት ውድቀት አስከትሏል። (2ኛ ነገ 16:2-4;2ኛ ዜና 28:1-4,22-25)።