መዝሙር ዳዊት 95

መዝሙር 95:1-7። ናብ ቅድሚ ኣምላኽ ክንቀርብ ከሎና: ብምስጋና ኢና ክንመጽእ ዘሎና። እግዚአብሔር ኪውደስ ይግባእ። ንኽንውድስ ስጋዊ ነገር ኣየድልየናን፣ ልቢ ግን እንተዘይጎደለና ምበለጸ። እቲ ምልእቲ ምድሪ ምስ ምልኣታ ናቱ ዝኾነት፣ ንኹሉ ዚመርሕን ዚእዝዝን ኣምላኽ ክንደይ ዓብዪ እዩ! እቲ ኣብዚ ኸነመስግኖ እተመሃርናዮ ጐይታ የሱስ ዓብዪ ኣምላኽ እዩ። ሓያል ኣምላኽ ድማ ካብ ኣርእስታቱ ሓደ እዩ፣ ንዘለኣለም እተባረኸ፣ ልዕሊ ኹሉ ኸኣ ኣምላኽ እዩ። ብሰማይን ብምድርን ኩሉ ስልጣን ተዋሂብዎ ኣሎ። ንሱ ኣምላኽና እዩ፣ ክንውድሶ ኸኣ ይግባእ። ንሱ መድሓኒና እዩ፣ ምንጪ በረኸትና ድማ እዩ። ማሕበር ወንጌል ዓሪብ ከብቱ እያ። ክርስቶስ ዓብዪን ጽቡቕን ጓሳ እቶም ዝኣመኑ እዩ። ሰኣንዎም ከለዉ ደለዮም እሞ ናብ መጓሰኡ ድማ ኣምጸኦም።

መዝሙር 95። ነዚ መዝሙር እዚ ንምትርጓም ካብቲ ሃዋርያ ኣብ እብራውያን 3ን 4ን ዝገበሮ ትምህርቲ ብዙሕ ብርሃን ክንረክብ ንኽእል ኢና። ኣብኡ እዚ መዝሙር እዚ ብዳዊት ከም እተጻሕፈን ንዘመናት መሲሕ ከም እተሰርዐን ይርአ። ምኽንያቱ ኣብኡ ብንጹር (እብራውያን 4:7) እቲ ኣብዚ ተዘርበሉ ዘሎ መዓልቲ (ቁ. 7) ብዛዕባ መዓልቲ ወንጌል ከም ዝሕብር ተገሊጹ ኣሎ። በዚ መዓልቲ እዚ ኣምላኽ ብወዱ ገይሩ ብሰማዒት ድምጺ ይዛረበና፣ ካብቲ ናይ ከነኣን ዝተፈልየ ዕረፍቲ ድማ የቕርበልና። መዝሙራት ክንዝምር ከሎና፣ I. "ንእግዚኣብሔር መዝሙር ክንዝምር" እዩ ዝሕሰብ። ንሕና ኣብዚ ንምግባሩ ንሕረኽን ንሕገዝን ኢና፣ ኣምላኽ ከም ዓብዪ ኣምላኽ (ቁ. 3-5) ከምኡውን ከም ለዋህ በረኸትና (ቁ. 6, 7) ክንውድሶ (ቁ. 1, 2) ተጸዊዕና ኢና። II. ንርእስናን ንሓድሕድናን ክንምህርን ክንገንሕን ኣሎና። ኣብዚ ድማ ድምጺ ኣምላኽ ክንሰምዕ (ቁ. 7) ከምኡውን ከምቲ እስራኤላውያን ኣብ ምድረበዳ ዝገበሩዎ (ቁ. 8, 9) ልብና ከይንደቅቕ ተማሂርናን ተገኒሕናን ኢና፣ ምናልባት ከምኦም ኣብ ትሕቲ ቍጥዓ ኣምላኽ ከይንወድቕን ካብ ዕረፍቱ ከይንጎድልን (ቁ. 10, 11)። እዚ መዝሙር እዚ ብቕዱስ ፍርሃት ግርማ ኣምላኽን ፍርሂ ፍትሑን፣ ንእኡ ንምሕጓስ ብዝብል ድሌትን ንእኡ ንኸየጕሂ ብዝብል ፍርሃትን ክዝመር ኣለዎ።

ቁጽሪ 1-7ሀ

ኣብዚ መዝሙር ደራሲ መዝሙር ከምቲ ኣብ ካልእ እዋናት ዝገብሮ ንርእሱን ንኻልኦትን ንኣምላኽ ንምውዳስ የለዓዕል። ምኽንያቱ እዚ ብህያው ስምዒታት ክትግበር ዘለዋ ግዴታ እያ፣ ንሕና ድማ ብዙሕ ግዜ ናብኡ ስለ እንድሕርን ስለ እንበርድን ንምልዕዓል ዓብዪ ድሌት ኣሎና። ኣስተብህል፦

I. ኣምላኽ ብኸመይ ክንውድሶ ኣሎና።

1. ብቕዱስ ሓጎስን ብእኡ ብምሕጓስን። እቲ መዝሙር ውዳሴ ናይ ሓጎስ ድምጺ ክኸውን ኣለዎ፣ ቁ. 1 ከምኡውን እንደገና ቁ. 2። መንፈሳዊ ሓጎስ ልብን ነፍስን ናይ ምስጋና ውዳሴ እዩ። እዚ ፍቓድ ኣምላኽ እዩ (እዚ ትሕትና ጸግኡ እዩ)፣ ንሱ ፍጹምን ብጹእን ንዝኾነ ኣምላኽ ክብሪ ክንህብ ከሎና፣ ብተመሳሳሊ ግዜ ከም ኣቦናን ንጉስናን፣ ከምኡውን ምስና ብኪዳን ዝተኣሳሰረ ኣምላኽ ክንሕጐሰሉ ይግባእ።

2. ብትሕትናን ብቕዱስ ፍርሃትን (ቁ. 6)፦ "ኣብ ቅድሚኡ ንስገድን ንብርትኽን፣ ከምቶም ኣብ መንጐናን ኣምላኽን ዘሎ ዓብዪ ፍልልይ ዝፈልጡ፣ ክንደይ ኣብ ቍጥዓኡ ከም ዘሎናን ንምሕረቱ ከም እንደሊን ዝፈልጡ ሰባት ይግባእ።" ስጋዊ ምንቅስቓስ በይኑ ብዙሕ ረብሓ እኳ እንተ ዘይብሉ፣ እንተኾነ ግን ብውሽጣዊ መግለጺታት ፍርሃትን፣ ጽንዓትን፣ ትሕትናን ኣብ ግዴታታት ሃይማኖታዊ ኣምልኾ ብኣካላትና ንኣምላኽ ክብሪ ምሃብ ግዴታና እዩ።

3. ኣምላኽ ብድምጽና ክንውድሶ ኣሎና። ካብ ፍቕሪ፣ ሓጎስን ምስጋናን ዝመልአ ልቢ ወጺኡ ውዳሴኡ ክንዛረብን ክንዝምርን ኣሎና—ንእግዚኣብሔር ዘምሩ፣ ብመዝሙራት ድምጺ፣ ናይ ሓጎስ ድምጺ ኣውጽኡ—ከምቶም ብዓብይነቱን ብጽቡቕነቱን ብዙሕ ዝተመሰጡ፣ ከምኡ ምዃኖም ንምግላጽ ዝቐድሙ፣ ብእኡ ዝያዳን ዝያዳን ንምምሳጥ ዝደልዩ፣ ከምኡውን ነዚ ቅዱስን ሃይማኖታዊ ስምዒት ኣብ ካልኦት ንምልዓልን ንምብራህ ዝደልዩ።

4. ኣምላኽ ብሓባር፣ ኣብ ቅዱስ ኣኼባታት ክንውድሶ ኣሎና፦ "ንዑ ንዘምር፣ ንእግዚኣብሔር ብምዝማር ንሓብር፣ ካልኦት ብዘይብለይ ኣይኮነን፣ ኣነ በይነይ ድማ ኣይኮነን፣ እንተኾነ ግን ካልኦት ምስኣይ። ኣብ ቅድሚኡ፣ ኣብ ኣደራሽ ቤቱ፣ ህዝቡ ንእኡ ንምግልጋልን ንምግላጹ ንምጽባይን ዝለምዱሉ ቦታ ንሓብር።" ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ክንመጽእ ከሎና ኩሉ ግዜ ብምስጋና ክንመጽእ ኣሎና፣ ምኽንያቱ ከምዚ ዝበለ ሞገስ ስለ ዝረኸብና፣ ምስጋና ክንህብ ከሎና ድማ ኩሉ ግዜ ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ክንመጽእ፣ ንርእስና ኣብ ቅድሚኡ ከነቕርብ፣ ከምኡውን ብዝሰርዖ ስርዓታት ንርእስና ንእኡ ከነቕርብ ኣሎና።

II. ስለምንታይ ኣምላኽ ክንውድሶ ዘሎናን እንታይ ከኣ ናይ ውዳሴና ትሕዝቶ ክኸውን ከምዘለዎን። ትሕዝቶ ኣይጎድለናን፣ ልቢ እንተ ዘይጎደለና ምሓሸ። ኣምላኽ ክንውድሶ ኣሎና፦

1. ምኽንያቱ ንሱ ዓብዪ ኣምላኽን ልዑል ጐይታ ኩሉን እዩ፣ ቁ. 3። ንሱ ዓብዪ እዩ፣ ስለዚ ድማ ብዓብዪ ክውደስ ይግባእ። ንሱ ዘይተወሰነን ዘይተመጠነን እዩ፣ ኩሉ ፍጽምና ድማ ኣብኡ ኣሎ። (1.) ዓብዪ ሓይሊ ኣለዎ፦ ንሱ ኣብ ልዕሊ ኩሎም ኣማልኽቲ፣ ኣብ ልዕሊ ኩሎም ዝተሾሙ ኣማልኽቲ፣ ኩሎም ገዛእቲ፣ ንኣቶም "ኣቱም ኣማልኽቲ ኢኹም" ዝበሎም (ንኹሎም ይመርሖም፣ ብኣቶም ድማ ዕላማታቱ ይፍጽም፣ ንእኡ ድማ ኩሎም ተሓተቲ እዮም)፣ ኣብ ልዕሊ ኩሎም ሓሳውያን ኣማልኽቲ፣ ኩሎም ተዋሳእቲ፣ ኩሎም ወረርቲ ዓብዪ ንጉስ እዩ። ንሱ ካብኦም ሓደ እኳ ክገብሮ ዘይክእል ነገር ክገብር ይኽእል እዩ፣ ንኹሎም ከጥፍኦምን ክስዕሮምን ይኽእልን ክገብሮን እዩ። (2.) ዓብዪ ሃብቲ ኣለዎ። እዚ ታሕተዋይ ዓለም ኣብዚ ብፍላይ ተጠቒሱ ኣሎ። ንሕና ነቶም ዓበይቲ ግዝኣታት ዘለዎም ሰባት ዓበይቲ ሰባት ኢና እንብሎም፣ ንሳቶም ግን ካብቲ ዩኒቨርስ ብዙሕ ዘይትረብሕ ክፋል እያ። እሞኸ እምበኣር እቲ ምድሪ ብምልእታን ምልኣታን ናቱ ዝኾነ ኣምላኽ ክንደይ ዓብዪ እዩ። እዚ ድማ ኣብ ትሕቲ እግሩ ጥራይ ዘይኮነስ፣ ከምቲ ኣብ ልዕሊ ኩሎም ፍጥረታት ዘይከሓድ ግዝኣት ዘለዎ፣ ኣብ ኩሎም ድማ መሰል ዘለዎ፣ እንተኾነ ግን ኣብ ኢዱ እዩ፣ ከምቲ ንኹሉ ብግብሪ ዝመርሕን ዝሰርዕን (ቁ. 4)፣ እቲ ካብ ዓይንና ዝተሰወረ ዓሚቝ ቦታታት ምድሪ እኳ፣ ትሕተ-ምድራዊ ምንጭታትን ማዕድናትን፣ ኣብ ኢዱ እዩ፣ እቲ ካብ ኢድና ዝርሕቕ ልዕልና ኣኽራናት እውን፣ ኣብኦም ዝበቍል ወይ ዝበልዕ ኩሉ፣ ናቱ እዩ። እዚ ብምሳሌ ክውሰድ ይኽእል እዩ፦ እቶም ዝተሓቱ ደቂ ሰብ፣ ከምቲ ታሕተዋይ ቦታታት ምድሪ ዝኾኑ፣ ካብ ፍልጠቱ ኣይወጹን፣ እቶም ዝዓበዩ፣ ከምቲ ሓይሊ ኣኽራናት ዝኾኑ፣ ካብ ቁጽጽሩ ኣይወጹን። ኣብ ዝኾነ ፍጥረት ዘሎ ሓይሊ ኩሉ ካብ ኣምላኽ ዝመጸን ንእኡ ዝዓለመን እዩ (ቁ. 5)፦ ባሕሪ ናቱ እዩ፣ ኣብኡ ዘሎ ኩሉ ድማ ናቱ እዩ (ማዕበላት ቃሉ ይፍጽማ)፣ ናቱ እዩ፣ ምኽንያቱ ንሱ ስለ ዝፈጠሮ፣ ማያቱ ስለ ዝኣከበን ገማግሙ ስለ ዝሰርዐን፣ እቲ ደረቕ ምድሪ እኳ ንደቂ ሰብ እተዋህበ እንተኾነ፣ ናቱ እዩ፣ ምኽንያቱ ንሱ መሰሉ ንርእሱ ስለ ዝሓዘ፣ ናቱ እዩ፣ ምኽንያቱ ኢዱ ስለ ዝሰርዖ፣ ቃሉ ድማ ደረቕ ምድሪ ክርአ ምስ ገበረ። ንሱ ፈጣሪ ኩሉ ምዃኑ፣ ብዘይጥርጥር፣ ወናኒ ኩሉ ይገብሮ። እዚ መዝሙር ወንጌል ስለ ዝኾነ፣ ኣብዚ ንእግዚኣብሔር የሱስ ክንውድስ ከም ዝተማሃርና ክንገምት ንኽእል ኢና። ንሱ ዓብዪ ኣምላኽ እዩ፣ እቲ ሓያል ኣምላኽ ሓደ ካብ ኣርእስቱ እዩ፣ ኣብ ልዕሊ ኩሉ ዘሎ ኣምላኽ፣ ንዘለኣለም ዝተባረኸ። ከም መካከላይ፣ ኣብ ልዕሊ ኩሎም ኣማልኽቲ ዓብዪ ንጉስ እዩ፣ ብእኡ ነገስታት ይገዝኡ፣ መላእኽቲ፣ መራሕቲ፣ ስልጣናት ድማ ንእኡ ተገዛእቲ እዮም፣ ብእኡ፣ ከም ዘለኣለማዊ ቃል፣ ኩሉ ተፈጢሩ (ዮሃንስ 1:3)፣ ንሱ ፈጣሪ ኩሉ ስለ ዝነበረ፣ ንሱ መመለሲን መዓርቕን ኩሉ ምዃኑ ይግባእ፣ ቆሎሴ 1:16, 20። ኩሉ ስልጣን ኣብ ሰማይን ኣብ ምድርን ንእኡ ተዋሂቡ ኣሎ፣ ኩሉ ነገር ድማ ኣብ ኢዱ ተዋሂቡ ኣሎ። ንሱ እዩ ሓንቲ እግሩ ኣብ ባሕሪ፣ እታ ሓንቲ ድማ ኣብ ምድሪ ዘንብር፣ ከም ልዑል ጐይታ ክልቲኡ (ራእይ 10:2)፣ ስለዚ ድማ ንእኡ መዝሙራት ውዳሴና ክንዝምር ኣሎና፣ ኣብ ቅድሚኡ ድማ ክንሰግድን ክንብርትኽን ኣሎና።

2. ምኽንያቱ ንሱ ኣምላኽና እዩ፣ ከምቲ ኣብ ልዕሊ ኩሉ ፍጥረት ዘለዎ ግዝኣት ጥራይ ዘይኮነስ፣ ምስና ድማ ፍሉይ ርክብ ኣለዎ (ቁ. 7)፦ ንሱ ኣምላኽና እዩ፣ ስለዚ ድማ ክንውድሶ ይጽበየና፣ ንሕና እንተ ዘይወደስናዮ መን ክውድሶ እዩ? ንእኡ ስምን ውዳሴን ክንከውን እንተ ዘይኮይኑ ንምንታይ ፈጠረና? (1.) ንሱ ፈጣሪናን ምንጪ ህይወትናን እዩ፣ ኣብ ቅድሚ እግዚኣብሔር ፈጣሪና ክንብርትኽ ኣሎና፣ ቁ. 6።