መዝሙር ዳዊት 94

94:1-11 ብድፍረት ናብ ኣምላኽ ክንጽውዕ ንኽእል ኢና፤ እቲ ዅሉ ዝኽእል ፈራዲ ንሱ እዩ እሞ፡ ብእኡ ድማ ኵሉ ሰብ ይፍረድ። እዚ ነቶም ግፍዒ ዝወርዶም፡ ብህድኣት ኪጸብጽብዎ፡ ንርእሶም ከኣ ናብቲ ብቕንዕና ዝፈርድ ዘሎ ኣሕሊፎም ክህቡ የጸናንዖም። እዚኣተን ጸሎታት፡ ንደቂ ዓመጽ ፍርሃት ዘስምዓ ትንቢታት እየን። እቶም ዘይእሙናት ሓጥኣን ኣብ ልዕሊ ኣምላኽን ሓቅታቱን መገድታቱን ህዝቡን ዝተዛረብዎ ዅሉ እቲ ጽንዕ ዝበለ ዘረባ፡ መዓልቲ ምምልላስ ክትመጽእ እያ። እዚ ብዓይንና እንተ ዘይርኢናዮ፡ ክእመን ዘጸግም እዩ፡ ሚልዮናት ፍጡራት ተረፍቲ ኮይኖም ክነብሩ፡ ክንቀሳቐሱ፡ ክዛረቡ፡ ክሰምዑ፡ ክርዱኡ፡ እሞ ኸኣ ዝመደብዎ ክገብሩ ከለዉ፡ እንተኾነ ግን፡ ኣምላኽ ምብዛሕ ውህበታቱ ከም ዘይቕጽዖም ገይሮም ዝኣምኑ ይመስሉ። ዅሉ ፍልጠት ካብ ኣምላኽ ስለ ዝኾነ፡ ንሱ ዅሉ ሓሳባት ደቂ ሰብ ከም ዝፈልጥ ፍጹም ጥርጥር የብሉን። ንሱ ኸኣ ምድላይ ሓሳባት ልቢ ሰብኣይ ክፉእ ጥራይ ምዃኑ፡ እሞ ኸኣ ወትሩ ምዃኑ ይፈልጥ እዩ። ሓድሓደ ግዜ ኣብ ጽቡቕ ሓሳባት እውን ጽኑዕ ዘይምዃን ኣለዎ፡ እዚ ኸኣ ከንቱነት ተባሂሉ ክጽዋዕ ይኽእል እዩ። ኣብ ልዕሊ ሓሳባትና ብቑዕ ዕቀባ ክንገብር የገድሰና፡ ምኽንያቱ ኣምላኽ ብፍላይ ስለ ዝዕዘቦም። ሓሳባት ንኣምላኽ ቃላት እዮም።

መዝሙር 94 እዚ መዝሙር እዚ ቤተ ክርስቲያን ኣምላኽ ኣብ ትሕቲ ጭቆናን ስደት ዝነበረትሉ እዋን እዩ ተጻሒፉ፤ ናብ ኣምላኽ፡ ናብ ፈራዲ ሰማይን ምድርን ዝቐረበ ምሕጽንታ፡ ንህዝቡ ኸኣ ንዕኡን ንጸላእቶምን ክድግፍ ዝቐረበ ልማኖ እዩ። እዚ መዝሙር እዚ ክልተ ነገራት ይዛረብ፦

I. ንሰዓብቲ ስደት ምግላጽን ምፍርራህን (ቁ. 1-11)፡ ሓደጋኦምን ዕሽነቶምን ብምግላጽን ምምካርን።

II. ንስዱዳት ምጽንናዕን ሰላምን (ቁ. 12-23)፡ ሽግሮም ብጽቡቕ ከም ዝዛዘም፡ ኣምላኽ ከኣ ብግዜኡ ንሓጎሶም ከም ዝቐርብ፡ ነቶም ዝጻረርዎም ከኣ ከም ዘደናግር፡ ካብ ተስፋ ኣምላኽን ካብ ተመክሮ ደራሲ መዝሙርን ብምርግጋጽ። ነዚ መዝሙር እዚ ክንዝምር ከለና፡ ንትዕቢት ጨቋኒ ብቕዱስ ቍጥዓ፡ ንንብዓት ግፉዓት ከኣ ብቕዱስ ምሕረት ክንርኢ ኣሎና። ኣብተን ግዜያት እቲአን ግና፡ ናብቲ ጻድቕ ፈራዲ ብምሉእ ዕግበት ክንጥምት፡ ናብ መወዳእታ እዘን ኩለን ነገራት ከኣ ብጥዑም ተስፋ ክንጥምት ይግባእ።

ቁጽሪ 1-11 ኣብዘን ፍቕድታት እዚአን እዚ ንረክብ፦

I. ኣብ ልዕሊ እቶም ንህዝቡ ብጭካኔ ዝጨቁኑ ኣምላኽ ዝቐረበ ጽኑዕ ምሕጽንታ፡ ቁ. 1, 2። እዚ ንኣቶም እኹል ፍርሂ ይፈጥር፡ ከመይሲ ህዝቢ ኣምላኽ ንጸላእቶም ክፈድዮም ለይትን መዓልትን ይጽልዩ ኣለዉ። ንሱኸ ብቕልጡፍ ኣይከፍድዮምን ድዩ፧ ሉቃስ 18:3, 7። ኣብዚ እዚ ንርኢ፦

1. እቶም ንኣምላኽ ዝህብዎ መዓርጋት፡ ንእምነቶም ኣብዚ ምሕጽንታ ንምብርትታዕ፦ ኣቱም ኣምላኽ! ሕነ ዝብቀዓካ፤ ንስኻ ኸኣ ፈራዲ ምድሪ። ብድፍረት ናብኡ ክንምሕጸን ንኽእል ኢና፤ ከመይሲ፡ (1) ንሱ ፈራዲ፡ ልዑል ፈራዲ፡ በይኑ ፈራዲ እዩ፡ ካብኡ እዩ ፍርዲ ኩሉ ሰብ ዝመጽእ። ሕጊ ዝህብ፡ ንኩሉ ሰብ ከም ግብሩ፡ በቲ ሕጊ እቲ መሰረት ገይሩ ይፈርድ። ንዙፋኑ ንፍርዲ ኣዳልይዎ ኣሎ። ንሱ ብሓቂ ንመኳንንቲ ኣብ ትሕቲኡ ተበቀልቲ ክኾኑ ሸይሙ እዩ (ሮሜ 13:4)፡ ንሱ ግና ቀንዲ ተበቃሊ እዩ፡ ንሳቶም እውን ንዕኡ ተሓተቲ እዮም። ዙፋኑ ናይ ግፉዕ ንጽህና ናይ መወዳእታ መዕቆቢ እዩ (ከምቲ ሕጊ ዝብሎ፡ ደርኒየር ሬሶርት)። ንሱ ዓለማዊ ፈራዲ እዩ፡ ናይዛ ከተማ ወይ ሃገር ጥራይ ዘይኮነስ፡ ፈራዲ ምድሪ፡ ናይ ምሉእ ምድሪ እዩ። ካብ ስልጣኑ ዝወጽእ የልቦን፤ ኣብ ዝኾነ ቤት ፍርዲ ኸኣ፡ ናብኡ ዝቐርብ ምሕጽንታ፡ coram non judice—ብዘይሕጋዊ ብቕዓት ዘለዎ ሰብ ከም ዝቐረበ ክበሃል ኣይከኣልን። (2) ንሱ ጻድቕ እዩ። ንግጉይ ነገር ክፈዲ ስልጣን ከም ዘለዎ፡ ባህርዩን ንብረቱን ክብረቱን እውን እዩ። እዚ ኸኣ ኣብቲ ኣብዚ ዝተዋህቦን ብኸምዚ ዝኣመሰለ ኣጽንዖት ዝተደጋገመን መዓርግ ተሓቢኡ ኣሎ፡ ኣቱም ኣምላኽ! ሕነ ዝብቀዓካ፡ ሓይሊ ንሓቂ ኩሉ ግዜ ክስዕር ዘይትፈቅድ። ሕነ ኣነ እየ ዝፈዲ ኢሉ ኣምላኽ ስለ ዝበለ፡ ንሕና ባዕልና ሕነ ዘይንፈዲሉ ጽቡቕ ምኽንያት እዩ፤ ስልጣኑ ምግፋፍን ናብ ዙፋኑ ምእታውን ከኣ ደፋር ትዕቢት እዩ፡ ሮሜ 12:19። እዚ ነቶም ግጉይ ዝገብሩ፡ ብሕቡእ ይኹን ብግልጺ፡ ከይተረኽቡ ወይ ከይተገትኡ፡ ዘስግእ ይኹን። ሕነ ዝብቀዓካ ኣምላኽ ኣሎ፡ ንሱ ኸኣ ብርግጽ ክሓትቶም እዩ፤ ነቶም ግጉይ ዝበጽሖም ከኣ፡ ንርእሶም ናብቲ ብጽድቂ ዝፈርድ ኣሕሊፎም ብምሃብ ብህድኣት ክጸግቡ የበረታትዕ።

2. ካብ ኣምላኽ ዝሓትዎ ዘለዉ። (1) ንርእሱ ክብሪ ኺረክብ፡ ንስሙ ኸኣ ክብርን ሞገስን ኪረክብ። እቶም እኩያት ሰዓብቲ ስደት፡ ኣምላኽ ከም ዝተሰወረን ንምድሪ ኸም ዝሓደጋን ይሓስቡ ነበሩ። "ጐይታይ" ይብሉ፡ "ርእስኻ ኣርኢ፤ ንስኻ ከም ዘለኻን፡ ልቦም ምሳኻ ንጹህ ንዝኾኑ ኸኣ ሓያል ምዃንካ ንምርኣይ ድሉው ከም ዝኾንካን ኣፍልጦም።" እቶም ጸላእቲ፡ ህዝቡ ስለ ዝተሳዕሩ፡ ኣምላኽ ከም ዝተሳዕረ ይሓስቡ ነበሩ። "ጐይታይ" ይብሉ፡ "ርእስኻ ኣልዕል፡ ብሓይልኻ ልዕል በል። ንምርኣይን ንምፍራህን ርእስኻ ኣልዕል፤ ስምካ ኸኣ ከይረገጽዎን ከይድምስስዎን ኣይትፍቀድ።" (2) ንጨቋኒታት ከም ዝዋረዱ፡ ንትዕቢተኛታት ዓስቦም ሃቦም፤ ማለት፡ "ንኹሉ ትዕቢቶምን ንህዝብኻ ዝገበርዎ በደልን ሕሳብ ግበረሎም።" እዘን ጸሎታት እዚአን፡ ንኹሎም ደቅታት ዓመጽ ፍርሂ ዝዛረባ ትንቢታት እየን። እቲ ጻድቕ ኣምላኽ ከኣ ከም ግብሮም ክገብረሎም እዩ።

II. ናብ ኣምላኽ ብትሕትና ዝቐረበ ቅሬታ ብዛዕባ ትዕቢትን ጭካኔን እቶም ጨቋኒታት፡ ምምካር ከኣ ብዛዕባኡ፡ ቁ. 3-6። ኣብዚ እዚ ንርኢ፦

1. ባህርይ እቶም ዝብድልዎም ጸላእቲ። እኩያት እዮም፤ ገበርቲ ዓመጽ እዮም፤ ንሳቶም ባዕሎም ሕማቓት፡ ኣዝዮም ሕማቓት እዮም፡ ስለዚ ኸኣ ንጽቡቕነቶም ዘሕፍርን ዝኹንንን ንዝኾኑ ይጸልኡን የሳድዱን። ንጹሃት ዝጨቁኑን ንጻድቃን ዝጸልኡን፡ ንኹሉ ክብረትን ንጽህናን ዝሰኣኑ፡ ብሓቂ እኩያትን ገበርቲ ዝኸፍአ ዓመጽን እዮም።

2. እቲ ዝብድልዎም ትዕቢተኛን ጨካንን ባህርዮም። (1) ትዕቢተኛታት እዮም፡ ንርእሶም ምዕባይ ከኣ የሐጕሶም። ዓብይ ነገር ይዛረቡ፡ ይዕበዩ፤ ዓው ኢሎም ይዛረቡ፤ ይምክሑ፡ ልሳኖም ናቶም ከም ዝኾነን ኢዶም እውን ከምኡ፡ ንዝበልዎ ወይ ንዝገበርዎ ኸኣ ንሓደ እኳ ተሓተቲ ከም ዘይኮኑ፡ መዓልቲ ኸኣ ናቶም ከም ዝኾነት፡ ንኣምላኽን ንሃይማኖትን ከም ዝስዕሩ ዘይጠራጠሩ ይመስል። እቶም ብዛዕባ ርእሶም ዓብይ ነገር ዝዛረቡ፡ ዝዕበዩን ዝምክሑን፡ ብዛዕባ ካልኦት ከኣ ሕማቕ ነገር ክዛረቡ ይቐናጡ። ግናኸ፡ እቶም ዘይኣምኑ ሓጥኣን ኣብ ልዕሊ ኣምላኽን ሓቅታቱን መገድታቱን ህዝቡን ዝተዛረብዎ ኩሉ ሕማቕ ቃላት ዝሕሰብሉ መዓልቲ ክመጽእ እዩ፡ ይሁዳ 15። (2) ንሳቶም ዘይፍርሃም እዮም፡ ንህዝቢ ኣምላኽ ከኣ ናቱ ስለ ዝኾኑ ምድምሳስ የሐጕሶም (ቁ. 5)፦ "ኣቱም ጐይታይ! ንህዝብኻ ይፈላልይዎም ኣለዉ፤ ኣኼባታቶም፡ ንብረቶም፡ ስድራቤቶም፡ ሰብነቶም ይፈላልይዎም ኣለዉ፡ ንውርስኻ ንምጭዋይ፡ ንምጕዳእ፡ ንምድምሳስ፡ ንምጥፋእ ከኣ ዝከኣሎም ኩሉ ይገብሩ ኣለዉ።" ህዝቢ ኣምላኽ ውርሱ እዩ፤ ንዕኡ ኢሎም ዝጸልእዎምን ጥፍኣቶም ዝደልዩን ኣለዉ። እዚ ኣብ ምልማንና ንቤተ ክርስቲያን፡ ናብ ኣምላኽ ዝቐርብ ኣዝዩ ጽቡቕ ምኽንያት እዩ፦ "ጐይታይ፡ ናትካ እያ፤ ንስኻ ኣብኣ መሰል ኣለካ። ውርስኻ እያ፤ ንስኻ ኣብኣ ሓጐስ ኣለካ፡ ካብኣ ኸኣ ኣብዛ ዓለም እዚኣ ክብሪ ዝረኸብካ። እዞም እኩያት ሰባት ከምዚ ገይሮም ክረግጽዋኸ ክትፈቅድ ዲኻ፧" (3) ንሳቶም ዘይሰብኣውያን እዮም፡ ንርእሶም ክሕግዙ ዘይክእሉ ከኣ ምጕዳእ የሐጕሶም (ቁ. 6)፤ ንመበለትን ንጓናን ይጭቁኑን የደኽዩን ጥራይ ዘይኮነስ፡ ይቐትልዎም እውን። ንዘኽቲም ይነጽግዎምን ይበልዕዎምን ጥራይ ዘይኮነስ፡ ይቐትልዎም እውን፡ ምኽንያቱ ድኹማትን ተቓላዕትን ስለ ዝኾኑ፡ ሓድሓደ ግዜ ኸኣ ኣብ ምሕረቶም ስለ ዝወድቁ። ካብ ጉድኣት ክሕልውዎም ዝግባእ ዝነበሩ፡ ንሳቶም እዮም ዝበዝሐ ጉድኣት ዝገብሩሎም፡ ምናልባት ኣምላኽ ብፍሉይ ስለ ዝሓለዎም። ካብ ደቅሰብ ከምዚ ዝኣመሰለ ጭካኔ ክገብር ዝኽእል ከም ዘሎ መን ይሓስብ፧

3. ብዛዕባ ምቕጻል ስደት ናብ ኣምላኽ ብትሕትና ዝቐረበ ምሕጽንታ፦ "ጐይታይ፡ ክሳዕ መዓስ ከምዚ ክገብሩ፧" እንደገና ኸኣ፡ ክሳዕ መዓስ፧ እዚ እኩይ ተግባር እዚ መዓስ እዩ ዝዛዘም፧

III. ኣብ ልዕሊ እቶም ሰዓብቲ ስደት ዝቐረበ ክሲ ዘይኣምላኽነት፡ ምምካር ከኣ ብዛዕባ እቲ ክሲ።

1. ዘይኣምላኻዊ ሓሳባቶም ኣብዚ ይግለጽ (ቁ. 7)፦ ግናኸ፡ ጐይታ ኣይርእን እዩ ይብሉ ኣለዉ። እቲ ናይ እኩይ ተግባሮም ድምጺ ዓብይን ዓው ዝበለን እኳ እንተኾነ፡ ንብርሃን ተፈጥሮን ንሕልናኦምን እኳ እንተተጻረሩ፡ ግናኸ፡ "ጐይታ ኣይርእን እዩ፤ ንናእሽቱ በደላት ጥራይ ዘይኮነስ፡ ንዓበይቲ እውን ዓይኑ ይዓምጽ እዩ" ክብሉ ድፍረት ኣለዎም። ወይ ከኣ፡ ብፍትሕን ብሃይማኖትን ተኸዊሎም፡ ብጥበብ ስለ ዝገበርዎ፡ ቅትለት ተባሂሉ ኣይፍረድን እዩ ይብሉ። "ኣምላኽ ያእቆብ፡ ህዝቡ ኣብኡ ከምዚ ዝኣመሰለ ረብሓ ኣለና እኳ እንተበሉ፡ ንፍትሒ ይኹን ንህዝቡ ዝጻረር ከም ዝኾነ ኣይርእዮን እዩ፤ ንሱ ንሕና ብዛዕባኡ ሕሳብ ኣይሓተናን እዩ።" ከምዚ ገይሮም፡ ንግዝኣት ኣምላኽ ኣብ ዓለም ይነጽጉ፡ ንኪዳኑ ምስ ህዝቡ ይንዕቁ፡ ንዝመጽእ ፍርዲ ኸኣ ይጻረሩ።

2. ኣብዚ ብዕሽነትን ዘይተረድኦን ይኹነኑ። እቲ ጐይታ ህያው ኣምላኽ ኣይርእን እዩ ወይ ኣምላኽ ያእቆብ ንህዝቡ ዝበጽሖም በደላት ኣይርእዮን እዩ ዝብል፡ ስሙ ናባል እዩ፡ ዕሽነት ከኣ ምስኡ ኣሎ፤ ግናኸ ኣብዚ ንምእማኑን ንምልዋጡን፡ ንምድንጋሩ ንምክልኻል (ቁ. 8)፡ ብጽቡቕ ይምከር ኣሎ፦ "ኣቱም ኣብ ማእከል ህዝቢ ዘለኹም እንስሳውያን፡ ተረድኡ፡ ምኽንያት ከኣ ይምርሓኩም።" ማስታወሻ፡ እቶም ዘይኣምኑ፡ ንርእሶም ጠቢባን፡ ፈላስፋታት፡ ፖለቲከኛታት እኳ እንተገበሩ፡ ብሓቂ ግና ኣብ ማእከል ህዝቢ ዘለዉ እንስሳውያን እዮም፤ እንተተረድኡስ፡ ምኣመኑ ነበሩ። ኣምላኽ ብነብዪ ገይሩ፡ ሰባት ሰባት ክኾኑን ብምርዳእን ብምሕሳብን ርእሶም ከምኡ ክገብሩሉ ዘሎ ግዜ ነዊሑ ከም ዝመስሎ ይዛረብ፦ "ኣቱም ዓያሱ፡ መዓስ ኢኹም ክትጥበቡ፡ ኣምላኽ ንዝበልኩሞን ንዝገበርኩሞን ኩሉ ከም ዝርእን ከም ዝግድስን ክትፈልጡ፡ ከምኡ ኸኣ ሕሳብ ከም ዝህቡ ኾይንኩም ክትዛረቡን ክትገብሩን፧" ማስታወሻ፡ ሓደ እኳ ክሳዕ ክንድዚ ሕማቕ የልቦን፡ ንምምላሶምን ንምምሕያሾምን ግና መገዲ ክጥቀመሉ ይግባእ፤ ሓደ እኳ ክሳዕ ክንድዚ እንስሳዊ፡ ክሳዕ ክንድዚ ዓሻ የልቦን፡ ግናኸ ክጥበብ ይኽእል ድዩ ኣይክእልን እዩ ክፍተን ይግባእ፤ ህይወት ክሳዕ ዘላ ተስፋ ኣላ። ንዕሽነት እቶም ንኹሉ ምፍላጥን ፍትሕን ኣምላኽ ዝጠራጠሩ ንምርግጋጽ፡ ደራሲ መዝሙር ከምዚ ይምጕት፡

(1) ካብ ግብሪ ፍጥረት (ቁ.