መዝሙር ዳዊት 92

መዝሙር 92:1-6 ጐይታ ንምምስጋን ፍቓድ ምፍቃድና፡ ንግሆ ንግሆን ምሸት ምሸትን ከም እትቕበልና ተስፋ ምግባርና፡ ቅዱስ ሰንበት ጥራይ ዘይኮነ ኩሉ ግዜ፡ ኣብ ህዝቢ ጥራይ ዘይኮነ ብውልቀን ኣብ ስድራቤትናን ምምስጋንና ሓደ ዓቢይ መሰል እዩ። ንግሆ ንግሆ ንምሕረት ለይቲ፡ ምሸት ምሸት ድማ ንምሕረት መዓልቲ ከመስግኖ። ምውጻእናን ምእታውናን ኣምላኽ ንባርኽ። ንሱ ብግብሪ ምድላዉ ንዓናን፡ ኣባና ብዝገበሮ ጸጋን፡ እዚ ክልቲኡ ድማ በቲ ዓቢይ ግብሪ ቤዛነት ገይሩ ባህ ከም ዘብለና፡ በዚ ምኽንያት ንብርትዕ። ብዙሓት ሰባት ንትልሚ ምድላው ኣምላኽ ከም ዘይፈልጥዎን ክፈልጥዎ ኸኣ ከም ዘይደልዩ፡ እቶም በጸጋ ግን ዝፈልጡ፡ ንምምስጋን ዝበለጸ ምኽንያት ኣለዎም። ጥንቲ ንዝነበሩ ምእመናን፡ ርሑቕ ራእይ ናይቲ ዓቢይ ኣድሓኒ ተስፋን ብርታዐን እንተ ሂብዎም፡ ንሕና ኸኣሲ ብፍቕርን ብምምስጋንን ክሳዕ ክንደይ ኢና ኽንዓቢ ዝግባኣና!

መዝሙር 92 እዚ መዝሙር እዚ ብኣዳም ብዘይሓጥያት ኣብ ቀዳማይ ሰንበት ተጻሒፉን ተዘሚሩን እዩ ዝብል ገለ ጸሓፍቲ ኣይሁድ (ብሓፈሻ ግምታቶም ብዘይገደብ ዝገልጹ) መሰረት ዘይብሉ ርእይቶ እዩ። እዚ ምስቲ ገና ሓጥያት ከይኣተወ ብዛዕባ ገበርቲ ዓመጻ ዝዛረብ መዝሙር ባዕሉ ዝጋጮ እዩ። እዚ ብዳዊት ከም እተጻሕፈን፣ ንመዓልቲ ሰንበት ተባሂሉ ከም እተዳለወን ይኸውን።

I. ምስጋና፣ ዕዮ ሰንበት፣ ኣብዚ ተመኺሩ ኣሎ (ቁ. 1-3)።

II. ግብሪ ኣምላኽ፣ ንሰንበት ምኽንያት ዝኾነ፣ ኣብዚ ብሓፈሻ ዓብይን ዘይመርመርን ተባሂሉ ተመስጊኑ ኣሎ (ቁ. 4-6)። ብፍላይ ድማ፣ ንግብሪ ምድላውን ምድሓንን ብምጥቃስ፣ እቲ መዝሙር ደራሲ ንኣምላኽ ብዛዕባ ምሕረትን ፍርድን፣ ጥፍኣት ሓጥኣንን ሓጎስ ቅዱሳንን ሰለስተ ግዜ እናተለዋወጠ ይዝምር።

1. እኩያት ክጠፍኡ እዮም (ቁ. 7)፣ ግናኸ ኣምላኽ ዘለኣለማዊ እዩ (ቁ. 8)።

2. ጸላእቲ ኣምላኽ ክጠፍኡ እዮም፣ ግናኸ ዳዊት ክልዕል እዩ (ቁ. 9, 10)።

3. ጸላእቲ ዳዊት ክሓፍሩ እዮም (ቁ. 11)፣ ግናኸ ኹሎም ጻድቃን ፍረያምን ዕምባባን ክኾኑ እዮም (ቁ. 12-15)። ነዚ መዝሙር እዚ ክንዝምር ከሎና፣ ንኣምላኽ ንስሙ ዝግባእ ክብሪ ብምሃብን ብግብሩ ብምብህጋርን ባህ ክንብል ኣሎና። መዝሙር ወይ ደርፊ ንመዓልቲ ሰንበት።

ቁጥር 1-6 እዚ መዝሙር እዚ ኣብ ቤት መቕደስ ኣብ መዓልቲ ሰንበት፣ ማለት እታ መዓልቲ ዕረፍቲ፣ ንግብሪ ፍጥረት፣ ንዕረፍቲ ኣምላኽ ካብቲ ግብሪ፣ ከምኡ’ውን ንምቕጻል ምድላዉ ዝዝክር ዝተሰርዐ መዘክር ስለ ዝኾነት፣ ክዝመር ተመዲቡ ነይሩ፣ ወይ ድማ ብሓፈሻ ይዝመር ነይሩ። ኣቦ ክሳብ ሕጂ ይገብር እዩ እሞ።

ማሕተም፣

1. መዓልቲ ሰንበት፣ ቅድስቲ ዕረፍቲ ጥራይ ዘይኮነትስ፣ ቅዱስ ዕዮ’ውን ክትከውን ኣለዋ፣ እታ ዕረፍቲ ድማ ንዕዮ እያ።

2. ቅኑዕ ዕዮ ሰንበት ንኣምላኽ ምምስጋን እዩ፤ ኩሉ መዓልቲ ሰንበት መዓልቲ ምስጋና ክኸውን ኣለዎ፤ ካልኦት ኣገልግሎታት እታ መዓልቲ ድማ ንዚኣ ክኾኑ ኣለዎም፣ ስለዚ ድማ እዚ ናብ ሓደ ኩርናዕ ክድፋእ የብሉን። ሓደ ካብቶም ኣይሁዳውያን ጸሓፍቲ ናብ መንግስቲ መሲሕ የመልኽዎ፣ ንሱ ድማ፣ ንዝመጽእ ዘመን ዝኸውን መዝሙር ወይ ደርፊ፣ ኩሉ ሰንበት ዝኸውን፣ ይብሎ። እቶም ብክርስቶስ ዝኣምኑ፣ ንህዝቢ ኣምላኽ ዝተረፈት ሰንበት (እብ. 4:9)፣ መጀመርታ ናይ ዘለኣለማዊት ሰንበት፣ ይረኽቡ። ኣብዚኣተን ፍቕድታት፣

I. ንኣምላኽ ከነመስግን ተጸዊዕናን ተተባቢዕናን ኣሎና (ቁ. 1-3)፦ ንእግዚኣብሔር ምስጋና ምሃብ ጽቡቕ ነገር እዩ። ንኣምላኽ ምምስጋን ጽቡቕ ዕዮ እዩ፡ ንባዕሉ ጽቡቕ እዩ ንዓና’ውን ጽቡቕ እዩ። ንዓብዪ ጐይታና ክንከፍሎ ዘሎና ግዴታና፣ ግብሪ፣ ወይ ቀረጽ እዩ፤ እንተ ዘይከፊልናዮ ዓመጽቲ ኢና። ንኣምላኽ ከነመስግን ምፍቃድናን ኣብኡ ተቐባልነት ክንረክብ ተስፋ ምህላውናን ፍሉይ መሰልና እዩ። ጽቡቕ እዩ፣ ምኽንያቱ ባህ ዘብልን ረባሕን እዩ፣ ንባዕሉ ዓስቡ ዝኾነ ዕዮ እዩ፤ ዕዮ መላእኽቲ፣ ዕዮ ሰማይ እዩ። ንዝተቐበልናዮ ምሕረት ምምስጋን ጽቡቕ እዩ፣ ምኽንያቱ ንተወሳኺ ምሕረት ዝዕድም መገዲ እዩ፡ ንስሙ ንልዑል፣ ካብ ኩሉ በረኸትን ምስጋናን ልዕል ዝበለ፣ ምዝማር ይግባእ። ሕጂ ኣብዚ ኣስተብህሉ፣

1. ንኣምላኽ ከመይ ጌርና ከነመስግኖ ኣሎና። ንፍቕሩን ንእምነቱን ብምግላጽ ክንገብሮ ኣሎና። ብኽቡር ባህርያቱን ፍጽምናኡን ስለ ዝተኣመንና፣ ንሕና ባዕልና ብእኡ ከም ዝተለዓዓልናን ንኻልኦት’ውን ብእኡ ከነለዓዕል ከም እንደሊን ጌርና ክንገልጾም ኣሎና። ንዓብይነቱን ግርማኡን፣ ንቕድስናኡን ፍትሑን፣ ንሱ ዘዕብዩናን ፍርሃት ዘሕድረልናን ጥራይ ዘይኮነስ፣ ንፍቕሩን ንእምነቱን’ውን ክንገልጽ ኣሎና፤ ምኽንያቱ ጽቡቕነቱ ክብሩ እዩ (ዘጸ. 33:18, 19)፣ ብእዚኣቶም ድማ ስሙ ይእውጅ። ምሕረቱን ሓቂኡን ዓበይቲ ደገፍ እምነትናን ተስፋናን፣ ከምኡ’ውን ዓበይቲ ምትብባዕ ፍቕርናን ምእዛዝናን እዮም፤ ስለዚ ድማ እዚኣቶም ኣብ ጸሎትና ከም መከራኸሪናን ምንጪ ሓጎስናን ክንገልጾም ኣሎና። እዚ ሽዑ፣ ብምዝማር ጥራይ ዘይኮነስ፣ ብሙዚቃ’ውን ተሰንዩ፣ ብዓሰርተ መሓውር ዝተሰርሐ መሳርሒ (ቁ. 3) ይግበር ነይሩ፤ ግናኸ ብኸቢድ ድምጺ ክኸውን ነይርዎ፣ ዘይተሓላለኸን ንመንፈስ ዘይበታትንን፣ የግዳስ ከቢድን ንመንፈስ ዘረጋግእን።

2. ንኣምላኽ መዓስ ከነመስግኖ ኣሎና—ንጽብሒቱን ኩሉ ለይቲን፣ ኣብ መዓልቲ ሰንበት ጥራይ ዘይኮነስ፣ ኩሉ መዓልቲ፤ እዚ እዩ እቲ ግዴታ ኩሉ መዓልቲ ዝሓትቶ። ንኣምላኽ፣ ኣብ ህዝባዊ ኣኼባታት ጥራይ ዘይኮነስ፣ ብሕቡእን ኣብ ስድራቤትናን፣ ንርእስናን ንዝዓብየናን፣ ንፍቕሩን ንእምነቱን እናገለጽና ክነመስግኖ ኣሎና። ኩሉ መዓልቲ ንኣምላኽ ብምምስጋን ክንጅምርን ክንውድእን ኣሎና፣ ኩሉ ንጽብሒቱ፣ ሓደስቲ ከሎናን ዕዮ መዓልቲ ከይበጽሓናን፣ ከምኡ’ውን ኩሉ ለይቲ፣ እንደገና ምስ ተረጋጋእናን ምስ ተገለልናን፣ ንርእስና እናዘከርና፣ ከነመስግኖ ኣሎና፤ ኩሉ ንጽብሒቱ ንምሕረት ለይቲ፣ ኩሉ ለይቲ ድማ ንምሕረት መዓልቲ ከነመስግኖ ኣሎና፤ ክንወጽእን ክንኣትውን ከሎና ንኣምላኽ ክንባርኽ ኣሎና።

II. ኣብቲ ደራሲ መዝሙር ባዕሉ፣ ንዓና ናብዚ ዕዮ እዚ ንምትንሳእን ንምምራሕን ዝኸውን ኣብነት ተነቢሩልና ኣሎ (ቁ. 4)፦ ኣታ እግዚኣብሔር፣ ብግብርኻ ኣሐጒስካኒ።

ማሕተም፣

1. እቶም ንባዕሎም ባህታኡ ዝረኣዩ እዮም ንኻልኦት ግዴታ ምስጋና ብዝበለጸ ክምኽሩ ዝኽእሉ። “ግብሪ ኣምላኽ ክምስገን ይግባእ፣ ምኽንያቱ ብዙሕ ግዜ ንልበይ ኣሐጒሱ እዩ፤ ስለዚ ድማ፣ ካልኦት ብዛዕባኡ ዝሓስብዎ ይሓስብዎ፣ ኣነ ግና ብዛዕባኡ ጽቡቕ ክሓስብን ጽቡቕ ክዛረብን ኣሎኒ።”

2. ኣምላኽ ሓጎስ ግብሩ እንተ ሂቡና፣ ንዕኡ ክብሪ ክንህቦ ኩሉ ምኽንያት ኣብ ዓለም ኣሎ። ንልብና ኣሐጒሱና ድዩ? ሽዑ ንምስጋናኡ ክብሪ ንሃቦ። ኣምላኽ ብግብሪ ምድላዉ ንዓና፣ ብጸጋኡ ድማ ኣብ ውሽጥና፣ ከምኡ’ውን ብዓብዪ ግብሪ ምድሓን ኣሐጒሱና ድዩ? (1.) ካብኡ ንእምነትናን ተስፋናን ምትብባዕ ንውሰድ፤ ከምኡ እዩ እቲ ደራሲ መዝሙር ዝገብር፡ ብግብሪ ኣእዳውካ እልል ክብል እየ። ካብቲ ኣምላኽ ንዓና ዝገበሮ ብሓጎስ ምዝካር፣ ንሱ ዝገብሮ ብሓጎስ ክንርኢ ንኽእል፣ ብርግጽነቱ ድማ ክንብህግ ንኽእል፣ ኣብ ልዕሊ ኩሉ ተቓውሞ ክንብህግ፣ 2 ተሰ. 2:13, 14። (2.) ካብኡ ንቕዱስ ኣምልኾን ንኣምላኽ ምድናቕን ዝኸውን ነገር ንውሰድ (ቁ. 5)፦ ኣታ እግዚኣብሔር! ግብርታትካ ክንደይ ዓበይቲ እዮም—ካብ ሓሳብ ንላዕሊ ዓበይቲ፣ ካብ ምግላጽ ንላዕሊ፣ ፍርያት ዓብዪ ሓይልን ጥበብን፣ ዓብዪ ሳዕቤንን ኣገዳስነትን! ግብሪ ሰብ ንእኡ ምንም ኣይኮነን። ዓብይነት ግብሪ ኣምላኽ ክንርድኦ ኣይንኽእልን፣ ስለዚ ድማ ብፍርሃትን ብኣኽብሮትን ክንገረመሉ ኣሎና፣ ብግርማኡ’ውን ክንደንጽር ኣሎና። “ግብሪ ሰብ ንእሽቶን ዘይጠቅምን እዩ፣ ምኽንያቱ ሓሳባቶም ጥልቂ ስለ ዘይኮነ፤ ግናኸ፣ ጐይታ፣ ግብርታትካ ዓበይትን ዘይዕቀኑን እዮም፤ ምኽንያቱ ሓሳባትካ ኣዝዩ ጥልቂን ዘይመርመርን እዩ።” ምኽሪ ኣምላኽ ንፍልጠትና ከም ዝበልጽ፣ ግብሩ ድማ ንሓይልና ይበልጽ። ሓሳባቱ ካብ ሓሳባትና ልዕል ዝበለ እዩ፣ መገድታቱ ድማ ካብ መገድታትና ልዕል ዝበለ እዩ፣ ኢሳ. 55:9። ኦ ጥልቀት ትልሚ ኣምላኽ! ሮሜ 11:33።