መዝሙር ዳዊት 91

91:1-8 እቲ ብእምነት ንኣምላኽ ሓላውን መዐቖብኡን ዝመርጽ፣ ኣብኡ ዝደልዮ ወይ ዜድልዮ ዘበለ ኩሉ ኺረክብ እዩ። እቶም ንእግዚኣብሔር መዐቖቢኦም ብምግባር ምጽንናዕ ዝረኸቡ ድማ፣ ካልኦት እውን ከምኡ ኺገብሩ ምእንቲ ይምነዩ። ህይወት መንፈስ ብመለኮታዊ ጸጋ ካብ ፈተናታት ሰይጣን — እዚኣቶም ከም መፈንጠራ ሓዳግ ዝኾኑ — ከምኡ’ውን ካብቲ ዝብላዕ ለበዳ ዝኾነ ምልከት ሓጢኣት ትሕሎ። ኣብ ማእከል ሓደጋ ድማ ንኣመንቲ ዓብዪ ድሕነት ተገሊጹሎም ኣሎ። ጥበብ ካብ ብዘይ ምኽንያት ምፍራህ፣ እምነት ድማ ካብ ንላዕሊ ምፍራህ ክትሕልዎም እያ። ዝኾነ ይኹን ዝተገብረ፣ ፍቓድ ኣቦና ሰማያዊ እዩ ዝካየድ፤ ንናሕና ድማ ክንፈርህ ምኽንያት የብልናን። ህዝቢ ኣምላኽ ከኣ፣ መብጽዓታት ኣምላኽ ጥራይ ዝፍጸም ዘይኮነስ፣ ሓራርሞታቱ እውን ኪርእዩ እዮም። ስለዚ ሓጥኣን ብስም ቤዛና፣ ናብ እግዚኣብሔር ኣብ መንበር ምሕረቱ ይምጹ፤ ካልኦት እውን ኣብኡ ኪእመኑ የተባብዑ።

መዝሙር 91 ገሊኦም ጥንታውያን፡ እቲ ቅድሚኡ ዘሎ መዝሙር ብግልጺ ናይ ሙሴ ምዃኑ ስለ እተነግረ፡ እዚ መዝሙር እዚ ጥራይ ዘይኮነስ፡ እቶም ድሕሪኡ ዘለዉ ሸሞንተ መዛሙር እውን ብሙሴ ከም እተጻሕፉ ይኣምኑ ነበሩ። እዚ ግን ክኸውን ኣይክእልን እዩ። ምኽንያቱ፡ መዝሙር 95 ብግልጺ ብዳዊት ከም እተጻሕፈ፡ ድሕሪ ሙሴ እውን ነዊሕ እዋን ከም ዝነበረ፡ እብራውያን 4:7 ይገልጽ። እዚ መዝሙር እዚ እውን ብዳዊት ከም እተጻሕፈ ይግመት። ንኹሎም ናይ ሓቂ ምእመናን ዝኸውን ናይ ምክልኻል ጽሑፍ እዩ። ብስም ንጉስ ዳዊት ወይ ብዕጡቕ ማሕተሙ ኣይኮነን። ንሱ ባዕሉ እውን የድልዮ ነይሩ እዩ፡ ብፍላይ እቲ መዝሙር፡ ገሊኦም ከም ዝግምቱዎ፡ ንህዝቢ ብምቑጻሩ ምኽንያት ብዝመጸ ሕማም ለበዳ እዋን ተጻሒፉ እንተኾይኑ። እዚ ግን ብስም ንጉስ ነገስታት፡ ብሰፊሕ ማሕተም ሰማይ እዩ። ኣስተብህሉ፡

I. እቲ መዝሙር ደራሲ ንኣምላኽ ሓላዊኡ ገይሩ ንምውሳድ ዝወሰዶ ውሳነ (ቁ. 2)፡ ካብኡ ድማ ንኻልኦት መምርሒን ምትብባዕን ይህብ (ቁ. 9)።

II. ብስም ኣምላኽ ንኹሎም ብቕንዕና ከምኡ ንዝገብሩ ዝተዋህቡ መብጽዓታት።

1. ብፍሉይ ሓለዋ ሰማይ ክሕለዉ እዮም (ቁ. 1, 4)።

2. ካብ ክፉእ ሓይሊ ጸልማት ክድሕኑ እዮም (ቁ. 3, 5, 6)፡ እዚ ድማ ብፍሉይ ምሕላው እዩ (ቁ. 7, 8)።

3. ብቕዱሳን መላእኽቲ ክሕለዉ እዮም (ቁ. 10–12)።

4. ንጸላእቶም ክስዕሩ እዮም (ቁ. 13)።

5. ንሳቶም ባዕሎም ፍሉያት ፍቑራት ኣምላኽ ክኾኑ እዮም (ቁ. 14–16)። እዚ መዝሙር እዚ ክንዝምር ከለና፡ ኣብ ትሕቲ መለኮታዊ ሓለዋ ክንዕቆብ፡ ድሕሪኡ ድማ ብእኡ ክንጸናናዕ ይግባእ። ብዙሓት ሰባት፡ እዘን መብጽዓታት እዚኤን ብቐዳምነት ንክርስቶስ ከም መካከሊ ከም ዝምልከታ ይሓስቡ (ኢሳ. 49:2)፡ እዚ ድማ ሰይጣን ሓንቲ ኻብዘን መብጽዓታት እዚኤን ንዕኡ ስለ ዝተጠቕመላ ዘይኮነስ (ማቴ. 4:6)፡ የግዳስ ንዕኡ ኣዝየን ዝምጥና ስለ ዝኾና፡ ብእኡ ኣቢለን ድማ ንኹሎም ምእመናን ዝያዳ ጥዑማትን ርግጽታትን ስለ ዝኾና እዩ።

ቁጽሪ 1-8 ኣብዘን ፍቕድታት እዚኤን፡

I. ብሓፈሻ እተነብረ ዓብዪ ሓቂ፡ ምስ ኣምላኽ ርክብ ዝገብሩ ኩሎም ብሓለዋኡ ብቐጻሊ ድሕንነት ከም ዝረኽቡ፡ ስለዚ ድማ ኩሉ ሳዕ ቅዱስ ሰላምን ምትእምማንን ኣብ ኣእምሮኦም ክሕልዉ ከም ዝኽእሉ (ቁ. 1)፡ እቲ ኣብ ስውር ቦታ ልዑል ዝነብር፡ ኣብ ጽላል ኩሉ ዝኽእል ክቕመጥ እዩ። እቲ ብእምነት ንኣምላኽ ሓላዊኡ ገይሩ ዝመርጽ፡ ኣብኡ ዘድልዮ ወይ ዝምነዮ ኩሉ ክረክብ እዩ።

ማስታወሻ፡

1. ናይ ሓቂ ምእመን ባህርይ፡ ኣብ ስውር ቦታ ልዑል ምቕማጡ እዩ። ኣብ ኣምላኽ ቤቱ እዩ፡ ናብ ኣምላኽ ይምለስ፡ ኣብኡ ድማ ከም ዕረፍቱ ይዕረፍ። ምስ ውሽጣዊ ሃይማኖት ይላለ፡ ኣገልግሎት ኣምላኽ ድማ ብልቡ ይፍጽም፡ ኣብ ውሽጢ መጋረጃ የምልኽ፡ ምስ ኣምላኽ በይኑ ኮይኑ ክዘራረብ ድማ ይፈቱ።

2. ናይቶም ከምኡ ዝገብሩ መሰልን ምጽንናዕን፡ ኣብ ጽላል ኩሉ ዝኽእል ምቕማጦም እዩ። ንሱ ይዕቝቦም፡ ኣብ መንጎኦምን ኣብ መንጎ ዝጎድኦም ኩሉ ነገርን ይኣቱ፡ ንፋስ ይኹን ጸሓይ። ኣብ ትሕቲ ሓለዋ ኣምላኽ ምእታው ጥራይ ዘይኮነስ፡ ምቕማጥ እውን ክህልዎም እዩ። ንሱ ንዘለኣለም ዕረፍቶምን መዕቆቢኦምን ክኸውን እዩ።

II. እቲ ደራሲ መዝሙር ነዚ ንርእሱ ዘተኣማምን ምትግባሩ (ቁ. 2)፡ ካልኦት ብዛዕባኡ ዝበሉ ይበሉ እምበር፡ ኣነ ግና ብዛዕባ እግዚኣብሔር፡ “ንሱ መዕቆቢይ እዩ። ከምኡ ገይረ እመርጾ፡ ብእኡ ድማ እእምን። ካልኦት ንጣኦታት መዕቆቢኦም ይገብሩ፡ ኣነ ግና ብዛዕባ የሆዋ፡ እቲ ሓቀኛን ህያው ኣምላኽን፡ ንሱ መዕቆቢይ እዩ ክብል እየ። ዝኾነ ይኹን ካልእ መዕቆቢ ሓሶት እዩ። ንሱ ዘየሕስረኒ መዕቆቢ እዩ፡ ምኽንያቱ ንሱ ዕርደይን ጽኑዕ መዓርፎይን እዩ” ክብል እየ። ኣምለኽቲ ጣኦታት ንጣኦታቶም ማሁዚም፡ ማለት ዝበለጸ ጽኑዕ መዓርፎኦም ይብልዎም ነበሩ (ዳን. 11:39)፡ ግናኸ በዚ ባዕሎም ይጋገዩ ነበሩ። እቶም ንእግዚኣብሔር ኣምላኾም፡ ዕርዶም ዝገብሩ ጥራይ እዮም ርእሶም ዘድሕኑ። ብቑዕነቱ ክጠራጠር ምኽንያት ስለ ዘየለ፡ “ብእኡ ክእመን እየ” ዝብል ብቑዕ ይኸውን። የሆዋ ኣምላኽና፡ መዕቆቢና፡ ዕርደና እንተኾይኑ፡ ኣብኡ ክንረኽቦ ዘይንርግጸሉ እንታይ ክንብህግ ንኽእል፧ ንሱ ዘይቅይርን ዘይሓሳውን፡ ዘይድኹምን ዘይመውትን እዩ። ንሱ ኣምላኽ እዩ እምበር ሰብ ኣይኮነን፡ ስለዚ ድማ ብእኡ ክንሕሰም ፍርሂ የለን። ንመን ከም ዝኣመና ንፈልጥ ኢና።

III. ንሱ ንኻልኦት ከምኡ ክገብሩ ዝህቦ ዓብዪ ምትብባዕ፡ ካብ ባዕሉ ዝረኸቦ ምጽንናዕ ጥራይ ዘይኮነስ (ምኽንያቱ ኣብኡ ምናልባት ስሕተት ክህሉ ይኽእል እዩ)፡ የግዳስ ካብ ሓቂ ናይ ኣምላኽ መብጽዓ እዩ፡ ኣብኣ ድማ ዝኾነ ይኹን ምትላል የለን ወይ ክህሉ ኣይክእልን እዩ (ቁ. 3, 4, ወዘተ.)፡ “ብርግጽ ኬድሕነካ እዩ።” እቶም ንኣምላኽ መዕቆቢኦም ብምግባር ምጽንናዕ ዝረኸቡ፡ ካልኦት እውን ከምኡ ክገብሩ ክምነዩ ግድን እዩ። ሕጂ ኣብዚ ተመቢጹ ዘሎ፡

1. ምእመናን ካብቶም ኣብ ቀረባ ሓደጋ ዘለዉዎም፡ ንሳቶም ድማ ንሞት ዝዳርጉዎም ክፉኣት ነገራት ክሕለዉ እዮም (ቁ. 3)፡ ካብ ወናኒ መፈንጠራ፡ እቲ ዘይርአ ኮይኑ ንዘይተጠንቀቐ እንስሳ ብሃንደበት ዝሕዝ፡ ከምኡ እውን ካብቲ ንሰብ ብሃንደበት ዝሕዝን መከላኸሊ ዘይብሉን ጸያቕ ሕማም ለበዳ። እዛ መብጽዓ እዚኣ ትከላኸል፡ (1.) ንተፈጥሮኣዊ ህይወት፡ ብዙሕ ግዜ ድማ ካብቶም ኣዝዮም ዘፍርሁን ኣዝዮም ቀረባን ዝኾኑ ሓደጋታት ምድሓንና ትፍጸም፡ እዚ ከኣ ንሕና ባዕልና ከምቲ ዑፍ ንመፈንጠራ ወናኒ ዘይትፈልጦ፡ ንሕና እውን ከምኡ ዘይንፈልጦ እዩ። ካብ ተላባዕቲ ሕማማትን ካብ ኢድ እኩያትን ዘይዕቑባትን ሰባት ምድሓንና፡ ካብቲ ንፈልጦ ንላዕሊ ንሓለዋ መለኮታዊ ምድላው ዕዳና እዩ። (2.) ንመንፈሳዊ ህይወት፡ እዚ ድማ ብመለኮታዊ ጸጋ ካብ ፈተናታት ሰይጣን፡ እዚኣቶም ከም መፈንጠራ ወናኒ እዮም፡ ከምኡ እውን ካብ ምልባዕ ሓጢኣት፡ እዚ ድማ ጸያቕ ሕማም ለበዳ እዩ፡ ይሕሎ። እቲ ንነፍሲ ክብሪ ክትከውን ጸጋ ዝሃበ፡ ኣብ ልዕሊ እቲ ኩሉ ክብሪ መከላኸሊ ክፈጥር እዩ።

2. ኣምላኽ ባዕሉ ሓላዊኦም ክኸውን እዩ። ንዕኡ ሓላዊኦም ዝገበሩ ድሕኑ ክኾኑ ግድን እዩ፡ ንሱ ዝሓዞም ድማ ክዕወቱ እዮም (ቁ. 4)፡ “ብኽንፉ ኺሽፍነካ እዩ፡ ኣብ ትሕቲ ኽንፉ ኸኣ ጽላል ክትረክብ ኢኻ” (መዝ. 31:20)፡ ከምኡ ድማ ድሕንነት ክትረክብ ኢኻ (መዝ. 27:5)። ኣምላኽ ንምእመናን ይከላኸል፡ (1.) ብዝዓበየ ለውሃትን ፍቕርን፡ እዚ ድማ “ብኽንፉ ኺሽፍነካ እዩ፡ ኣብ ትሕቲ ኽንፉ ኸኣ ጽላል ክትረክብ ኢኻ” ብዝብል ይግለጽ፡ እዚ ድማ ሓንቲ ደርሆ ንጨቓዊታታ ኣብ ትሕቲ ኽንፋ ከም እትእክብ የመልክት (ማቴ. 23:37)። ብተፈጥሮኣዊ ባህርያ፡ ንሳቶም ኣብ ሓደጋ ከለዉ ጥራይ ዘይኮነስ ትከላኸለሎም፡ የግዳስ ኣብ ትሕቲ እቲ ሓለዋ ትጽውዖም፡ ድሕኑ ጥራይ ዘይኮነስ ትከናኸኖምን ትሕብሖምን እያ። እቲ ዓብዪ ኣምላኽ ንህዝቡ ዝገብሮ ሓለዋ ምስዚ የነጻጽሮ፡ እቶም ከም ጨቓዊት ደርሆ ዘይሓገዝቲ ዝኾኑን ብቐሊሉ ምርኮ ዝኾኑን፡ ኣብ ትሕቲ ጽላል ክንፊ መለኮታዊ መብጽዓን ምድላውን ክእመኑ ተዓዲሞም እዮም፡ እዚ ድማ ናይ ሓቀኛ ሃይማኖት ተሰጋሪ፡ ኣብ ትሕቲ ኽንፊ ኣምላኽ እስራኤል ክእመን ከም ዝመጸ ዝገልጽ እዩ (ሩት 2:12)። (2.) ብዝዓበየ ሓይልን ብቕዓትን። ኣኽናፍን ላሕሚን፡ ብዝዓበየ ለውሃት እኳ እንተተዘርግሑ፡ ግናኸ ድኹማት እዮም፡ ብቐሊሉ ድማ ይስበሩ፡ ስለዚ ድማ፡ “ሓቂኡ ጋሻኻን ዋልታኻን ክትከውን እያ”፡ ጽኑዕ መከላኸሊ። ኣምላኽ ንህዝቡ ከምቲ ደርሆ ንጨቓዊታታ እትሕሉ፡ ከምቲ ብዕጡቕ ሰራዊት ዝሕሉ ሰብ ድማ ክሕልዎም ድሉው እዩ።

3. ካብ ክፉእ ጥራይ ዘይኮነስ፡ ካብ ፍርሂ ክፉእ እውን ከም ዝሕልዎም (ቁ. 5, 6)። ኣብዚ፡ (1.) ዓብዪ ሓደጋ ተገሚቱ ኣሎ። ምጥቃሱ ጥራይ ንኸፍርሓና ይኣክል እዩ። ለይትን መዓልትን ንሓደጋ ተቓሊዕና ኢና ንነብር፡ እቶም ፈራሓት ዝኾኑ ድማ ኣብ ክልቲኡ እዋን ርእሶም ድሕኑ ኣይመስሎምን። ናብ ክፍሊና፡ ናብ ዓራትና ምስ ኣተና፡ ኣብ ከባቢና ዘሎ ኩሉ ድሕኑ ምስ ገበርና እውን፡ ብለይቲ ግና ካብ ሰረቕትን ሓለውትን፡ ንፋሳትን ህቦብላን ፍርሂ ኣሎ፡ ብዘይካ እቶም ናይ ሕልናን ምናባትን ፍጥረት ዝኾኑ ነገራት፡ እዚኣቶም ድማ ብዙሕ ግዜ ዝበለጹ ዘፍርሑ እዮም። ብዛዕባ ፍርሂ ለይቲ ኣብ መሃልየ መሃልይ 3:8 ንብብ። ኣብ ጸልማት ዝመላለስ ሕማም ለበዳ እውን ኣሎ፡ ከምቲ ንበዅሪ ግብጻውያንን ንሰራዊት ኣሶርን ዝቐተለ። ኣብ ኣካላትና ዘርኢ ሕማማት ሒዝና ክንከይድ ከለና፡ ዝኾነ ይኹን መቑሕ ወይ መዓጹ ንሕማማት ከዕጽዎም ኣይክእልን እዩ። ግናኸ ብመዓልቲ፡ ኣብ ከባቢና ክንርኢ ከለና፡ ክንደይ ሓደጋ የብልናን። እወ፡ ብመዓልቲ እውን ዝነፍር ፍላጻ ኣሎ፡ ግናኸ ዘይርአ ኮይኑ ይነፍር። ብፍርቂ መዓልቲ፡ ክንነቅሕ ከለናን ኩሎም ኣዕሩኽና ኣብ ከባቢና ከለዉን፡ ዘጥፍእ ጥፍኣት ኣሎ። ሽዑ እውን ርእስና ክንሕሉ ኣይንኽእልን፡ ንሳቶም እውን ክሕልዉና ኣይክእሉን። እቲ ንዳዊት ንህዝቢ ብምቑጻሩ ንምቕጻዕ እተላእከ ሕማም ለበዳ ብመዓልቲ እዩ ኣጥፊኡ። ገሊኦም እዚ መዝሙር እዚ ብምኽንያት እዚ ከም እተጻሕፈ ይሓስቡ። ግናኸ፡ (2.