1ኦ ጐይታ፥ ብቝጥዓኻ ኣይትቕሰፈኒ፤ ብመዓትካውን ኣይትገስፀኒ።
2ኦ ጐይታ፥ ድዉይ እየሞ፥ መሓረኒ፤ ኣዕፅምተይ ተሃዊኸን እየንሞ፥ ፈውሰኒ።
3ነፍሰይውን የመና ተሃዊኻ እያ፤ ኦ ጐይታ፥ ንስኻኸ ኽሳዕ መኣዝ እዩ?
4ኦ ጐይታ፥ ተመለስሞ ንነፍሰይ ኣድሕና፤ ምእንቲ ምሕረትካ ኣድሕነኒ።
5ብሞት ዝዝክረካ የለን፤ ኣብ ሲኦልከ መን የመስግነካ?
6ኣነ ብጭንቐተይ ደኺመ ኣለኹ፤ ኵሉ ለይቲ ዓራተይ ሓፀብኩ፤ ንመንፀፈይ ከዓ ብንብዓተይ ኣርሓስኩ።
7ዓይነይ ካብ ቍጡዕ ንብዓት ዝተልዓለ ተሃወኸት፤ ካብ ኵሎም ፀላእተይ ዝተልዓለ ኣረግኩ።
8እግዚኣብሄር ንድምፂ ብኽያተይ ሰሚዕዎ እዩ እሞ፤ ኣቱም ገበርቲ ዓመፅ፥ ኵልኻትኩም ካባይ ረሓቑ።
9እግዚኣብሄር ልመናይ ሰምዐ፤ እግዚኣብሄር ንፀሎተይ ከዓ ተቐበለ።
10ኵሎም ፀላእተይ ይሕፈሩን ይዋረዱን፤ ንድሕሪት ይመለሱ፤ ቀልጢፎምውን ይሕፈሩ።
6:1-7 እዘን ፍቕድታት እዚአን ልሳን ብሓቂ ዝተዋረደ ልቢ፡ ኣብ ትሕቲ ዓበይቲ ጸበባታት ዘሎ ዝተሰበረን ዝተቘጥቈጠን መንፈስ እየን ዝዛረባ፡ እዚ ጸበባ ድማ ሕልና ንምብርባርን ብልሽውና ንምቕታልን ዝተላእከ እዩ። ሕማም ሓጢኣቱ ናብ ምዝካር ኣምጸኦ፡ ንእኡ ድማ ከም ምልክት ቍጥዓ ኣምላኽ ኣንጻሩ ረኣዮ። ጸበባ ስጋኡ፡ ኣብ ነፍሱ ምጽንናዕ እንተሃለዎ፡ ዝጸወር እዩ። እቲ ዝኸበደ መረረ ክርስቶስ ኣብ ስቅያቱ፡ ብዛዕባ ጸበባ ነፍሱን ዘይምዃን ሞገስ ኣቦኡን ነበረ። ነፍስ ወከፍ ገጽ ቅዱስ ጽሑፍ፡ ምድሓን ካብ እግዚኣብሔር ጥራይ ምዃኑ ይእውጅ። ሰብ ሓጥእ እዩ፡ ጉዳዩ ብምሕረት ጥራይ ክፍታሕ ይከኣል፡ ምሕረት ድማ ካብ ምምላስ ዝተንሸራተቱ ንላዕሊ ብልጭልጭ ዝብልሉ እዋን የልቦን። ብቑቡል ምኽንያት ከምዚ ኢልና ክንጽሊ ንኽእል ኢና፦ ፍቓድ ኣምላኽ እንተኾይኑ፡ ንኣና ወይ ንፈተውትና ኣብዛ ዓለም እዚኣ ዝሰርሓልና ካልእ ዕዮ እንተሃለዎ፡ ንምግልጋሉ ኢሉ ንኣና ወይ ንኣኣቶም ከም ዝሓድገና። ምምላስን ምስ ክርስቶስ ምዃንን ንቕዱሳን እቲ ዝበለጸ ሓጎስ እዩ፤ ግናኸ ንኣኦም ኣብ ስጋ ምቕናይ ንቤተ ክርስቲያን ዝያዳ ጠቓሚ እዩ።
መዝ 6፡8-10 ክንደይ ዝገርም ህጹጽ ለውጢ እዩ እዚ! መዘምራይ ሓያል ሕቶኡ ናብ ኣምላኽ ምስ ኣቕረበ፡ ሓዘኑ ናብ ሓጎስ ከም ዝቕየር ርግጸኛ እዩ። ብግብሪ ጸጋ ኣምላኽ ኣብ ልቡ፡ ጸሎቱ ከም እተቐበለ ይፈልጥ ነበረ፡ ከምኡ’ውን ብግቡእ ግዜኡ መልሲ ከም ዝረክብ ፈጺሙ ኣይተጠራጠረን። ጸሎታቱ ካብ ኢድ ክርስቶስ መናግድ ነቒሎም ስለ ዝመጹ ክቕበሉ እዮም። እቲ ቃል፡ ናብ ኣምላኽ፡ ናብቲ ጻድቕ ዳኛ፡ ከም ኣምላኽ ጽድቁ ኮይኑ፡ ነቲ ጉዳዩ ዚምጉትን ግፍዑ ዜቕንዕን ዚቐርብ ጸሎት ማለት እዩ። ሓደ ምእመን፡ ብደምን ጽድቅን ክርስቶስ ገይሩ፡ ናብ ኣምላኽ ከም ጻድቕ ኣምላኽ ክኸይድ ይኽእል እዩ፡ ከምኡ’ውን ንምሕረትን ንጽረትን ክልምን ይኽእል እዩ፡ እቲ ኽልቲኡ ኺህብ ቅኑዕን እሙንን ዝኾነ። ንሱ ምትጋር ጸላእቱ ይጽሊ ወይ ድማ ምጥፋኦም ይንበይ።
ቁጽሪ 8-10 እዚ እንታይ ዝበለ ንዝሓሸ ዝገበረ ህጹጽ ለውጢ እዩ! እቲ ቃንዛ ዝነበሮ፣ ዝበኪ ዝነበረ፣ ኩሉ ዝጠፍአ ዝመስሎ ዝነበረ (ቁ. 6, 7)፣ ሕጂ ብሓጎስ ይርእን ይዛረብን። ንልማኖኡ ንኣምላኽ ምስ ኣፍለጠን ጉዳዩ ምስኡ ምስ ኣንበረን፣ ውጽኢቱ ጽቡቕ ከም ዝኸውን ብርግጽ ይኣምን እዩ፣ ሓዘኑ ድማ ናብ ሓጎስ ተለዊጡ።
I. ንርእሱ ካብ እኩያትን ዓመጸኛታትን ይፈልየን ንጸርፎም ድማ ይብርትዕ (ቁ. 8)፡ ኣቱም ኩላትኩም ገበርቲ ዓመጽ ካባይ ርሓቑ። ኣብ ጥልቂ ጭንቀቱ ከሎ፣
1. ቍጥዓ ኣምላኽ ንዕኡ ምስ ገበርቲ ዓመጽ ከም ዝውድኦ ይፈርህ ነበረ።