መዝሙር ዳዊት 41

41:1-4 ህዝቢ ኣምላኽ ካብ ድኽነት፡ ሕማም ወይ ካብ ግዳማዊ መከራ ኣይነጻሑን እዮም፤ ግናኸ እግዚአብሔር ንጉዳዮም ይርእዮ እሞ ዘድሊ ምድላው ይልእከሎም። ካብ ኣብነት ጎይታኡ፡ እቲ ኣማኒ ንድኻታትን መከራ ዝበጽሖም ኣሕዋቱን ኣሓቱን ከስተብህለሎም ይምሃር። እዚ መዳይ ንኣምላኽ ምፍራህ፡ ብሓፈሻ ብናይ ግዜያዊ በረኸት ይኽፈል። ግናኸ ንዝተሰብረ ልቡ ኣማኒ፡ ካብ ፍርሂ ወይ ስምዒት ናይ መዓት ኣምላኽ ወይ ካብ ሓጢኣት ኣብ ልቡ ዘሎ ዝኸፍአ መከራ የልቦን። ሓጢኣት ሕማም ነፍሲ እዩ፤ ምስጋታዊ ምሕረት የሕውዮ፣ ሓዳስ ልደት ዝህብ ጸጋ የሕውዮ፣ ንእዚ መንፈሳዊ ምሕዋይ ድማ ካብ ጥዕና ስጋ ብዝበለጸ ክንጽዕረሉ ይግባእ።

መዝሙር 41። ቸርነትን ሓቅን ኣምላኽ፡ ቅዱሳን ንዘይቸርነትን ክሕደትን ሰብ ብዝበዝሐ ዝረኣዩሉ እዋን፡ መብዛሕትኡ ግዜ መጸናንዕን ደገፍን ኮይኖምዎም እዮም። ዳዊት ኣብ ዓራት ሕማሙ ኮይኑ ኸኣ ከምኡ ኾይኖምሉ ረኺቡዎም። ጸላእቱ ኣዝዮም ጨካናት ከም ዝነበሩ፡ ኣምላኹ ግና ኣዝዩ ርሕሩሕ ከም ዝነበረ ረኺቡ።

I. ኣብዚ ንሱ ብእምነት ተስፋታት ኣምላኽ ብምቕባልን ብምሓዝን (ቁ. 1-3) ከምኡውን ልቡ ናብ ኣምላኽ ብጸሎት ብምልዓል (ቁ. 4)፡ ኣብ ሕማሙ ምስ ኣምላኽ ብዘለዎ ርክብ ይጸናናዕ።

II. ኣብዚ ንሱ ንቕንኣት ጸላእቱ፡ ንኽፉእ ፍርዶም፡ ንጽልኦም ዝመልኦ ነጸብራቖም፡ ከምኡውን ንዕቡይ ተግባሮም ይገልጽ (ቁ. 5-9)።

III. ንሱ ጉዳዩ ናብ ኣምላኽ ይገድፎ፡ ኣምላኽ ከም ዝቕበሎን ከም ዝድግፎን ከይተጠራጠረ (ቁ. 10-12)፡ በዚ ኸኣ እቲ መዝሙር ብምስጋና ይዛዘም (ቁ. 13)። ሓደ ብሕማም ተሰኒፉዶ ኣሎ፧ መጀመርታ ናይዚ መዝሙር ይዘምር። ሓደ ብጸላእቲ ይስጎግዶ ኣሎ፧ መወዳእታኡ ይዘምር። ንሕና ኸኣ ካባና ዝኾነ ይኹን፡ ብምዝማርና፡ ብዛዕባ ጸገማትን ምጽንናዕን ናይ ጽቡቕ ሰባት ኣብዛ ዓለም እዚኣ ኸነስተንትን ንኽእል ኢና።

ንሓላዊ መዘምራን። መዝሙር ዳዊት።

ቁጽሪ 1-4። ኣብዚኣቶም እዞም ፍቕድታት እዚኦም ኣለዉና።

I. ኣምላኽ ንነዳያት ንዝሓስቡ ዝገብሮም ተስፋታት ምሕጋዝን ምጽንናዕን።

1. ዳዊት ነዚ ብምጥቃስ ወይ (1) ንፈተውቱ፡ እቶም ኣብ ሕማሙ ቸር ዝነበሩን ንጉዳዩ ኣዝዮም ዝሓስቡን፡ ከም ዝገለጾ ክንገምት ንኽእል ኢና። "ንነዳይ ዳዊት ዝሓስብ ብጹእ እዩ።" ኣብኡን ኣብዚኡን ምስኡ ዝሓዘነን ዝሓለየሉን፡ ከምኡውን ብዘይካ ሕማሙ ንዕኡ ዘለዎ ጽቡቕ ርእይቶን ኣኽብሮትን ዝሓለወሉ ሰብ ረኺቡ። ጸላእቱ ግና ኣዝዮም ዕቡያትን በዳላትን ነበሩ። ንሱ ኸኣ ነዞም ሰባት እዚኦም እዚ በረኸት እዚ ኣወጀሎም፡ ኣምላኽ ንዝገበሩሉ ኹሉ ቸርነት፡ ብፍላይ ንሳቶም እውን ኣብ ሕማም ምስ ወደቑ፡ ከም ዝፈድዮም ከይተጠራጠረ። እቲ ጸላእቱ ዝገበሩሉ ምትፍናን ንፈተውቱ ዝያዳ ኣፍቀሮም። ወይ (2) ንርእሱ። ንሱ ንነዳያት ከም ዝሓሰበ፡ ኣብ ቤተ መንግስቲ ብኽብሪን ስልጣንን ከሎ ንጸገማትን መከራታትን ነዳያት ከም ዝፈልጥን ንምሕጋዞም ከም ዝሰርሕን፡ ስለዚ ኸኣ ኣምላኽ ከም ተስፋኡ ኣብ ሕማሙ ከም ዘበርትዖን ከም ዘጸናንዖን ርግጸኛ ከም ዝነበረ፡ ሕልናኡ መስክር ኮይኑዎ ነይሩ።

2. ነዚ ብሓፈሻ ንርእስና ብምጥቃስ ክንርእዮ ይግባእ። ኣብዚ ኣብቲ "ምሕረት ዝገብሩ ምሕረት ይረኽቡ እዮም" ዝብል ተስፋ ዝተዋህበ ትርጓሜ ኣሎ።

(1) ካባና ዝድለ ምሕረት እንታይ ምዃኑ ኣስተብህል። ንነዳይ ወይ ንስዉር፡ ብኣእምሮ ይኹን ብኣካል ወይ ብንብረት፡ ምሕሳብ እዩ። ነዞም ሰባት እዚኦም ብጥበብን ብርህራሄን ክንሓስበሎም ይግባእ። ንመከራኦም ክንርኢን ንኹነታቶም ክንሓትትን፡ ምስኦም ክንሓዝንን ብቸርነት ክንፈርዶም ይግባእ። ንነዳያት ብጥበብ ክንሓስበሎም ይግባእ። ማለት፡ ብድኽነትን መከራን ካልኦት ክንምሃር ይግባእ። ንዓና "ማስኪል" ክኸውን ይግባእ፡ እዚ ኣብዚ ዝተጠቕመሉ ቃል እዩ።

(2) ከምኡ ምሕረት እንተ ገበርና፡ ንዓና ዝተስፈወ ምሕረት እንታይ ምዃኑ። ንነዳያት ዝሓስብ (እንተ ዘይሓገዞም እኳ፡ ይሓስበሎም እዩ፡ ርሕሩሕ ሓልዮት ከኣ ኣለዎም፡ ብምሕጋዝ ከኣ ብጥንቃቐን ብልቦናን ይዓዪ) ብኣምላኹ ክሕሰብ እዩ። ንሱ ኣብ ትንሳኤ ጻድቃን ጥራይ ኣይኮነን ዝፍደ፡ ኣብ ምድሪ እውን ክባረኽ እዩ። እዚ ጨንፈር እዚ ናይ እግዚአብሔር ፍርሃት፡ ከም ዝኾነ ይኹን፡ ናይ ሕጂ ህይወት ተስፋ ኣለዎ፡ ብሓፈሻ ኸኣ ብጊዜያዊ በረኸታት ይፍደ። ንነዳያት ምልጋስ ንምዕባይ ዝበለጸን ዝተኣማመነን መገዲ እዩ። ከምዚ ዝገብሩ ሰባት ካብ ኣምላኽ ግዜኡ ዝሓለወን ፍረ ዘለዎን ሓገዝ ከም ዝረኽቡ ርግጸኛታት ክኾኑ ይኽእሉ እዮም።

[1] ኣብ ኹሉ ጸገማት፡ ኣብ መዓልቲ እከይ ከድሕኖም እዩ። ስለዚ እቲ ግዜታት ዝኸፍአ ምስ ኾነ፡ ንሳቶም ጽቡቕ ክኾኖም እዩ፡ ከምኡውን ኣብቲ ካልኦት ዝወድቁሉ ጸገማት ኣይወድቁን እዮም። ኣብ መዓልቲ ቍጥዓ እግዚአብሔር ዝተሓብኡ እንተ ኣለዉ፡ ንሳቶም እዮም። እቶም ከምዚ ገይሮም ካብቶም ልቦም ዝደነነዩ ዝፍለዩ፡ ኣምላኽ ካብቶም ሕሱም ኣተሓሕዛ ዘለዎም ክፈልዮም እዩ። ኣብ ሓደጋዶ ኣለዉ፧ ከድሕኖምን ህይወቶም ክሕልወሎምን እዩ። እቶም ህይወቶም ሽሕ ግዜ ዝሰኣኑ፡ ከምቶም ዝበለጹ ዝገበሩ፡ ህይወቶም ከም ምርኮ እንተ ተዋህቦም ዓቢ ውህበት ምዃኑ ክቕበሉ ይግባእ። "ክምረጹ እዮም" ኣይብልን፡ ግናኸ "ፍላጻታት ሞት ኣብ ከባቢኦም ብብዝሒ ክነፍር ከሎ፡ ክሕለዉን ብህይወት ክጸንሑን እዮም" ይብል። ጸላእቶምዶ የፈራርህዎም፧ ኣምላኽ ኣብ ፍቓድ ጸላእቶም ኣይህቦምን እዩ። እቲ ዝበለጸ ሓያል ጸላኢና እውን ካብ ላዕሊ እንተ ዘይተዋህቦ ስልጣን፡ ኣብ ልዕሌና ስልጣን የብሉን። ጽቡቕ ፍቓድ ናይቲ ዘፍቅረና ኣምላኽ፡ ካብ ክፉእ ፍቓድ ናይቶም ዝጸልኡና ኹሎም፡ ሰባትን ኣጋንንትን፡ ንምክልኻልና እኹል እዩ። ነቲ ጽቡቕ ፍቓድ ከኣ ንነዳያት እንተ ሓሲብናን ንምሕጋዞምን ንምድሓኖምን እንተ ሓጊዝና፡ ንርእስና ተስፋ ክንገብረሉ ንኽእል ኢና።

[2] ብፍላይ ኣብ ሕማም (ቁ. 3)፡ እግዚአብሔር ኣብ ዓራት ሕማም፡ ንሱ ንነዊሕ እዋን ዝሓመመሉ፡ ብኣካልን ብኣእምሮን ከበርትዖ እዩ። ንኹሉ ዓራቱ ኸኣ ከዳልወሉ እዩ። እዚ ኣዝዩ ትሕትና ዝመልኦ ኣገላልጻ እዩ፡ ንሓልዮት እቶም ንሕሙማት ዝከናኸኑን ዝሕግዙን፡ ብፍላይ ኣዴታት ንደቆም ኣብ ዝሓምሙሉ እዋን፡ ዓራቶም ምእንቲ ኸየሸግሮም ምድላው ዝምልከት እዩ። ኣምላኽ ባዕሉ ዝሰርሖ ዓራት ከኣ ብርግጽ ጽቡቕ ክኸውን ኣለዎ። ንኹሉ ዓራቱ ካብ ርእሲ ክሳብ እግሪ ከዳልወሉ እዩ፡ ስለዚ ኸኣ ዝኾነ ይኹን ክፋል ኣየሸግርን እዩ። ዓራቱ ክቕይሮ እዩ (እዚ እዩ እቲ ቃል)፡ ንምዝርጋሕን ኣዝዩ ምቹእ ንምግባርን፡ ወይ ናብ ዓራት ጥዕና ክቕይሮ እዩ። ማስታወሻ፡ ኣምላኽ ንህዝቡ ኣብ ትሕቲ ስጋዊ ሕማማቶምን ቃንዛኦምን ከበርትዖምን ምቹእ ክገብሮምን ተስፋ ሂቡዎም እዩ። ንሳቶም ከቶ ሕሙማት ከም ዘይኮኑ፡ ወይ ንነዊሕ እዋን ከም ዘይሓምሙ፡ ወይ ሕማሞም ናብ ሞት ከም ዘይኸውን ኣይተስፈወን። ግናኸ መከራኦም ብትዕግስቲ ንኽጸሩን ንውጽኢቱ ብሓጎስ ንኽጽበዩን ከም ዘኽእሎም ተስፋ ሂቡ እዩ። ስጋ ኣብ ቃንዛ ከሎ፡ ነፍሲ ብጸጋኡ ምቹእ ክትከውን እያ።

II. ጸሎት ዳዊት፡ በዞም ተስፋታት እዚኦም ዝተመርሐን ዝተበረታትዐን (ቁ. 4)፡ "ነፍሰይ ኣሕውየኒ" በልኩ። ኣብ ተግባራትና ዝበልናዮ ነገር ከይንስሕብ፡ ንጸሎትና መዝገብ ምሓዝ ጽቡቕ እዩ። ኣብዚ ዘሎ፡

1. ትሕትና ዝመልኦ ልማኖኡ፡ "ጐይታይ፡ ምሓረኒ።" ንሱ ንምሕረት ይልምን፡ ከምቲ ንሱ ንጽቡቕ ፍርዲ ክቕበል ከም ዘይኽእል ዝፈልጥ። እቶም ዝበለጹ ቅዱሳን፡ እቶም ንነዳያት ዝምሕሩ እኳ፡ ንኣምላኽ ዕዳ ኣይገበሩዎን፡ ግናኸ ንርእሶም ኣብ ምሕረቱ ክድርብዩ ይግባእ። ኣብ ትሕቲ በትርና ከለና፡ ከምዚ ገይርና ንርእስና ናብ ርህሩህ ምሕረት ኣምላኽና ክንውክል ይግባእ፡ "ጐይታይ፡ ነፍሰይ ኣሕውየኒ።" ሓጢኣት ሕማም ነፍሲ እዩ። ምሕረት ይቕረታ የሕውያ። ሓዳስ ጸጋ የሕውያ። ነዚ መንፈሳዊ ምሕዋይ እዚ ኸኣ ካብ ስጋዊ ጥዕና ንላዕሊ ክንጽዕረሉ ይግባእ።

2. ንስሓ ዝመልኦ ኣፍልጦኡ፡ "ኣባኻ በዲለ እየ፡ ስለዚ ኸኣ ነፍሰይ ምሕዋይ የድልያ። ሓጢኣተኛ እየ፡ ድኻ ሓጢኣተኛ። ስለዚ ኸኣ፡ ኣምላኽ ምሓረኒ" (ሉቃስ 18:13)። እዚ ንዝኾነ ይኹን ፍሉይ ዓቢ ሓጢኣት ዝምልከት ኣይመስልን፡ ግናኸ ብሓፈሻ ንብዙሓት ናይ ድኻም ሓጢኣታቱ፡ እቲ ሕማሙ ኣብ ቅድሚኡ ዘቕረቦም፡ ከምኡውን ንውጽኢቶም ዝነበሮ ፍርሂ፡ "ነፍሰይ ኣሕውየኒ" ኢሉ ንኽጽሊ ዝገበሮ እዩ።

41:5-13 ቅንዕና ስለ ዝጐድለናን ሓቀኛ ዕርክነት ኣብ ሰባት እምብዛ ስለ ዘይርከብን ብመሰረት ሕጊ ነማርር ኢና፤ ግናኸ እቶም ዝሓለፉ መዓልታት እውን ዝሓሹ ኣይነበሩን። ብፍላይ ሓደ ዳዊት ብዙሕ እምነት ዘንበረሉ ሰብ፣ ምስ ጸላእቱ ሓቢሩ ተንሲኡ። ካብቶም ፈተውትና ኢና ኢልና እንሓስቦም ሰባት እከይ እንተ ረኺብና፣ ዘገርመና ኣይኹን። ንሕና ባዕላትናኸ፣ ከምኡ ኢልና ንቓልና ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ዘይጠሓስናዶ? ነፍሲ ወከፍ መዓልቲ እንጀራኡ ንበልዕ ኢና፣ ግናኸ ኣንጻሩ ሰኰናና ነልዕል ኢና። ንውድቀት ጸላእትና እንተ ዘይንሕጐስ እኳ፣ ሓሳባቶም ባዶ ምስ ዝኸውን ግን ክንሕጐስ ንኽእል ኢና።