መዝሙር ዳዊት 140

መዝሙር 140:1-7

ሓደጋ ክሳዕ ዝበዝሐ፣ ናብ ኣምላኽ ንገብሮ ጸሎትና ድማ ብጽኑዕ ክኸውን ይግባእ። እግዚአብሔር ንዝሕልዎም ኩሎም ድሑናት እዮም። ንሱ ምሳና እንተኾይኑስ፣ መንከ ክጻረረና ይኽእል፧ ብፍላይ ድማ፣ እግዚአብሔር ኣብ መገድታቱ፡ ንኣከያይዳና ጸኒዑ ከድውየናን፡ ኣእጋርናውን ከየንቀዓጥዓን፡ ክንነቕሕን ክንጽልን ኣሎና። ኣምላኽ ንህዝቡ ኻብ ስዉር ተንኮል ከምኡውን ካብ ግሉጽ ሓይሊ ክሕሉ ብቑዕ እዩ። ብሓደ ዓይነት ሓደጋታት ዝረኸብናዮ ናይ ሓይሉን ክንክኑን ተመኩሮ ድማ፡ ኣብ ካልእ ሓደጋታት ኣብኡ ክንምርኮስ የትበዓና።

መዝሙር 140 እዚ መዝሙር እዚ ምስ እቶም ዝስዕቡ ኣርባዕተ መዛሙር ብሓደ ዝኸዱ እዮም፣ ዕላማኦም ድማ ምስቶም ኣብ መጀመርታን ማእከልን መጽሓፍ መዝሙር ዝረኸብናዮም ብዙሓት መዛሙር ዝመሳሰል እዩ፣ እኳ ደኣ ኣብዚ ዝሓለፈ ግዜ ግን ውሑዳት እዮም። እዞም መዛሙር እዚኦም ዳዊት ብሳኦል ክስጎግ ከሎ ዝጸሓፎም (ዝመስል) እዩ፤ ሓደ ኻብኣቶም፡ «ኣብ በዓቲ ከሎ ዝገበሮ ጸሎት» ተባሂሉ ተጠቒሱ ኣሎ፣ እቶም ዝተረፉ ኩሎም ድማ ኣብቲ ሓደ ግዜ ዝተጻሕፉ ክኾኑ ይኽእሉ እዮም። ኣብዚ መዝሙር እዚ፡ I. ዳዊት ብዛዕባ እከይ ጸላእቱ የማርር፣ ካብኦም ከም ዝሕልዎ ድማ ንኣምላኽ ይልምን (ቁ. 1-5)። II. ንርእሱ ብኣምላኽ ከም ኣምላኹ ገይሩ የበርትዕ (ቁ. 6, 7)። III. ንሰጎግቱኡ ጥፍኣት ይልምንን ይትንብይን (ቁ. 8-11)። IV. ንኹሎም እቶም ዝተጨነቑ ህዝቢ ኣምላኽ፡ ሽግሮም ብግዜኡ ጽቡቕ ከም ዝውድእ የረጋግጽ (ቁ. 12, 13)፣ በዚ ምርግጋጽ እዚ ድማ ነዚ መዝሙር እዚ ክንዝምር ከሎና ንርእስናን ንሓድሕድናን ክንጸናናዕ ኣሎና። ንሓለቓ መዘምራን። መዝሙር ዳዊት።

ቁጽሪ 1-7 ኣብዚ ኸምኡ ድማ ኣብ ካልእ ነገራት፡ ዳዊት ቅድሚ ምግዛኡ ስለ ዝተሰቀየ፡ ቅድሚ ምልዓሉ ስለ ዝተዋረደ፡ ከምኡ ድማ ብዙሓት ዝፈትውዎን ዝውድስዎን ክብሪ ኺገብሩሉ ዝደልዩን ከም ዝነበሩ፡ ከምኡ ድማ ብዙሓት ዝጸልእዎን ዝቐንኡሉን ክፉእ ኪገብሩሉ ዝደልዩን ከም ዝነበሩ፡ በዘን ፍቕድታት እዚኤን ይረአ።

I. ንጸላእቱ ይገልጾም፣ ከምቶም ሓደገኛታት ሰባት፡ ኪፈርሆም ምኽንያት ዝነበሮ፡ ግናኸ ጻድቕ ኣምላኽ ከም ዘይድግፎም ኪሓስብ ምኽንያት ዘይነበሮ፡ እኩያት ሰባት ገይሩ ብባህርዮም ይስእሎም። ሓደ ኻብኣቶም፡ እቲ ቀንዲ መራሒኦም ዝነበረ ይመስል፡ ንሱ ድማ እቲ እኩይ ሰብኣይን እቲ ዓመጸኛ ሰብኣይን (ቁ. 1, 4) ይብሎ፡ ምናልባት ሳኦል ማለቱ እዩ። እቲ ኻልዳዊ ተርጓሚ (ቁ. 9) ንዶኤግን ንኣኪጦፌልን ይጥቅስ፤ ግናኸ ኣብ መንጎኦም ዓብዪ ፍልልይ ግዜ ነበረ። ዓመጸኛታት ሰባት እኩያት ሰባት እዮም። ግናኸ ካብዚ ሓደ ወጻኢ፡ ንዳዊት ዝተዋደዱ ብዙሓት ነበሩ፡ እዚኦም ድማ ኣብዚ ከም ናይ ተመን ዘርእን ወለድን ጌርካ ተገሊጾም ኣለዉ። ምኽንያቱ፡

1. ኣዝዮም ተንኮለኛታት እዮም፡ ንክፉእ ምግባር ብልሓተኛታት እዮም፤ ሓሲቦምዎ ኣለዉ (ቁ. 2)፡ ነቲ መደብ ብዝከኣል ኩሉ ብልሓትን ተንኮልን ኣዳልዮምዎ ኣለዉ። ንሓደ ጻድቕ ሰብኣይ ምጉዳል (ቁ. 4)፡ ናብ ሓጢኣትን ሽግርን ምእታው፡ ስሙ ብምብልሻው፡ ረብሓኡ ብምጥፋእ፡ ህይወቱ ብምውሳድ ከጥፍእዎ ሓሲቦምን መዲቦምን ኣለዉ። በዚ ዕላማ እዚ ድማ፡ ከም ብርቱዓት ሃደንቲ፡ መፈንጠራ ደብዮም፡ መርበብ ዘርጊሖም፡ መፈንጠራ ኣንቢሮም (ቁ. 5)፡ እቲ ንዕኡ ዝገብርዎ መደብ ከይተረኽበ፡ ብዝያዳ ክዕወት፡ ንሱ ድማ ከይተጠንቀቐ ኣብ ኢዶም ክወድቕ ይኽእል እዩ። ዓበይቲ ሰጎግቲ ብዙሕ ግዜ ዓበይቲ ፖለቲከኛታት ነይሮም እዮም፡ እዚ ድማ ብሓቂ ኣዝዮም ዘፍርሁ ገይርዎም እዩ፤ ግናኸ እግዚአብሔር ንቀናኣት ካብ ኩሉ እዚ ብልሓት እዚ ይሕልዎ።

2. ኣዝዮም ቂመኛታት እዮም፡ ከም ሰይጣን ባዕሉ ብእከይ ዝመልኡ እዮም፡ ልሳኖም ከም ተመን ኣሳሊሖምዎ ኣለዉ፡ እቲ ተመን ድማ መርዙ ብልሳኑ የሕልፍ፤ ኣብ ኩሉ ዝብልዎ ዘሎ ድማ ብዙሕ እከይ ኣሎ፡ ከምኡ ስለ ዝኾነ፡ ኣብ ትሕቲ ከናፍሮም መርዚ ሓርማዝ ጥራይ ዘሎ ይመስል (ቁ. 3)። ብስምዕታቶምን ብምኽሮምን፡ ንዳዊት ከጥፍእዎ ደለዩ፡ ግናኸ ብሕቡእ፡ ከምቲ ሓደ ሰብ ብተመን ወይ ብተመን ኣብ ሳዕሪ ዝንከስ። ከምኡ ድማ ንእከዮም ናብ ካልኦት ከሕልፉን ካብኦም ንሳቶም ሸውዓተ ግዜ ዝበዝሑ ደቂ ገሃነም ክገብርዎምን ፈተኑ። እኩይ ልሳን ንሰብ ከምቲ ናይ ጥንቲ ተመን ይገብሮ፤ መርዚ ኣብ ከናፍር ድማ ናይ መርዚ ኣብ ልቢ ዘሎ ምልክት እዩ።

3. ተዋዲዶም ኣለዉ፤ ብዙሓት እዮም፤ ግናኸ ኩሎም ንውግእ ኢሎም ንዓይ ተኣኪቦም ኣለዉ (ቁ. 2)። እቶም ብኻልእ ነገር ክሰማምዑ ዘይክእሉ፡ ንሓደ ጻድቕ ሰብኣይ ንምስጓግ ክሰማምዑ ይኽእሉ እዮም። ሄሮድስን ጲላጦስን ኣብዚ ክሓብሩ እዮም፡ በዚ ድማ ንሰይጣን ይመስሉ፡ ንሱ ድማ ንርእሱ ዘይተመቕለ እዩ፡ ኩሎም ኣጋንንቲ ብበኣልዜቡል ይሰማምዑ።

4. ትዕቢተኛታት እዮም (ቁ. 5)፡ ብርእሶም ዝተዓበዩን ብዓወቶም ዝተኣማመኑን እዮም፤ በዚ ድማ ንሰይጣን ይመስሉ፡ እቲ ዝገዝኦን ዘጥፍኦን ሓጢኣቱ ትዕቢት እዩ። ትዕቢት ሰጎግቲ፡ ኣብዚ ሕጂ ግዜ ዘፍርህ እኳ እንተኾነ፡ ንስጉማት ግን ምትብባዕ ክኸውን ይኽእል እዩ፡ ምኽንያቱ ዝበዝሑ ትዕቢተኛታት ክኾኑ፡ ብዝበዝሐ ፍጥነት ንጥፍኣት ይበስሉ እዮም። ትዕቢት ቅድሚ ጥፍኣት ይኸይድ።

II. ካብኦም ከም ዝሕልዎ፡ ብኣኦም ከይውሓጥ ድማ ንኣምላኽ ይልምን፡ «እግዚአብሔር፡ ኣድሕነኒ፡ ሓልወኒ፡ ጽበቐኒ (ቁ. 1, 4)፤ ህይወተይ፡ ስመይ፡ ረብሓይ፡ ምጽንናዐይ ከይወስዱ፡ ናብ ዝፋን ምምጽአይ ከይዓግቱ ኣይትፍቀደሎም። ከምኦም ከይገብር፡ ወይ ከምቲ ኪገብርዎ ዝደልዩኒ፡ ወይ ከምቲ ኪገብር ከም ዝኽእል ዝኣምኑሉ ከይገብር ሓልወኒ።» ማስታወሻ፡ ኣብ ጸላእትና ዝበዝሐ እከይ ክረአ ከሎ፡ ንኣምላኽ ኣብ ትሕቲ ምክልኻሉ ከም ዝወስደና ብዝያዳ ብትግሃት ክንጽሊ ይግባእ። ኣብኡ እቶም ኣመንቲ ድሕነት ክረኽቡ ይኽእሉ እዮም፡ ብቕዱስ ህድኣት ድማ ክሕጎሱ ይኽእሉ እዮም። እቶም ኣምላኽ ዝሕልዎም ድሑናት እዮም። ንሱ ምሳና እንተኾይኑ፡ መን እዩ ኽጻረረና ዝኽእል፧

III. ብኣምላኽ ይዕወት፡ በዚ ድማ ብግብሪ ኣብ ልዕሊ ሰጎግቱ ይዕወት (ቁ.