1ኣብ ጥቓ ሩባታት ባቢሎን ተቐመጥና፤ ንፅዮን ምስ ዘከርናያ ኸዓ በኸና።
2መሰንቆታትና ኣብቲ ኣብኡ ዘሎ ኣእዋም ኲሓታት ሰቐልና፤
3እቶም ዝማረኹና ኣብኡ ብዛዕባ መዝሙር ጠየቑና፤ እቶም ዝወሰዱና ኸዓ፥ “ካብ መዝሙር ፅዮን ዘምሩልና” በሉና።
4ናይ እግዚኣብሄር መዝሙር፥ ኣብ ምድሪ ጓና ኸመይ ኢልና ኽንዝምር!
5ኦ ኢየሩሳሌም፥ እንተ ረሲዐክስ፥ የማነይ ትረስዐኒ፤
6እንተ ዘይዘኪረኪ፥ ሕልፊ ዅሉ ሓጐሰይ፥ ንኢየሩሳሌም እንተዘይፈትየ፥ መልሓሰይ ኣብ ትንሓገይ ትጣበቕ።
7ኦ ጐይታ፥ ብመዓልቲ ኢየሩሳሌም፥ ነቶም “ኣፍርስዋ፤ ካብ መሰረታ ኣፍርስዋ” ዝብሉ ደቂ ኤዶም ዘክሮም።
8ኣቲ ሕስርቲ ጓል ባቢሎን፥ ሕነ እቲ ዝተበቀልክና ዝብቀለኪ፥ ብሩኽ እዩ።
9ንህፃናትኪውን ሒዙ ኣብ ኰዅሒ ፃሕ ዘብሎም ብሩክ እዩ።
መዝሙር 137:1-4 ጸላእቶም ንኣይሁድ ካብ ምድሮም ምርኮ ገይሮም ወሲዶምዎም ነበሩ። ነቲ ጸበባኦም ንምብሳስ ድማ፡ ይንዕዎም ነበሩ፣ ደስታን መዝሙርን ከኣ ኣባታቶም ይሓቱ ነበሩ። እዚ ኣዝዩ ኣረመናዊ፡ ከምኡ'ውን ንቕዱስነት ዘይብቁዕ ነበረ፣ ከመይሲ ካብ መዛሙር ጽዮን ወጻኢ ዝኾነ ካልእ መዝሙር ኣየገልግልን እዩ። ንመናፍቓን ምትሕብባር የብሉን። ንሳቶም፡ ብዙሕ ብሓዘን ከለና ከመይ ገይርና ክንዝምር ንኽእል ኢና፧ ኢሎም ኣይበሉን፣ እኳ ደኣስ፡ እዚ መዝሙር እግዚአብሔር እዩ እሞ፡ ኣብ መንጎ ኣምለኽቲ ጣኦት ክንዝምሮ ኣይንደፍርን ኢና።
መዝሙር 137 እዚ መዝሙር እዚ፡ ትንቢት ኪዛዘምን ቀኖና ብሉይ ኪዳን ኪዕጾን ኣብ ዝቐረበሉ ናይ ድሕሪት ዘመን ቤተ ክርስቲያን ኣይሁድ ከም እተጻሕፈ ዚሕሰብ እዩ። ካብ ኩሎም ግን፡ እዚ መዝሙር እዚ፡ ህዝቢ ኣምላኽ ኣብ ባቢሎን ምርኮኛታት ኮይኖም፡ በቶም ትዕቢተኛታት ጨቋኖም ኪንጸጉ ከለዉ እተጻሕፈ ስለ ዝዀነ፡ ብግልጺ ናይ ድሕሪት ዘመን ምዃኑ የርኢ። ምናልባት ድማ ናብ መወዳእታ ምርኮኦም ኪኸውን ይኽእል እዩ፤ ከመይሲ፡ ሕጂ ጥፍኣት ባቢሎን ብቕልጡፍ ከም ዚመጽእ (ቁ. 8)፡ እዚ ድማ ምድሓኖም ከም ዚኸውን ርእዮም ነበሩ። እዚ መዝሙር እዚ ሓዘንተኛ መዝሙር፡ መርዶ እዩ፤ ሰብዓ ሊቃውንቲ ድማ፡ ኤርምያስ ደራሲኡ ምዃኑ ብምጥቃስ፡ ካብ መርዶታት ኤርምያስ ሓደ ገይሮም ይርእይዎ። ኣብዚ፡ I. እቶም ሓዘንተኛታት ምርኮኛታት ንርእሶም ኬሐጕሱ ኣይከኣሉን (ቁ. 1, 2)። II. ንዕቡያት ጨቋኖም ኬሐጕሱ ኣይከኣሉን (ቁ. 3, 4)። III. ንኢየሩሳሌም ኪርስዑ ኣይከኣሉን (ቁ. 5, 6)። IV. ንኤዶምን ባቢሎንን ኪቕርዩ ኣይከኣሉን (ቁ. 7-9)። ነዚ መዝሙር እዚ ኽንዝምር ከለና፡ ብፍላይ ድማ ነቲ ኣብ መከራ ዘሎ ክፍሊ ቤተ ክርስቲያን፡ ሓዘን ህዝቢ ኣምላኽ ናብ ልብና ብምቕራብ፡ ብምድሓን ቤተ ክርስቲያንን ብጥፍኣት ጸላእታን ብግቡእ ግዜኡ ኽንጸናናዕ ይግባእ፡ ግናኸ ንኹሉ ግላዊ ጽልኢ ብጥንቃቐ ኽንርሕቕን ንሓሰም ክፉእ ልቢ ምስ መስዋእትና ኸይንሓውስን ኣሎና።
ቁጥር 1-6 ኣብዚ፡ ጓል ጽዮን ብደበና ተሸፊና፡ ምስ ጓል ባቢሎን ከም እትነብር ንርኢ፤ ህዝቢ ኣምላኽ ብንብዓት ይነብሩ፡ ግናኸ ብንብዓት ይዘርኡ ኣለዉ። ኣስተብህሉ፡
I. ብዛዕባ ጉዳያቶምን መንፈሶምን ዝነበሮም ሓዘንተኛ ኩነታት። 1. ኣብ ባቢሎን፡ ኣብ ወጻኢ ሃገር፡ ካብ ዓዶም ርሑቕ ቦታ፡ ከም ምርኮኛታት ውግእ ተኣሲሮም ብኣፍላጋት ባቢሎን ተሰሪዖም ነበሩ። ምድሪ ባቢሎን ሕጂ ንህዝቢ ኣምላኽ ቤት ባርነት ነበረት፡ ከምቲ ግብጺ ኣብ መጀመርታኦም ዝነበረት። እቶም ሰዓርቶም ኣብኡ ኼዕይይዎምን ኣብ መርከቦም ኬሰርሕዎምን ብምሕሳብ ኣብ ኣፍላጋት ኣቐመጥዎም። ወይ ድማ፡ እቲ ዝበለጸ ሓዘንተኛ ቦታ ስለ ዝነበረ፡ ንሓዘንተኛ መንፈሶም ዝበለጸ ዝሰማማዕ ኮይኑ ስለ ዝረኣይዎ ኸይዶም ይኸውን። ኣብኡ ኣባይቲ ኺሰርሑ እንተ ደኣ ኮይኖም (ኤር. 29:5)፡ ኣብ ከተማታት፡ ኣብ ቦታታት ምትእኽኻብ ዘይኮነስ፡ ኣብ ኣፍላጋት፡ ኣብ ቦታታት በይናውነት፡ ንንብዓቶም ምስ ወሓዚ ማይ ኪሓውሱሉ ዚኽእሉ ቦታታት ኪኸውን ኣለዎ። ገሊኦም ኣብ ኣፍላግ ኬባር (ህዝ. 1:3)፡ ገሊኦም ድማ ኣብ ኣፍላግ ኡላይ (ዳን. 8:2) ጸኒሖም ኣለዉ። 2. ኣብኡ ድማ ብዛዕባ መከራኦም ብምሕሳብ ሓዘኖም ኬውጽኡ ተቐመጡ። ኤርምያስ ኣብ ትሕቲ እዚ ኣርዑት እዚ በይኖም ኪቕመጡ፡ ጸጥታ ኺሕዝሉ፡ ኣፎም ድማ ኣብ ሓመድ ኬእትዉ መሃሮም ነበረ (ሰቆ. 3:28, 29)። "ከምቶም ኪጸንሑ ዝተጸበዩን፡ ፍቓድ ኣምላኽ ስለ ዝነበረ ድማ ሕጉሳት ዝነበሩን ኮይና ተቐመጥና።" 3. ሓሳባት ጽዮን ንንብዓት ካብ ኣዒንቶም ኣውጺኡ፤ እዚ ድማ ብሓደጋ ዚመጽእ ሓዘን ከምቲ ሓድሓደ ግዜ ዚገብረና ዘይኮነስ፡ ብዕላማ ዝነበረ ንብዓት እዩ ነይሩ (ተቐሚጥና በኸና)፡ ብምሕሳብ ዝመጸ ንብዓት—ንጽዮን፡ እቲ ቤተ መቕደስ እተሰርሓሉ ቅዱስ ከረን ምስ ዘከርና በኸና። ፍቕሮም ንቤት ኣምላኽ፡ ንቤቶም ዝነበሮም ሓልዮት ወሓጦ። ንቀደም ዝነበረት ክብሪ ጽዮንን ኣብ ኣደባባያት ጽዮን ዝረኸብዎ ዕግበትን ዘከሩ (ሰቆ. 1:7)። ኢየሩሳሌም ኣብ ዘመን መከራኣ፡ ንኹሉ እቲ ብጥንቲ ዝነበራ ባህ ዜብል ነገራት ዘከረት (መዝ. 42:4)። ንሕጂ ዘሎ ምድምሳስ ጽዮን ዘከሩ፡ ንሓመዳ ድማ ፈተዉ፡ እዚ ድማ እቲ ኣምላኽ ኪፈትዋ ዝነበሮ ግዜ ኸም ዘይርሑቕ ጽቡቕ ምልክት ነበረ (መዝ. 102:13, 14)። 4. መሳርሒ ሙዚቃኦም ኣቐመጡ (ቁ. 2)፡ "መሰንቆና ኣብ ኣግራብ ሓረግ ሰቐልና።" (1) ንግላዊ መዘናግዒኦምን መሐጐሲኦምን ዚጥቀሙሉ ዝነበሩ መሰንቆታት። እዚኣቶም ኣቐመጥዎም፡ ከመይሲ፡ ኣምላኽ ናብ ንብዓትን ሓዘንን ኪጽውዕ ከሎ (ኢሳ. 22:12)፡ ሕጂ ኺጥቀሙሉ የብሎምን ዝብል ፍርዲ ስለ ዝነበሮም፡ መንፈሶም ድማ ክሳዕ ክንድዚ ሓዚኑ ስለ ዝነበረ ኺጥቀሙሉ ልቢ ኣይነበሮምን፤ ንሓዘኖም ኬቕልሉሉ ብምሕሳብ መሰንቆታቶም ምስኦም ኣምጽኡ፡ ግናኸ እቲ ሓዘን ክሳዕ ክንድዚ ዓብዪ ስለ ዝነበረ፡ ነቲ ፈተነ ኺቕበሎ ኣይከኣለን። ሙዚቃ ንገሊኦም ሰባት ሓዘንተኛታት ይገብሮም። ከምቲ ሓምጺ ኣብ ጨው፡ ከምኡ እዩ እቲ ንሓዘንተኛ ልቢ መዝሙራት ዚዝምር። (2) ኣብ ኣምልኾ ኣምላኽ ዚጥቀሙሉ ዝነበሩ መሰንቆታት፡ መሰንቆታት ሌዋውያን። እዚኣቶም ከም ብሓድሽ ኪጥቀሙሉ ዕድል ኪረኽቡ ተስፋ ብምግባር ኣይደርበይዎምን፡ ግናኸ ሕጂ ኣየድልይዎምን ስለ ዝነበሩ ኣቐመጥዎም። ኣምላኽ ንበዓላቶም ናብ ሓዘንን ንመዝሙራቶም ናብ መርዶን ብምቕያር ካልእ ዕዮ ወሲኑሎም ነበረ (ኣሞጽ 8:10)። ኩሉ ነገር ብግዜኡ ጽቡቕ እዩ። መሰንቆታቶም ኣብ ቍጥቋጦታት ወይ ኣብ ዕንቍራታት ኣኻውሕ ኣይሓብእዎምን፤ የግዳስ፡ እዚ ዘሕዝን ለውጢ እዚ ኺርእይዎ ከለዉ ሓሳብ ኬሕድረሎም ኢሎም ኣብ ርእሲ ርእሲ ሰቐልዎም። ገና ድማ፡ እዚ ብምግባሮም ገበነኛታት ኪኾኑ ይኽእሉ እዮም፤ ከመይሲ፡ ንኣምላኽ ምምስጋን ግዜኡ ዘይብሉ ኣይኮነን፤ ኣብ ኩሉ ነገር ከም እነመስግን ፍቓዱ እዩ (ኢሳ. 24:15, 16)።
II. ጸላእቶም ኣብዚ ሓዘንተኛ ኩነታት እዚ ኸለዉ ዝገበርዎ በደላት፡ ቁ. 3። ካብ ዓዶም ምርኮኛታት ገይሮም ወሲዶም፡ ኣብ ምድሪ ምርኮኦም ድማ ኣጥፍእዎም፡ ዝነበሮም ሒደት ነገር ድማ ወሰድዎም።