1(ዳዊት ውዳሴ።) ኩለን ሃገራት ንእግዚኣብሄር ኣውያት ኣስምዑ።
2ንእግዚኣብሄር ብሓጐስ ኣገልግልዎ፤ ብሓጐስ ኣብ ቅድሚ ገጹ ምጹ።
3እግዚኣብሄር ኣምላኽ ምዃኑዶ ትፈልጡ ኢኹም። ንሱ እዩ ዝፈጠረና እምበር ንገዛእ ርእስና ኣይኮናን፤ ንሕና ህዝቡን ኣባጊዕ መጓሰኡን ኢና።
4ናብ ደጌታቱ ብምስጋና፡ ናብ ኣጸድታቱ ድማ ብውዳሴ ኣትዉ። ንዕኡ ኣመስግኑን ንስሙ ኣመስግኑን።
5እግዚኣብሄር ሰናይ እዩ እሞ፤ ሕያውነቱ ዘለኣለማዊ እዩ፤ ሓቅኡ ድማ ካብ ወለዶ ናብ ወለዶ እዩ።
እዚ መዝሙር ምስጋና እዚ፡ ኩሉ ህዝቢ እግዚኣብሔር ንሱ ኣምላኽ ምዃኑ ዚፈልጠሉ፡ ኣምለኽቱን ኣባጊዕ መጓሰኡን ዚኾኑሉ እዋን ንምምጻእ፡ ከም ትንቢት ክርአ ከምኡውን ከም ጸሎት ክጥቀም ይግባእ። ንኣምላኽ ኣብ ምምላኽ ብሓጎስ ክንገብሮ ዓብዪ ምትብባዕ ተዋሂቡና ኣሎ። ከም ዝጠፍኣ ኣባጊዕ ኣብ ዝጠፍእናሉ ግዜ ንሱ ናብ መጓሰኡ እንተ መለሰና፡ ንስሙ ንምምስጋን ብሓቂ ብዙሕ ምኽንያት ኣሎና። ጉዳይ ምስጋናን ንኡኡ ዘለዉ ምኽንያታትን ኣዝዮም ኣገደስቲ እዮም። ኣምላኽ ብባህርዩ እንታይ ምዃኑን ንዓኻትኩም እንታይ ምዃኑን ፍለጡ። ፍለጥዎ፤ ሕሰብሉ እሞ ተግብርዎ፡ ሽዑ ኣብ ኣምልኾኡ ዝያዳ ቀረባን ጽኑዕን፡ ዝያዳ ናይ ውሽጥን ልባውን ክትኾኑ ኢኹም። ኣብ ቅዱሳት ጽሑፋት ናይ ብሉይን ሓድሽ ኪዳንን ብብዙሓት ሃብታም ተስፋታት ተነቢሩ ዘሎ ኪዳን ጸጋ፡ ንእምነት ነፍሲ ወከፍ ድኹም ምእመን ንምድልዳል ዚኸውን፡ ነቲ ጉዳይ ምስጋና ኣምላኽን ሓጎስ ህዝቡን ኣዝዩ ርግጽ ይገብሮ። ስለዚ፡ ናብ ርእስና ኣብ እንጥምትሉ ግዜ፡ መንፈስና ክንደይ እኳ እንተ ሓዘነ፡ ግናኸ ናብ ሰናይነቱን ምሕረቱን ከምኡውን ኣብ ቃሉ ንምጽንናዕና ንዝበሎ ኣብ እንጥምትሉ ግዜ፡ ንእግዚኣብሔር ንምምስጋን ምኽንያት ክህልወና እዩ።
መዝሙር 100 ብዙሓት ነዚ መዝሙር እዚ ኣብ ሃይማኖታዊ ኣኼባታቶም ብተደጋጋሚ ዝዝምርዎ ምኽንያት ኣለዎ። ምኽንያቱ፡ ኣብ ቅዱሳት ስርዓታት ናብ ኣምላኽ ክንቀርብ ከሎና፡ ንኣምላኽ ዘለና ሃይማኖታዊን ንኣምላኽ ዘለዎም ፍቕርን ስምዒታትን ንምግላጽን ንምውሳኽን ኣዝዩ ዝበቅዕ እዩ። ልብና ምስ ቃላት እንተኸይዱ ድማ፡ ንእግዚአብሔር መዝሙር ክንዝምር ኢና። ኣይሁድ፡ እዚ መዝሙር እዚ ምስ መስዋእቲ ምስጋናኦም ክዝመር ተጻሒፉ እዩ ይብሉ፤ ምናልባት እውን ከምኡ ይኸውን። ንሕና ግና፡ ኣብኡ ንስርዓቶም ፍሉይ ዝኾነ ነገር ስለዘየለ፡ ብምጽዋዕ ኩሉ ምድሪ ንኣምላኽ ከተመስግን ምጅማሩ፡ ናብ ቤተ ክርስቲያን ወንጌል ብንጹር ከም ዝሰፍሕ ንብል። ኣብዚ፡
I. ንኣምላኽ ከነመስግኖን ብእኡ ክንሕጎስን ተጸዊዕና ኣሎና (ቁ. 1, 2, 4)።
II. ንምስጋና ዝኸውን ምኽንያት ተዋሂቡና ኣሎ፤ ንሱ እንታይ ምዃኑን ምስና ዘለዎ ርክብን (ቁ. 3)፡ ምሕረቱን ሓቁን (ቁ. 5) ብምግንዛብ ከነመስግኖ ይግባእ። እዚኣቶም ንጹራትን ልሙዳትን ነገራት እዮም፡ ስለዚ ድማ ንኣምልኾ ዝያዳ ዝበቅዑ እዮም።
መዝሙር ምስጋና። ቁጽሪ 1-5 ኣብዚ፡
I. ምትብባዕ ንምስጋና ኣዝዩ ኣገዳሲ እዩ። እቲ መዝሙር ብሓቂ ምስቲ ኣርእስቲ፡ መዝሙር ምስጋና፡ ይሰማማዕ እዩ፤ ብቲ ቐረባ እዋን ብዙሕ ግዜ ዝረኸብናዮ ጽውዓ (ቁ. 1) ይጅምር፡ “ኣቱም ኩሉ ምድሪ፡ ንእግዚአብሔር ብሓጎስ እልል በሉ” ወይ ኩሉ ምድሪ፡ ኩሎም ነበርቲ ምድሪ። ኩሎም ኣህዛብ ደቀ መዛሙርቲ ምስ ኮኑ፡ ወንጌል ድማ ንኹሉ ፍጥረት ምስ ተሰብከ፡ እዚ ጽውዓ እዚ ብምሉኡ ክምለስ እዩ። እንተኾነ ግና፡ ነቲ ዝሓለፈ መዝሙር (ከምቲ ዝገለጽናዮ) ንኣይሁዳዊት ቤተ ክርስቲያን ኣብ ትሕቲኡ ዝነበረት ምምሕዳር መንግስቲ ኣምላኽ ክትሕጎስ ዝጽውዕ እንተኾይኑ (ከምቲ እቶም ኣርባዕተ ዝቐደሙ መዛሙር ንመዓልታት መሲሕ ዝተሰርሑ)፡ እዚ መዝሙር እዚ ምናልባት ካብ ኩሉ ምድሪ ናብ ሃይማኖት ኣይሁድ ንዝመጹ ኣመንቲ ዝተሰርሐ ይኸውን። ከመይ ዝበለ ይኹን፡ ኣብዚ ኣሎና፡
1. ንኣምላኽ ንምምላኽ ዝኸውን ሓያል ዕድመ፤ ኣምላኽ ንዓና ወይ ንዘለናዮ ወይ ክንገብሮ እንኽእል ነገር ኣይደልን እዩ ማለት ኣይኮነን፡ የግዳስ ንእግዚአብሔር ከነገልግል፡ ንርእስና ንኣገልግሎቱ ከነወፍን ኣብኡ ከነገልግልን ፍቓዱ እዩ፤ ንሕግታቱ ብምእዛዝ ጥራይ ዘይኮነስ፡ ኣብቲ ዝሰርዖን ንርእሱ ኸም ዝገልጽ ዝተስፈወሉን ስርዓታት (ቁ. 2) ኣብ ቅድሚኡ ክንቀርብ፡ ናብ ደጌታቱን ናብ ኣደባባያቱን ክንኣቱ (ቁ. 4)፡ ኣብ ማእከል ኣገልገልቱ ክንእከብን ኣብኡ ክንጸንሕን ይግባእ።