1ብትምኒት ንርእሱ እተፈልየ፡ ኣብ ኵሉ ጥበብ ከኣ ዚኣቱ ሰብ ይደሊ።
2ዓሻ ልቡ ንርእሱ ምእንቲ ኺፈልጥ እምበር፡ ኣብ ኣእምሮኡ ባህታ የብሉን።
3እኩይ ምስ መጸ፡ ንዕቀትን ጸርፍን ይመጽእ እዩ።
4ቃላት ኣፍ ሰብ ከም ዓሚቝ ማያት፡ ፈልፋሊ ጥበብ ድማ ከም ውሕጅ ይውሕዝ።
5ሰብ ረሲእ ምቕባል፡ ንጻድቃን ብፍርዲ ምውዳቕ ጽቡቕ ኣይኰነን።
6ከንፈር ዓሻ ይበኣስ፣ ኣፉ ድማ መውቃዕቲ ይጭድር።
7ኣፍ ዓሻ ጥፍኣት እዩ፣ ከናፍሩ ድማ መጻወድያ ነፍሱ እየን።
8ዘረባ ጸለመ ከም ቍስሊ እዩ፣ ናብ ውሽጢ ከብዲውን ይወርድ።
9እቲ ኣብ ዕዮኡ ደንጉዩ ነቲ ዓብዪ መጥፋእቲ ሓው እውን እዩ።
10ስም እግዚኣብሄር ድልዱል ግምቢ እዩ፣ ጻድቃን ናብኡ ይጐዩ እሞ ብሰላም ይርከቡ።
11ሃብቲ ሃብቲ ጽንዕቲ ከተማኡ እያ፡ ኣብ ትዕቢቱውን ከም በሪኽ መካበብያ እያ።
12ቅድሚ ጥፍኣት ልቢ ሰብ ትዕቢተኛ እዩ፣ ቅድሚ ክብሪ ድማ ትሕትና እዩ።
13እቲ ንሓደ ነገር ከይሰምዖ ዚምልሰሉ፡ ንዕኡ ዕሽነትን ሕፍረትን እዩ።
14መንፈስ ሰብ ንሕማሙ ኪሕልዎ እዩ። ውጉእ መንፈስ ግና መን ክጻወሮ ይኽእል?
15ልቢ ለባም ፍልጠት ይረክብ። እዝኒ ለባም ድማ ፍልጠት ይደሊ።
16ህያብ ሰብ ቦታ ይህቦን ኣብ ቅድሚ ዓበይቲ ሰባት የቕርቦን።
17እቲ ብጉዳዩ ቐዳማይ ዝዀነ ጻድቕ እዩ ዚመስል። ብጻዩ ግና መጺኡ መርመሮ።
18ዕጫ ንባእሲ የብቅዕን ንሓያላት ይፈላልዮምን።
19እተበደለ ሓው ካብ ሓያል ከተማ ክትዕወት ይኸብድ፣ ባእሶም ድማ ከም መጋረጃ ሓወልቲ እዩ።
20ከብዲ ሰብ ብፍረ ኣፉ ይመልእ። ብብዝሒ ከናፍሩ ድማ ክጸግብ እዩ።
21ሞትን ህይወትን ኣብ ሓይሊ መልሓስ ኣሎ፡ እቶም ዘፍቅርዎ ድማ ፍሬኡ ክበልዑ እዮም።
22ሰበይቲ ዝረኸበ ጽቡቕ ነገር ይረክብ፡ ካብ እግዚኣብሄር ድማ ሞገስ ይረክብ።
23ድኻታት ልመና ይጥቀሙ። እቶም ሃብታማት ግና ዓው ኢሎም መለሱ።
24ኣዕሩኽ ዘለዎ ሰብ፡ ምሕዝነት ኪርኢ ኣለዎ። ካብ ሓው ንላዕሊ ዝጣበቕ ዓርኪ ድማ ኣሎ።