መልእኽቲ ይሁዳ 1

ክርስትያናት ካብ ዓለም፣ ካብቲ ክፉእ መንፈስን ባህርይን ናይ ዓለም ተጸዊዖም እዮም፤ ልዕሊ ዓለም ናብ ዝለዓለን ዝሓሸን ነገራት፣ ናብ ሰማይ፣ ናብቲ ዘይርአን ዘለኣለማዊን ነገራት ተጸዊዖም፤ ካብ ሓጢኣት ናብ ክርስቶስ፣ ካብ ከንቱነት ናብ ቁምነገር፣ ካብ ርኽሰት ናብ ቅድስና ተጸዊዖም፤ እዚ ድማ ብተባዕተወ ናይ ኣምላኽ ዕላማን ጸጋን እዩ። እንተ ተቐዲስናን እንተኸቢርናን፣ ኩሉ ክብሪን ግናይን ንኣምላኽ ጥራይ ክኸውን ይግባእ። ኣምላኽ ንዕዮ ጸጋ ኣብ ነፍሳት ሰባት ዝጅምር ስለ ዝኾነ፣ ንሱ እዩ እቲ ዝቕጽሎን ዝፍጽሞን። ኣብ ርእስና ወይ ኣብቲ ዝተቐበልናዮ ጸጋ ከይንውከል፣ ኣብኡን ኣብኡ ጥራይን ክንውከል ይግባእ።

ምሕረት ኣምላኽ ምንጪ ኩሉ እቲ ዘሎናን እንደልዮን ሰናይ እዩ፤ ምሕረት፣ ንግዱላት ጥራይ ዘይኮነስ፣ ንበደለኛታት እውን እዩ። ድሕሪ ምሕረት ሰላም ኣሎ፣ እዚ ድማ ምሕረት ከም ዝረኸብና ብምፍላጥና እንረኽቦ እዩ። ካብ ሰላም ፍቕሪ ይብገስ፤ ፍቕሪ ክርስቶስ ንኣና፣ ፍቕርና ንእኡ፣ ከምኡ'ውን ፍቕሪ ኣሕዋትና ንሓድሕድና። እቲ ሃዋርያ ዝጽሊ፣ ክርስትያናት ብሒደት ደስ ይበሎም እሞ ይሕበኑ ማለት ኣይኮነን፤ የግዳስ ነፍሳቶምን ማሕበራቶምን ብእዚ ነገራት እዚ ምሉእ ክኸውን እዩ። ካብቲ ናይ ወንጌል ዕድመታትን ምሕጽንታታትን ዝተዓጽወ የለን፣ እቶም ብሓይሎምን ብእኩይ ባህርዮምን ንርእሶም ዝዓጹ ጥራይ እዮም። እቲ ትግባረ ግን ንኹሎም ምእመናን፣ ንኣኦም ጥራይ እዩ። ንዱኹማት ከምኡ'ውን ንሓያላት እዩ።

እቶም ነዚ ናይ ሓባር ምድሓን ትምህርቲ ዝተቐበሉ፣ ንእኡ ብቕንዕና ክጋደሉ ይግባእ፣ ብቑጥዐ ግን ኣይኮነን። ንሓቂ ምሕሳው ክፉእ እዩ፤ ብዛዕባኡ ምብአስ እውን ዝሓሸ ኣይኮነን። እቶም ንሓቂ ዝተቐበሉ፣ ከምቲ ሃዋርያት ዝገበሩ፣ ብዓቕልን ብትብዓትን ብእኡ ንምስቓይ ክጋደሉ ይግባእ፣ ንኻልኦት ግን ስቓይ ብምምጻእ ኣይኮነን እንተ ዘይተቐበሉዎ ኩሉ እቲ እምነት ወይ ኣገዳሲ ኢልና እንሰምዮ ሓሳብ። ብቕንዕና ምእንቲ እምነት ክንጋደል ይግባእ፣ ንኣኣ ከበላሹ ወይ ከበላሹዋ ዝደልዩ ንምቅዋም እዩ፤ እቶም ብዘይፍላጥ ዝሰርሑ፤ ከም ኣድሓርቲ ዝሕምሰሱ። እቶም ዝኸፍኡ እኩያት እቶም ብድፍረት ንሓጢኣት ዝናደቑ እዮም፣ ምኽንያቱ ጸጋ ኣምላኽ ብግሩም ዝበለ መገዲ ስለ ዝበዝሐን፣ ሕጂ እውን ብኸምኡ ስለ ዝበዝሕ፣ ብስፍሓትን ምልኣትን ናይ ወንጌል ጸጋ ዝጽዕሩ፣ እቲ ዕላማኡ ንሰባት ካብ ሓጢኣት ምድሓን፣ ናብ ኣምላኽ ድማ ምምጻእ እዩ።

1:5-7 ግዳማዊ መሰላት፣ ምግላጽ እምነት፣ ከምኡ’ውን ዝመስል ምምላስ፡ ብዘይምእማንን ብዘይምእዛዝን ንዝምለሱ፡ ካብ ቝጥዓ ኣምላኽ ክሕልዎም ኣይከኣለን። ጥፍኣት እቶም ኣብ በረኻ ዝነበሩ ዘይኣምኑ እስራኤላውያን፡ ሓደ’ኳ ብመሰላቱ ኸይዕበ ኸም ዘሎ የርኢ። ተኣምራት ዕለታዊ ምግቦም ነበረቶም፤ እንተኾነ ግና፡ ንሳቶም እኳ ብዘይምእማን ጠፍኡ። ብዙሓት ካብ መላእኽቲ፡ ኣምላኽ ዝመደበሎም ቦታታት ኣየሐጎሶምን፤ ትዕቢት ቀንዲን ቀጥተኛን ምኽንያት ወይ ኣጋጣሚ ምውዳቖም ነበረ። እቶም ዝወደቑ መላእኽቲ ክሳብ ፍርዲ ዓባይ መዓልቲ ተዓቝሮም ኣለዉ፤ ድሕሪኡኸ እቶም ዝወደቑ ሰባት ክሃድሙ ድዮም? ፈጺሞም ኣይኮኑን። ነዚ ብግቡእ ግዜኡ ኣስተብህል። ጥፍኣት ሰዶም፡ ካብቲ ንነፍሲ ዝዋጋእ ስጋዊ ፍትወት ክጥንቀቑን ክሃድሙን፡ ንኹሉ ዝግበር ብርቱዕ መጠንቀቕታ እዩ።

ሓሰውቲ መምህራን ሓለምቲ እዮም፤ ንነፍሲ ብኸቢድ ይረኽስዋን ብጭንቅ ይጕድእዋን። እዞም መምህራን እዚኦም ብዝተረበሸ ልቦናን ህውከት ብዝመልኦ መንፈስን ዝተለኽፉ እዮም፤ ስልጣናት ካብ ኣምላኽ ከም ዝተሸሙ ከም ዝረስዑ፣ ሮሜ 13:1።

ብዛዕባ ኣካላት ሙሴ ዝነበረ ባእሲ እምበኣር፡ ሰይጣን ንእስራኤላውያን ንምምላኽ ክፍትንዎም ኢሉ፡ ቦታ መቓብሩ ክሕብሮም ከም ዝደለየ ይረአ፤ ግናኸ ተኸልኪሉ፡ ጽንዓት ዘለዎ ቝጥዐኡ ብስድቢ ኣውጺኡ። እዚ ነቶም ዝከራኸሩ ዘበሉ ኵሎም፡ ፈጺሞም ናይ ስድቢ ወቐሳ ከየቕርቡ ከዘክር ይግባእ።