መጽሓፍ እዮብ 37

ምዕራፍ 37 ኤልሁ ኣብዚ ብዛዕባ እቲ ኣብ ኣየርን ኣብ ኩሉ ምቅይያር ኩነታት ኣየርን ዘሎ ግሩም ሓይሊ ኣምላኽ ምምስጋን ይቕጽል። ኣብቶም ምቅይያራት ንፍቓድ ኣምላኽ እንተ ተገዚእና፡ ንኩነታት ኣየር ከም ዘለዎ ተቐቢልና ብዝሓሸ መገዲ እንተ ተጠቒምናሉ፡ ኣብ ካልእ ምቅይያራት ኩነታትናኸ ስለምንታይ ከምኡ ዘይንገብር? ኣብዚ ንሱ ኢድ ኣምላኽ ይዕዘብ።

I. ኣብ ነጐዳን መብረቕን (ቁ. 1-5)።

II. ኣብ በረድን በረድ-በረድን፡ ኣብ ዝናብን ንፋስን (ቁ. 6–13)።

III. ንእዮብ የቕርቦ፡ ኣብዚ ፍጥረታዊ ስራሓት እዚኦም ዘሎ ፍጻሜታት ኪፈትሕ ድማ ይብድሆ፡ በዚ ድማ ንዕኡ ዘሎዎ ድንቊርና ብምእማን፡ ኣብ ኣሰራርሓ መለኮታዊ ኣድሕኖት ዘይብቑዕ ፈራዲ ምዃኑ ኺእመን ይኽእል (ቁ. 14–22)።

IV. ድሕሪኡ ድማ፡ ኣምላኽ ዓብዪን ኣዝዩ ኪፍራህን ከም ዘለዎ ዝኣመነሉ መርገጺኡ ብምጥቃስ ይዛዝም (ቁ. 23, 24)።

ቁጥር 1-5 ነጐዳን መብረቕን፡ ብሓደ ዚኸዱ እዮም፡ ንኽብሪን ግርማን፡ ንሓይሊን ፍርሂን ናይ ኩሉ ዚኽእል ኣምላኽ ዚርአ ምልክታት እዮም፡ ሓደ ንእዝኒ እቲ ሓደ ድማ ንዓይኒ። ኣምላኽ ኣብዚኦም ንርእሱ ብዘይ ምስክር ዓብይነቱ ኣይሓደገን፡ ከምቲ ኻብ ሰማይ ብዚወርድ ዝናብን ፍርያም ዝኾነ ግዜያትን ንርእሱ ብዘይ ምስክር ሰናይነቱ ዘይሓደገ (ግብሪ ሃዋርያት 14:17)፡ እኳ ንዕሽሽ ዝበሉን ዘይሓስቡን ሰባት እውን። እዚኦም ተፈጥሮኣዊ ምኽንያታትን ጠቓሚ ውጽኢታትን እኳ እንተ ሃለዎም፡ ፈላስፋታት ኪገልጽዎ ይፍትንዎ እዮም፡ እንተኾነ ግን፡ ብቐንዱ ብፈጣሪ ዝተዳለዉ ዚመስሉ፡ ንዝድቅስ ዘሎ ዓለም ደቂ ሰብ ናብቲ ልዕሊኦም ዘሎ ኣምላኽ ኪሓስቡ ንምትንቓሕን ንምብራቕን እዮም። ዓይንን እዝንን ክልተ መማህርቲ ሕዋሳት እዮም፡ ስለዚ ድማ፡ ከምዚ ዝበለ ኩነታት ይከኣል እኳ እንተኾነ፡ ሓደ ሰብ ዕውርን ጸማምን ኮይኑ ከም ዘይተወልደ ብሓቂ ተፈልጡ ኣይፈልጥን ይብሉ። ብቓል ኣምላኽ መለኮታዊ መምርሒታት ብእዝኒ ናብ ኣእምሮ ይበጽሕ፡ ብግብሩ ድማ ብዓይኒ። እንተኾነ ግን፡ እዞም ንቡራት ራእያትን ድምጽታትን ንሰብ ብግቡእ ስለ ዘየተሓሳስቡ፡ ኣምላኽ ሓድሓደ ግዜ ንሰብ ብዓይኒ ብመብረቑ፡ ብእዝኒ ድማ ብነጐዳኡ ኬስደምሞ ይፈቱ።

ኤልሁ ኺዛረብ ከሎ፡ ነጐዳን መብረቕን ይነብሩ ምንባሮም ኣዝዩ ዚኸውን እዩ፡ ምኽንያቱ ንሱ ብዛዕባ እቲ ፍጻሜታት ከም ዘሎ ይዛረብ እዩ። ኣምላኽ ኪዛረብ ድማ ስለ ዝቐረበ (ምዕ. 38:1)፡ እዚኦም ከምቲ ድሕሪኡ ኣብ ደብረ ሲና ዝነበሩ፡ ንትኩረት ንምእዛዝን ንፍርሂ ንምፍጣርን ዝኸውን ቅድመ-መእተዊ እዮም። ኣብዚ እዚ ንዕዘብ፡

1. ኤልሁ ባዕሉ ብኸመይ ከም ዝተተንከፈ፡ ንእዮብ ድማ ብምርኣይ ክብሪ ኣምላኽ ኣብ ነጐዳን መብረቕን ኬተንክፎ ከም ዝደለየ (ቁ. 1, 2)፡ "ንኣይ ከም ዝምልከት፡" ይብል ኤልሁ፡ "ልበይ ይርዕድ እዩ። ብዙሕ ግዜ ሰሚዐዮ፡ ብዙሕ ግዜ ርእየዮ እኳ እንተኾንኩ፡ ንኣይ ግን ሕጂ እውን ፍርሂ እዩ፡ ኩሉ ኣካላተይ ድማ የርዕደኒ፡ ልበይ ድማ ካብ ቦታኡ ዚወጽእ ይመስል ኪሃርም ይጅምር።" ነጐዳን መብረቕን ንረሲኣን ኣፍራሂ እዮም ነይሮም፡ ንጉስ ካሊጉላ ካብ ፍርሂ ናይኦም ናብ ሓደ ቔናዕ ወይ ትሕቲ ዓራት ይሃድም ነበረ። ኣዝዮም ዚስደምሙ ሰባት፡ ነጐዳ ወቒዕዎም ንብል። ጽቡቓት ሰባት እውን ነጐዳን መብረቕን ኣዝዮም ኣፍራሂ ከም ዝኾኑ ይሓስቡ፡ እቲ ዝያዳ ኣፍራሂ ዚገብሮም ድማ እቲ ብመብረቕ ዚበጽሕ መጕዳእቲ እዩ፡ ብዙሓት ሰባት ብእኡ ተቐቲሎም እዮም። ሰዶምን ጎሞራን ብእኡ ፈሪሶም እዮም። እዚ ኣምላኽ ነዚ ሓጢኣተኛ ዓለም እዚ እንታይ ኪገብሮ ከም ዚኽእል፡ ኣብ መወዳእታ ድማ በቲ እተሓዝኣሉ ሓዊ እንታይ ኪገብር ከም ዝኾነ ዚርአ ምልክት እዩ። ልብና ኸም ናይ ኤልሁ፡ ካብ ፍርሂ ፍርድታት ኣምላኽ ኪርዕድ ኣለዎ (መዝሙር 119:120)። ንእዮብ ድማ ኬተኵር ይጽውዖ (ቁ. 2)፡ "ድምጺ ቓሉ ብትኩረት ስማዕ።" ምናልባት ገና ነጐዳ ብርሑቕ ይነብር ነይሩ ኪኸውን ይኽእል እዩ፡ ብዘይ ምስማዕ ድማ ኪስማዕ ኣይከኣልን ነይሩ። ወይ ድማ፡ ነጐዳ ኪስማዕ እዩ፡ እንታይ እውን እንተ ገበርና ክንሰምዖ ኣይንኽእልን ኢና፡ እንተኾነ ግን፡ ኣምላኽ በዚ ዚህበና መምርሒታት ንምርዳእን ንምፍላጥን፡ ብዓብዪ ትኩረትን ኣተኵሮ ኣእምሮን ክንሰምዕ የድልየና። ነጐዳ ድምጺ እግዚኣብሄር ይበሃል (መዝሙር 29:3, ወዘተ.)፡ ምኽንያቱ ኣምላኽ በዚ ንደቂ ሰብ ኣብ ቅድሚኡ ኪፈርሁ ይዛረቦም እዩ፡ ነቲ ዓለም ብመጀመርታ ዝተፈጥረሉ ዓብዪ ቃል፡ ነጐዳ ዚበሃል፡ ኬዘኻኽረና ድማ ኣለዎ። መዝሙር 104:7፡ "ብግሳጽካ ሃደሙ፡ ብድምጺ ነጐዳኻ ኸኣ ሃንደፍደፍ በሉ።" ማለት፡ ማያት፡ ኣምላኽ "ናብ ሓደ ቦታ ይእከቡ" ምስ በለ። እቶም ባዕሎም ብዓብይነት ኣምላኽ ዝተተንከፉ፡ ንኻልኦት ኬተንክፉ ኪጽዕሩ ኣለዎም።

2. ብኸመይ ከም ዚገልጾም። (1.) ምንጩ፡ ካልኣይ ምኽንያታቱ ዘይኮነስ፡ ቀዳማይ። ኣምላኽ ንነጐዳ ይመሓድሮ፡ መብረቕ ድማ ናቱ እዩ (ቁ. 3)። ምፍጣሮምን ምንቅስቓሶምን ብኣጋጣሚ ዘይኮነስ፡ ካብ ምኽሪ ኣምላኽን ትሕቲ ምምራሕን ግዝኣትን ኣድሕኖቱ እዩ፡ ንኣና ግን ብኣጋጣሚን ዘይተመሓደረን ዚመስሉ እዮም። (2.) ስፍሓቶም። ድምጺ ነጐዳ ኣብ ትሕቲ ኩሉ ሰማይ ይንበብ፡ ርሑቕን ቀረባን ድማ ይሰማዕ፡ ከምኡ ድማ መብረቓት ናብ ወሰን ምድሪ ይበርቑ፡ ካብ ሓደ ወገን ትሕቲ ሰማይ ወጺኦም ናብቲ ኻልእ ወገን ይበርቑ (ሉቃስ 17:24)። እቲ ሓደ መብረቕን ነጐዳን ናብ ኩሉ ቦታታት እኳ እንተ ዘይበጽሐ፡ ኣብ ሓንቲ ቅጽበት ግን ናብ ኣዝዮም ርሑቓት ቦታታት ይበጽሑ፡ ሓድሓደ ግዜ ድማ ካብ ሰማይ እዚኦም ዝበሉ መጠንቀቕታታት ዘይበጽሖ ቦታ የልቦን። (3.) ስርዓቶም። መብረቕ ቅድም ይምራሕ፡ ድሕሪኡ ድማ ድምጺ ይነብር (ቁ. 4)። እቲ ብርሃን ሓዊን እቲ ኣብ ማያዊ ደበና ዚገብሮ ድምጽን ብሓቂ ብሓደ ግዜ እዮም ዚፍጸሙ፡ እንተኾነ ግን፡ ምንቅስቓስ ብርሃን ካብ ድምጺ ኣዝዩ ስለ ዝፈጠነ፡ ነጐዳ ቕድሚ ምስማዕና ንመብረቕ ንርእዮ፡ ከምቲ ሓደ ዓብዪ መትረብ ብርሑቕ ቕድሚ ምስማዕና ንምውጣቑ እንርእዮ። ነጐዳ ኣብዚ ድምጺ ልዕልና ኣምላኽ ተባሂሉ ኣሎ፡ ምኽንያቱ ብእኡ ንልዕልና ሓይሉን ዓብይነቱን የውጅ እዩ። ንሱ ድምጹ የውጽእ፡ ንሱ ድማ ሓያል ድምጺ እዩ (መዝሙር 68:33)። (4.) ዓመጽነቶም። ንሳቶም ኣይዓግቶምን እዩ፡ ማለት፡ ንሳቶም ከይተመሓደሩን ካብ ሓይሉ ወጻኢ ከይኮኑን ኪገትኦም ወይ ኪሕዞም ኣየድልዮን እዩ፡ እንተኾነ ግን፡ መንገዶም ኪወስዱ ይፈቕደሎም፡ "ኪዱ" ይብሎም፡ ይኸዱ፡ "ንዑ" ይብሎም፡ ይመጹ፡ "እዚ ግበሩ" ይብሎም፡ ይገብሩ። ነቲ ድሕሪ ነጐዳ ዚመጽእ ዝናብን ኣዝንብን ኣይዓግቶምን እዩ (ብዛዕባኡ ኣብ ምዕ. 36:27, 29 ተዛሪቡ ነይሩ)፡ ከምኡ ዚብሉ ኣለዉ፡ እንተኾነ ግን፡ ድምጹ ምስ ተሰምዐ ኣብ ምድሪ ኬፍስሶ እዩ። ነጐዳ-ዝናብ ዓብዪ ዝናብ እዩ፡ ንእኡ ድማ መብረቓት ይገብር (መዝሙር 135:7)። (5.) ካብዚ ኩሉ ዚወስዶ መደምደምታ (ቁ. 5)። ኣምላኽ ብድምጹ ከምዚ ገይሩ ብግሩም መገዲ ይነብር ድዩ? ሽዑ ካልኦት ግብራቱ ዓብዪ ምዃኖምን ክንርድኦም ዘይንኽእል ምዃኖምን ክንደምድም ኣለና። ካብዚ ሓደ ኣብነት ናብ ኩሉ ክንከይድ ንኽእል ኢና፡ ማለት፡ ኣብ ኣሰራርሓ ኣድሕኖቱ፡ ክንጻረሮ ወይ ክንቃወሞ ኣዝዩ ዓብዪን ኣዝዩ ሓያልን፡ ክንሓትቶ ወይ ክንከራኸሮ ድማ ኣዝዩ ልዑልን ኣዝዩ ዓሚቝን ዝኾነ ነገር ኣሎ።

37:1-13 ለውጢ ኩነታት ኣየር ንብዙሕ ምሕሳባትን ዕለታዊ ዝርርብናን ዝምልከት እዩ፤ ግናኸ ብዛዕባ እዚ ነገራት እዚ ንኣምላኽ ፈጣሪኡን መራሒኡን ጌርና ከም ኤልሁ ገርና ክንሓስብን ክንዛረብን ክንደይ ዘይንበግብ! ክብሪ ኣምላኽ ክንምልከት ኣሎና፣ ብነጐዳን ብመብረቕን ጥራይ ዘይኮነስ፣ ኣብቲ ልሙድ ዝኾነን ብዙሕ ዘየፍርህን ለውጢ ኩነታት ኣየር እውን፣ ከም በረድን ዝናብን ዝኣመሰለ። ባህሪ ንኹሉ ፍጡራት ካብ ማዕበል ክዕቆቡ ይመርሕ፤ ሰብ ጥራይ ድዩኸ ብዘይ መዕቆቢ ዝተርፍ? ኦ! ደቂ ሰባት ንድምጺ ኣምላኽ ምሰምዑ! ንሱ ኸኣ ብብዙሕ መገዲ ካብቲ ዝመጽእ ቍጥዓ ክሃድሙ የጠንቅቖም እዩ፤ ንደቂ ሰባት ድሕነቱ ክቕበሉን ሓጐስ ክረኽቡን እውን ይዕድሞም እዩ። እቲ ሕማቕ ርእይቶ ደቂ ሰባት ብዛዕባ መሪሕነት ኣምላኽ፣ ብፍላይ ከኣ ኣብቶም ብዛዕባ ኩነታት ኣየር ዘጕርምርሙሉ ግዜ እዩ ዝርአ። እንተኾነ ግና ምሉእ ናይ ዓመት ፍረ ናይ ምጕርምራም እሽነትኦም የርኢ እዩ። እሙናት ነዚ ክወግድዎ ይግባእ፤ ኣምላኽ ዝገብሮም መዓልታት ሓደ እኳ ሕማቕ የብሉን፣ እንተኾነ ንሕና ግና ብሓጢኣትና ብዙሓት መዓልታት ሕማቓት ንገብረን።

ቁጽሪ 6-13 ምልውዋጥን ጽንፍ ዝበጽሐ ኩነታት ኣየርን፡ ማለት ዝናብ ይኹን ደረቕ፡ ሃሩር ይኹን ቊሪ፡ ብዙሕ ግዜ ናይ ዕለታዊ ዘረባናን ምልከታናን ርእሲ እዩ። ግን ኤልሁ ከምዚ ኣብዚ ዝገብሮ፡ ነቲ ናይ ኩሉ መራሒ ዝኾነ ኣምላኽ ብምፍራህ ክንሓስበሉን ክንዛረበሉን ክንደይ ግዜ ኢና፧ ንሱ ብእኡ ሓይሉ ዘርእን ዕላማታት ኣምላኻዊ ምድላዉ ዝፍጽምን እዩ። ናይ ኣምላኽ ክብሪ፡ ብነጐዳን ብመብረቕን ጥራይ ዘይኮነስ፡ ብዝተለመዱን ብዙሕ ዘይፈርሁን ብዙሕ ድምጺ ዘይገብሩን ምልውዋጥ ኣየር እውን ክንርኢ ኣሎና። ከምዚ ዝስዕል እዩ፡

I. ብበረድን ብዝናብን፡ ቁ. 6። ነጐዳን መብረቕን ብሓፈሻ ብበጋዊ ግዜ እዩ ዝኸውን፡ ኣብዚ ግና ንሱ ብዛዕባ ናይ ክረምቲ ኣየር እዩ ዝዛረብ ዘሎ። ሽዑ ንበረድ፡ ኣብ ምድሪ ኩን ይብሎ፤ ይእዝዞ፡ ይነግሮ፡ ኣበይ ከም ዝወርድን ክንደይ ግዜ ከም ዝጸንሕን ይውስነሉ። ይዛረብ እሞ ይኸውን፡ ከምቲ ኣብ ፍጥረት ዓለም፡ ብርሃን ይኹን ዝበለ፡ ከምኡ ድማ ኣብ ስራሕ ናይ ምድላው፡ በረድ፡ ኣብ ምድሪ ኩን። ምዝራብን ምግባርን ኣብ ኣምላኽ ክልተ ነገራት ኣይኮነን፡ ኣብ ኣባና ግና እዩ። ንሱ ቃል ምስ ዝዛረብ፡ ንእሽቶ ዝናብ ይንጠብጠብ፡ ዓብዪ ዝናብ ድማ ከም ዝደለየ ይፈስስ—ናይ ክረምቲ ዝናብ (ከምቲ ሰብዓ ሊቃውንቲ ዝብልዎ)፡ ምኽንያቱ ኣብቶም ሃገራት፡ ክረምቲ ምስ ሓለፈ፡ ዝናብ ይውዳእ እሞ ይኸይድ ነይሩ እዩ። መዝሙር መዝሙራት 2:11። ኣብ ዕብራይስጢ ዘሎ ፍልልይ ኣብ መንጎ ንእሽቶ ዝናብን ዓብዪ ዝናብን እዚ እዩ፡ እቲ ቀዳማይ ዝናብ፡ እቲ ዳሕራይ ድማ ብዙሕ ዝናባት፡ ማለት ብዙሕ ዝናባት ኣብ ሓደ ተባሂሉ ይጽዋዕ፤ ኩሉ ግና ዝናባት ሓይሉ እዩ። ሓይሊ ኣምላኽ ኣብቲ ንምድሪ ዘርጥብ ንእሽቶ ዝናብን፡ ኣብቲ ንጣራሪት ገዛ ዝወቅዕን ኩሉ ዝወስድን ዓብዪ ዝናብን ብማዕረ ክረአ ኣለዎ። ማስታወሻ፡ ኣምላኻዊ ምድላው፡ ብሓረስቶት ኣብ ግራት ይኹን ብተጓዓዝቲ ኣብ መገዲ፡ ኣብ ኩሉ ዝናብ፡ ይጥቅሞም ይጕድኦም፡ ክንእመኖ ኣሎና። ምስ ኣምላኻዊ ምድላው ብዛዕባ ኣየር ምብኣስ ሓጢኣትን ዕሽነትን እዩ፤ ንሱ በረድ ወይ ዝናብ እንተ ለኣኸ፡ ክንዓግቶም ንኽእል ኢና፧ ወይስ ክንቘጥዖም ኢና፧ ብዛዕባና ወይ ብዛዕባ ናትና ካልእ ኣምላኻዊ ምድላው ምብኣስ ብሓቂ ዘይተረባዕነት እዩ።