1ዎ እስራኤል፡ እንተ ተነሲሕኩም፡ ይብል እግዚኣብሄር፡ ናባይ ተነስሑ።
2ከምቲ እግዚኣብሄር ህያው ሓቀኛ፡ ብሓቅን ብቕኑዕን ብፍትሕን፡ ኢልካውን ክትምሕል ይግባእ፤ ኣህዛብ ድማ ብእኡ ክባረኹን ብእኡ ክኸብሩን እዮም።
3እግዚኣብሄር ንሰብ ይሁዳን የሩሳሌምን ከምዚ ይብል ኣሎ፡ በረኻት መሬትኩም ኣፍርሱ፡ ኣብ እሾኽ ከኣ ኣይትዘርኡ።
4ንእግዚኣብሄር ተገዘሩ፡ ሰብ ይሁዳን ነበርቲ የሩሳሌምን፡ ቍጥዓይ ከም ሓዊ ከይጠፍእን ሓደ እኳ ኸየጥፍኦን ከይነድድ፡ ብሰሪ ክፉእ ተግባርኩም፡ ንእግዚኣብሄር ቈርበት ልብኹም ኣውጽኡ።
5ኣብ ይሁዳ ኣበስሩ፡ ኣብ የሩሳሌምውን ኣበስርዎ። ከምኡውን በል፦ ኣብታ ሃገር መለኸት ንፍሑ፤ ጸውዑ፡ ተኣኪብኩም ድማ ተኣከቡ፡ ናብተን ዝተዓቝባ ከተማታት ድማ ንእቶ።
6ነቲ ሰንጠረዥ ናብ ጽዮን ኣልዕልዎ፤ ካብ ሰሜን ክፉእን ዓብዪ ዕንወትን የምጽእ ኣለኹ እሞ፡ ተመለስ፡ ኣይትጸናሕ።
7ኣንበሳ ካብ ጫካኡ ደይቡ፡ ኣጥፋኢ ኣህዛብ ድማ ይኸይድ ኣሎ። መሬትካ ጥፍኣት ክገብሮ ካብ ቦታኡ ወጺኡ፤ ከተማታትኩም ከኣ ሰብ ዘይብሎም ምድረበዳ ኪዀና እየን።
8ሽዑ፡ ቍጥዓ እግዚኣብሄር ካባና ኣይተመልሰን እሞ፡ ማቕ ልብስኹምን ብኽያትን ብኽያትን ተኸድኑ።
9በታ መዓልቲ እቲኣ ድማ፡ ልቢ ንጉስን ልቢ መሳፍንትን ኪጠፍእ እዩ፡ ይብል እግዚኣብሄር። ካህናት ድማ ክግረሙ እዮም፡ ነብያት ድማ ክግረሙ እዮም።
10ሽዑ፡ ኣንታ እግዚኣብሄር ኣምላኽ! ብርግጽ ነዚ ህዝብን ንየሩሳሌምን ብጣዕሚ ኣስሒትካዮ ኢኻ፥ ሰላም ክህልወካ እዩ፤ ሴፍ ድማ ናብ ነፍሲ ክበጽሕ ከሎ።
11በታ ጊዜ እቲኣ፡ ነዚ ህዝብን ንየሩሳሌምን፡ ኪብሃል እዩ፡ ካብ በረኻታት በረኻታት ዚመጽእ ደረቕ ንፋስ ንጓል ህዝበይ፡ ኪነፍስ ወይ ኬንጽህ ኣይኰነን።
12ካብተን ቦታታት እቲ ምሉእ ንፋስ እውን ኪመጸኒ እዩ። ሕጂ እውን እንተኾነ ኣብ ልዕሊኦም ፍርዲ ክህብ እየ።
13እንሆ፡ ከም ደበና ይድይብ፡ ሰረገላታቱ ድማ ከም ህቦብላ ይዀኑ። ኣፍራሱ ካብ ንስሪ ዝቐልጠፉ እዮም። ወይለና! ስለ ዝተበላሸና ኢና።
14ኦ የሩሳሌም፡ ምእንቲ ክትድሕንሲ፡ ንልብኻ ካብ ክፉእ ተሓጸብ። ከንቱ ሓሳባትካ ክሳዕ መዓስ እዩ ኣባኻ ክሓድር?
15ካብ ዳን ድምጺ ይእውጅ፡ ካብ ከረን ኤፍሬም ድማ ወይለ ይእውጅ።
16ነቶም ኣህዛብ ስመዮም። እንሆ፡ ሓለውቲ ካብ ርሑቕ ሃገር ከም ዝመጹን ኣብ ልዕሊ ከተማታት ይሁዳ ድምጾም ከም ዘስምዑን ኣብ ልዕሊ የሩሳሌም ኣበስ።
17ከም ጓሶት ኣብ ዙርያኣ ይጻረርዋ። ኣንጻረይ ስለ ዝዓለወት፡ ይብል እግዚኣብሄር።
18መገድኻን ተግባራትካን ነዚ ነገር እዚ ኣምጺኡልካ እዩ። መሪር ስለ ዝኾነ፡ ክሳብ ልብኻ ስለ ዝበጽሕ፡ ክፍኣትካ እዩ።
19መዓንጣይ፡ መዓንጣይ! ኣብ ልበይ ተጎዲአ ኣለኹ፤ ልበይ ኣብ ውሽጠይ ድምጺ ይገብር፤ ኣንታ ነፍሰይ ድምጺ መለኸት፡ ድምጺ ኲናት ሰሚዕካ ኢኻ እሞ፡ ስቕ ክብል ኣይክእልን እየ።
20ጥፍኣት ኣብ ልዕሊ ጥፍኣት ይእወጅ፤ እታ ምድሪ ብምልእታ ተደምሲሳ እያ እሞ፤ ሃንደበት ቴንዳታተይን መጋረጃታተይን ኣብ ሓጺር ግዜ ዓንዩ።
21ክሳዕ መዓስ እየ ነቲ ሰንጠረዥ ክርኢን ድምጺ መለኸት ክሰምዕን፧
22ህዝበይ ዓያሹ እዩ እሞ፡ ኣይፈልጠንን እዩ። ድኹማት ቆልዑ እዮም፣ ምስትውዓል እውን የብሎምን፤ ክፉእ ክገብሩ ለባማት እዮም፡ ጽቡቕ ንምግባር ግና ፍልጠት የብሎምን።
23ንምድሪ ርእየያ፡ እንሆ ድማ ቅርጽን ባዶን እያ ነይራ። ሰማያትውን ብርሃን ኣይነበሮምን።
24ኣኽራን ርእየ፡ እንሆ ድማ ይንቀጥቀጡ፡ ኵሎም ኣኽራን ድማ ቀስ ኢሎም ይንቀሳቐሱ ነበሩ።
25ጠመትኩ፡ እንሆ፡ ሓደ እኳ የልቦን፡ ኵለን ኣዕዋፍ ሰማይ ከኣ ሃደማ።
26ርኤኹ፡ እንሆ ድማ፡ እቲ ዚፈርየሉ ቦታ ምድረበዳ ኰይኑ፡ ኵለን ከተማታታ ድማ ኣብ ቅድሚ ገጽ እግዚኣብሄርን ብቝጥዓኡን ተደምሰሳ።
27እግዚኣብሄር ከምዚ ይብል ኣሎ፡ ብዘላ ምድሪ በረኻ ክትከውን እያ። ግናኸ መወዳእታ ኣይክገብርን እየ።
28እዚ ምድሪ ኽትሓዝነላ እያ፡ ኣብ ላዕሊ ዘሎ ሰማይውን ኪጸልምት እዩ፣ ስለ እተዛረብክዎ፣ ሓሲበዮ እየ፣ ኣይክንሳሕን እየ፣ ካብኣውን ኣይክምለስን እየ።
29ብዘላ እታ ኸተማ ካብ ጫውጫው ፈረሰኛታትን ቀስተ ደመናን ክትሃድም እያ። ናብ ጫካ ይኸዱ፡ ኣብ ኣኻውሕውን ኪድይቡ እዮም፡ ከተማ ዘበለ ኽትሕደግ፡ ሓደ እኳ ኣብኣ ኣይነብርን።
30እንተ ተዘሪፍኩምከ፡ እንታይ ክትገብሩ ኢኹም፧ ብቐይሕ ክዳን እኳ እንተለበስካ፡ ብናይ ወርቂ ስልማት እኳ እንተ ኣስሊምካ፡ ገጽካ ብቐለም እንተ ቀደድካ፡ ንርእስኻ ብኸንቱ ክትጽብቕ ኢኻ፤ ፍቑራትካ ይንዕቑኻ፡ ህይወትካ ክደልዩ እዮም።
31ከም ናይ ሓርሲ ሰበይቲ ድምጺ፡ ከም በዅሪ ውላዳ እትወልድ ጭንቀት ሰሚዐ እየ እሞ፡ ድምጺ ጓል ጽዮን፡ ባዕላ እናበኸየት፡ ኣእዳዋ ዘርጊሓ፡ ወይለይ ሕጂ! ነፍሰይ ብሰንኪ ቀተልቲ ደኺማ እያ እሞ።