እብራውያን 11

11:1-3 እምነት ካብ መጀመርታ ዓለም ኩሉ ግዜ ምልክት ኣገልገልቲ ኣምላኽ እያ ነይራ። እዚ መሰረት እዚ ብመንፈስ ሓዳስ ልደት ኣምላኽ ተባዕትዩ ምስ ተተኽለ፡ ብዛዕባ ምስጋት ብስቓይን ብፅድቅን ክርስቶስ ሓቂ ንኽቕበል ይገብር። እቶም ዕላማ ተስፋና ዝኾኑ ነገራት ድማ፡ ዕላማ እምነትና እዮም። እዚ ድማ ኣምላኽ ኣብ ክርስቶስ ኩሉ ዝተስፈወና ከም ዝፍጽሞ፡ ጽኑዕ ምእማንን ትጽቢትን እዩ። እዚ ምእማን እዚ ድማ ነፍሲ ነቶም ነገራት ሕጂ ብቐዳሞት ፍረታቶምን ብመቐድምታ ጥዕሚታቶምን ከም እትጥዕሞ፡ ኣብታ ነፍሲ ድማ ህላወ ወይ ሓቂ ይህባ። እምነት ንኣእምሮ ሓቂ ናይቶም ብዓይኒ ስጋ ክረኣዩ ዘይክእሉ ነገራት ተመስክር። ንሱ ድማ ኩሉ ኣምላኽ ዝገለጾ ከም ቅዱስ፡ ጻድቕን ሰናይን ምሉእ ምቕባል እዩ። እዚ ኣርኣእያ እምነት እዚ ድማ ብብዙሓት ናይ ቀደም ሰባት፡ ብቓል ኣምላኽ ጽቡቕ ምስክርነት ወይ ክብሪ ዝረኸቡ፥ ይግለጽ። እምነት እቲ መሰረት ናይ ቅዱስ ምእዛዞም፡ ፍሉይ ኣገልግሎታቶምን ጽንዓታዊ ስቓያቶምን ነይራ። መጽሓፍ ቅዱስ ብዛዕባ መበቆል ኩሉ ነገራት ዝበለጸ ሓቅን ቅኑዕን ጸብጻብ ይህብ፡ ንሕና ድማ ክንኣምኖ ይግባእ እምበር፡ ምኽንያቱ ምስ ዝተፈላለዩ ሓሳባት ሰባት ስለ ዘይሰማማዕ፡ ነቲ ጸብጻብ ፍጥረት ቅዱሳት ጽሑፋት ክንሰጕዖ የብልናን። ኩሉ እቲ እንርእዮ ግብርታት ፍጥረት ድማ ብትእዛዝ ኣምላኽ እዩ ናብ ህላወ ዝመጸ።

11:4-7 ኣብዚ ኻብ ብሉይ ኪዳን ብዝተወሰዱ ገለ ክቡራት ኣብነታት እምነት ይስዕብ። ኣቤል ካብቶም በኹራት መጓሰኡ መስዋእቲ ምብጃው ኣቕረበ። በዚ ድማ ንርእሱ ሞት ዝግብኦ ሓጥእ ምዃኑ ሰሓሓበ፣ ምሕረት ከኣ ብዓብዪ መስዋእቲ ጥራይ ይጽበ ነበረ። ናይ ቃኤል ትዕቢተኛ ዂራን ምስቲ ብኣምላኽ ዝተቐበለ ኣምላኺ ዝነበሮ ጽልእን፣ በቲ ኣብ ኩሉ ዘመን ነዚ ዝመስል ስርዓታት ዘምጽኦ ዘሰቅቕ ሳዕቤናት መርሐ፤ እዚ ድማ ጭካነ ዝመልኦ ስደት ከምኡ'ውን ቅትለት ምእመናን እዩ። ኣቤል ብእምነት ሞይቱ እኳ ደኣ ገና ይዛረብ፤ ምምሃራዊን ተዛራቢን ዝኾነ ኣብነት ሓደገ። ሄኖክ ምእንቲ ሞት ከይርኢ ተሰጋገረ ወይ ተወስደ፤ ከምቲ ክርስቶስ ኣብ ካልኣይ ምጽኣቱ ንዝነብሩ ቅዱሳን ዝገብሮ፣ ኣምላኽ ናብ ሰማይ ወሰዶ። ኣብ ቅዱስ ጽሑፋት ንርእሱ ከም ዝገለጾ እዩ ኢልና እንተዘይኣሚንናዮ ናብ ኣምላኽ ክንመጽእ ኣይንኽእልን። ንኣምላኽ ኪረኽቡ ዝደልዩ፣ ብምሉእ ልቦም ኪደልይዎ ይግባእ። እምነት ኖህ ንግብሩ ኣዕለበቶ፤ መርከብ ከዳልው ከኣ ኣተባብዓቶ። እምነቱ ንዘይምእማን ካልኦት ኮነነት፤ ምእዛዙ ድማ ንንዕቀቶምን ዕልወቶምን ኮነኖም። ጽቡቕ ኣብነታት ወይ ሓጥኣን ይልውጡ ወይ ይኹንንዎም። እዚ ድማ ኣምላኽ ካብቲ ዚመጽእ ዘሎ ቍጥዓ ኺሃድሙ ምእንቲ ኸጠንቀቖም ከሎ፣ እምነተኛታት ብፍርሂ ኸም ዚነቕንቑ፣ ኣብ ክርስቶስ ዑቕባ ኸም ዚረኽቡ፣ ከምኡ'ውን ወረስቲ ጽድቂ እምነት ኸም ዚኾኑ የርኢ።

11:8-19 ብተደጋጋሚ ንዓለማዊ ምዝማድ፣ ረብሓታትን ምጽንናዓትን ክንሓድግ ንጽዋዕ ኢና። ወረስቲ እምነት ኣብርሃም እንተኾይንና፣ እንታይ ከም ዝጽበየና እንተዘይፈለጥና እኳ፣ ክንእዘዝን ክንወጽእን ኢና፤ ምፍጻም መብጽዓታት ኣምላኽ እናተጸበና ድማ ኣብ መገዲ ግቡእ ክንርከብ ኢና። ፈተና እምነት ኣብርሃም ድማ ንጽውዓ ኣምላኽ ብቐሊሉን ብምልኡን ዝተኣዘዞ ምዃኑ እዩ። ሳራ ነቲ መብጽዓ ከም መብጽዓ ኣምላኽ ተቐበለቶ፤ በዚ ድማ ስለ ዝተረጋገጸት፣ ክትፍጽሞ ከም ዝኽእልን ከም ዝደልን ብሓቂ ፈረደት። ብዙሓት ካብቲ መብጽዓታት ክፍሊ ዘለዎም ነቲ ዝተመብጽዑ ነገራት ብቕልጡፍ ኣይቅበልዎን እዮም። እምነት ካብ ርሑቕ ዘሎ በረኸት ክትሕዝ ትኽእል እያ፤ ሕጂ ዘሎ ኸም ዝኾነ ኸኣ ክትገብሮ ትኽእል፤ ከም እንተዘይፈለጥናዮም እኳ ኽንፈትዎምን ክንሕጐሰሎምን ንኽእል፤ ከም ቅዱሳን፣ ኣባይቶም ሰማይ ዝኾነ፤ ከም ጕዕዝዞም ናብ ገዝኦም ዝኸዱ ሓለውቲ ድማ። ብእምነት፣ ንፍርሂ ሞት ይስዕርዎ፣ ንዛ ዓለምን ንኹሉ ምጽንናዓታን መስቀላታታን ብፍስሃ ይሰናበቱዋ። እቶም ሓደ ጊዜ ብሓቂን ብምድሓን መንገዲን ካብ ሓጥያተኛ ኩነታት ዝተጸውዑ ናብኡ ክምለሱ ኣይደልዩን እዮም። ኩሎም ሓቀኛታት ምእመናን ሰማያዊ ውርሻ ይምነዩ፤ እምነት ክትብርትዕ እንከላ ድማ፣ እቲ ትምኒት እምብዛ ይዕዝዝ። ብተፈጥሮኣዊ ትሕትናኦም፣ ብሓጥያት ዝብሉይ ምዃኖም፣ ከምኡ’ውን ንግዳማዊ ኩነታቶም ድኽነት ብዘየገድስ፣ ኣምላኽ ኣምላኽ ኩሎም ሓቀኛታት ምእመናን ተባሂሉ ኪጽዋዕ ኣይሓፍርን እዩ፤ እምብኣርከስ ምሕረቱ፣ ፍቕሩ ድማ ንኣኦም እዩ። ህዝቡ ተባሂሎም ንኺጽውዑ፣ ወይ ካብቶም ብሓቂ ከምኡ ዝኾኑ፣ ኣብ ዓለም እምብዛ እኳ እንተተጸልኡ፣ ፈጺሞም ከይሓፍሩ። ካብ ኩሉ ንላዕሊ ድማ፣ ንኣምላኾም ውርደትን ነቐፌታን ከይኾኑ የጠንቕቑ። ዓብዪ ፈተናን ተግባር እምነትን ኣብ ታሪኽ ዝተሰነደ፣ ኣብርሃም ኢሳቕ ከም ዝሰውእ ዝገበሮ እዩ፣ Ge 22:2። ኣብኡ፣ ነፍሲ ወከፍ ቃል ፈተና የርኢ። ከም ኣብርሃም፣ ናብቲ ኹሉ ዝኽእል ሓይሊ ኣምላኽ ብምጥማት፣ ንጥርጣሬናን ፍርህናን ብሓሳብ ከነጉድል ግቡእና እዩ። ነቲ ምጽንናዕና ንኽንጥቀም ዝበለጸ መገዲ ንኣምላኽ ምሃብ እዩ፤ ሽዑ ንሱ ድማ ንዓና ዝበለጸ ዝኾነሉ መገዲ ዳግማይ ክህበና እዩ። ንናእሽቱ ተግባራት ምሕራም ርእስና ወይ ድማ ንግቡእና ንኣሽቱ መስዋእቲ ንምቕራብ ተጸዊዕና እንከለና፣ እምነትና ክሳብ ክንደይ ከምዚ ዝኣመሰለ ትእዛዝ ከም ዝፈጠረት ንርአ።