ኦሪት ዘዳግም 14

14:1-21 ሙሴ ንህዝቢ እስራኤል ኣምላኽ ሰለስተ ፍሉያት መሰላት ከመይ ጌይሩ ከም ዝሃቦም ነገሮም፣ እዚ ድማ ክብሮም ነበረ። እዞም መሰላት እዚኣቶም ከኣ ነቶም ኣምላኽ ብክርስቶስ ኣብ ሰማያዊ ነገራት ዝባረኸናዮም መንፈሳውያን በረከታት ትንቢታዊ ምሳሌታት እዮም።

ኣብዚ ምምራጽ ንርኢ፤ 'እግዚኣብሔር መሪጹካ እዩ።' ንሳቶም ብግብሮም ካብ ካልኦት ህዝብታት ንኣምላኽ ፍሉይ ህዝቢ ስለ ዝነበሩ ኣይመረጾምን፣ የግዳስ ብጸግኡ ኸምኡ ምእንቲ ኺኾኑ ኢሉ መረጾም። ከምዚ ድማ እዩ እሙናት እተመርጹ፣ ኤፌ 1:4።

ኣብዚ ውሉድነት ንርኢ፤ 'ንስኻትኩም ውሉድ እግዚኣብሔር ኣምላኽኩም ኢኹም።' ኣምላኽ ውሉድ ስለ ዘድለዮ ኣይኮነን፣ የግዳስ ንሳቶም ዘኽታማት ስለ ዝነበሩን ኣቦ ስለ ዘድለዮምን እዩ። እሞ ዅሉ መንፈሳዊ እስራኤላዊ ብሓቂ ውሉድ ኣምላኽ፣ ተኻፋሊ ባህሪኡን ሞገሱ እዩ።

ኣብዚ ምቅዳስ ኣሎና፤ 'ንስኻ ቅዱስ ህዝቢ ኢኻ።' ህዝቢ ኣምላኽ ቅዱሳት ኪኾኑ ተደልዮም እዮም፣ እንተ ኾኑ ድማ፣ ኸምኡ ዝገበረቶም ናይ ኣምላኽ ጸጋ እዩ ዝምስገን። ኣምላኽ ውሉዳቱ ኪኾኑ ዝመረጾም፣ ቅዱስ ህዝቢ ኪኾኑን ንሰናይ ግብሪ ኸኣ ቅንዑ ምእንቲ ኪኾኑን ይነድቆም። ንሳቶም ንእምነቶም ኣብ ቅድሚ እቶም ንዕንቅፋቶም ዝዕዘቡ ዘሕፍር ኵሉ ነገር ንኸርሕቁ ክጥንቀቑ ይግባእ።

ኣቦና ሰማያዊ ንጥቕምና እንተ ዘይኮይኑ ገለ እኳ ኣይክልክለናን። ንርእስኻ ኣይትጕዳእ፤ ንጥዕናኻ፣ ንስምካ፣ ንቤተሰባዊ ምቾታትካ፣ ንሰላም ልብኻ ኸኣ ኣይተጥፍእ። ብፍላይ ከኣ ንነፍስኻ ኣይትቕተላ። ንፍትወታትካን ንስምዒታትካን ክፉእ ባርያ ኣይትኹን። ኵሎም ኣብ ከባቢኻ ዘለዉ ሓዘንተኛታት ኣይትግበሮም፣ ንርእስኻ ድማ ዘሕዝን ኣይትግበር፤ የግዳስ ንዝበለጸን ዝበዝሐ ጠቓሚን ዝኾነ ጽዓር።

እቶም ብዙሕ ዓይነት ስጋ ርኹስ እዩ ዝብሉ ዝነበሩ ሕግታት፣ ንሳቶም ምስቶም ጣኦት ኣምለኽቲ ጎረባብቶም ምእንቲ ከይወሃሃዱ እዮም ነይሮም። እዞም ሕግታት እዚኣቶም ሕጂ ተሰሪዞም ከም ዘለዉ ኣብ ወንጌል ንጹር እዩ።

ግናኸ ንልብና ንሕተት፤ ንሕና ውሉድ እግዚኣብሔር ኣምላኽናዶ ኢና? ንኽብሪ ኣምላኽ ብምቅዳስና፣ ብደም ክርስቶስ እተዓደግና ኸኣ ካብ ዓለም ሓጥኣን ተነጺልናዶ ኢና? ንሕናኸ ተኻፈልቲ ዕዮ መንፈስ ቅዱስ ኢናዶ? ጐይታይ፣ ካብዚ ትእዛዛት እዚኣቶም ኵሉ ህዝብኻ ንጹህን ቅዱስን ኰይኑ ከመይ ጌይሩ ኺነብር ከም ዝግባእ ምምሃርና!

ምዕራፍ 14 ሙሴ ኣብዚ ምዕራፍ እዚ ዚምህሮም፣

I. ካብ ጎረባብቶም ብፍሉይነት ክፈልዩ ርእሶም፣

1. ኣብ ሓዘኖም (ቁ. 1, 2)።

2. ኣብ ምግቦም (ቁ. 3–21)።

II. ንኣምላኽ ርእሶም ከወፍዩ፣ ከም ምልክት እዚ ድማ ካብ ንብረቶም ግቡኡ ኺህብዎ፣ ማለት ዓመታዊ ዓስርተ እጅኡ፣ እዚ ድማ ንሃይማኖታዊ በዓላቶም፣ ንሌዋውያን፣ ከምኡውን ንድኻታት ንምድጋፍ ኣብ ሰለስተ ዓመት ሓንሳእ (ቁ. 22, ወዘተ.)።

ቁጽሪ 1-21 ሙሴ ኣብዚ ንህዝቢ እስራኤል ይነግሮም ኣሎ፣

I. ኣምላኽ ብኸመይ ከም ዘኽበሮም፣ ከም ፍሉይ ህዝቢ፣ ሰለስተ ፍሉያት መሰላት ብምሃብ፣ እዚ ድማ ክብሮም ነበረ፣ ከምኡውን ኣምላኽ ብክርስቶስ ዝባረኸና ሰማያዊ መንፈሳዊ በረኸታት ዜመልክት ነበረ።

1. እዚ ምርጫ እዩ፦ እግዚኣብሔር መሪጹካ ኣሎ፣ ቁ. 2። እዚ ድማ ብገዛእ ርእሶም ብዝገበርዎ ግብሪ ወይ ብዝረኣዩ ጽቡቕ ተግባራት ኣይነበረን፣ የግዳስ ኣብ መንጎኦም ሃብቲ ሓይሉን ጸጋኡን ከዕብይ ስለ ዝደለየ እዩ። ብገዛእ ርእሶም ብምውፋይን ብምግዛእን ካብ ካልኦት ህዝብታት ንላዕሊ ፍሉይ ህዝቢ ስለ ዝነበሩ ኣይመረጾምን፣ የግዳስ ብጸጋኡ ከምኡ ኪኾኑ ኢሉ እዩ መሪጽዎም። ከምኡ ድማ እቶም ኣመንቲ ተመሪጾም፣ ኤፌ. 1:4።

2. እዚ ውሉድነት እዩ (ቁ. 1)፦ “ንስኻትኩም ውሉድ እግዚኣብሔር ኣምላኽኩም ኢኹም፣ ብእኡ ናብ ህዝቢ እተቐየስኩም፣ ብእኡ ከም ህዝቡ እተሰየምኩም፣ እወ፣ ከም ስድራቤቱ፣ ካብ ካልኦት ንላዕሊ ናብኡ ዝቐረበ ህዝቢ።” እስራኤል ወደይ፣ በዅረይ እዩ፤ ውሉድ ስለ ዘድለዮ ኣይኮነን፣ የግዳስ ወላዲ ስለ ዘድለዮም የቲም ስለ ዝነበሩ እዩ። ነፍሲ ወከፍ እስራኤላዊ ብሓቂ ውሉድ ኣምላኽ እዩ፣ ተኻፋሊ ባህርዩን ሞገሱን፣ ፍቕሩን በረኸቱን። እንሆ፣ ኣቦ እንታይ ዝኣመሰለ ፍቕሪ ኸም ዝሃበና፣ ውሉድ ኣምላኽ ምእንቲ ኽንብሃል፣ ከምኡውን ክንከውን!

3. እዚ ቅድስና እዩ (ቁ. 2)፦ “ንስኻ ቅዱስ ህዝቢ ኢኻ፣ ንኣምላኽ እተፈልኻን እተነጸልካን፣ ንኣገልግሎቱ እተወፈኻ፣ ንምስጋናኡ እተሰርዐ፣ ብቕዱስ ሕጊ እትመሓደር፣ ብቕዱስ ድንኳን፣ ከምኡውን ብእኡ ዚምልከት ቅዱስ ስርዓታት እተሰለመ።” ህዝቢ ኣምላኽ ቅዱሳት ንምዃን ብዝበለጸ ግዴታታት ተኣሲሮም ኣለዉ፣ ቅዱሳት እንተኾኑ ድማ፣ ከምኡ ዝገበሮም ጸጋ ኣምላኽ እዩ። እግዚኣብሔር ንርእሱ ፈሊይዎም፣ ንኣገልግሎቱን ንምጥቃም ብእኡን ብቑዓት ገይርዎም፣ በዚ ድማ ንርእሱ ቅዱሳት ገይርዎም።

II. ብኸመይ ካብ ኵሎም ኣብ ከባቢኦም ዝነበሩ ህዝብታት ብጥንቁቕ ፍሉይነት ርእሶም ኪፈልዩ ከም ዝግባእ። ኣምላኽ ከምኡ ስለ ዘዕበዮም ድማ፣ ንርእሶም ብምቕባል ኣጉል ልማዳት ጣዖት ኣምለኽቲ፣ ከምኡውን ንርእሶም ከምኦም ብምግባር፣ ምስኦም ማዕረ ኸይገብሩ። ውሉድ እግዚኣብሔር ኣምላኽኩም ኩኑ፤ እቶም ሰብዓ ከም ትእዛዝ ገይሮም ከምዚ ይብልዎ፣ ማለት፣ “ከም ውሉድ ኣምላኽ ዚግባእኩም ግበሩ፣ ንኽብሪ እቲ ዝምድና ዜሕስርን መሰላቱ ዜጥፍእን ምንም ኣይትግበሩ።” ብፍላይ ድማ ብኽልተ ነገራት ርእሶም ኪፈልዩ ኣለዎም፦

1. ኣብ ሓዘኖም፦ ርእስኹም ኣይትቍርጹ፣ ቁ. 1። እዚ (ከም ገሊኦም ዝሓስብዎ) ኣብ ምቕባር ምዉታት ሓዘኖም ንምግላጽ ወይ ብገዛእ ደሞም ንታሕተዋይ ኣማልኽቲ ንምህዳእ ርእሶም ምቝራጽ ጥራይ ዘይኮነስ፣ ንኣማልኽቶም ኣብ ምምላኽ ርእሶም ምጕዳእን ምብትታንን፣ ከምቲ ነብያት በኣል ዝገበሩ (1 ነገ. 18:28)፣ ወይ ንኸምዚኦም ዝኣመሰሉ ኣማልኽቲ ብስጋኦም ምቝራጽ ምልክት ምግባር ይኽልክል፣ እዚ ድማ ኣብኦም፣ ካብ ዝኾነ ይኹን ንላዕሊ፣ ዘይቕረብ ገበን ምኾነ፣ እቶም ብምልክት ግዝረት ኣብ ኣካላቶም ምልክታት እግዚኣብሔር ዝጸሩ። ስለዚ፣ (1.) ብዝኾነ ምኽንያት ኣካላቶም ከየበላሽዉ ወይ ከይጐድኡ ተኸልኪሎም ኣለዉ። እዚ ኸምቲ ወለዲ ንንኣሽቱ ደቆም፣ እቶም ዓሻታት፣ ዘይጥንቁቓት፣ ዕቡያት፣ ከምኡውን ብኻራ ኺጻወቱ ዝቐርቡ፣ ዚህብዎ ምኽሪ እዩ ዝመስለኒ፦ “ደቀይ፣ ርእስኹም ኣይትቍርጹ።” እዚ እቲ ንርእስና ኽንክሕድ ዜገድደና ትእዛዛት ዕላማ እዩ፤ ሓቀኛ ትርጉሞም፣ ብግቡእ እንተ ተረዲእናዮ፣ “ንርእስኹም ምንም ኣይትጕድኡ” ኪኸውን እዩ። እዚ ድማ እቲ ዝበለጸ ዜሳቕየና ኣምላኻዊ ምድላዋት ዕላማ እዩ፣ ካብኡ ርእስና ኽንጐድእ እንኽእለሉ ነገራት ንምውጋድ። ኻራታት ካባና ይውሰዱ፣ ምናልባት ርእስና ኸይንቍርጽ። እቶም ንኣምላኽ ከም ቅዱስ ህዝቢ እተወፈዩ፣ ንርእሶም ዜበላሽው ምንም ኣይግበሩ፤ ስጋ ንእግዚኣብሔር እዩ፣ ከምኡ ድማ ኪጥቀመሉ ይግባእ። (2.) ንኣብያተ ክርስቲያን ዝቐረቡን ፍቑራትን ዝኾኑ ቤተሰብ ብምጥፋእ ብዘይልክዕ ሓዘን ኣእምሮኦም ከየረብሹን ከየሳቕዩን ተኸልኪሎም ኣለዉ፦ “ሓዘንኩም፣ ኣብ ዝበለጸ ዜሕዝን ኣጋጣሚታት እኳ እንተኾነ፣ ርእስኹም ብምቝራጽን ኣብ መንጎ ኣዒንትኹም ጸጕሪ ብምምልጣጥን፣ ከምቶም ዝተቖጥዑ ሰባት፣ ወይ ከምቶም ንምዉታት ብሓዘን ብጽኑዕ ዝደነኑ፣ ከምቶም ተስፋ ዘይብሎም፣ ኣይተግልጹ ወይ ኣይተባእሱ፣” 1 ተሰ. 4:13። እቲ ሚስተር ኣይንስዎርዝ ኣብዚ ካብ ሓደ ኣይሁዳዊ ጸሓፊ ዝጠቐሶ ብሉጽ ሓሳብ ኣሎ፣ እዚ ድማ ንሞት ቤተሰብ ብዘይልክዕ ሓዘን ዚጻረር ሕጊ ምዃኑ ይርድኦ። ኣቦኹም (ንኣብነት) እንተ ሞተ፣ ርእስኹም ኣይትቍርጹ፣ ማለት፣ ካብቲ ዚግባእ ንላዕሊ ኣይትሕዘኑ፣ ከመይሲ ኣቦ ዘይብልኩም ኣይኮንኩምን፣ ዓብዪ፣ ህያው፣ ዘይነጽፍ ኣቦ ኣሎኩም፣ እዚ ድማ ቅዱስ ብሩኽ ኣምላኽ እዩ፣ ውሉዳቱ ድማ ንስኻትኩም ኢኹም፣ ቁ. 1። ግናኸ ሓደ ዘይኣማኒ (ይብል)፣ ኣቦኡ ምስ ሞተ፣ ኣብ ግዜ ጸበባ ኺሕግዞ ዚኽእል ኣቦ የብሉን፤ ከመይሲ ንዕንጨይቲ፣ “ንስኻ ኣቦይ ኢኻ” ኢሉ፣ ንኸውሒ ድማ፣ “ንስኺ ወሊድክኒ” ኢሉ እዩ (ኤር. 2:27)፤ ስለዚ ይበኪ፣ ርእሱ ይቍርጽ፣ ጸጕሩ ድማ ይምልጥ።