ኦሪት ዘዳግም 14

ሙሴ ለእስራኤል ሕዝብ እግዚአብሔር ሦስት ልዩ መብቶችን እንዴት እንደሰጣቸው ይነግራቸዋል፤ እነዚህም ክብራቸው የነበሩ ሲሆኑ እግዚአብሔር በክርስቶስ የባረከንባቸው በሰማያዊ ነገሮች ያሉ መንፈሳዊ በረከቶች ምሳሌዎችም ነበሩ።

እነሆ ምርጫ፤ “እግዚአብሔር መርጦሃል”። እርሱ በራሳቸው ድርጊት ከሌሎች ሕዝቦች ይልቅ ለርሱ የተለየ ሕዝብ ስለሆኑ አልመረጣቸውም ነበር፣ ነገር ግን በጸጋው እንዲሆኑ መርጦአቸዋል። አማኞች የተመረጡትም እንዲሁ ነው፣ ኤፌ ፩፥፬።

እነሆ የልጅነት ጸጋ፤ “እናንተ የእግዚአብሔር የአምላካችሁ ልጆች ናችሁ”። ይህ የሆነው እግዚአብሔር ልጆች ስለሚያስፈልገው ሳይሆን፣ እነርሱ ወላጅ አልባ ስለነበሩና አባት ስለሚያስፈልጋቸው ነው። እያንዳንዱ መንፈሳዊ እስራኤላዊ በእርግጥም የእግዚአብሔር ልጅ ነው፣ የተፈጥሮውና የሞገሱ ተካፋይም ነው።

እነሆ ቅድሳት፤ “አንተ ቅዱስ ሕዝብ ነህ”። የእግዚአብሔር ሕዝቦች ቅዱሳን እንዲሆኑ ይጠበቅባቸዋል፣ ቅዱሳን ከሆኑም፣ እንደዚያ ላደረጋቸው የእግዚአብሔር ጸጋ ዕዳ አለባቸው። እግዚአብሔር ልጆቹ እንዲሆኑ የመረጣቸውን ቅዱስ ሕዝብ አድርጎ ይቀርጻቸዋል፣ መልካም ሥራዎችንም በቅንዓት የሚሠሩ ያደርጋቸዋል። እምነታቸውን የሚያሳፍርን ማንኛውንም ነገር ለማስወገድ፣ እንዲሁም መውደቃቸውን ለሚጠባበቁ ሰዎች ፊት ለመታየት መጠንቀቅ አለባቸው።

የሰማይ አባታችን ለእኛ ጥቅም ሲል ካልሆነ በቀር ምንም ነገር አይከለክልም። በራስህ ላይ ጉዳት አታምጣ፤ ጤንነትህን፣ መልካም ስምህን፣ የቤት ውስጥ ምቾቶችህን፣ የአእምሮ ሰላምህን አታበላሽ። በተለይ ደግሞ ነፍስህን አትግደል፤ ለምግብ ፍላጎቶችህና ለሥጋዊ ምኞቶችህ አስጸያፊ ባሪያ አትሁን። በዙሪያህ ያሉትን ሁሉ አሳዛኝ አታድርግ፣ ራስህንም ደስተኛ የለሽ አታድርግ፤ ነገር ግን እጅግ በጣም ጥሩና ጠቃሚ የሆነውን ነገር አላማ አድርግ። ብዙ ዓይነት ሥጋዎችን እንደ ርኩስ የሚቆጥሩት ሕጎች ጣዖት ከሚያመልኩ ጎረቤቶቻቸው ጋር እንዳይቀላቀሉ ለማድረግ ነበር። በወንጌል ላይ እነዚህ ሕጎች አሁን እንደተወገዱ ግልጽ ነው።

ነገር ግን ልቦቻችንን እንጠይቅ፤ እኛ የእግዚአብሔር የአምላካችን ልጆች ነን ወይ? ለእግዚአብሔር ክብር የተለየን፣ በክርስቶስ ደም የተገዛን በመሆን ከዓመፀኛው ዓለም ተለይተናልን? እኛ የመንፈስ ቅዱስ ሥራ ተገዢዎች ነን ወይ? ጌታ ሆይ፣ ሕዝብህ ሁሉ ምን ያህል ንጹሕና ቅዱስ ሆነው መኖር እንዳለባቸው ከእነዚህ ትእዛዛት አስተምረን!

ምዕራፍ 14 ሙሴ በዚህ ምዕራፍ ያስተምራቸዋል፣

I. ከጎረቤቶቻቸው በልዩነት ራሳቸውን እንዲለዩ፣ 1. በሐዘናቸው (ቁ. 1, 2)። 2. በምግባቸው (ቁ. 3–21)።

II. ራሳቸውን ለእግዚአብሔር እንዲሰጡ፣ እናም የዚህ ምልክት እንዲሆን ከንብረታቸው የሚገባውን ዓመታዊ አስራት፣ እና በየሦስተኛው ዓመት፣ ለሃይማኖታዊ በዓሎቻቸው፣ ለሌዋውያን እና ለድሆች ድጋፍ እንዲሰጡ (ቁ. 22, ወዘተ)።

ቁጥር 1-21 ሙሴ እዚህ የእስራኤልን ሕዝብ ይነግራቸዋል፣

I. እግዚአብሔር እንዴት እንደ ልዩ ሕዝብ በሦስት ልዩ መብቶች እንዳከበራቸው፣ እነዚህም ክብራቸው የነበሩ እና እግዚአብሔር በክርስቶስ በሰማያዊ ነገሮች የባረከን የመንፈሳዊ በረከቶች ምሳሌዎች ነበሩ። 1. እዚህ ምርጫ አለ፡ ጌታ መርጦሃል፣ ቁ. 2። በራሳቸው ብቃት ወይም አስቀድሞ በሚታዩ መልካም ሥራዎች ሳይሆን፣ በውስጣቸው የኃይሉንና የጸጋውን ብልጽግና ሊያሳድግ ስለፈለገ ነው። በራሳቸው መሰጠትና መገዛት ከሌሎች ሕዝቦች ይልቅ ለእርሱ ልዩ ሕዝብ ስለሆኑ አልመረጣቸውም፤ ነገር ግን በጸጋው እንዲህ እንዲሆኑ መረጣቸው፤ አማኞችም እንዲሁ ተመርጠዋል፣ ኤፌ. 1:4። 2. እዚህ ጉዲፈቻ አለ (ቁ. 1)፡ "እናንተ የእግዚአብሔር አምላካችሁ ልጆች ናችሁ"፤ በእርሱ ሕዝብ የሆናችሁ፣ በእርሱ ሕዝብ ተብላችሁ የተያዛችሁ፣ እንዲያውም ቤተሰቡ፣ ከሌሎች ሁሉ ይልቅ ለእርሱ የቀረበ ሕዝብ። እስራኤል ልጄ፣ በኩሬዬ ነው፤ ልጆች ስለሚያስፈልጉት ሳይሆን፣ ወላጅ አልባ ስለነበሩና አባት ስለሚያስፈልጋቸው ነው። እያንዳንዱ እስራኤላዊ በእርግጥ የእግዚአብሔር ልጅ ነው፣ የባሕርዩና የሞገሱ፣ የፍቅሩና የበረከቱ ተካፋይ ነው። አባት ምን ዓይነት ፍቅር እንደሰጠን እዩ! 3. እዚህ ቅድስና አለ (ቁ. 2)፡ "አንተ ለእግዚአብሔር አምላክህ ቅዱስ ሕዝብ ነህና"፤ ለእግዚአብሔር ተለይተህ የተቀደስክ፣ ለአገልግሎቱ የተሰጠህ፣ ለምስጋናው የተዘጋጀህ፣ በቅዱስ ሕግ የምትመራ፣ በቅዱስ ማደሪያና ከእርሱ ጋር በተያያዙ ቅዱስ ሥርዓቶች የተከበርክ። የእግዚአብሔር ሕዝብ ቅዱሳን ለመሆን በጠንካራ ግዴታ ሥር ናቸው፣ እና ቅዱሳን ከሆኑ፣ እንዲህ ያደረጋቸው የእግዚአብሔር ጸጋ ዕዳ አለባቸው። ጌታ ለራሱ ለይቷቸዋል፣ ለአገልግሎቱም እና በእርሱ ለመደሰት ብቁ አድርጓቸዋል፣ ስለዚህም ለራሱ ቅዱሳን አድርጓቸዋል።

II. በዙሪያቸው ከነበሩት ሕዝቦች ሁሉ በልዩ ንጽሕና ራሳቸውን እንዴት መለየት እንዳለባቸው። እግዚአብሔርም እንዲህ ከፍ ስላደረጋቸው፣ የአረማውያንን አጉል ልማዶች በመቀበል ራሳቸውን ዝቅ አያድርጉ፣ እናም እንደ እነርሱ በመሆን ራሳቸውን ከእነርሱ ጋር እኩል አያድርጉ። እናንተ የእግዚአብሔር አምላካችሁ ልጆች ሁኑ፤ ሰባው ሊቃውንት እንደ ትእዛዝ ያነቡታል፣ ማለትም፣ "እንደ እግዚአብሔር ልጆች የሚገባችሁን አድርጉ፣ እናም የዝምድናውን ክብር የሚያሳፍር ወይም መብቶቹን የሚያሳጣ ምንም ነገር አታድርጉ።" በተለይ በሁለት ነገሮች ራሳቸውን መለየት አለባቸው፡—

1. በሐዘናቸው፡ ራሳችሁን አትቁረጡ፣ ቁ. 1። ይህ (አንዳንዶች እንደሚያስቡት) በቀብር ሥነ ሥርዓታቸው ላይ ሐዘናቸውን ለመግለጽ ወይም በራሳቸው ደም የታችኛውን ዓለም አማልክት ለማስደሰት ራሳቸውን መቁረጥን ብቻ ሳይሆን፣ እንደ በኣል ነቢያት (1 ነገሥት 18:28) አማልክቶቻቸውን ሲያመልኩ ራሳቸውን ማቁሰልና ማበላሸትን፣ ወይም ለተወሰኑ አማልክት በሥጋቸው ላይ በመቁረጥ ምልክት ማድረግን ይከለክላል፤ ይህም በእነርሱ ዘንድ፣ ከማንም በላይ ይቅር የማይባል ወንጀል ይሆናል፣ እነርሱም በግርዛት ምልክት በሥጋቸው የእግዚአብሔርን ምልክቶች የተሸከሙ ናቸውና። ስለዚህ፣ (1.) በምንም ምክንያት የራሳቸውን አካል ማበላሸት ወይም መጉዳት የተከለከሉ ናቸው። ይህ እንደ ሞኞች፣ ግድ የለሾችና ግትር የሆኑ፣ እና በቢላዋ መጫወት የሚወዱ ትናንሽ ልጆቹን የሚለው ወላጅ ይመስለኛል፡ ልጆች፣ ራሳችሁን አትቁረጡ። ይህ ራሳችንን እንድንክድ የሚያስገድዱን ትእዛዛት ዓላማ ነው፤ በትክክል ከተረዳናቸው፣ እውነተኛ ትርጉማቸው፣ ራሳችሁን አትጉዱ የሚል ይሆናል። ይህ ደግሞ እኛን በጣም የሚያስጨንቁን የአምላክ አቅርቦቶች ዓላማ ነው፣ ራሳችንን የመጉዳት አደጋ ላይ ከሚጥሉን ነገሮች እንድንርቅ። ራሳችንን እንዳንቆርጥ ቢላዋዎች ከእኛ ይወሰዳሉ። ለእግዚአብሔር እንደ ቅዱስ ሕዝብ የተሰጡ ሰዎች ራሳቸውን የሚያበላሽ ምንም ነገር ማድረግ የለባቸውም፤ አካል ለጌታ ነውና፣ በዚህ መሠረትም ጥቅም ላይ መዋል አለበት። (2.) የቅርብና የተወደዱ ዘመዶቻቸውን በማጣት ከልክ በላይ በሆነ ሐዘን አእምሮአቸውን ማወክና ማሰቃየት የተከለከሉ ናቸው። "በጣም በሚያሳዝኑ አጋጣሚዎችም ቢሆን ሐዘናችሁን ራሳችሁን በመቁረጥና በዓይኖቻችሁ መካከል ራሰ በራ በማድረግ፣ እንደ ተቆጡ ሰዎች ወይም ለሞቱት ሰዎች ተስፋ እንደሌላቸው ሰዎች በሐዘን የጠነከሩ ሰዎች አትግለጹ ወይም አታባብሱ" 1 ተሰ. 4:13። ሚስተር አይንስዎርዝ እዚህ ላይ ከይሁዳ ጸሐፊዎች አንዱን የጠቀሰው እጅግ በጣም ጥሩ ጥቅስ አለ፣ እሱም ይህንን ለዘመዶቻችን ሞት ከልክ ያለፈ ሐዘንን የሚከለክል ሕግ እንደሆነ ይረዳዋል። አባትህ (ለምሳሌ) ቢሞት፣ ራሳችሁን አትቁረጡ፣ ማለትም፣ ከሚገባው በላይ አታዝኑ፣ ምክንያቱም እናንተ አባት የለሽ አይደላችሁም፣ ታላቅ፣ ሕያውና ዘላለማዊ የሆነ አባት አላችሁ፣ እርሱም ቅዱስ የተባረከ እግዚአብሔር ነው፣ እናንተም ልጆቹ ናችሁ፣ ቁ. 1። ነገር ግን ከሃዲ (ይላል)፣ አባቱ ሲሞት፣ በችግር ጊዜ ሊረዳው የሚችል አባት የለውም፤ ምክንያቱም ለእንጨት፡ አንተ አባቴ ነህ፣ ለድንጋይም፡ አንተ ወለድከኝ ብሏልና (ኤር.