Iyoob 36

Elihu rakkinni sun isa qoruuf akka ergame qofa hubachiise; akkasumas Iyyoob isaa jalatti guutummaatti of gadi deebisuu waan hin dandeenyeef dheerate. Inni Uumaa isaatiif qajeelummaa kennuuf yaale; Waaqayyo daandii isaa hundumaan qajeelaa akka ta’e dhugaa kana ifoomsuuf. Beekumsi akkanaa dubbii Waaqayyoo fi Hafuura Waaqayyoo irraa baratamuu qaba, sababii uumamaan isa irraa fagaanneef. Dubbiin Elihu mormii Iyyoobii fi hiriyoota isaa gidduu jiruuf sirrii ta'uun isaa ifa dha. Inni Iyyoobiif sababa dhugaa qorumsa isa mudate sanaa agarsiise. Inni Waaqayyo garaa laafinaan isaaf hojjechaa akka ture, akkasumas faayidaa hafuuraa isaan irraa argachuu qabu barsiise. Inni dogoggora hiriyoota isaa sirreesse, akkasumas rakkinni Iyyoob faayidaadhaaf akka ture agarsiise.

Elihuun, dubbiiwwan Iyoob warra hin yaadamneef isa balaaleffatee, Iyoob immoo deebii ittiin of-eegu hin qabneef, asitti amala Waaqayyo isa waliin qabu ilaalchisee yaada isaa sirreessuuf dhufe. Michoonni isaa warri kaan, inni nama hamaa waan ta’eef, rakkinnii fi dhiphinni isaa guddaa fi dheeraa ta’e jedhanii jajjabeessanii turan. Haa ta’u malee, Elihuun rakkinnichi qorumsaaf ergamuu isaa fi Iyoob hanga ammaatti guutummaatti jala hin bu’in, akkasumas sirriitti of hin qopheessineef dheerachuu isaa qofa ture kan jajjabeessaa ture. Inni sababoota hedduu ogummaa fi qajeelummaa Waaqayyoo irraa, ummata isaa kunuunsuu isaa irraa, keessumaa immoo guddina isaa fi humna isaa hundumaa danda’uu irraa fudhachuudhaan, boqonnaa kana keessatti fi isa itti aanu keessatti, harka Waaqayyootti akka of galchu isa amansiisa. Asitti kan qabnu:

I. Seensa isaa, (Lakk. 2-4).

II. Karaawwan Waaqayyo ijoollee namaa wajjin ittiin hojjetu, akka isaan of geggeessanitti (Lakk. 5–15).

III. Akeekkachiisa gaarii fi gorsa gaarii inni Iyoobiif kennu (Lakk. 16–21).

IV. Abbaa ta’uu fi humna Waaqayyoo hundumaa danda’uu isaa kan inni hojiiwwan kunuunsa isaa isa waliigalaa keessatti fakkeenyaan agarsiisu, kunis sababa nuti hundumti keenya hojiiwwan isaa keessatti isaaf bitamuu qabnuuf (Lakk. 22–33). Kana boqonnaa itti aanu keessatti itti fufaatii bal’isa.

Elihuun deebisee dhaggeeffattoota, keessumaa Iyoob, obsa akka qabaatan kadhata; inni waan dubbachuu qabu hundumaa hin dubbanne, garuu yeroo dheeraaf isaan hin qabu. Na cinaa dhaabadhaa xinnoo (akkas jedhanii dubbisu warri tokko), Lakk. 2. “Yeroo muraasaaf na dhaggeeffadhaa, xiyyeeffannaa naaf kennaa, ani yeroo kana qofa, akka danda’ametti ifatti fi kaayyoo qabeessummaan nan dubbadha.” Kana argachuuf inni sababa dhiyeessa:

1. Inni sababa gaarii, mata duree kabajamaa fi baay’ee firii qabeessa qaba: Ani ammas Waaqayyoof nan dubbadha. Inni akka abukaatoo Waaqayyootti dubbate, kanaafis dhaggeeffannaa mana murtii irraa sirriitti eeguu danda’a. Dhugumatti, warri tokko Waaqayyoof dubbachuu fakkeessu, garuu dhugumaan ofii isaaniif dubbatu; garuu warri sababa Waaqayyoo keessatti dhugaan mul’atan, ulfina isaa, dhugaa isaa, karaa isaa, ummata isaa bakka bu’anii dubbatan, qajeelfama dhabuu (sa’aatii sana keessatti waan dubbatan ni kennamaaf) yookiin sababa isaanii yookiin mindaa isaanii dhabuu hin danda’an. Akkasumas mata duree isaanii dhabamsiisuu sodaachuu hin qaban. Warri baay’ee dubbatanillee ammas Waaqayyoof dubbatamuu kan danda’u argachuu danda’u.

2. Inni waan addaa fi ilaaltota waliigalaa irraa adda ta’e dhiyeessuuf qaba: Ani beekumsa koo fagoo irraa nan fida (Lakk. 3), jechuunis, “Nuti gara bu’uura keenya isa jalqabaa fi yaada ol’aanaa kamiyyuu kaayyoo tokkoof tajaajiluuf itti fayyadamnuutti deebina.” Beekumsa Waaqayyoo kanaaf fagoo deemun, isa qotuun, isaaf imaluun ni barbaachisa; dadhabbii keenyaaf ni kaffala, fagootti kan argame ta’us, gatii guddaan hin bitamne.

3. Kaayyoon isaa dhugumaan qajeelaa ture; inni waan barbaadu hundumaa kan inni kaayyoo godhate, qajeelummaa Uumaa isaatiif kennuuf, dhugaa kana, Waaqayyo karaa isaa hundumaan qajeelaa ta’uu isaa, eeguu fi ifoomsuuf ture. Waaqayyoo irratti yoo dubbannu, isaaf yoo dubbannu, inni Uumaa keenya ta’uu isaa yaadachuun, akkasumas isa waamuun, kanaafis isaafii fi fedhii mootummaa isaatiif tajaajila gaarii danda’amu kennuuf qophaa’uu gaariidha. Yoo inni Uumaa keenya ta’e, nuti waan qabnu hundumaa isa irraa qabna, waan qabnu hundumaa isaaf fayyadamuu qabna, akkasumas ulfina isaatiif baay’ee hinaafuu qabna. Hojiin isaa sirrii fi qajeelaa ta’uu isaa (Lakk. 4): “Dubbiin koo soba hin ta’u, waan sanaafis ta’e yaada koo fi hubannoo koo wajjin wal hin dhabu. Ani dhugaa qofaaf nan falma, dhugaa sanaafis, dhugaa fi iftoomina danda’amu hundumaan.” Inni falmiiwwan salphaa fi jajjaboo fayyadama malee, qabxiiwwan xaxamaa fi qulqullina barumsaa hin fayyadamu. “Inni beekumsaan guutuu yookiin qajeelaa ta’e amma si wajjin falmaa jira; kanaafis dhaggeeffannaa gaarii qofa osoo hin taane, waan inni jedhu akka yaada gaariitti fudatamuu qaba.” Guutummaan beekumsa keenyaa addunyaa kana keessatti dhugaa barbaaduu keessatti, ofitti fayyadamuu keessatti, fi waan beeknu gaarummaa warra kaaniif fayyadamuu keessatti amanamaa fi dhugaa ta’uudha.

Elihuun, Waaqayyoof dubbachuuf, keessumaa uumaa isaatiif qajeelummaa kennuuf, asitti akka qophiin Waaqayyoo hundinuu, fedha isaa bara baraa qofa osoo hin taane, seera qajeelummaa bara baraa wajjin wal simuudha agarsiisa. Waaqayyo akka bulchaa qajeelaatti hojjeta, sababiin isaas,

I. Inni warra hundarra gaddeeyyii ta’an illee ilaaluu gad hin qabu, akkasumas hiyyummaan yookiin beekamummaa dhabuun nama tokko illee jaalala isaa irraa fageessee hin kaa’u. Namoonni humna qabeeyyii yoo ta’an, warra beekamoo hin taaneefi iddoo hin qabne tuffiin ilaaluuf saaxilamu; garuu Waaqayyo humna qabeessa, daangaa hin qabne, garuu nama tokko illee hin tuffatu, lakk. 5. Inni dhimma warra hundarra gaddeeyyii ta’anii beekuuf, haqa isaaniif hojjechuufi gaarummaa isaaniif agarsiisuuf of gadi qaba. Iyyoob Waaqayyo battalumatti isaaf waan hin mul’anneef, ofiisaafi dhimma isaa tuffatameera jedhee yaade.