1እግዚአብሔር ይማረን ይባርከንም፥ ፊቱንም በላያችን ያብራ፤
2በአሕዛብ ሁሉ መካከል ማዳንህን፥ መንገድህንም በምድር እናውቅ ዘንድ።
3አቤቱ፥ አሕዛብ ያመስግኑህ፥ አሕዛብ ሁሉ ያመስግኑህ።
4ለአሕዛብ በቅን ትፈርድላቸዋለህና፥ አሕዛብንም በምድር ላይ ትመራለህና፡ አሕዛብ ደስ ይበላቸው ሐሤትም ያድርጉ።
5አቤቱ፥ አሕዛብ ያመስግኑህ፥ አሕዛብ ሁሉ ያመስግኑህ።
6ምድር ፍሬዋን ሰጠች፤ እግዚአብሔር አምላካችንም ይባርከናል።
7እግዚአብሔር ይባርከናል፥ የምድርም ዳርቻ ሁሉ ይፈሩታል።
መዝሙር ፷፯፥፩-፯ የክርስቶስ መንግሥት እንዲሰፋ የሚቀርብ ጸሎት።
ሁሉም ደስታችን ከእግዚአብሔር ምሕረት የሚመጣ ነው። ስለዚህም በመጀመሪያ የምንጸልየው፣ እግዚአብሔር ሆይ፥ እኛን ኃጢአተኞቹን ምሕረት አድርግልን፥ ኃጢአታችንንም ይቅር በልልን የሚል ነው። ይቅርታ በእግዚአብሔር በረከት የሚተላለፍ ሲሆን፥ በእርሱም ውስጥ ደህንነቱ የተጠበቀ ነው። እኛ በእምነት ከእግዚአብሔር ጋር የምንሄድ ከሆነ፥ ፊቱ በእኛ ላይ እንደሚያበራ ተስፋ ልናደርግ እንችላለን።
መዝሙረኛው ወደ አሕዛብ መለወጥ ጸሎት ይቀጥላል፤ ይህም የብሉይ ኪዳን ቅዱሳን ጥቅሞቻቸው ሌሎችም እንዲያገኙላቸው እንደተመኙ ያሳያል። ብዙ የመጽሐፍ ቅዱስ ትንቢቶችና ተስፋዎች በጸሎት ውስጥ ተጠቃልለው ቀርበዋል፤ የቤተ ክርስቲያን ጸሎት መልስ የእግዚአብሔር ተስፋዎች መፈጸም ያህል እርግጠኛ ነው። ለሕዝቦች የተመኘው ደስታ ቅዱስ ደስታ ነው። በመለኮታዊ አድራጎቱ ጌታ የመንግሥታትን ጉዳዮች እንደሚመራ፤ እንዲያውም የዚህ ዓለም መንግሥታት የጌታና የክርስቶሱ መንግሥት እንዲሆኑ ደስ ይበላቸው። እግዚአብሔር ይህን ሲያደርግ የሁሉም በጎ ነገር ደስ የሚያሰኝ ተስፋ ይታወጃል።
የወንጌል ስኬት ከእርሱ ጋር ውጫዊ ምሕረትን ያመጣል፤ ጽድቅ ሕዝብን ከፍ ያደርጋል። የጌታ በረከት የፍጡራን ምቾቶቻችንን ሁሉ ያጣፍጣልናል፥ በእውነትም ምቾቶች ያደርጋቸዋል። ዓለም ሁሉ እርሱን ለማምለክ ይመጣል። ወንጌል መሰራጨት ሲጀምር፥ እስከ ምድር ዳርቻ እስከሚደርስ ድረስ ከጊዜ ወደ ጊዜ እየገፋ ይሄዳል። እጣ ፈንታችንን ከጌታ ቡሩካን ጋር መጣል መልካም ነው። ስለ አሕዛብ መለወጥ በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ምንም ባይነገር ኖሮ፥ እንዲህ ዓይነቱን ተስፋ የሌለውን ሥራ ለመሞከር ከንቱ እንደሆነ እናስብ ነበር። ነገር ግን በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ምን ያህል በእርግጠኝነት እንደተነገረ ስናይ፥ እግዚአብሔር ቃሉን እንደሚፈጽም እርግጠኛ በመሆን በሚስዮናዊ ሥራዎች ልንሰማራ እንችላለን። እኛ በተሰጠን እውቀትና በምንመካበት መዳን አሕዛብን ለማሳወቅ ወደኋላ እንል ይሆን? ካልተማሩ መማር አይችሉም። እንግዲያስ በጌታ ኃይል እንገፋ፥ ቃሉን ከመንፈስ ቅዱስ ጋር እንዲያጅበውም እርሱን እንፈልግ፤ ያንጊዜ የሰይጣን መንግሥት ይወድማል፥ የቤዛችንም መንግሥት ይጸናል።
መዝሙር 67 ይህ መዝሙር ከቤተ ክርስቲያን ጋር የተያያዘ ሲሆን ለሕዝብም የተዘጋጀ ነው። እዚህ ላይ፣
I. ለእስራኤል ቤተ ክርስቲያን ብልጽግና የሚቀርብ ጸሎት (ቁ. 1)።
II. አሕዛብ እንዲመለሱና ወደ ቤተ ክርስቲያን እንዲገቡ የሚቀርብ ጸሎት (ቁ. 2-5)።
III. እግዚአብሔር ይህን ሲያደርግ ስለሚመጡት አስደሳችና የከበሩ ጊዜያት የሚታይ ተስፋ (ቁ. 6, 7)። መዝሙረኛው በዚህ መንገድ በትንቢት መንፈስ ተነድቶ የአይሁድና የአሕዛብ በአንድ መንጋ የሚተባበሩበትን የክርስቲያን ቤተ ክርስቲያን የከበረ ሁኔታ ተንብዮአል። የዚህ የተባረከ ሥራ መጀመሪያ የደስታችንና የምስጋናችን ጉዳይ መሆን አለበት፤ መጠናቀቁም ይህን መዝሙር ስንዘምር የጸሎታችንና የተስፋችን ጉዳይ መሆን አለበት። ለመዘምራን አለቃ በነጊኖት። መዝሙር ወይም ቅኔ።
ቁጥር 1-7 የዚህ መዝሙር አጻጻፍ የመዝሙረኛውን ስሜት በጣም ሞቅ ያለና ሕያው እንደነበር ያሳያል፤ በዚህ የአምልኮ መንፈስ ከፍ ከፍ ብሎ የእግዚአብሔር መንግሥት መስፋፋት በተመለከተ የትንቢት መንፈስን ተቀብሏል።
I. በመጀመሪያ ለዚያን ጊዜ ለነበረችው ቤተ ክርስቲያን ደህንነትና ብልጽግና ይጸልያል፤ በዚህም ደስታ ውስጥ እርሱም ተካፋይ እንደሚሆንና ራሱን ደስተኛ እንደሆነ እንደሚቆጥር ያሳያል (ቁ. 1)። አዳኛችን 'አባታችን ሆይ' እንድንል ሲያስተምረን ከሌሎች ጋርና ለሌሎችም መጸለይ እንዳለብን ጠቁሟል። ስለዚህ መዝሙረኛው እዚህ ላይ 'አምላክ ሆይ፣ እኔን ምሕረት አድርግልኝ፣ ባርከኝ' ሳይሆን 'እኛን ምሕረት አድርግልን፣ ባርከን' ብሎ ይጸልያል፤ ምክንያቱም ለቅዱሳን ሁሉ ልመና ማቅረብ አለብንና ከእነርሱ ጋር ዕጣ ፈንታችንን ለመቀበል ፈቃደኞችና ደስተኞች መሆን አለብን። እዚህ ላይ የምንማረው፣
1. ደስታችን ሁሉ ከእግዚአብሔር ምሕረት የሚመጣና በእርሱም የሚጀምር መሆኑን ነው። ስለዚህ በመጀመሪያ የሚጸለየው 'አምላክ ሆይ፣ እኛን ምሕረት አድርግልን፣ እኛን ኃጢአተኞችን ይቅር በለን (ሉቃስ 18:13)፣ እኛን ምስኪን ኃጢአተኞችን ከችግሮቻችን አውጣን' የሚለው ነው።
2. በእግዚአብሔር በረከት የሚተላለፍና በእርሱም የሚጠበቅ መሆኑን ነው፡- 'እግዚአብሔር ይባርከን'፤ ይህም ማለት በተስፋ ቃሉ ውስጥ ድርሻ ይስጠን፣ በእነርሱ ውስጥ ያለውን መልካም ነገር ሁሉ ይስጠን ማለት ነው። እግዚአብሔር መልካም ሲናገርልን ለእኛ መልካም እንደሚያደርግልን ነው። 'እግዚአብሔር ይባርከን' ሁሉን ያካተተ ጸሎት ነው፤ እንዲህ ያሉ ግሩም ቃላት በቀላልና በቸልተኝነት፣ ወይም እንደ ተራ አባባል ጥቅም ላይ መዋላቸው ያሳዝናል።
3. በፊቱ ብርሃን የሚፈጸም መሆኑን ነው፡- 'እግዚአብሔር ፊቱን በእኛ ላይ ያብራ'፤ ይህም ማለት እግዚአብሔር በጸጋው ለሞገሱ ብቁ ያድርገን ከዚያም የሞገሱን ምልክቶች ይስጠን ማለት ነው። እግዚአብሔር ፊቱን በእኛ ላይ እንዲያበራ፣ እግዚአብሔር እንዲወደንና እንደሚወደን እንድናውቅ ከዚህ በላይ ደስተኛ ለመሆን የምንፈልገው ነገር የለም። 'ከእኛ ጋር ያብራ' (ኅዳጉ እንዲህ ይነበባል)፤ እኛ ጥረታችንን ስናደርግ፣ ያንንም ጥረት በስኬት ይክለለው። በእምነት ከእግዚአብሔር ጋር የምንሄድ ከሆነ፣ ፊቱ ከእኛ ጋር እንደሚያበራ ተስፋ ማድረግ እንችላለን።
II. ከዚህ ወደ አሕዛብ መመለስ ጸሎት ይሸጋገራል (ቁ. 2)፡- 'መንገድህ በምድር ላይ ይታወቅ ዘንድ።' 'ጌታ ሆይ፣ እኛን ምሕረት እንድታደርግልንና እንድትባርከን ብቻ ሳይሆን ለሰው ዘር ሁሉ ምሕረት እንድታደርግ፣ መንገድህም በምድር ላይ እንዲታወቅ እጸልያለሁ።' በጸሎታችን እንዲህ ያለ ሰፊ አሳብ ሊኖረን ይገባል። በሰማያት የምትኖር አባታችን ሆይ፣ ስምህ ይቀደስ፣ መንግሥትህ ትምጣ። ሌሎች ከእኛ ጋር ለመካፈል በመምጣታቸው የእግዚአብሔር ምሕረት፣ በረከትና ሞገስ አይቀንስብንም።