መዝሙረ ዳዊት 29

በምድር ላይ ያሉ ብርቱዎችና የተከበሩ ሰዎች እርሱን ማክበርና ማምለክ በተለይ ግዴታ አለባቸው፤ ወዮ! ግን ጥቂቶች ብቻ ናቸው በቅድስና ውበት እርሱን ለማምለክ የሚሞክሩት። ኃጢአተኞችን በሚቤዥ አምላክነት በንስሐ፣ በእምነትና በፍቅር በፊቱ ስንቀርብ፥ እርሱ ጉድለት ያለባቸውን አገልግሎቶቻችንን ይቀበላል፤ በእነርሱ ላይ የተጣበቀውን ኃጢአት ይቅር ይላል፤ መንፈስ ቅዱስ እንድናሳይ የሚያስችለውን የቅድስና ልክ ያጸድቃል።

እዚህ ላይ የአምልኮ አገልግሎት ምንነት ተብራርቶአል፤ እርሱም ለስሙ የሚገባውን ክብር ለእግዚአብሔር መስጠት ነው። በሁሉም የአምልኮ አገልግሎቶቻችን ቅዱሳን መሆን አለብን፥ ለእግዚአብሔር፣ ለፈቃዱና ለክብሩ የተሰጡ። በቅድስና ውበት አለ፥ ያም በሁሉም የአምልኮ ተግባራት ላይ ውበትን ይጨምራል። መዝሙረኛው እዚህ ላይ የእግዚአብሔርን ስልጣን በተፈጥሮው ዓለም ይገልጻል። በነጎድጓድ፣ በመብረቅና በዐውሎ ነፋስ ክብሩን ማየትና መስማት እንችላለን። ልባችንም በዚህ ስለ እግዚአብሔር ባሉ ታላላቅ፣ ከፍ ባሉና የተከበሩ ሀሳቦች ይሞላ፤ እርሱን በቅድስና በማምለክ የአምልኮት ኃይል እጅግ የተመሠረተ ነው። አቤቱ አምላካችን ሆይ፥ አንተ እጅግ ታላቅ ነህ! የመብረቁ ኃይል የነጎድጓዱን ፍርሃት ያህል ታላቅ ነው። በእነዚህ የመለኮታዊ ኃይል ውጤቶች የሚፈጠረው ፍርሃት የእግዚአብሔርን ታላቅ ኃይል፣ የሰውን ድካም፣ እናም በዳኝነት ቀን የኃጢአተኞች መከላከያ የሌለውና ተስፋ ቢስ ሁኔታን ሊያስታውሰን ይገባል።

ነገር ግን የመለኮታዊ ቃል በመንፈስ ቅዱስ ኃይል አማካኝነት በሰው ነፍሶች ላይ የሚያሳድረው ተጽእኖ በተፈጥሮው ዓለም ከሚታየው የነጎድጓዳማ ዝናብ ውጤቶች እጅግ የላቀ ነው። በዚህም ምክንያት እጅግ ደፋሮች ይንቀጠቀጣሉ፤ እጅግ ኩሩዎች ይወርዳሉ፤ የልብ ሚስጥሮች ይገለጣሉ፤ ኃጢአተኞች ይመለሳሉ፤ ጨካኞች፣ ስጋውያንና ንጹህ ያልሆኑት ምንም ጉዳት የማያደርሱ፣ የዋሆችና ንጹሆች ይሆናሉ። የእግዚአብሔርን ድምጽ ከሰማን፥ እናም በፊታችን ወደተቀመጠው ተስፋ ለመጠለል ከሸሸን፥ ልጆች አባታቸው በጠላቶቹ ላይ በቁጣ ሲናገር ድምፁን መፍራት እንደሌለባቸው እናስታውስ። መጠጊያ የሌላቸው ሲንቀጠቀጡ፥ በእርሱ በተመደበው መጠጊያ የሚኖሩት ደግሞ ስለ ደህንነታቸው ያመሰግኑት፤ የፍርድ ቀንን ያለ ፍርሃት በመጠባበቅ፥ በመርከብ ውስጥ እንደነበረው እንደ ኖኅ ደህንነታቸው የተጠበቀ ናቸው።

መዝሙር 29 አንዳንድ ጥሩ ተርጓሚዎች እንደሚገምቱት፣ ዳዊት ይህን መዝሙር የጻፈው በታላቅ ነጎድጓድ፣ መብረቅና ዝናብ ወቅት እንደሆነ ይታመናል፤ ልክ እንደ ስምንተኛው መዝሙር በጨረቃ ብርሃን ሌሊት ያሰበው፣ እና እንደ አስራ ዘጠነኛው መዝሙር በፀሐያማ ጥዋት ያሰበው ሁሉ ነው። በተፈጥሮው ዓለም ውስጥ ከሚታዩት የእግዚአብሔር ኃይል ሥራዎች ክብርን ለእርሱ ለመስጠት አጋጣሚን መጠቀም መልካም ነው። ዳዊት ግን በዚያ አስፈሪ ማዕበል ውስጥ እንኳን፣ ሌሎች ሲንቀጠቀጡ፣ እርሱ የተረጋጋና ደስተኛ ስለነበር፣ ይህን መዝሙር ጻፈ፤ ምክንያቱም፣ “ምድር ብትናወጥም አንፈራም።”

I. የዓለም ታላላቆች ለእግዚአብሔር ክብር እንዲሰጡ ይጠይቃል (ቁ. 1, 2)።

II. ሊያመልኩት የሚገባቸውን የእግዚአብሔርን መልካምነት ለማሳመን፣ በነጎድጓድ፣ በመብረቅና በነጎድጓዳማ ዝናብ ውስጥ ያለውን ኃይሉንና አስፈሪነቱን (ቁ. 3-9)፣ በዓለም ላይ ያለውን ሉዓላዊ ግዛቱን (ቁ. 10)፣ እና ለቤተክርስቲያኑ ያለውን ልዩ ሞገስ (ቁ. 11) ያስተውላል። ይህን መዝሙር ስንዘምር ታላቅና ከፍ ያለ የእግዚአብሔር ሀሳቦች ሊሞሉን ይገባል። የዳዊት መዝሙር።

ቁጥር 1-11 በዚህ መዝሙር ውስጥ የሚከተሉትን እናገኛለን።

I. የምድር ታላላቅ ሰዎች ለታላቁ አምላክ ክብር እንዲሰጡ የሚጠይቅ ጥሪ። ዳዊት እያንዳንዱን የነጎድጓድ ድምፅ ለራሱና ለሌሎች መኳንንት ለታላቁ አምላክ ክብር እንዲሰጡ እንደ ጥሪ ተርጉሞታል። ልብ ይበሉ፥

1. ለዚህ ግዴታ የተጠሩት እነማን ናቸው? “እናንተ ኃያላን (ቁ. 1)፣ የኃያላን ልጆች ሆይ፣ ኃይል ያላችሁ፣ እናም ያ ኃይል በውርስና በዘር የሚተላለፍላችሁ፣ በደም ሥሮቻችሁ የንጉሣዊ ደም የሚፈስባችሁ!” የዚህ ዓለም ሰዎች ለእርሱ ክብር መስጠታቸው ለታላቁ አምላክ ክብር እጅግ አስፈላጊ ነው። ይህንንም ማድረግ ያለባቸው፣ ምንም ያህል ከፍ ቢሉም፣ እርሱ ከእነርሱ በላይ እጅግ ከፍ ያለ ስለሆነና ስለዚህም ለእርሱ መስገድ ስላለባቸው ብቻ ሳይሆን፣ ኃይላቸውን ከእርሱ ስላገኙና ለእርሱ ሊጠቀሙበት ስለሚገባ፣ ይህን የእውቅና ግብር ለእርሱ መክፈል ስላለባቸው ነው።

2. ይህ ጥሪ ስንት ጊዜ ተደግሟል? ለእግዚአብሔር ስጡ፣ እንደገናም፣ ለሶስተኛ ጊዜም፣ ለእግዚአብሔር ስጡ። ይህ የሚያመለክተው ኃያላን ሰዎች ይህን ግዴታ ለመወጣት ወደኋላ እንደሚሉና ለማሳመን አስቸጋሪ እንደሆኑ፣ ነገር ግን ነገሥታት የእግዚአብሔርን መንግሥት ፍላጎቶች በቅንነት መደገፋቸው በሰዎች መካከል ላለው የእግዚአብሔር መንግሥት እጅግ አስፈላጊ መሆኑን ነው። የምድር ነገሥታት ክብራቸውንና ምስጋናቸውን ወደ እርሷ ሲያመጡ ኢየሩሳሌም ታብባለች፣ ራእይ 21:24።

3. እንዲያደርጉ የተጠሩት ምንድን ነው? — ለእግዚአብሔር መስጠት፣ እርሱ ምንም የሚያስፈልገው ወይም በእኛ ስጦታዎች ሊጠቀም የሚችል ይመስል አይደለም፣ ወይም የእርሱ ያልሆነውን ነገር ለእርሱ የምንሰጥ ይመስል አይደለም (መጀመሪያ ለእርሱ የሰጠው ማን ነው?)፣ ነገር ግን ክብሩንና በእኛ ላይ ያለውን ግዛቱን ማወቅ ለእርሱ እንደ ስጦታ ይቆጥረዋል። “በመጀመሪያ ራሳችሁን ለእግዚአብሔር ስጡ፣ ከዚያም አገልግሎታችሁን። ለእግዚአብሔር ክብርንና ኃይልን ስጡ፤ ክብሩንና ኃይሉን እወቁ፣ እናም እንደ ወሰን የለሽ ግርማና የማይገታ ኃይል አምላክ አመስግኑት፤ እናም እርሱ በአምላካዊ አቅርቦት ያመነባችሁን ማንኛውንም ክብር ወይም ኃይል ለእርሱ ክብር፣ በአገልግሎቱ ውስጥ ጥቅም ላይ እንዲውል አቅርቡለት። ዘውዶቻችሁን ለእርሱ ስጡ፤ በእግሩ ሥር ይቀመጡ፤ በትሮቻችሁን፣ ሰይፎቻችሁን፣ ቁልፎቻችሁን ለእርሱ ስጡ፣ ሁሉንም በእጁ አስገቡ፣ በእነርሱ አጠቃቀም ለእርሱ ስምና ምስጋና እንድትሆኑ።” መኳንንት በክብራቸውና በኃይላቸው ራሳቸውን ይገምታሉ፤ እነዚህን ግን ለእግዚአብሔር ሊያደርጉት ይገባል፣ እርሱ ከእነርሱ እጅግ የላቀ ክብርና ኃይል እንዳለው በማመን። ይህ ከኃያላን የሚጠየቀው ክብር የዳዊት መንግሥት ታላላቆችን፣ የመንግሥቱን መኳንንት፣ የነገዶችን አለቆች (እናም እግዚአብሔርን በመሠዊያው ላይ በበለጠ ትጋትና ዘወትር እንዲያገለግሉ ለማነሳሳት ነው፣ በዚህም ረገድ እጅግ ቸልተኛ እንደሆኑ አስተውሎ ነበር)፣ ወይም ዳዊት በሰይፉ ለእስራኤል ግብር ከፋይ ያደረጋቸውን ጎረቤት ነገሥታትን አሁን ደግሞ ለእስራኤል አምላክ ግብር ከፋይ እንዲሆኑ ለማሳመን የታለመ ሊሆን ይችላል። ዘውድ የደፉ ራሶች ለነገሥታት ንጉሥ መስገድ አለባቸው። እዚህ ለኃያላን የተነገረው ለሁሉም ተነግሯል፡ እግዚአብሔርን አምልኩ፤ ይህ የዘላለም ወንጌል ዋናው ነገር ነው፣ ራእይ 14:6, 7። አሁን እዚህ ላይ የሚከተሉትን እናገኛለን፥ (1.) የሃይማኖታዊ አምልኮ ምንነት፤ ለእግዚአብሔር ለስሙ የሚገባውን ክብር መስጠት ነው፣ ቁ. 2። የእግዚአብሔር ስም ራሱን የገለጠበት ነው። ለስሙ የሚገባ ክብር አለ።