የማቴዎስ ወንጌል 6

6:1-4 ጌታችን ቀጥሎ በሃይማኖታዊ ግዴታዎች ውስጥ ስለሚታየው ግብዝነትና ውጫዊ ትዕይንት አስጠነቀቀ። የምንሰራው ሁሉ ከውስጣዊ መርህ ሊመነጭ ይገባል፤ ሰዎች እንዲያመሰግኑን ሳይሆን፣ በእግዚአብሔር ዘንድ ተቀባይነት እንድናገኝ ነው። በእነዚህ ጥቅሶች ምጽዋት በመስጠት ስለሚፈጸም ግብዝነት ተጠንቀቁ ተብለናል። ከዚህ ተጠንቀቁ። ስውር ኃጢአት ነው፤ ከንቱ ክብርም ሳናውቀው በምንሰራው ሁሉ ውስጥ ይሰርጋል። ነገር ግን ግብዞች ትዕቢታቸውን ለማርካት ተጠቅመውበት በመበደላቸው፣ ግዴታው አስፈላጊነቱና መልካምነቱ አይቀንስም። ክርስቶስ የሚሰጠው ፍርድ መጀመሪያ ላይ ቃል ኪዳን ሊመስል ይችላል፣ ነገር ግን የእነሱ ሽልማት ነው። ይህ እግዚአብሔር መልካም ለሚያደርጉት ቃል የሚገባቸው ሽልማት ሳይሆን፣ ግብዞች ለራሳቸው የሚገቡት ቃል ኪዳን ነው፤ እጅግ በጣም አሳዛኝ ሽልማትም ነው። የሰዎች እይታን ለማግኘት አደረጉት፤ የሰዎችንም እይታ አገኙ። እኛ መልካም ሥራዎቻችንን ባነሰን መጠን፣ እግዚአብሔር እነርሱን እጅግ የበለጠ ያስተውላቸዋል። እርሱ ይከፍልሃል፤ ሠራተኛው ያገኘውን ብቻ እንደሚከፍል ጌታ ሳይሆን፣ ነገር ግን የሚያገለግለውን ልጁን በብዛት እንደሚሰጥ አባት ነው።

6:5-8 የክርስቶስ ደቀ መዛሙርት የሆኑ ሁሉ እንደሚጸልዩ ግልጽ ነው። የማይተነፍስ ሕያው ሰው ማግኘት እንደማይቻል ሁሉ፣ የማይጸልይ ሕያው ክርስቲያንም ማግኘት አይቻልም። ጸሎት ከሌለ፣ ጸጋም የለም። ጻፎችና ፈሪሳውያን በጸሎት ውስጥ በሁለት ታላላቅ ስህተቶች ጥፋተኛ ነበሩ፤ እነርሱም የከንቱ ክብር ፍለጋ እና ከንቱ ድግግሞሽ ናቸው። እውነት እላችኋለሁ፣ ዋጋቸውን ተቀብለዋልና፤ በእኛና በእግዚአብሔር መካከል ባለው እንዲህ ባለ ታላቅ ጉዳይ ላይ፣ ስንጸልይ የሰውን ውዳሴ የመሰለ ኢምንት ነገር ለመፈለግ የምንችል ከሆነ፣ ያ ብቻ ዋጋችን መሆኑ ፍትሐዊ ነው። ሆኖም ግን፣ ወደ እግዚአብሔር የሚደረግ ማንኛውንም ድንገተኛና ምስጢራዊ የልብ ትንፋሽ ሳያስተውል አያልፍም። ይህ ዋጋ ተብሎ ቢጠራም፣ የጸጋ እንጂ የዕዳ አይደለም፤ በመለመን ውስጥስ ምን ክብር ሊኖር ይችላል? ሕዝቡ የጠየቁትን ባይሰጣቸውም፣ እንደማይፈልጉትና ለእነርሱም መልካም እንዳልሆነ የሚያውቅ ስለሆነ ነው። እግዚአብሔር በጸሎታችን ርዝመት ወይም ቃል የሚነካ ከመሆኑ እጅግ የራቀ ከመሆኑ የተነሳ፣ እጅግ ኃያል የሆኑ ምልጃዎች ሊነገሩ በማይችሉ በመቃተት የሚቀርቡት ናቸው። ጸሎቶቻችን ሊቀርቡበት የሚገባውን የልብ ዝግጅት በሚገባ እናጥና፣ እንዲሁም በየቀኑ ከክርስቶስ እንዴት መጸለይ እንዳለብን እንማር።

፮:፱-፲፭ ክርስቶስ ለደቀ መዛሙርቱ የጸሎታቸው ይዘትና መንገድ ምን መሆን እንዳለበት ማሳየቱ አስፈላጊ ሆኖ አየው። እኛ በዚህ ጸሎት ብቻ፣ ወይም ሁልጊዜም በዚህ ብቻ እንድንጸልይ የታሰርን አይደለንም፤ ነገር ግን ያለ ጥርጥር ይህን መጠቀም እጅግ መልካም ነው። በጥቂቱ ብዙ ይዟል፤ ተቀባይነት ያለውም በአስተዋይነት ሲጸለይ እንጂ ያለ አስፈላጊነት ተደጋግሞ ሲጸለይ አይደለም።

ልመናዎቹ ስድስት ናቸው፤ የመጀመሪያዎቹ ሦስቱ ይበልጥ በእግዚአብሔርና በክብሩ ላይ ያተኮሩ ናቸው፣ የመጨረሻዎቹ ሦስቱ ደግሞ የእኛን ጊዜያዊና መንፈሳዊ ጉዳዮች ይመለከታሉ። ይህ ጸሎት የእግዚአብሔርን መንግሥትና ጽድቁን አስቀድመን እንድንፈልግ ያስተምረናል፤ ሌላው ሁሉ እንደሚጨመርልንም ያሳያል። ከእግዚአብሔር ክብር፣ መንግሥትና ፈቃድ ጉዳዮች በኋላ፣ የዚህን ጊዜ ሕይወት አስፈላጊ ድጋፎችና ማጽናኛዎች እንለምናለን። እዚህ ያለው እያንዳንዱ ቃል ትምህርት አለው። እንጀራችንን እንለምናለን፤ ይህ ደግሞ ልባምነትንና ራስን መግዛትን ያስተምረናል፥ የምንለምነው እንጀራን ብቻ ነው፤ የማንፈልገውን አንለምንም። የእኛን እንጀራ እንለምናለን፤ ይህ ደግሞ ታማኝነትንና ታታሪነትን ያስተምረናል፥ የሌሎችን እንጀራ አንለምንም፣ የሐሰት እንጀራን አንለምንም (ምሳ. ፳:፲፯)፤ የስንፍናንም እንጀራ አንለምንም (ምሳ. ፴፩:፳፯)፥ ነገር ግን በታማኝነት የተገኘውን እንጀራ እንለምናለን።

የእለት እንጀራችንን እንለምናለን፤ ይህ ደግሞ በእግዚአብሔር አቅርቦት ላይ ዘወትር እንድንመካ ያስተምረናል። እግዚአብሔር እንዲሰጠን እንለምናለን፤ እንዳይሸጥልን፣ እንዳያበድርልን ሳይሆን እንዲሰጠን።