ኦሪት ዘፍጥረት 33

33:1-16 ያዕቆብ ጉዳዩን በጸሎት ለእግዚአብሔር አደራ ከሰጠ በኋላ መንገዱን ቀጠለ። ልቡ በእግዚአብሔር ታምኖ የጸና ሰው ምንም ይሁን ምን የሚጎዳው ነገር የለም። ያዕቆብ ለዔሳው ሰገደ። ትሑትና ታዛዥነት የተሞላበት ባሕርይ ቁጣን ለማብረድ ብዙ ይረዳል። ዔሳው ያዕቆብን አቀፈው። እግዚአብሔር የሰዎችን ሁሉ ልብ በእጁ ይዟል፤ በፈለገ ጊዜና መንገድም ሊያዞራቸው ይችላል። በእግዚአብሔር መታመን፣ በመከራ ቀን ደግሞ እርሱን መጥራት በከንቱ አይደለም። የሰው መንገድ እግዚአብሔርን በሚያስደስትበት ጊዜ፣ ጠላቶቹንም እንኳ ከእርሱ ጋር ያስታርቃል። ዔሳው ያዕቆብን እንደ ወንድም ይቀበላል፤ በመካከላቸውም ብዙ ርኅራኄ ያልፋል። ዔሳውም፦ እነዚህ ከአንተ ጋር ያሉት እነማን ናቸው? ብሎ ይጠይቃል። ለዚህ የተለመደ ጥያቄ፣ ያዕቆብ ዐይኖቹ ሁልጊዜ ወደ እግዚአብሔር እንደሚያተኩሩለት ሰው ተናገረ። ፍርሃቱ ቢያልፍለትም ያዕቆብ ዔሳውን ስጦታውን እንዲቀበል አሳሰበው፤ እርሱም ስጦታውን ተቀበለ። የሰዎች ሃይማኖት ለጋስ፣ ልበ ሰፊና እጁን ክፍት የሚያደርጋቸው ሲሆን መልካም ነው። ያዕቆብ ግን ዔሳው አብሮት እንዲሄድ ያቀረበለትን ጥያቄ አልተቀበለም። ሃይማኖታችንን ቢነቅፉም ምናልባትም ቢያሾፉብንም እንኳ፣ በከንቱ ተግባራቸው እንድንተባበር ወይም ቢያንስ ችላ እንድንላቸው የሚጠብቁ፣ ከእኛ በላይ ከሆኑ አምላክ የለሽ ዘመዶች ጋር ከመጠን በላይ መቀራረብ ተፈላጊ አይደለም። እንዲህ ያሉት ወይ ወጥመድ ይሆኑብናል አልያም በኛ ይበሳጫሉ። የነፍሳችንን ዋጋ የምናውቅ ከሆነ ነፍሳችንን አደጋ ላይ ከመጣል ይልቅ ሁሉንም ነገር ለመሠዋት እንችላለን፤ በእውነትም የምንወደው ከሆነ ክርስቶስን ከመካድ ይልቅ ሁሉንም እንተዋለን። የያዕቆብ ለቤተሰቡና ለእንስሳቶቹ የነበረው እንክብካቤና ርኅራኄ፣ በክንዱ ጠቦቶችን የሚሰበስበውን፣ በብብቱም የሚሸከማቸውን፣ ልጅ ያላቸውንም በቀስታ የሚመራቸውን የነፍሳችንን መልካም እረኛን ያስታውሰን (ኢሳ 40:11)። ወላጆች፣ አስተማሪዎች ወይም ፓስተሮች እንደመሆናችን ሁላችንም የእርሱን ምሳሌ መከተል አለብን።

ምዕራፍ 33 ባለፈው ምዕራፍ ያዕቆብ ከእግዚአብሔር ጋር ታግሎ እንዴት እንዳሸነፈ አንብበናል። እዚህ ደግሞ ከሰዎች ጋር የነበረውን ኃይል፣ ወንድሙ ዔሳውም እንዴት እንደለዘበና በድንገት ከእርሱ ጋር እንደታረቀ እናገኛለን። እንዲህ ተብሎ ተጽፎአልና፤ ምሳሌ 16:7፣ "የሰው መንገድ እግዚአብሔርን ደስ ሲያሰኝ፥ ጠላቶቹንም እንኳ ከእርሱ ጋር ያስታርቃል።" እዚህ ላይ የሚከተሉት ይገኛሉ፦

I. በያዕቆብና በዔሳው መካከል እጅግ ወዳጃዊ የሆነ መገናኘት (ቁጥር 1-4)።

II. በመገናኘታቸው ጊዜ ያደረጉት ውይይት፤ በዚህም እርስ በእርሳቸው በጨዋነትና በደግነት ቃላት ተወዳድረዋል። ንግግራቸውም 1. ስለ ያዕቆብ ቤተሰብ (ቁጥር 5-7)። 2. ስለላከው ስጦታ (ቁጥር 8-11)። 3. ስለ ጉዟቸው ሂደት (ቁጥር 12-15) ነበር።

III. ያዕቆብ በከነዓን የሰፈረበት ሁኔታ፣ ቤቱ፣ መሬቱና መሠዊያው (ቁጥር 16-20)።

ቁጥር 1-4 እዚህ ላይ፣

I. ያዕቆብ የዔሳውን መምጣት አየ (ቁጥር 1)። አንዳንዶች ዓይኖቹን ማንሳቱ የተደፈረሰ ፊት ከማሳየት በተቃራኒው ደስታውንና መተማመኑን ያመለክታል ብለው ያስባሉ፤ ጉዳዩን በጸሎት ለእግዚአብሔር አሳልፎ ከሰጠ በኋላ መንገዱን ቀጠለ፣ ፊቱም ከእንግዲህ ወዲህ አላዘነም ነበር (1 ሳሙኤል 1:18)። ማስታወሻ፦ ጭንቀታቸውን በእግዚአብሔር ላይ የጣሉ ሰዎች፣ ውጤቱ ምንም ይሁን ምን፣ በደስታ እየጠበቁ፣ በአእምሮ ሰላምና እርካታ ወደፊት ሊመለከቱ ይችላሉ፤ ምንም ቢመጣ፣ ልቡ በእግዚአብሔር በመታመን የጸና ሰው ምንም ነገር አይጎዳውም። ያዕቆብ እግዚአብሔር ለጸሎቱ ምን መልስ እንደሚሰጥ ለማየት በግንብ ላይ ቆመ (ዕንባቆም 2:1)።

II. ዔሳው እንደ ወዳጅ ወይም እንደ ጠላት ቢመጣ ለመቀበል ቤተሰቡን በተቻለው መጠን በሥርዓት አዘጋጀ፤ እንደ ወዳጅ ከመጣ ክብራቸውን፣ እንደ ጠላት ከመጣ ደግሞ ደህንነታቸውን አስቦ ነበር (ቁጥር 1, 2)። እነዚህ ሁለት ወንድማማቾች ምን ያህል የተለያየ መልክ እንደነበራቸው ልብ ይበሉ፦ ዔሳው በአራት መቶ ሰዎች ጥበቃ ታጅቦ ትልቅ ሰው መስሎ ይታያል፤ ያዕቆብ ግን የራሱ እንክብካቤ የሆኑ ሴቶችና ልጆች በብዛት ተከትለውታል፣ ለደህንነታቸውም እጅግ አሳቢና ተጨናቂ ይመስላል፤ ሆኖም ያዕቆብ የበኩርነት መብት ነበረው፣ የበላይነትም የእርሱ መሆን ነበረበት፣ በሁሉም መንገድ የተሻለ ሰው ነበር። ማስታወሻ፦ እጅግ ታላቅና መልካም ለሆኑ ሰዎች ቤተሰቦቻቸውንና የቤተሰብ ጉዳዮቻቸውን በግል ማስተናገድ ውርደት አይደለም። ያዕቆብ የቤተሰቡ ራስ ሆኖ ከዔሳው የጦር ሠራዊት ራስ ሆኖ ከነበረው የተሻለ ምሳሌ አሳይቷል።

III. በመገናኘታቸው ጊዜ፣ በመካከላቸው ሊኖር በሚችለው እጅግ ምርጥ መንገድ የደግነት መግለጫዎች ተለዋወጡ። 1. ያዕቆብ ለዔሳው ሰገደ (ቁጥር 3)። ዔሳውን እንደ ጠላት ቢፈራም፣ እንደ ታላቅ ወንድም ግን ሰገደለት፤ ምናልባትም አቤል በእግዚአብሔር ዘንድ ከታላቅ ወንድሙ ከቃየል በተሻለ ተቀባይነት ሲያገኝ፣ እግዚአብሔር ግን ለቃየል ታናሽ ወንድም ሊያደርግለት የሚገባውን ግዴታና ክብር እንደማይጎድልበት ቃል እንደገባለት እያወቀና እያስታወሰ ነበር። "ምኞቱም ወደ አንተ ነው፥ አንተ ግን በእርሱ ላይ ግዛ" (ዘፍጥረት 4:7)። ማስታወሻ፦ (1.) ሰላም በተቋረጠበት ቦታ ሰላምን ለመመለስ፣ ግዴታችንን መወጣትና በሁሉም አጋጣሚዎች ላይ እንደማይቋረጥ አድርገን አክብሮታችንን መግለጽ ነው። ጓደኞችን የሚለያይና መለያየትን የሚያስቀጥል ጉዳዮችን ማስታወስና ደጋግሞ መጥቀስ ነው። (2.) ትሑትና ታዛዥ አቋም ቁጣን ለማስወገድ ትልቅ አስተዋጽኦ ያደርጋል። ብዙዎች ራሳቸውን በማዋረድ ይድናሉ፤ ጥይት የሚጎነበሰውን ሰው ያልፈዋል።

2. ዔሳው ያዕቆብን አቀፈው (ቁጥር 4)፦ በቁጣ ሳይሆን በፍቅር ሊገናኘው ሮጠ፤ ከእርሱ ጋር ከልቡ እንደታረቀ ሰው፣ ሊታሰብ በሚችለው ሁሉ ፍቅር ተቀበለው፣ አቀፈው፣ በአንገቱ ላይ ወደቀና ሳመው። አንዳንዶች ዔሳው ያዕቆብን ሊገናኘው ሲወጣ መጥፎ ዓላማ አልነበረውም፣ ነገር ግን አራት መቶ ሰዎቹን ያመጣው ለክብር ብቻ ነበር፣ ይህም ለሚመለሰው ወንድሙ የበለጠ አክብሮት ለመስጠት ነው ብለው ያስባሉ። ያዕቆብ የመልእክተኞቹን ሪፖርት በተለየ መንገድ እንደተረዳው እርግጥ ነው (ዘፍጥረት 32:5, 6)። ያዕቆብ አስተዋይና ደፋር ሰው ነበር፣ እናም እንዲህ ያለውን መሠረተ ቢስ ፍርሃት እስከዚህ ደረጃ ድረስ እንዲቀበል አንገምትም፣ ወይም የእግዚአብሔር መንፈስ ከምናባዊ አደጋ ለመዳን እንዲህ ያለ ጸሎት እንዲጸልይ እንዳነሳሳው አንገምትም፤ በዚህ ጊዜ በዔሳው መንፈስ ላይ አንድ አስደናቂ ለውጥ ባይደረግ ኖሮ፣ ታጋዩ ያዕቆብ በሰዎች ላይ እንዲህ ያለ ኃይል አግኝቶ ልዑል ተብሎ ሊጠራ የሚችለው እንዴት እንደሆነ አይገባኝም። ማስታወሻ፦ (1.) እግዚአብሔር የሰዎችን ሁሉ ልብ በእጁ ይዟል፣ በሚስጥር፣ በጸጥታ፣ ግን በማይገታ ኃይል በፈለገው ጊዜና መንገድ ሊለውጣቸው ይችላል። ጠላቶችን በድንገት ወደ ወዳጆች ሊለውጥ ይችላል፣ ልክ እንደ ሁለት ሳኦሎች፤ አንዱን በመገደብ ጸጋ (1 ሳሙኤል 26:21, 25)፣ ሌላውን ደግሞ በማደስ ጸጋ (ሐዋርያት 9:21, 22)። (2.) በእግዚአብሔር መታመንና በመከራ ቀን እርሱን መጥራት ከንቱ አይደለም፤ እንዲህ የሚያደርጉ ሰዎች ብዙውን ጊዜ ውጤቱን ከጠበቁት በላይ የተሻለ ሆኖ ያገኙታል።

3. ሁለቱም አለቀሱ። ያዕቆብ ይፈራው በነበረው ወንድሙ እንዲህ በደግነት በመቀበሉ ከደስታ የተነሳ አለቀሰ፤ ዔሳውም ምናልባት በወንድሙ ላይ ያሰበውን መጥፎ ዓላማ፣ በሆነ መንገድና በማይታወቅ ሁኔታ ከመፈጸም በመታገዱ የተነሳ በሐዘንና በኀፍረት አለቀሰ።

ቁጥር 5-15 እዚህ ላይ፣ ሁለቱ ወንድማማቾች ሲገናኙ ያደረጉትን ውይይት እናገኛለን። ይህ ውይይት በጣም ግልጽና ወዳጃዊ ነበር፤ የድሮው ጠብ ፍንጭም አልነበረበትም። ስለዚያ ምንም አለማውራት የተሻለው መንገድ ነበር። እነርሱም ተነጋገሩ፣

I. ስለ ያዕቆብ ቤተሰቦች፣ ቁ. 5-7። አስራ አንድ ወይም አስራ ሁለት ትንንሽ ልጆች፣ ከእነርሱም ትልቁ የአስራ አራት ዓመት ያልሞላው፣ ያዕቆብን ተከትለው ነበር። ዔሳውም፦ «እነዚህ እነማን ናቸው?» አለው። ያዕቆብ ስለ ንብረቱ መጨመር ለዔሳው ልኮለት ነበር (ምዕ. 32:5)፣ ነገር ግን ስለ ልጆቹ ምንም አልጠቀሰም። ምናልባትም እንደ ጠላት ቢገናኘው ለቁጣው እንዳያጋልጣቸው፣ ወይም እንደ ወዳጅ ቢገናኘው ባልተጠበቀው እይታ ሊያስደስተው ፈልጎ ሊሆን ይችላል። ስለዚህ ዔሳው፦ «ከአንተ ጋር ያሉት እነማን ናቸው?» ብሎ ለመጠየቅ ምክንያት ነበረው።