Seensa 33

33:1-16 Ya’iqoob, kadhannaan dhimma isaa Waaqayyootti erga amanatee booda, karaa isaa itti fufe. Wanti dhufu maaliyyuu haa ta’u, nama garaansaa Waaqayyootti amanuudhaan jabaatee dhaabateef, wanti tokkoyyuu isa irratti hin ka’u. Ya’iqoob Esaawuuf sagade. Amalli gad of deebiseefi abboomamaa ta’e dallansuu deebisuuf guddaa gargaara. Esaawu Ya’iqoobiin hammate. Waaqayyo garaa nama hundaa harka Isaa keessa qaba, yoomiifi akkamitti akka Isatti tole isaan jijjiiruu danda’a. Waaqayyootti amanuun gatii dhabeessa miti, guyyaa rakkinaattis Isa waamachuun akkasuma. Karaan namaa Gooftaatti yommuu tolu immoo, inni diinota isaas isaaf nagaa godha. Esaawu Ya’iqoobiin akka obboleettii simate, wal-mararfannoon guddaanis isaan gidduutti uumame. Esaawu gaafate, "Isaan warri si wajjin jiran eenyu?" Gaaffii idilee kanaaf, Ya’iqoob akka mataa isaatti, akka nama iji isaa yeroo hundumaa gara Gooftaatti garagaleetti dubbate. Ya’iqoob, sodaan isaa erga xumura ga’eeyyuu, Esaawuudhaan kennaa isaa akka fudhatu jajjabeessaan gaafate, innis fudhate. Yommuu amantiin namaa isaan arjaa, gara-bal’eessaafi harka-ballaagaa taasisu gaarii dha. Haa ta’u malee, Ya’iqoob dhiheessii Esaawu isa wajjin deemuuf dhiheesse dide. Firoota Waaqayyoo hin beekneefi sadarkaa olaanaa qaban waliin baay’ee walitti dhihaachuun barbaachisaa miti; isaan warra nuti waan faayidaa hin qabne isaanii keessatti akka hirmaannu yookaan immoo, yoo xiqqaate akka isaanitti dhiifama goonu nurraa eegan, isaan amantii keenya yoo balaaleffatanillee yookaan immoo yoo itti qoosanillee. Warri akkasii yookaan nuuf gufuu ta’u yookaan immoo nurratti dallanu. Yoo gatii lubbuu keenyaa beekne, lubbuu keenya balaadhaaf saaxiluu mannaa, wantoota hundumaa dhabuuf of kennuu qabna; yoo dhugumaan Kiristoos jaallanne, Isa ganuu mannaa. Eeggumsiifi mararfannoon Ya’iqoob maatii isaa fi horii isaa irratti qabu, Tiksee gaarii lubbuu keenyaa nu haa yaadachiisu; inni ilmoolee hoolaa harka Isaatiin walitti qabu, qoma Isaa keessa isaan baatu, isaan warra ulfaa ta’an immoo lafa lafaa gaggeessu, Isa 40:11. Akkuma maatii, barsiisota yookaan tajaajiltoota Waaqayyoo, hundumti keenya fakkeenya Isaa hordofuu qabna.

Boqonnaa duraanii keessatti, Yaaqoob Waaqayyoo wajjin humna qabaatee, injifateera; asitti immoo inni namoota wajjinis humna akkamii akka qabu, akkasumas obboleessi isaa Esaawu akkamitti akka laafe, battalumattis isa wajjin araarame argina; akkuma Fak. 16:7 irratti barreeffame, “Namni karaa isaa Waaqayyo duratti fudhatamaa godhatee yoo jiraate, diinota isaa illee isa wajjin nagaa buusa.” Asitti kan jiru:

I. Yaaqoobii fi Esaawu walitti dhufeenya gaarii qabaachuu isaanii (Lakk. 1-4).

II. Walga’ii isaanii irratti haasaa isaanii, kan keessatti jechoota kabajaa fi gaarummaa walii isaanii ibsan. Haasaan isaanii:

1. Maatii Yaaqoob irratti (Lakk. 5-7).

2. Kennaa inni erge irratti (Lakk. 8-11).

3. Imala isaanii irratti (Lakk. 12-15).

III. Yaaqoob Kana’aanitti qubachuu isaa, mana isaa, lafa isaa, fi iddoo aarsaa isaa (Lakk. 16-20).

Asitti,

I. Yaaqoob dhiyeenya Esaawu argate, Lakk. 1. Tokko tokko akka yaadanitti, ija isaa ol kaasuu isaa gammachuu fi amanamummaa isaa agarsiisa, fuula gaddaa wajjin walitti bu’uudhaan; kadhannaadhaan dhimma isaa Waaqayyootti erga kenneen booda, karaa isaa deeme, fuulli isaas deebi’ee hin gaddine, 1 Saam. 1:18. Hubadhaa, warri dhimma isaanii Waaqayyotti kennatan, gara fuulduraatti gammachuu fi tasgabbii sammuutiin ilaaluu danda’u, bu’aa isaa, maalumaafuu, gammachuudhaan eeggachaa; maaluma iyyuu yoo ta’e, nama garaa isaa Waaqayyotti amanee jabeessetti wanti hamaan tokkollee hin dhufu. Yaaqoob kadhannaawwan isaa Waaqayyo deebii maal akka kennuuf ilaaluuf, Hab. 2:1 irratti, iddoo eegumsa isaa irra taa’e.

II. Inni maatii isaa akka isa simatuuf, akka michuu yookaan akka diinaatti yoo dhufe, haala gaariitti qopheesse, akka michuu yoo dhufe kabaja isaanii, akka diinaatti yoo dhufe immoo nageenya isaanii eeguuf, Lakk. 1, 2. Obboleeyyan lamaan kun haala adda addaa akkamii akka qaban hubadhaa. Esaawu loltoota 400n deeggaramee, guddaa fakkaata; Yaaqoob immoo dubartootaa fi ijoollee baay’ee, kanneen inni dhimma itti qabuun hordofame, nageenya isaaniif dhiphataa fi yaaddoo qaba; ta’us Yaaqoob mirga angafummaa qaba ture, mootummaa argachuu qaba ture, akkasumas karaa hundaan nama caalaa ture. Hubadhaa, namoota gurguddoo fi gaarii ta’aniif maatii isaanii fi dhimma maatii isaaniif dhuunfaatti xiyyeeffannaa kennuun salphina miti. Yaaqoob, mataa maatii isaa ta’ee, Esaawu mataa waraana isaa ta’ee caalaa fakkeenya gaarii kenne.

III. Walga’ii isaanii irratti, ibsi gaarummaa karaa isaanii gidduutti danda’amu hundaan wal jijjiirame.

1. Yaaqoob Esaawuuf sagade, Lakk. 3. Esaawu akka diinaatti sodaatus, akka obboleessa angafaatti isaaf sagade, yeroo Haabeel obboleessa isaa angafa Qaayin dura Waaqayyo duratti filatame, Waaqayyo Qaayinitti Haabeel obboleessa quxisuu ta’ee dirqamaa fi kabaja qabu akka hin dhabneef waadaa galeef ta’uu isaa beekee fi yaadatee ta’a. Fedhiin isaa siif ta’a, ati immoo isa irratti ni mo’ata, Boq. 4:7. Hubadhaa, (1.) Nagaa bakka inni cabetti deebisuuf, dirqama keenya raawwachuu fi kabaja keenya yeroo hundumaa, akka inni hin cabneetti, kennuudha. Dhimmoota yaadachuu fi irra deddeebiin dubbachuudha kan michoota addaan baasu fi addaan ba’uu sana itti fufsiisu. (2.) Amala gad of deebisuu fi bitamuu aarii deebisuuf gargaara. Baay’een of gadi qabuudhaan of eegu: rasaasni nama gad jedhe irra darba.

2. Esaawu Yaaqoobiin hammate (Lakk. 4): Isa qunnamuuf fiige, aariidhaan osoo hin taane, jaalalaan; akkasumas nama garaadhaa isa wajjin araarame ta’ee, jaalala danda’amu hundaan isa simate, isa hammate, morma isaa irratti kufe, isa dhungate. Tokko tokko akka yaadanitti, Esaawu Yaaqoobiin qunnamuuf yeroo ba’e, kaayyoo hamaa hin qabu turre, garuu loltoota isaa 400 qofa kabajaaf fide, obboleessa isaa deebi’aa jiruuf kabaja guddaa kennuuf. Yaaqoob gabaasa ergamtoota isaa karaa biraatiin akka hubate beekamaadha, Boq. 32:5, 6.