2ኛ ዜና መዋዕል 14

፲፬፡፩-፲፭ የአሳ እግዚአብሔርን መፍራት፤ መንግሥቱን አበረታ።

አሳ እግዚአብሔርን ለማስደሰት ዓላማው ነበር፥ በእርሱ ዘንድ ተቀባይነት ለማግኘትም ጥሯል። በዚህ መርህ የሚኖሩ ብፁዓን ናቸው፤ በራሳቸው ዓይን ወይም በዓለም ዓይን ትክክል የሚሆነውን ሳይሆን፥ በእግዚአብሔር ፊት ትክክል የሆነውን የሚያደርጉ ናቸውና። እግዚአብሔርን መሻት መልካም እንደሆነ በተሞክሮ እናገኘዋለን፤ እርሱ ዕረፍትን ይሰጠናልና። ዓለምን ስንከተል ግን ከመከራ በቀር ምንም አያጋጥመንም። አሳም ያገኙትን ሰላም እንዴት በአግባቡ መጠቀም እንደሚችሉ ከሕዝቡ ጋር ተማከረ፤ ሥራ ፈቶችም መሆን ወይም ደግሞ በቸልተኝነት መኖር እንደሌለባቸው ከእነርሱ ጋር ተወስኗል።

አስፈሪ የብሔረ ኩሽ ሠራዊት የአሳን መንግሥት ወረረ። ይህ ክፉ ነገር በእነርሱ ላይ የደረሰባቸው በእግዚአብሔር ያላቸው እምነት እንዲፈተን ነበር። የአሳ ጸሎት አጭር ቢሆንም፥ የእምነትና ከእግዚአብሔር የመጠበቅ እውነተኛ ቋንቋ ነው። በእግዚአብሔር ስም ስንወጣ ልንበለጽግ ግድ ይለናል፤ እርሱ ለሚወዳቸውም ሰዎች ሁሉም ነገር ለበጎ እንዲሆን አብሮ ይሠራ።

ምዕራፍ 14 በዚህና በሚቀጥሉት ሁለት ምዕራፎች የአሳን መልካም እና ረጅም የግዛት ዘመን ታሪክ እናገኛለን። በዚህ ምዕራፍ ውስጥ የምናገኘው፦

I. የእርሱ እግዚአብሔርን መፍራት (ቁ. 1-5)።

II. የእርሱ አስተዳደር (ቁ. 6-8)።

III. የእርሱ ብልጽግና፣ በተለይም በእርሱ ላይ የመጡትን ታላቅ የኢትዮጵያውያን ሠራዊት ድል በማድረግ ያገኘው ክብር (ቁ. 9-15)።

ቁጥር 1-8 እዚህ ላይ የምናገኘው፦

I. የአሳ አጠቃላይ ባህሪ (ቁ. 2)፦ በአምላኩ በእግዚአብሔር ፊት መልካምና ቅን የሆነውን አደረገ።

1. እግዚአብሔርን ለማስደሰት ዓላማ ነበረው፣ ራሱን ለእርሱ ለማስደሰት ይጥር ነበር። በራሳቸው ዓይን ወይም በዓለም ዓይን ሳይሆን በእግዚአብሔር ዓይን መልካም የሆነውን ለማድረግ በዚህ ሕግ የሚሄዱ ሰዎች ብፁዓን ናቸው።

2. የእግዚአብሔር ዓይን ሁልጊዜ በእርሱ ላይ እንደሆነ ያይ ነበር፣ ይህም መልካምና ቅን በሆነው ነገር እንዲጸና በእጅጉ ረድቶታል።

3. እግዚአብሔር ባደረገው ነገር በጸጋ ተቀበለው፣ ተግባሩንም መልካምና ቅን እንደሆነ አጸደቀው።

II. ዘውድ እንደጫነ ወዲያውኑ የጀመረው የተባረከ የተሐድሶ ሥራ።

1. ጣዖት አምልኮን አስወገደና አጠፋ። ሰሎሞን በዘመኑ መጨረሻ ጣዖት አምልኮን ከፈቀደ ወዲህ፣ እሱን ለማፈን ምንም የተደረገ ነገር አልነበረም፣ ስለዚህም፣ እንደምንገምተው፣ ሥር ሰድዶ ነበር። እንግዳ አማልክት ይመለኩ ነበር፣ መሠዊያዎቻቸው፣ ምስሎቻቸውና የአምልኮ ዛፎቻቸውም ነበሯቸው፤ የቤተ መቅደሱ አገልግሎትም በካህናቱ ቢቀጥልም (ምዕ. 13:10)፣ በብዙ ሕዝብ ዘንድ ችላ ተብሎ ነበር። አሳ ሥልጣን እንደያዘ ወዲያውኑ እነዚያን ሁሉ ጣዖታዊ መሠዊያዎችና ምስሎች ለማጥፋት ተነሳ (ቁ. 3, 5)፣ ምክንያቱም እነርሱ ለቀናተኛ አምላክ ታላቅ ቁጣ፣ ለቸልተኛና የማያስብ ሕዝብም ታላቅ ፈተና ነበሩ። ጣዖታትን በማጥፋት ጣዖት አምላኪዎችን ለማደስ ተስፋ አደረገ፣ ይህም ዓላማው እነርሱን ከማጥፋት ይልቅ ነበር።

2. ንጹሕ የሆነውን የእግዚአብሔር አምልኮ አነቃቃና አጸና፤ ካህናቱም የእግዚአብሔርን መሠዊያዎች በመንከባከብ ድርሻቸውን ስለተወጡ፣ እርሱም ሕዝቡ የራሳቸውን እንዲያደርጉ አስገደደ (ቁ. 4)፦ ይሁዳ የአባቶቻቸውን አምላክ እግዚአብሔርን እንዲፈልጉ እንጂ የአሕዛብን አማልክት እንዳይፈልጉ፣ ሕግንና ትእዛዛትንም እንዲጠብቁ አዘዘ፣ ይህም ብዙዎች ሙሉ በሙሉ ችላ ያሉትን ሁሉንም መለኮታዊ ሥርዓቶች መፈጸም ማለት ነው። ይህን በማድረጉም ምድሪቱ በእርሱ ፊት ጸጥ አለች (ቁ. 5)። ምንም እንኳን ጣዖቶቻቸውን እጅግ ቢወዱም እና ለመተው እጅግ ቢቸገሩም፣ የሕሊናቸው እምነት የአሳን ትእዛዛት ደገፈ፣ እናም ከእነርሱ ጋር ለመስማማት አፍረው እምቢ ማለት አልቻሉም። ማስታወሻ፦ ሥልጣን በእጃቸው ያለና በኃይል ተጠቅመው ርኩሰትን ለማፈንና ሥነ ምግባርን ለማደስ የሚፈልጉ ሰዎች ምናልባት ከፈሩት ያህል ብዙ ችግርና ተቃውሞ አያጋጥማቸውም። ክፋት ተንኮለኛ ነገር ነው፣ በጎነት ደግሞ ኃጢአት ሁሉ አፉን እንዲዘጋ የሚያደርግ በቂ ምክንያት አለው (መዝ. 107:42)።

III. በመጨረሻዎቹ ሁለት ነገሥታት ዘመን ከነበረው የማያቋርጥ የጦርነት ማስጠንቀቂያ በኋላ መንግሥቱ ያገኘው ሰላም፦ በዘመኑ ምድሪቱ አሥር ዓመት ጸጥ አለች (ቁ. 1)፣ ከእስራኤል መንግሥት ጋር ምንም ጦርነት አልነበረም፣ እነርሱም በመጨረሻው ዘመን የደረሰባቸውን ድብደባ ለረጅም ጊዜ ማገገም አልቻሉም። የአብያ ድል፣ በእግዚአብሔር ረዳትነት ለድፍረቱና ለጀግንነቱ የተገኘው፣ ለአሳ ሰላም መሠረት ጥሏል፣ ይህም የእርሱ እግዚአብሔርን የመፍራትና የተሐድሶው ሽልማት ነበር። አብያ ራሱ ብዙ ሃይማኖት ባይኖረውም፣ ብዙ ሃይማኖት ላለው ሰው መንገድ ለመጥረግ መሣሪያ ሆኖ ነበር።