ሚካ

ሚካ ኣብ መጽሓፍ መሳፍንቲ (መሳ. 17-18) ኣብ እተጠቕሰ ታሪኽ ዚርከብ ካብ እምባማ ዝኾነት ሃገር ኤፍሬም ዝመጸ ሰብ እዩ። ካብ ኣዲኡ 1,100 ሰቅል ብሩር ሰሪቑ ነይሩ፣ ግና ድሕሪኡ መለሰላ። ኣዲኡ ድማ ሚካ እተቐርጸ ምስልን እተቐልዐ ጣኦትን ከም ዚገብረሉ 200 ሰቅል ብሩር ንእግዚአብሔር ወሰነት (መሣ 17:1-4)። ሚካ እዞም ጣኦታት እዚኦም ምስ ኤፉድን ምስ ኣማልኽቲ ቤት ድማ ኣብ ቤቱ ኣቐመጠ፣ ከምኡውን ሓደ ካብ ደቁ ኸኣን ገይሩ ሾሞ (መሣ 17:5)። ድሕሪኡ ድማ ካብ ቤተልሔም ዝመጸ ሓደ ሌዋዊ ናብ ቤት ሚካ መጸ፣ ሚካ ድማ ናይ ገዛእ ርእሱ ኸኣን ኪኸውን ቀጸሮ (መሣ 17:8-13)። ንምንባር ዝኸውን መሬት ዝደልዩ ዝነበሩ ሰባት ዳን ኣብ ቤት ሚካ ዝሓደሩ ሰለይቲ ለኣኹ። ድሕሪኡ ድማ 600 ብረት ዝሓዙ ሰባት ሒዞም ተመልሱ፣ ንጣኦታት ሚካን ንኸኣኑን ሰሪቖም ንኸተማ ላይሽ ኪወርሩ ከዱ (መሣ 18:1-29)። እዚ ታሪኽ እዚ ኣብ ዘመን መሳፍንቲ ኣብ እስራኤል ዝነበረ ሃይማኖታውን ስነ-ምግባራውን ውድቀት የርኢ፣ በቲ ግዜ እቲ ድማ "ነፍሲ ወከፍ ሰብ ኣብ ቅድሚ ዓይኑ ቅኑዕ ዝኾነ ይገብር ነበረ" (መሣ 17:6; 21.25)።