1ኦ ኣምላኽ፥ ልመናይ ስማዕ፤ ፀሎተይውን ኣድምፅ።
2ልበይ ተስፋ ምስ ቈረፀ፥ ካብ ወሰን ምድሪ ናባኻ አእዊ ኣለኹ፤ ኣብ ልዕሊ እምኒ ልዕል ልዕል ኣበልካኒ።
3ኣብ ቅድሚ ፀላኢ፥ ፅኑዕ ግንቢ፥ ተስፋይውን ኴንካኒ ኢኻሞ መራሕኻኒ።
4ኣብ ድንኳንካ ንዘለኣለም ክነብር እየ፤ ኣብ ፅላል ኣኽናፍካውን ክኽወል እየ።
5ኦ ጐይታ፥ ንስኻ መብፅዓይ ሰሚዕኻ ኢኻሞ፤ ስምካ ንዝፈርሑ ርስቲ ሃብካዮም።
6ንንጉስ ኣብ ልዕሊ መዓልቲ፥ መዓልቲ ትውስኸሉ፤ ዘመኑውን ካብ ትውልዲ ናብ ትውልዲ ይኸውን።
7ኣብ ቅድሚ እግዚኣብሄር ንዘለኣለም ይነብር፤ ክሕልዋኦ ምሕረትካን ሓቅኻን ኣዳልወሉ።
8ከምኡ ንስምካ ንዘለኣለም ክዝምር እየ፤ እዙይውን መብፅዓይ ምእንቲ ኽፍፅም እዩ።
61:1-4 ዳዊት ብጸሎትን ንብዓትን ይጅምር፣ ግናኸ ብምምስጋን ይውድእ። ነፍሲ ድማ ከምኡ ኢላ ናብ ኣምላኽ ምስ ዓረገት፡ ናብ ምእጋስ ርእሳ ትምለስ። ኣብ ዝኾነ ይኹን ቦታ ንኹን፣ ናብ ኣምላኽ ንኽንቀርብ ነጻነት ኣሎና፣ ከምኡ ድማ ናብ ዝፋን ጸጋ ዝተኸፍተ መገዲ ንኽንረክብ ንኽእል ኢና። እቲ ኻብ ካልእ መጽናናዒ ዝፈልየና ድማ ናብ ኣምላኽ፣ ናብ ምንጪ ዅሉ መጽናናዒ ኪቐርበና ይግባእ። ልቢ እንተ ተዋሕጠት እኳ፣ ብጸሎት ናብ ኣምላኽ ክትዓርግ ትኽእል እያ። ኣይፋል፣ ናባኻ ክበኪ እየ፣ ከመይሲ በቲ መንገዲ እቲ ሓገዝን እፎይታን ክትረክብ እያ። ምብካይ ጸሎት ከም ዝነጥፍ ኪገብር ይግባእ፣ እምበር ከም ዘይነብር ኣይገብሮን። ሓይሊ ኣምላኽን ተስፋኡን ካባና ዝበለጸ ልዕል ዝበለ ከውሒ እዮም። እዚ ከውሒ እዚ ክርስቶስ እዩ።
ዳዊት ኣብ መለኮታዊ ምሕረት፣ ከም ኣብ ከውሒ፣ ንነፍሱ ከዕርፋ ደለየ፣ ግናኸ መርከቡ ዝጠሓለት በሓርተኛ ኮይኑ፣ ኣብ እግሪ እቲ ብዘይ ሓገዝ ክድይቦ ዘይክእል ልዑል ከውሒ ንማዕበላት ተቓሊዑ ነበረ። እግዚኣብሔር ኣብ ከውሒ ምድሓን እንተ ዘየንበረሉ ፡ ዳዊት ኣብኡ ክትተክል ከም ዘይክእል ተረድኦ። ምድሓን ኣብኡ ስለ ዘሎ፣ ኣብ ነፍስና ግና ስለ ዘየለ፣ ናብ ክርስቶስ ከውሕና ክንመርሓሉን ኣብኡ ክንተኽልን ንጸሊ። ኣገልግሎት ኣምላኽ ናይ ዘለኣለም ዕዮኡን ስራሑን ክኸውን እዩ። ኣምላኽ መዕቖቢኦምን ጽኑዕ ግምቦኦምን ክኸውን ዝጽበዩ ኩሎም ከምኡ ኪገብርዎ ይግባእ። ጸጋ ኣምላኽ ድማ ናይ ዘለኣለም መጽናናዕኡ ኪኸውን እዩ።
መዝሙር 61 ዳዊት ኣብዚ መዝሙር እዚ ኸምቲ ኣብ ብዙሓት ካልኦት መዛሙር ዝገበሮ፡ ብሓዘን ዝመልአ ልቢ ይጅምር እሞ፡ ብሓጎስ ይዛዝም። ብጸሎትን ንብዓትን ይጅምር እሞ፡ ብመዝሙር ምስጋና ይዛዝም። በዚ ኸኣ ነፍሲ ናብ ኣምላኽ ብምዕራግ፡ ናብ ርእሳዊ ዕግበት ትምለስ። ዳዊት ነዚ መዝሙር እዚ ኺጽሕፍ ከሎ፡ ብሳኦል ይኹን ብኣቤሴሎም ከም እተሰጎገን ከም እተሰደደን ዘይተረጋገጸ እዩ። ገሊኦም ብኣቤሴሎም ይብሉ፡ ምኽንያቱ ንርእሱ “ንጉስ” (ቁ. 6) ኢሉ ስለ ዝጸውዐ፡ እዚ ግና ንንጉስ መሲሕ እዩ ዝምልከት። ዳዊት ኣብዚ መዝሙር እዚ፡ ብተመክሮኡን ብተስፋኡን ተደፋፊኡ፡ ኣብ ግዴታኡ ጸኒዑ ኺቕጽል ይውስን።
I. ኣምላኽ ስለ ዝሓለዎ (ቁ. 1-3)፡ ንኣምላኽ ኪጽውዕ እዩ።
II. ኣምላኽ ጽቡቕ ገይሩ ስለ ዘዳለወሉ (ቁ. 4, 5)፡ ንኣምላኽ ኪጽውዕ እዩ።
III. ኣምላኽ ምሕረቱ ከም ዘይነጽሎ ስለ ዝተረጋገጸሉ (ቁ. 6-8)፡ ንኣምላኽ ኬመስግኖ እዩ።
ስለዚ፡ ነዚ መዝሙር እዚ ኽንዝምር ከሎና፡ ንእምነትናን ንተስፋናን፡ ንጸሎትናን ንምስጋናናን ብግልጺ ዝገልጽ ነገር ክንረክብ ንኽእል ኢና። ገለ ኽፋላት ናይዚ መዝሙር እዚ ድማ ፍሉያት እዮም። ንሓለቓ መዘምራን ብነጊና። መዝሙር ዳዊት።
ቁጥር 1-4 ኣብዚኣተን ፍቕድታት እዚኣተን፡
I. ዳዊት ኣብ ግዜ ጸበባኡን ሽግሩን ብጸሎት ናብ ኣምላኽ ዝገበሮ ምጽጋዕን ምትእስሳርን፡ “ዝመጽእ ይምጻእ፡ ናባኻ ኽጽውዕ እየ (ቁ. 2)። ናብ ካልኦት ኣማልኽቲ ኣይጽውዕን እየ፡ ናባኻ ጥራይ እምበር። ስለ ዘጨነቕካኒ ኣይቃረን እየ፡ ግናኸ ናባኻ ኽጥምት እሞ ኽጽበኻ እየ። ብዘይግድስነትን ብዘይሓልዮትን ኣይዛረበካን እየ፡ የግዳስ ብዝለዓለ ጽንዓትን ብትግሃትን ናባኻ ኽጽውዕ እየ፡ ከምቲ በረኸትካ እንተ ዘይረኸብኩኻ ዘይሓድገካ።” እዚ ኸኣ ኪገብሮ እዩ፡
1. ካብ መቕደስ፡ ካብቲ ኸም ቤት ጸሎት ዝጥቀመሉ ዝነበረ ቦታ ርሑቕ እኳ እንተ ነበረ፡ “ካብ ወሰን ምድሪ ወይ ካብ ወሰን ሃገር፡ ካብ ዝረሓቐን ዝተሓብአን ኩርናዕ ሃገር፡ ናባኻ ኽጽውዕ እየ።” እሞኸ፡ ኣብ ዝኾነ ይኹን ቦታ ንኣምላኽ ናይ ምቕራብ ናጽነት ክህልወና ይኽእል እዩ፡ ናብ ዝፋን ጸጋ ኸኣ ዝኸፍተ መገዲ ኽንረክብ ንኽእል ኢና። Undique ad coelos tantundem est viae—ሰማይ ካብ ኩሉ ቦታታት ብማዕረ ተበጻሒ እዩ። “ኣብዚ ኣብ ወሰን ምድሪ፡ ኣብ ሓዘንን ብጽምዋን ስለ ዘሎኹ፡ ስለዚ ናባኻ ኽጽውዕ እየ።” እሞኸ፡ ካብ ካልኦት ምጽንናዕና ዝፈልየና ነገር፡ ናብ ኣምላኽ፡ ናብ ምንጪ ኩሉ ምጽንናዕ፡ ብዝያዳ ኸም ዝቐርብ የገብረና።
2. ልቡ ተስፋ ቘሪጹን ሓዚኑን እኳ እንተ ነበረ፡ “ልበይ ተዋሒጡ እኳ እንተ ነበረ፡ ክሳብ ክንድዚ ኣይወረደን ኣይተሰከመን እዩ፡ ብጸሎት ናብ ኣምላኽ ኪዓርግ ይኽእል እዩ። ከምዚ ጌሩ ኺዓርግ ዘይክእል እንተ ኾይኑ፡ ብርግጽ ኣዝዩ ወሪዱ ማለት እዩ። የግዳስ፡ ልበይ ኪዋሕጥ ስለ ዝቐረበ፡ ስለዚ ናባኻ ኽጽውዕ እየ፡ በዚ ኸኣ ኪድገፍን ኪረፍእን እዩ።” እሞኸ፡ ንብዓት ንጸሎት ከም ዝሕይል እምበር ከም ዘየዳኽም ክኸውን ኣለዎ። ሓደ እኳ ጸበባ ኣለዎዶ፧ ይጸሊ፡ ያዕ. 5:13፤ መዝ. 102፡ ኣርእስቲ።
II. ልቡ ተዋሒጡ ኺሰጥም ከሎ ናብ ኣምላኽ ዘቕረቦ ፍሉይ ልማኖ፡ ካብኣኒ ዝበለጸት ከውሒ ምራሓኒ። ማለት፡
1. “ንስኻ እንተ ዘይሓገዝካኒ ኽበጽሓ ዘይክእል ልዕል ዝበለት ከውሒ። ጐይታይ፡ ብፍሉይ ጸጋኻ ኣብ ልበይ ከምዚ ዝኣመሰለ እምነት እንተ ዘይፈጠርካ፡ ክረኽቦ ዘይክእል ናይ ገዛእ ርእሰይ ድሕነት ምትእምማንን ዕግበትን ሃበኒ።”
2. “ካብ ጸበባታተይ ዝረሓቕኩሉን ናብቲ ህዱእን ዕረፍትን ቦታ ዝቐረብኩሉን፡ ብገዛእ ሓይለይን ጥበበይን ክኸውን ካብ ዝኽእሎ ንላዕሊ ዝኾነ፡ ኣብ ልዕሊኣ ዝቕመጠላ ከውሒ።” ሓይሊ ኣምላኽን ተስፋኡን ካብና ዝበለጸት ከውሒ እያ። እዛ ኸውሒ እዚኣ ክርስቶስ እዩ። ኣብኡ ዘለዉ ድሑናት እዮም። ኣምላኽ ብሓይሉ እንተ ዘይመርሓና፡ ኣብዛ ኸውሒ እዚኣ ኽንበጽሕ ኣይንኽእልን ኢና። ኣብ ስንጥቕ ከውሒ ኸእትወካ እየ፡ ዘጸ. 33:22። ስለዚ፡ ብእምነትን ብጸሎትን ንርእስና ኣብ ትሕቲ መሪሕነት ኣምላኽ ከነእቱ ይግባእ፡ ከመይሲ ኣብ ትሕቲ መከላኸሊ ኣምላኽ ክንከውን ንኽእል ኢና።
III. ናይ ሰላም መልሲ ንምርካብ ዝነበሮ ትምኒትን ትጽቢትን። ብእምነት ይልምን (ቁ. 1)፡ “ኣምላኸይ፡ ንጩኸተይ ስማዕ! ንጸሎተይ ኣቕልበሉ! ማለት፡ ከም እተሰምዐኒ ናይ ምፍላጥ ሕጂ ዘሎ ምጽንናዕ ይሃበኒ (መዝ. 20:6)፡ ብግዜኡ ኸኣ ዝጸለኹሉ ነገር ይሃበኒ።”
IV. ናይዚ ትጽቢት እዚ መሰረት፡ ንልማኖኡ ንምድጋፍ ዝጥቀመሉ ምኽንያት (ቁ. 3)፡ “ንስኻ መዕቆቢት ኮይንካኒ ኢኻ። ካብኣኒ ዝበለጸት ከውሒ ኣብኣ ረኺበ ኣሎኹ። ስለዚ፡ ናብዛ ኸውሒ እዚኣ ኸም እትመርሓኒ እኣምን።