1እግዚአብሔር ሆይ፤ ጩኸቴን ስማ፤ ጸሎቴንም አድምጥ።
2ልቤ በዛለ ጊዜ፣ ከምድር ዳርቻ ወደ አንተ እጣራለሁ፤ ከእኔ ይልቅ ከፍ ወዳለው ዐለት ምራኝ።
3አንተ መጠጊያዬ፣ ከጠላትም የምተገንብህ ጽኑ ግንብ ሆነኸኛልና።
4በድንኳንህ ለዘላለም ልኑር፤ በክንፎችህም ጥላ ልከለል። ሴላ
5አምላክ ሆይ፤ ስእለቴን ሰምተሃልና፤ ስምህን የሚፈሩትንም ሰዎች ርስት ለእኔ ሰጠህ።
6የንጉሡን ዕድሜ አርዝምለት፤ ዘመኑንም እስከ ብዙ ትውልድ ጨምርለት፤
7በእግዚአብሔር ፊት ለዘላለም ይንገሥ፤ ይጠብቁት ዘንድ ምሕረትህንና ታማኝነትህን አዘጋጅለት።
8ስለዚህ ለስምህ ዘወትር ውዳሴ አቀርባለሁ፤ ስእለቴንም በየጊዜው እፈጽማለሁ።
61:1-4 ዳዊት በጸሎትና በእንባ ይጀምራል፤ ነገር ግን በምስጋና ይጨርሳል። እንዲሁ ነፍስ ወደ እግዚአብሔር ከፍ ስትል ውስጣዊ እረፍት ታገኛለች። የትም ብንሆን ወደ እግዚአብሔር ለመቅረብ ነጻነት አለን፤ ወደ ጸጋው ዙፋን የተከፈተ መንገድም እናገኛለን። ከሌሎች ምቾቶች የሚለየን ነገር ሁሉ፣ የመጽናናት ሁሉ ምንጭ ወደሆነው ወደ እግዚአብሔር ሊያቀርበን ይገባል። ልብ በጭንቀት ቢዋጥም እንኳ፣ በጸሎት ወደ እግዚአብሔር ከፍ ሊል ይችላል። ይልቁንም፣ ወደ አንተ እጮኻለሁ፤ በዚህም መንገድ ድጋፍና እፎይታ አገኛለሁ። እንባ ጸሎትን ማፋጠን አለበት እንጂ ሊያዳክመው አይገባም። የእግዚአብሔር ኃይልና ተስፋው ከእኛ ከፍ ያለ አለት ናቸው። ይህ አለት ክርስቶስ ነው። ዳዊት ነፍሱን በመለኮታዊ ምሕረት ላይ፣ እንደ አለት ላይ ለማሳረፍ ፈለገ፤ ነገር ግን እርዳታ ሳይኖር ለመውጣት ከሚያስቸግር ከፍ ያለ አለት ግርጌ፣ ለማዕበል የተጋለጠ እንደሰመጠ መርከበኛ ነበር። ጌታ በላዩ ላይ ካላስቀመጠው በቀር፣ ዳዊት በድነት አለት ላይ ጸንቶ መቆም እንደማይችል ተገነዘበ። በእርሱ ደህንነት እንዳለ፣ በራሳችን ግን ምንም እንደሌለ ስለሆነ፣ ወደ ክርስቶስ ወደ ዓለታችን እንድንመራና በእርሱ እንድንጸና እንጸልይ። የእግዚአብሔር አገልግሎት የዘወትር ሥራውና ተግባሩ ይሆናል፤ እግዚአብሔርን መጠጊያቸውና ጽኑ ግንባቸው አድርገው የሚያገኙት ሁሉ እንዲሁ ሊያደርጉት ይገባል። የእግዚአብሔር ጸጋ የዘወትር መጽናናቱ ይሆናል።
መዝሙር 61። ዳዊት በዚህ መዝሙር፣ እንደሌሎች ብዙዎች፣ በሐዘን ልብ ይጀምራል፣ ነገር ግን በደስታ ስሜት ይደመድማል—በጸሎትና በእንባ ይጀምራል፣ ነገር ግን በምስጋና መዝሙሮች ይጨርሳል። በዚህ መንገድ ነፍስ ወደ እግዚአብሔር ከፍ በማለት ወደ ራሷ ደስታ ትመለሳለች። ዳዊት ይህን መዝሙር በጻፈበት ጊዜ በሳኦል ይሁን በአቤሴሎም እንደተባረረና እንደተሰደደ እርግጠኛ አይደለም፤ አንዳንዶች በአቤሴሎም እንደሆነ ያስባሉ፣ ምክንያቱም ራሱን "ንጉሡ" (ቁ. 6) ብሎ ስለሚጠራ፣ ነገር ግን ያ የሚያመለክተው ንጉሥ መሲሑን ነው። ዳዊት በዚህ መዝሙር ውስጥ፣ በልምዱም በተስፋውም እየተበረታታ፣ በግዴታው ለመጽናት ይወስናል።
I. እግዚአብሔር ስለጠበቀው ወደ እግዚአብሔር ይጮኻል (ቁ. 1-3)።
II. እግዚአብሔር መልካም ስላደረገለት ወደ እግዚአብሔር ይጮኻል (ቁ. 4, 5)።
III. የእግዚአብሔር ሞገስ በእርሱ ላይ እንደሚቀጥል እርግጠኛ ስለሆነ እግዚአብሔርን ያመሰግናል (ቁ. 6-8)።
ስለዚህ፣ ይህን መዝሙር ስንዘምር፣ የእምነታችንንና የተስፋችንን፣ የጸሎታችንንና የምስጋናችንን በጣም ገላጭ የሆነ ነገር ልናገኝ እንችላለን፤ እናም በዚህ መዝሙር ውስጥ አንዳንድ ክፍሎች በጣም ልዩ ናቸው። ለመዘምራን አለቃ በገና ላይ። የዳዊት መዝሙር።
ቁጥር 1-4። በእነዚህ ቁጥሮች ውስጥ የሚከተሉትን ልብ ልንል እንችላለን።
I. ዳዊት በጭንቀቱና በችግሩ ቀን በእግዚአብሔር ላይ የነበረው ጥብቅ መታመንና በጸሎት ወደ እርሱ መቅረብ። "ምንም ቢመጣ፣ ወደ አንተ እጮኻለሁ (ቁ. 2)፣—ወደ ሌሎች አማልክት ሳይሆን፣ ወደ አንተ ብቻ፣—ስለሚያስጨንቀኝ ከአንተ ጋር አልጣላም፣ ነገር ግን አሁንም ወደ አንተ እመለከታለሁ፣ አንተንም እጠብቃለሁ፣—በቀዝቃዛና በግዴለሽነት መንገድ አላናግርህም፣ ነገር ግን ካልባረክኸኝ አልለቅህም እንደሚል ሰው በታላቅ ትጋትና በነፍስ ቅንዓት ወደ አንተ እጮኻለሁ።" ይህንንም ያደርጋል፣
1. ከመቅደሱ፣ ከጸሎት ቤት፣ ከለመደበት የልመና ስፍራ ርቆ ቢሆንም እንኳ። "ከምድር ዳርቻ፣ ወይም ከምድሪቱ ዳርቻ፣ ከአገሪቱ እጅግ ሩቅና የተደበቀ ስፍራ፣ ወደ አንተ እጮኻለሁ።" ማስታወሻ፡ የትም ብንሆን ወደ እግዚአብሔር የመቅረብ ነፃነት አለን፣ እናም ወደ ጸጋው ዙፋን የተከፈተ መንገድ ልናገኝ እንችላለን። Undique ad coelos tantundem est viae—ሰማይ ከሁሉም ስፍራዎች እኩል ተደራሽ ነው። "አይደለም፣ እዚህ በምድር ዳርቻ፣ በሐዘንና በብቸኝነት ስለምገኝ፣ ስለዚህ ወደ አንተ እጮኻለሁ።" ማስታወሻ፡ ከሌሎች ምቾቶቻችን የሚለየን ነገር ወደ እግዚአብሔር፣ የሁሉም ምቾት ምንጭ፣ ይበልጥ ሊያቀርበን ይገባል።
2. የመንፈሱ ጭንቀትና ተስፋ መቁረጥ ቢኖርበትም እንኳ። "ልቤ ቢደክምም፣ በጸሎት ወደ እግዚአብሔር ከፍ ሊል በማይችል መልኩ አልሰጠመም፣ አልተጫነም፤ በዚህ መንገድ ከፍ ሊል ካልቻለ፣ በእርግጥም በጣም ወድቋል። አይደለም፣ ልቤ ሊደክም ስለተቃረበ፣ ስለዚህ ወደ አንተ እጮኻለሁ፣ ምክንያቱም በዚህ መንገድ ይደገፋልና ይጽናናል።" ማስታወሻ፡ ማልቀስ ጸሎትን ማፋጠን አለበት እንጂ ማዳከም የለበትም። ከእናንተ ማንም የታመመ ቢኖር ይጸልይ። ያዕ. 5:13፤ መዝ. 102፣ ርዕስ።
II. ልቡ በደከመ ጊዜና ሊሰጥም በተቃረበ ጊዜ ወደ እግዚአብሔር ያቀረበው ልዩ ልመና። ከእኔ ከፍ ወዳለው ዓለት ምራኝ፤ ይኸውም፣
1. "አንተ ካልረዳኸኝ ልደርስበት የማልችለው ከእኔ ከፍ ወዳለው ዓለት። ጌታ ሆይ፣ በእኔ ውስጥ እንዲህ ያለ እምነትን በሚያደርገው በልዩ ጸጋህ ካልሆነ በስተቀር ልደርስበት የማልችለውን የራሴን ደህንነት እርግጠኝነትና እርካታ ስጠኝ።"
2. "በራሴ ኃይል ወይም ጥበብ ልሆን ከምችለው በላይ ከችግሮቼ ርቄ፣ ወደ ሰላማዊና ጸጥታ የሰፈነበት ስፍራ ይበልጥ የምቀርብበት ዓለት አናት ላይ።" የእግዚአብሔር ኃይልና ተስፋ ከእኛ ከፍ ያለ ዓለት ናቸው። ይህ ዓለት ክርስቶስ ነው፤ በእርሱ ያሉት ደህና ናቸው። እግዚአብሔር በኃይሉ ካልመራን በዚህ ዓለት ላይ መውጣት አንችልም። በዓለት ስንጥቅ ውስጥ አኖርሃለሁ። ዘጸ. 33:22። ስለዚህ፣ በመለኮታዊ ጥበቃ ሥር እንድንሆን፣ በእምነትና በጸሎት ራሳችንን ለመለኮታዊ አመራር ማስገዛት አለብን።
III. የሰላም መልስ የማግኘት ፍላጎቱና ተስፋው። በእምነት ይለምናል (ቁ. 1)፡- "አቤቱ፥ ጩኸቴን ስማ፤ ጸሎቴንም አድምጥ፤ ይኸውም፣ እንደተሰማሁ የማውቀውን የአሁኑን መጽናናት (መዝ. 20:6)፣ እናም በተገቢው ጊዜ የለመንኩትን እንዳገኝ አድርግ።"
IV. የዚህ ተስፋ መሠረት፣ እናም ልመናውን ለማጠናከር የሚጠቀምበት ምክንያት (ቁ. 3)፡- "አንተ መጠጊያዬ ሆነሃልና፤ በአንተ ውስጥ ከእኔ ከፍ ያለ ዓለት አግኝቻለሁ፤ ስለዚህ አሁንም ወደዚያ ዓለት እንደምትመራኝ እተማመናለሁ።