1ብቓለይ ናብ እግዚኣብሄር ኣእዌኹ፤ ብቓለይ ናብ እግዚኣብሄር ለመንኩ።
2ልመናይውን ኣብ ቅድሚኡ አፍስስ ኣለኹ፤ መከራይውን ኣብ ቅድሚኡ እነግር ኣለኹ።
3ነፍሰይ ኣብ ውሽጠይ ምስ መንመነት፥ ንስኻ መንገደይ ትፈልጥ፤ ኣብታ ዝኸደላ መንገዲ፥ መፈንጠር ሓብኡለይ።
4ናብ የማነይ ተመልከትኩ፤ ረአኹውን፤ ዝፈልጠኒውን ሰኣንኩ፤ መሕብኢውን የብለይን፤ ስለ ነፍሰይውን ዝመራመር የለን።
5ኦ ጐይታ፥ ናባኻ ኣእዌኹ፤ ንስኻ ተስፋይ ኢኻ፤ ኣብ ምድሪ ህያዋንውን ብፅሒተይ ንስኻ ኢኻ በልኩ።
6ብዙሕ ተሸጊረ እየሞ፥ ልመናይ ስማዕ፤ ሓይሎምኒ እዮም እሞ ኻብቶም ዘሳጕጉኒ ኣናግፈኒ።
7ኦ ጐይታ፥ ንስምካ ኸመስግንስ፥ ንነፍሰይ ካብ ማእሰርቲ ኣውፅኣያ፤ ዋጋይ ክሳዕ እትህበኒ፥ ፃድቃን ንኣይ ይፅበዩ ኣለዉ።
እምነት ብጸሎት ካብ ኣምላኽ ምጽንናዕ ዘይትረኽበሉ ዝኾነ ይኹን ጭንቀት ወይ ሓደጋ ዝመልኦ ኵነታት የልቦን። ንጸገማትና ንገዛእ ርእስና ብብዝሒ ኸነርእዮም፣ ብኣብኦም ምጥማት ድማ ክንርምሞም እምብዛ ንቐርብ። እዚ ኸኣ ኣየገልግለናን እዩ። ኣብ ክንዲኡ ግና፡ ንኣምላኽ ብምግላጽና፡ ንዚከናኸነና ንእኡ ኸነንብር ንኽእል ኢና፡ በዚ ኸኣ ንገዛእ ርእስና ከነረፍርፋ ኢና። ኣብ ኣምላኽ ክነቕርቦ ዘይንኽእል ዝኾነ ይኹን ንእለት ንገዛእ ርእስና ወይ ንኻልኦት ክንፈቕድ የብልናን። መንፈስና ብጭንቀት ምስ ተዋሕጠ፣ ብተስፋ ምቝራጽ ድማ ምስ መልአ፤ ብመገዱ እንተደኣ ተመላሊስና ኸኣ፡ ብኹሉ መዳይ መፈንጠራ ተነቢሩልና ምስ እንርኢ፡ እግዚኣብሔር መገድና ከም ዚፈልጥ ብምጽንናዕ ክንምርምር ንኽእል ኢና። እቶም ብቕንዕና ንእግዚኣብሔር ኣምላኾም ዚገብርዎ፡ ከም መዕቈቢን ከም ግደኦምን ብኹሉ ምሉእ ከም ዝኾነ ይረኽብዎ። ዝኾነ ይኹን ካልእ ድማ ናይ ሓሶት መዕቈቢን ዋጋ ዘይብሉ ግደን እዩ። ኣብ ከምዚ ዝበለ ኵነታት ዳዊት ንኣምላኽ ብትግሃት ለመነ።
እዚ ብመንፈሳዊ መገዲ ከነግብሮ ንኽእል ኢና፤ ነፍሳት ኣመንቲ ብጥርጣረን ፍርሂን ብዙሕ እዋን ይጸብብ። ሽዑ ኸኣ ግቡኦምን ረብሓኦምን እዩ፡ ንኣምላኽ ሓርነት ከውጽኦም ምልማን፡ ከምኡ ድማ መገዲ ትእዛዛቱ ክጕየዩ። በዚ መገዲ እግዚኣብሔር ንዳዊት ካብ ሓያላት ሰጐጕቱ ኣድሓኖ፡ ብልግሲ ኸኣ ተዓዲልዎ። በዚ ኸኣ ነቲ ተሰቒሉ ዝነበረ ቤዛ ናብ ዝፋን ክብሪ ኣዕረጎ፡ ንሱ ኸኣ ንቤተ ክርስቲያኑ ርእሲ ኹሉ ገበሮ። በዚ መገዲ እቲ ሓጢኣቱ ዝተረድኦ ሓጥእ ንሓገዝ ይጽውዕ፡ ኣብ ማእከል ህዝቡ ቤዛነት ዝረኸበ ኸኣ ንእግዚኣብሔር ከም ዚውድስ ይግበር። በዚ ኸኣ ኵሎም ኣመንቲ ብመወዳእታ ካብዛ ክፉእ ዓለም፣ ካብ ሓጢኣትን ሞትን ሓራ ኽወጹ እዮም፡ ንመድሓኒኦም ከኣ ንዘለኣለም ከውድሱ እዮም።
መዝሙር 142 እዚ መዝሙር እዚ ጸሎት እዩ። ዳዊት ብሳኦል ተገዲዱ ኣብ ዋሻ ተሓቢኡ ኣብ ዝነበረሉ እዋን ናብ ኣምላኽ ዘቕረቦ ጸሎት ኮይኑ፡ ድሕሪኡ ድማ በዚ መልክዕ እዚ ጽሒፍዎ እዩ። ኣብዚ፡
I. ናብ ኣምላኽ ዘቕረቦ ቅሬታ (ቁ. 1, 2)፡ ብዛዕባ ተንኮል፡ ሓይሊ፡ ክፉእነት ጸላእቱ (ቁ. 3, 6)፡ ከምኡ’ውን ብዛዕባ ምዝንጋዕን ግድለትን ኣዕሩኹ (ቁ. 4)።
II. ኣምላኽ ኩነታቱ ከም ዝፈልጥ (ቁ. 3) ከምኡ’ውን መዕቆቢኡ ከም ዝኾኖ (ቁ. 5) ብኣምላኽ ዝረኸቦ ምጽንናዕ።
III. ኣምላኽ ከም ዝሰምዖን ከም ዘድሕኖን ካብ ኣምላኽ ዝነበሮ ትጽቢት (ቁ. 6, 7)።
IV. ጻድቃን ምስኡ ኾይኖም ኣብ ምስጋና ከም ዝሓብሩ ካብኦም ዝነበሮ ትጽቢት (ቁ. 7)። እቶም ብኣእምሮ፡ ብስጋ፡ ወይ ብንብረት ዝተጨነቑ ሰባት፡ ነዚ መዝሙር እዚ (ብሓደ መጠን ብመንፈስ ዳዊት እንተ ዘሚሮምዎ) ብምዝማር፡ ንቅሬታታቱ ከረጋግጹን ንምጽንናዓቱ ከምጽኡን ይኽእሉ እዮም። መዝሙር ዳዊት። ኣብ ዋሻ ኣብ ዝነበረሉ እዋን ዝጸለዮ ጸሎት።
ቁጥር 1-3 ዳዊት ነዚ ጸሎት እዚ ኣብ ዋሻ ዓዱላም ይኹን ኣብ ዋሻ ኤንገዲ እንተ ጸለዮ፡ ኣገዳሲ ኣይኮነን። ብጭንቀት ከም ዝነበረ ግልጺ እዩ። ንኸምኡ ዝኣመሰለ ዓብዪ ወተሃደር፡ ከምኡ ዝኣመሰለ ዓብዪ ሰብ ቤተ-መንግስቲ፡ ንውልቃዊ ድሕነቱ ከምኡ ዝኣመሰለ ምሽምሻጥ ምግባሩ ዓብዪ ውርደት ነበረ። ከምኡ ብትኩስ ምድላይን ኣብ ነፍሲ ወከፍ ቅጽበት ሞት ምጽባይን ድማ ዓብዪ ፍርሂ ነበረ። ይኹን እምበር፡ ሽዑ ነዚ ጸሎት እዚ ንምጽላይ ዝኸውን ምሉእ ኣእምሮ ነበሮ፡ ኣብ ዝኾነ ይኹን ቦታ ድማ ሃይማኖቱ ምስኡ ነበረት። ጸሎትን ንብዓትን ኣጽዋሩ ነበሩ። ኣእዳዉ ኣብ ልዕሊ ንጉሱ ንምዝርጋሕ ዘይደፈረሉ እዋን፡ ናብ ኣምላኹ ኣልዓሎም። ዝኾነ ይኹን ዋሻ፡ ክንደይ እኳ ዕሙቕን ጸልማትን እንተኾነ፡ ካብኡ ኾይና ጸሎትናን ነፍስናን ብጸሎት ናብ ኣምላኽ ከነልዕል ንኽእል ኢና። ነዚ ጸሎት እዚ መዝሙር መምህር (Maschil) ይብሎ፡ ምኽንያቱ ኣብ ዋሻ ኮይኑ፡ ብብራኸኡ ተማሂርዎ ዝነበረ ጽቡቕ ትምህርቲ ንኻልኦት ከምህር ስለ ዝደለየ እዩ። ኣብዚኣተን ፍቕድታት እዚኣተን፡
I. ዳዊት ንኣምላኽ ከመይ ገይሩ ከም ዝተማረረ፡ ቁ. 1, 2። ሓደጋ ምስ ሓለፈ፡ (ከምቲ ገለ ዓበይቲ መንፈሳት ከም ዝኾኑ) ዝነበሮ ፍርህን ናብ ኣምላኽ ዝገበሮ ምሕጽንታን ክእምን ኣይሓፈረን። ዝኾነ ይኹን ዓብዪ ሰብ፡ ኣብ ጭንቀት ከሎ፡ ናብ ኣምላኽ ምእዋይ፡ ከምኡ’ውን ዝኾነ ነገር ምስ ኣፍርሖም ከም ህጻናት ናብ ወለዶም ምእዋይ፡ ንዕኡ ውርደት ወይ ንዕቀት ከም ዝኾኖ ኣይሕሰብ። ዳዊት ቅሬታኡ ኣፍሰሰ፡ እዚ ድማ ናጻን ምሉእን ቅሬታ የርኢ። ብዝርዝርን ብብዝሒን ገሊጽዎ። ልቡ ብጭንቀታቱ ዝመልአ ነበረ፡ ግናኸ ኣብ ቅድሚ እግዚአብሔር ብምፍሳሱ ንርእሱ ኣዕረፈ። እዚ ድማ ብዓብዪ ቅንኣት ገበሮ። ብድምጹ ናብ እግዚአብሔር ጨደረ፡ ብድምጺ ኣእምሮኡ (ገሊኦም ከም ዝሓስብዎ)፡ ምኽንያቱ ኣብ ዋሻ ተሓቢኡ ስለ ዝነበረ፡ ከይተቓልዕ ብዝስማዕ ድምጺ ክዛረብ ኣይደፈረን። ግናኸ፡ ናይ ኣእምሮ ጸሎት ንኣምላኽ ድምጺ ኣለዎ፡ ንሱ ድማ ክግለጽ ዘይከኣል ወይ ዘይድፈር ትህምህማት ይሰምዕ እዩ (ሮሜ 8:26)። ዳዊት ኣብዚ ቅሬታ እዚ ንኣምላኽ ክልተ ነገራት ገሊጹሉ፡-
1. ጭንቀቱ። ንኩነታቱ ዝገልጽ ሰነድ ወይ መዘክር ኣቕረበ፡- 'ጭንቀተይን ኩሉ ኩነታቱን ኣብ ቅድሚኡ ኣርኣኹ።' ንኣምላኽ ኣይኣዘዘን፡ ወይ ከምኡ እንተ ዘይገሊጽዎ ኣምላኽ ከም ዘይፈልጦ ገይሩ ጭንቀቱ ኣይገለጸሉን።