1(ዳዊት።) እግዚኣብሄር ካብ መዓሙቕ ጸዊዐካ።
2ጐይታይ፡ ድምጸይ ስምዓዮ። ኣእዛንኩም ድምጺ ልመናይ ይስምዑ።
3ዎ እግዚኣብሄር፡ ኣበሳ እንተ ተዓዚብካ፡ ዎ እግዚኣብሄር፡ መን እዩ ዚቐውም፧
4ምሳኻትኩም ግና ይቕረ ምባል ኣሎ፣ ምእንቲ ኽትፈርሁ።
5ንእግዚኣብሄር እጽበ፡ ነፍሰይ ትጽበ፡ ንቃሉ ድማ ተስፋ እገብር ኣለኹ።
6ነፍሰይ ካብቶም ንጉሆ ዝጽበዩ ንላዕሊ ንእግዚኣብሄር ትጽበዮ። ኣነ ዝብሎ፡ ካብቶም ንጽባሕ ዝከታተሉ ንላዕሊ።
7እስራኤል ኣብ እግዚኣብሄር ተስፋ ይግበር፣ ምስ እግዚኣብሄር ምሕረት ኣሎ፣ ምስኡ ድማ ዓብዪ ምድሓን እዩ።
8ንእስራኤል ድማ ካብ ኵሉ ኣበሳታቱ ኪብጀው እዩ።
130:1-4 ንሓንቲ ብሓጢኣት ዝተጠብለለ ነፍሲ እቲ እንኮ መገዲ ምድሓን፥ ናብ ኣምላኽ ጥራይ ብምምላእ እዩ። ብዙሓት ነገራት ከም መዘናግዒ ይቐርቡ፥ ብዙሓት ከኣ ከም መፍትሒ ይቐርቡ፥ ግናኸ ነፍሲ እቲ ጐይታ በይኑ ኺፈውስ ከም ዚኽእል ትረክብ። ሰባት ነቲ በደል ሓጢኣት ከይተረድኡን፥ ኵሉ ሓዲጎም ንሓንሳብ ናብ ኣምላኽ ከይመጹን፥ ምድሓን ኪጽበዩ ብኸንቱ እዩ። መንፈስ ቅዱስ ንኸምዚኣተን ድኻታት ነፍሳት፥ ብጸሎት እምነትን ናብ ኣምላኽ ብምጥባሕን፥ ብቕንዕና ኺምልኡ ኬበራብረን፥ ሓድሽ ኣፍልጦ ናይ ዓሚቝ ዜድልዮም ይህበን። ነፍሶም ከም ዚፈትዉን፥ ንኽብሪ እግዚኣብሔር ከም ዚግደሱን፥ ነዚ ግዴታ እዚ ኺዘንጉ የብሎምን። እዚ ነገራት እዚ ንዓኣቶም ንምንታይ ንነዊሕ ግዜ ዘይውጹእ ኰይኑ ዘሎ? ካብ ስንፍናን ተስፋ ምቑራጽንዶ ኣይኮነን ነቲ ናብ ኣምላኽ ዝግበር ልሙድ ምምላእ ጥራይ ዚቕበልዎ? እምበኣርሲ ንትንስእ እሞ ንስራሕ፤ ኪግበር ይግባእ፥ ምሉእ ድሕነት ድማ ዝርከቦ እዩ። ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ፥ ኣብ ቅድሚኡ በደለኛታት ከም ዝዀንና፥ ርእስና ነትሕት። ሓጢኣተኛነትና ንእመን፤ ርእስና ክንምስግት ወይ ከም ዘይበደልና ክንከራኸር ኣይንኽእልን። ምሕረት ምሳኡ ምህላዉ፥ ንሱ እዩ ዜድልየና እሞ፥ ዘይንገብረና ምጽንናዕና እዩ። የሱስ ክርስቶስ ዓብዪ ቤዛ እዩ፤ ንሱ ኲሉሳዕ ዓዋቂና እዩ፥ ብእኡ ድማ ምሕረት ክንረክብ ተስፋ ንገብር። ምሕረት ምሳኻ ኣሎ፥ ንስኻ ኽትግመተሉ ዘይኰነስ፥ ግናኸ ምእንቲ ኽትፍራሕ። ፍርሃት ኣምላኽ ብዙሕ ግዜ ንምልእቲ ኣምልኾ ኣምላኽ የመልክት። እቲ እንኮ ምኽንያትን ምትብባዕን ንሓጢኣተኛታት፥ ምሕረት ምስ ጐይታ ምህላዉ እዩ።
መዝሙር 130 እዚ መዝሙር እዚ ብዛዕባ ገለ ግዝያዊ ነገር፡ ብሕታዊ ይኹን ህዝባዊ፡ ኣይኮነን ዝዛረብ፤ ብምሉኡ ግን ብዛዕባ ጉዳያት ነፍሲ እዩ። ካብተን ሾብዓተ ናይ ንስሓ መዛሙር ሓንቲ ተባሂላ ትቑጸር እያ። እዚኣተን ከኣ ሓድሓደ ግዜ ንንስሓ ዝመጹ ሰባት ናብ ቤተ ክርስቲያን ክኣትዉ ከለዉ ዝጥቀሙሉ እየን፤ ነዚ መዝሙር እዚ ክንዝምር ከለና፡ ኩላትና ናብ ገዛእ ርእስና ክንጥቀመሉ ይግባእ። መዝሙራዊ ኣብዚ ዝገልጾ፡
I. ናብ ኣምላኽ ዘለዎ ትምኒት (ቁ. 1, 2)።
II. ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ዝገብሮ ንስሓ (ቁ. 3, 4)።
III. ንኣምላኽ ምጽባዩ (ቁ. 5, 6)።
IV. ካብ ኣምላኽ ዘለዎ ትጽቢት (ቁ. 7, 8)። ከምቲ ኣብ ማይ ገጽ ንገጽ ዝምልስ፡ ከምኡ ድማ ልቢ ሓደ ትሑት ንስሓኛ ንኻልእ። መዝሙር መዓርግ።
ቁጥር 1-4 ኣብዚኣቶም እዞም ፍቕድታት እዚኦም ዝምህሩና፡
I. ኣብ ዝኾነ ይኹን ኩነታት እንተሃለና፡ ክሳዕ ክንደይ ዘሕዝን እንተኾነ እውን፡ ንኣምላኽ ምጽዋዕ ክንቅጽል፡ ቁ. 1። እቶም ዝበለጹ ሰባት ሓድሓደ ግዜ ኣብ ዓሚቕ ጸገም፡ ኣብ ዓብዪ ሽግርን መከራን ክኾኑ ይኽእሉ እዮም፡ እንታይ ከም ዝገብሩ እውን ብፍጹም ኣይፈልጡን እዮም፤ ኣብ ዓሚቕ ጭንቀትን ኣብ ዓሚቕ ተስፋ ምቑራጽን፡ መንፈሶም ትሑትን ጸልማትን፡ ዝጠሓልን ዝደኸመን፡ ዝተዋረደን ዝተጨነቐን ክኸውን ይኽእል። ግን፡ ኣብ ዝዓበየ ዓሚቕ ጸገም እኳ እንተሃለና፡ ናብ ኣምላኽ ክንጽውዕን ክንስማዕን መሰልና እዩ። ጸሎት ካብ ዓሚቕ ሲኦል ዘይኮነስ፡ ካብቲ ኣብዛ ዓለም እዚኣ ክንህሉ እንኽእሎ ዝዓበየ ዓሚቕ ጸገም፡ ናብ ልዕልና ሰማይ ክበጽሕ ይኽእል እዩ፤ ከምቲ ናይ ኤርምያስ ካብ ቤት ማእሰርቲ፡ ናይ ዳንኤል ካብ ጕድጓድ ኣናብስ፡ ናይ ዮናስ ድማ ካብ ከብዲ ዓሳ። ናብ ኣምላኽ ምጽዋዕ ግዴታናን ረብሓናን እዩ፡ ከመይሲ ንታሕቲ ምጥሓልና ንምክልኻልን ካብቲ ዘሰቅቕ ጕድጓድን ጭቃን ንምድሓንን እቲ ዝበለጸ መገዲ እዩ፡ መዝ. 40:1, 2።
II. ንኣምላኽ ምጽዋዕ ክንቅጽል ከለና፡ ካብኡ ናይ ሰላም መልሲ ከም እንረክብ ክንተኣማመን ይግባእ፤ ከመይሲ እዚ እዩ ዳዊት ብእምነት ዝጸለየሉ (ቁ. 2)፡ 'ዎ እግዚኣብሔር፡ ድምጺ ምህለላይን ጸሎተይን ስማዕ፡ እዝንኻ ድማ ንድምጺ መከራይን ልማኖይን ኣቕልበሉ።'
III. ኣብ ቅድሚ ፍርዲ ኣምላኽ፡ ኣብ ቅድሚኡ በደለኛታት ከም ዝኾንናን ካብ ሽሕ በደላትና ንሓደ እኳ ክንምልሰሉ ከም ዘይንኽእልን፡ ርእስና ከነትሕት ንምሃር (ቁ. 3)፡ 'ዎ እግዚኣብሔር፡ ንሓጢኣት እንተ ትምርምር፡ ዎ እግዚኣብሔር፡ መን ደኣ ደው ክብል እዩ፧' ኣምላኽ ንኽልተ ግዜ፡ ኣብ ውሑድ ቃላት፡ 'እግዚኣብሔር' ኢሉ ምጽዋዑ፡ ኣዝዩ ኣትኳሪ እዩ፡ ንኽብሪ ግርማ ኣምላኽን ንፍርሂ ቍጥዓኡን ከኣ ዘስደምም ስምዒት የርኢ። ኣብዚ እንመሃሮ፡
1. ንበደላትና ምእማን፡ ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ርእስና ከም ዘይንጽድቕ፡ ወይ 'ኣይበደልኩን' ኢልና ከም ዘይንምጕት። ኣብ በደላትና ዝጥመት ነገር ኣሎ፡ ንምምርማር እውን ዝበቅዕ እዩ።
2. ንሓይልን ፍርድን ኣምላኽ ምእማን፡ እዚኦም ከኣ ከምዚኦም እዮም፡ ንዝገበርናዮ ጌጋ ብጽንዓት እንተ ዝምርምር፡ ናይ ምድሓን ተስፋ ኣይምሃለወን። ዓይኑ ኣብ ዝበለጸ ሰብ እኹል ናይ ኩነኔ ምኽንያት ክረክብ ይኽእል እዩ፤ ንሱ ድማ ንዓና እንተ ተኸሲሱና፡ ርእስና ንምሕጋዝ መገዲ የብልናን፡ ደው ክንብል ኣይንኽእልን፡ ብርግጽ ክንወድቕ ኢና።