1ከምቲ በረድ ብፅብሓት፥ ዝናም ድማ ብቐውዒ ዘየድሊ፥ ከምኡውን ንሰነፍ ኽብረት ኣይግብኦን።
2ከምታ እትነፍር ጭሩን፥ እትበርር ለዃዅቶን ዘይትዓልበካ፥ ከምኡ ኸዓ ምኽንያት ዘይብሉ መርገም ኣይበፅሕን።
3ሓለንጊ ንፈረስ፥ ልጓም ንኣድጊ፥ በትሪ ኸዓ ንዝባን ዓሻ እዩ።
4ንስኻ ድማ ንእኡ ኸይትመስልስ፥ ንሰነፍ ከም ዕሽነቱ ኣይትመልሰሉ።
5ንባዕሉ ዝለበመ ኸይመስሎ፥ ንዓሻ ኸም ስንፍናኡ መልሰሉ።
6ብኢድ ሰነፍ መልእኽቲ ዝሰድድ፥ ባዕሉ ኣእጋሩ ይቘርፅ፤ መከራውን ይሰቲ።
7ኣፍ ዓሻ ዝዛረቦ ምስላ፥ ጠልጠል ከም ዝበለ እግሪ መፃጕዕ እዩ።
8ንሰነፍ ክብረት ምሃብ፥ ከምቲ ኣብ ወንጭፍ ዝኣሰርካዮ እምኒ እዩ።
9ምስላ ኣብ ኣፍ ሰነፋት፥ ከምቲ ኣብ ኢድ ሰካር ዝኣተወ እሾዅ እዩ።
10እቲ ምስ ሰነፍን፥ ምስ ሓላፊ መንገድን ዝወዓዓል፥ ከምቲ ንዝረኸቦ ዝወግእ ወርዋሪ ፍላፃ እዩ።
11ከልቢ ናብ ትፋኡ ኸም ዝምለስ፥ ሰነፍ ከምኡ ንስንፍናኡ ይደጋግሞ።
12“ኣነ ጥበበኛ እየ” ዝብል ሰብዶ ርኢኻ ትፈልጥ? ካብኡ ንሰነፍ ተስፋ ኣለዎ።
13እቲ ሃካይ “ኣብ መንገዲ ኣንበሳ ኣሎ፤ አረ ኣብ ኣደባባይውን ኣንበሳ ኣሎ” ይብል።
14ከምቲ ማዕፆ ኣብ ወንድ ወንዶኡ ዝዘውር፥ ሃካይውን ከምኡ ኣብ ዓራቱ ይገላበጥ።
15ሃካይ ንኢዱ ናብ ፃሕሊ የእትዎ፤ ናብ ኣፉ ምምላስ ግና ድኻም ይኾኖ።
16ሃካይ፥ ብምስትውዓል ክምልሱ ኻብ ዝኽእሉ፥ ሸውዓተ ሰባት ዝበለፀ፥ ኣእምሮ ዘለዎ ይመስሎ።
17እቲ ናብ ዘይነገሩ ዝኣቱ ሓላፊ መንገዲ፥ ከምቲ ንጭራ ኸልቢ ዝሕዝ ሰብ እዩ።
18እቲ ንብፃዩ ኣታሊሉስ፥ “ክፃወት እየ ዝገበርክዎ” ዝብል ሰብ፥ ከምቲ ናብ ሞት ዘብፅሕ ትንታግን ፍላፃን፥ እናወርወረ ዝፃወት ዕቡድ ሰብን እዩ።
20ዕንፀይቲ እንተ ተወድአ፥ ሓዊ ይጠፍእ፤ መጣቘሲ እንተ ዘየሎ ኸዓ ባእሲ የቋርፅ።
21ሕመት ንጓህሪ ጋሃፅ ከም ዘብል፥ ዕንፀይትውን ንሓዊ ሃልሃል ከም ዘብል፥ ናግራም ሰብኣይ ከዓ ኸምኡ ባእሲ የሳውር።
22ዘረባ ሓማዪ ኸም ጥዑም ምግቢ እዩ፤ ናብ ውሽጢ መዓናጡ ድማ ይኣቱ።
23ክፍኣት ብልቡ ሓቢኡ፥ ፍቕሪ ዝዛረብ ከንፈር፥ ብዝዕገት ብሩር ከም ዝተለበጠ፥ ኣቕሓ መሬት እዩ።
24ፀላኢ ብኸንፈሩ የምስል፤ ብልቡ ግና ተንኰል የንብር።
25ብልዙብ ቃል እንተ ተዛረበካ ኣይትእመኖ፤ ኣብ ልቡ ሸውዓተ ርኽሰት ኣለዎሞ።
26ፅልኡ ብተንኰል እንተ ሓብአ እኳ፥ ክፍኣቱ ኣብ ጉባኤ ይግለፅ።
27ጕድጓድ ዝዅዕት ኣብኣ ይወድቕ፤ እምኒ ዘንከባልል ድማ ናብ ባዕሉ ይግልበጦ።
28ሓሳዊት መልሓስ ንዘቝሰለቶም ትፀልኦም፤ ጠባሪት መልሓስውን ጥፍኣት ተምፅእ።